Yka Sweetkokomo

Dat ben ik dus......

2012-12-31T03:05:00.000-08:00

Well, that’s me. Dat ben ik dus. (Click to enlarge) In Flanders they call me a cow-dog because ...... read more

Die Bolle (m'n baas) heeft problemen en probeert ze in the cloud op te lossen door er Zijn Cloud van te maken. Lees hier 'Die Bolle Bloot'.

The story of Caya's Home Henkie as a piece of Art. Hier vind je ook de links naar de kunstenaar en de Studio van Oud Hout en de televisiereportage die de AVRO maakte over Caya, Henkie en het kunstwerk van Dirk Kraaijeveld.

HENKIE ONTHULT HENKIE

En geneer je niet. (Mooi woord, zelf gevonden in de Dikke van Dale.)
Blader eens lekker door de archieven. Rij rechts, 450 blogs!

Nota Bene

Honden kunnen niet praten. Als een hond zegt dat hij dat wel kan,dan liegt hij.
- Wiet van Broeckhoven

.

BABY DOG

2012-02-13T06:09:00.000-08:00

Nee, dat slaat niet op mij en ik ben ook geen watje geworden. Veel kritiek de laatste tijd van heidevriendjes dat ik te zoetsappig word. Ze hebben al een paar keer 'tear jerker' naar me geroepen. Nou, neem van mij aan, dat ligt niet aan mij. Die Bolle ja. M'n baas. Heeft'ie noooooit gedaan, kijkt ineens naar foto's van babies. Ja, 1 baby speciaal. Is z'n achterneefie. Even tellen, van de dochter van z'n zuster. Nee dat was niet ook een Bolle. Keurig mooi en slank. Zijn zusje, Josephine, hebben jullie al gezien op een video. (Met mij in een heel belangrijke bijrol.)

Als hij net zo leuk en energiek wordt als z'n zuster, en dat ziet er wel naar uit, wens ik de ouders veel sterkte. Plak het plaatje er maar even bij. Weten jullie over wie ik het heb en doe ik die Bolle er ook een plezier mee. Maar daar ging het niet over. Dat was tenminste niet de bedoeling. Die Bolle zit hele dagen te schrijven, dwars tegen alle chemo's in. Fanatiek is een understatement. En ik weet dat hij dan weer de gebruikelijke fouten gaat maken. Meteen aan het definitieve scenario begonnen. Niet alles even op een rijtje zetten, gebeurtenissen per scene verdelen, er passende lokaties bij bedenken, de plotontwikkelingen aangeven, karakters afwegen ..... kortom structuren. Hij niet. Hij doet't wel even zomaar. Sommige mensen leren het nooit. En hij weet het wel. Absoluut. Hij heeft mij zelfs blogjes leren schrijven aan de hand van een spiekbriefje, waar de hoofdpunten al in stonden. Kende je het begin, het midden en het eind, zei hij. Hij dus niet. Desastreus. (Heb ik even opgezocht. Mooi woord. Als ik het denk word ik er heel deftig van. Zullen mensen nooit van boeven als ik zeggen: Deeeesasssssstreusssssss. Kuthond zul je bedoelen..... hahahahahaha. Zo'n woord mag ik helemaal niet gebruiken van die Bolle, maar als schrijver moet je wel eens met de waarheid op de proppen komen. Trouwens Harmanna, best keurig, heeft dat laatst nog tegen me geroepen. En ze meende het echt.) Maar goed, wat moet ik nou? Kan toch moeilijk m'n baas gaan vertellen hoe hij moet schrijven en 'structureren'. (Toch niet zo'n lekker woord als desastreus.) Ga ik kijken op een Nederlandse schrijverssite en ontdek daar: De acht basisregels voor een bestseller plot. Schitterend. Helemaal goed. Zoals ik het zie 8 gouwe regels. Hoef ik bij die Bolle niet mee aan te komen. Trekt hij 4 of 5 'Hoeschrijfjefilmscenarioboeken' uit de kast, waar hele reeksen van dit soort lijstje uitvallen. Zo is hij allergisch voor lijstjes geworden. (Allergisch, ook een mooi woord dat je als boef van tijd tot tijd goed kan laten vallen.)

Maar dacht ik, het is wel een goede hint naar de kaartenbak die hij heeft overgeslagen. Om niet te zeggen weggegooid. Maar de beste schrijvers doen het zo. Zag laatst een tv portret van een scribent (nee, dat verzin ik niet zelf) die hele muren van z'n werkkamer volschreef om zo overzicht te houden.Doen? Ja. En misschien ook op het juiste moment. Als het een beetje meezit is die Bolle zo langzamerhand een beetje, of misschien wel heel stevig vastgelopen, en dan komt deze site toch nog even binnen. Ga ik gewoon door met de schrijverij waar ik mee bezig ben. Dat zien jullie nog wel. (Volgende keer.) En voor wie van jullie een bestseller wil gaan schrijven, kun je echt rijk mee worden, is dit de link. Maar pas op, schrijven is verslavend en er is geen garantie voor succes. En voor alle schrijvers: roken is dodelijk!

DE AMSTERDAMSE TRAM VOOR 1910

2012-02-03T04:18:00.000-08:00

Eigenlijk ben ik weer bezig met een Valentijnsblogje voor die Bolle. M´n baas. Maar telkens als ik wat leuks voor hem zie, word ik daar zo opgewonden van dat ik het meteen schrijf en plaats. Zie vorige blog over de iPad van de toekomst. Z´n leukste speeltje. Dat noemen ze in de psychologie gebrek aan afstandstolerantie. Interesseert me geen biet. Wist niet dat je daar als gewone bouvier last van moet hebben. Vraag ik wel aan Caya, of ze dat voortaan mee wil fokken. Doet ze niet, weet ik nu al. Waarom niet? Jullie hebben al genoeg slechte eigenschappen, zegt ze dan. Durf ik echt niet meer naar haar afstandstolerantie te vragen. Hoezo slechte eigenschappen? Zo gaat dat. Maar goed, vandaag gebeurt het weer. Prachtige beelden opgenomen vanuit de tram. Heb al een keer over de Blauwe Tram een blogje gemaakt. Heeft die Bolle met z´n moeder en zus nog echt in gezeten. Deze opnamen zijn van begin vorige eeuw, voor 1910, met een mooi Jordaanlied er onder. Nou, jullie weten nu ook wel dat die Bolle op de Prinsengracht geboren is en de Jordaan was z´n speelplaats. Met z´n vriendje Hennie wel uit een kinderspeeltuintje geschopt wegens wangedrag. Mocro´s avant la lettre! Nostalgie, maar ook lekker om naar te kijken. Veel plezier, ga ik weer op zoek naar een andere Valentijn. O ja, deze film en nog veel meer, kijk aan het eind van deze video, kreeg ik natuurlijk weer van Anjo. Postbode belt. Heeft een boek. Over het ontwerpen en programmeren van APP´s. Houdt´ie nou nooit op!

MOET NIET GEKKER WORDEN !!!

2012-02-02T02:01:00.001-08:00

Daar heb ik geen tekst bij. Video naar die Bolle (m'n baas) gestuurd. Die ging uit z'n dak. Kijk zelf maar. Je gelooft je eigen ogen niet. De iPad al jaren voorbij. iPad, wat is dat? Maken we dat nog mee, vraag je je af. Daarom mezelf op de toekomst voorbereid. Zag een agressieve kat met Starwars tiepe. (Op foto hieronder klikken om te vergroten.) Kan ik ook, dacht ik. Eigenlijk lijk ik al op Dart Vader. Boevenkop..... Nog wel even oefenen ben ik bang.

ZWERHONDEN

2012-01-31T02:33:00.001-08:00

Komen die Bolle en ik thuis van een wandeling, is er een hele leuke jonge vrouw bij Harmanna op de koffie. Had bijna leuke meid geschreven, maar dat is misschien wat te familiair. Mooi woord wel. Midden dertig is ook meer vrouw dan meid. Of niet? Doeterniet toe. Het was duidelijk heel gezellig tot ik binnenkwam. Ze sprong verschrikt op en verschool zich met de koffiekop nog in haar hand achter haar stoel. Stotterde, ik ben doodsbang voor honden! Dat was duidelijk, maar ik loop rustig naar haar toe om even te neuzen en haar gerust te stellen. Deden Harmanna en die Bolle ook, maar het hielp niet. Ze rende naar een andere stoel om zich achter te verschuilen en als ik in de buurt kwam rende ze weer weg. Doen we anders, riep die Bolle. Schoof de tuindeur open en gaf mij een klap op m'n kont. Naar de tuin. Normaal had ik daar al gestaan, maar nu vond ik binnen leuker. Maar die klap, niet hard maar heel nadrukkelijk, liet geen ruimte. En de deur ging achter mij dicht. Zij weer zitten. Zag die Bolle koffie inschenken en zij zat uitgebreid te praten en te gebaren. Ik begreep er niets van. Echt een leuke meid om te zien en toch als de dood voor mij. Ja, ik ben natuurlijk een grote gevaarlijke bouvier, maar als ik wil kan ik een ongelooflijk watje zijn. Zegt die Bolle. En als die Bolle ´t zegt is ´t waar! Toen ze weg was heeft die Bolle haar verhaal aan mij verteld. Ze is geboren in Bosnië op het platteland. Ze hadden zelf een hond, maar honden wonen daar niet binnen. Gewoon ergens in een hok buiten. Toen ze vijftien jaar was brak die afschuwelijke oorlog uit en werd hun huis en de huizen om hun heen platgeschoten of gebombardeerd. De hele familie en omwonenden op de vlucht. We kennen die beelden wel van de TV. Afschuwelijk. Wat een ellende. Na een paar jaar kwamen ze weer terug en konden hun huis niet meer terugvinden. Helemaal weg. Maar toen gebeurde het. Al die honden zijn na de vlucht van de bewoners verwilderd en zijn groepen gaan vormen die met elkaar op leven en dood vochten. Dat ging om voedsel en voortbestaan. Overleven dus. Toen er ineens weer mensen kwamen rende de uitgehongerde roedel recht op ze af en daar stond dat jonge meisje. Er is niets gebeurd, maar zo´n uitgehongerde troep die recht op jou afrent is een traumatische gebeurtenis die je niet meer vergeet. Onze dierenarts kan dan wel een mooie folder sturen dat honden en katten de onvoorwaardelijke liefde zijn, hier zie je dat net als bij mensen de sterkste probeert te overleven. (Die Bolle had ook een meeltje teruggestuurd met een foto van mij, nooit een narrige hond gezien? Verder prima club hoor.) Even het verhaal afmaken. Ik lijk die Bolle wel met z´n zijwegen. De hele familie is naar Europa gevlucht en in Berlijn terecht gekomen. Leuke stad riep ze. Absoluut, zei die Bolle. (Berlin Biennale staat alweer gepland.) Maar daar moesten ze na een paar jaar weg en zijn via via via naar Amsterdam gegaan. En toen door familie in Hilversum Noord hier om de hoek terechtgekomen. Heeft nu 2 kinderen Ze willen eigenlijk wel terug, maar beter dan hier kunnen haar kinderen, die vloeiend Nederlands spreken, het niet krijgen. Onderwijs als belangrijkste punt. Dus voorlopig alleen op vakantie terug. En met die honden valt het nu wel mee, maar voor haar blijft het een trauma. Moet ze een keer meegaan naar de hei. Riep ik. Zoveel aardige honden, is ze er meteen overheen. Die Bolle keek me hoofdschuddend aan. Laat maar zei ik en ging ik filmpjes van zwerfhonden in Bosnië zoeken voor dit blogje. En toen ben ik me rotgeschrokken. Wat een ellende, zelfs wat zij al normaal vinden. Jullie willen niet weten wat voor beelden van aangeschoten en zieke honden ik heb gezien. Daar heb ik ook al bijna een trauma van gekregen. Nee, ik laat ze ook niet zien. Alleen de foto hierboven, die gaat wel, maar ook zij hebben geen prettig leven. Wat leven wij hier toch in een paradijs. Als je dat maar weet, bromt die Bolle. Maar laat dat filmpje over zwerfhonden op deze wereld toch maar even zien. En maak dan meteen even reclame voor de club die zich daarvoor inzet. WSPA, World Society for the Protection of Animals. Ken ze niet, maar ziet er betrouwbaar uit. Goed Baas. Doe ik baas. Jaha, door deze video weet ik weer helemaal waar mijn belangen liggen............

ECHOPUPS

2012-01-25T06:52:00.001-08:00

We kennen die echofoto's allemaal. Niet te vermijden zelfs. Trotse moeders en vaders trekken die ze net zo snel als grootouders afbeeldingen van hun kleinkinderen. Kijk toch eens..... o wat schattig. Je moet er wel oog voor hebben, roept die Bolle dan. Nou hebben die Bolle en Harmanna al heel snel beslist dat ik het zonder pups zou moeten doen. En ja, dat was voor hun een goeie beslissing. Maar ik word nog steeds zenuwachtig als ik op de hei die hele jonge hondjes ruik. Begint er diep in mij toch een klokje te rinkelen. Niet heel erg nee, maar het zit er wel. En herkenbaar. Zelfs die Bolle heeft gezegd dat ik wel een goeie moeder zou zijn geweest. Springt mijn hart toch helemaal open als ik de echovideo van Mortisha zie. Van Carin Gouma ja. (Fremerybouviers.) Alle pups, vier weken voor de geboorte. Was even slikken ja, maar wel al vier keer gekeken. Kan er geen genoeg van krijgen en kan niet wachten tot ze voor de webcam liggen. Zet'm op Mortisha. Ziet er prachtig uit.

NIEUW JAAR

2012-01-09T02:09:00.000-08:00

Deze foto van Thomas Schlijper verteld helemaal mijn hele verhaal voor het nieuwe jaar. Een melancholieke American Bull Terrier achter een raam in de Pijp. Wel gezellig in de kroeg, zoals ik vaak met die Bolle (m’n baas). Beetje boeken of kranten lezen op z’n iPad, kopje koffie erbij, koekje dus, wijntje wat later, lekker stukje kaas of 3, maar ook verlangend naar buiten kijken. Wanneer nou weer eens die hele grote wandeling? Want dat is er de laatste tijd met die Bolle wel erg bij ingeschoten. Kan hij niks aan doen hoor en ik kom niks te kort, doe met Harmanna (en Coen en Klaas) ook mooie wandelingen, maar niet dat hele lange sjouw- en klauterwerk. En ik moet natuurlijk niet echt zeuren, word ook een jaartje ouder, maar toch…… zo oud nog niet. Over ouder worden geschreven. Die Bolle is vandaag jarig. Dus dubbel Nieuwjaar. Meestal vindt ’ie dat maar niks, maar vandaag is ’ie helemaal blij. Vrolijke stemming zelfs. Heeft ’ie vaak last van, maar vandaag valt het erg op. Vroeg op. Thee voor Harmanna en koffie voor hemzelf. Felicitaties op Facebook lezen. Meelde aan z’n zus dat hij het gevoel had z’n moeder te moeten bellen. Z’n zus meelde terug dat ze hun moeder hierboven ‘lang zal die leven’ had horen zingen. Van een ‘lang leven had z’n moeder inderdaad veel verstand. Is 95 geworden. Maar hij riep vanochtend heel bescheiden bij de koffie en taart, op naar 69. Maar sprak dat wel uit op z’n Frans. Geen idee waarom, maar Harmanna moest heel hard lachen. Beetje te hard vond ik eigenlijk. Nou, beetje melancholiek nog steeds, maar het kan vandaag zo wel een dolle boel worden met die bolle Soixante Neuf. (Even opgezocht op Wikipedia. Nou moet er niet aan denken. Een vreemde kerel aan m’n kont. Die blaf ik altijd weg. Nouja, de ene keer wat harder dan de andere. En ze vergeten volgens mij, nu allebei 68, dat ze daar te oud voor worden!) (Het standaard antwoord van die Bolle op dit soort opmerkingen is tegenwoordig: Blame the Chemo…….)

In Memoriam Silke

2011-12-31T02:16:00.000-08:00

Wenst iedereen elkaar vandaag een mooie 'overgang' naar het nieuwe jaar, voor mij zijn dit de slechtste dagen die je maar kunt bedenken. Vuurwerk. Daar ben ik doodsbang voor. Niks stoere bouvier, meteen helemaal op tilt. Zo zijn de laatste dag en de eerste nieuwe dag van het jaar voor mij een gruwelijke marteling. Daar helpt geen lieve Bolle (m'n baas) of Harmanna aan. Maar om het allemaal nog erger te maken kreeg ik ook nog een heel erg slecht bericht. Silke (foto hierboven) is ingeslapen. Woensdag, vertelde Berna haar bazin. We wisten dat het ging gebeuren, ze had botkanker in haar elleboog, maar als het zover is moet je toch erg schrikken. En vooral omdat het een van mijn oudste speelkameraadjes is. Was, dus. Toen ik als pup op de hei kwam was zij er ook net. Toen nog met een andere flatcoatvriendin, Scarlet. Wat hebben we samen gerend en gespeeld. Er waren toen een heleboel jonge honden en die deden allemaal mee. Maar Silke was eigenlijk de aardigste. Timber (de Ridgeback) werd steeds agressiever, Kyro (de herder) steeds meer op zichzelf gericht, Lisa (de Dalmatier)wilde mij meer en meer de baas spelen en ga zo maar door. Maar Silke bleef gewoon een aardige, zachte hond met ondeugende trekjes maar altijd te vertrouwen. Wat? Ja ik ook natuurlijk, maar niet zo aardig. Als die kleine witte wijsneus Boy Boomertje moest kiezen tussen Sylke en mij, wist'ie het wel. Met alle respect voor mijn grote harde poten waarmee ik hem heel hartelijk begroette, ha die Boy (hij rolde dan 3x om en die Bolle noemde dat croquet spelen) koos hij voor Silke. Ging zelfs op haar kussen tegen haar aan liggen. Dat durfde hij bij mij niet. Ze had botkanker. In haar elleboog en begon steeds slechter te lopen. Met Kerstmis ging het ondanks de pijnstillers steeds slechter. Maar altijd nog met een vrolijke zwaaistaart. Heb ik zelf gezien. Woensdag ging het echt niet meer en heeft Berna besloten haar te laten inslapen. Wij wensen haar veel sterkte. Want het is niet niks om je beste maatje te moeten verliezen. Sylke is 8 jaar en 8 maanden geworden.

PC Hooft en TONNUS

2011-12-21T06:02:00.000-08:00

Toch nog een gedichtje dit jaar Heel verrassend, want gisteren werd bekend gemaakt dat Tonnus Oosterhoff de PC Hoofdtprijs 2012 heeft gewonnen. Niet verrassend omdat niemand dat had verwacht, maar omdat hij naast z'n geschreven gedichten ook flash gedichten met bewegende woorden en zinnen schrijft, vernieuwend dus en voor zo'n prijs nog heel jong is. (Is 9 jaar jonger dan die Bolle, m'n baas.) Hij zal er niet van wakker liggen, maar die Bolle loopt alsmaar te klagen dat Tonnus nog geen APP heeft. Dus niet op de iPad te zien of te lezen. Komt omdat meneer Jobs vond dat Flash teveel energie verbruikte. Kreeg daarna nota bene gelijk van Adobe die z'n flash voor mobiele apparaten ook schrapte. Dus geen bewegende gedichten op de iPad of iPhone. (Gaan ze geloof ik oplossen met HTML 5.) Die Bolle is een grote bewonderaar (had bijna brede bewonderaar geschreven en daar heb ik geen Flash bij nodig) niet alleen vanwege de taal, maar ook door die prachtige opbpouw van bewegende woorden en zinnen. Daarom een link naar de website van Tonnus. (DOEN!) Eerste gedicht gaat over Lucebert met de stem van Lucebert. Een van de groten. Tonnus wordt ermee vergeleken. En dan hier een gedicht om voor te proeven, want jullie analfabeteviervoetschuifelendeheiderakkers hebben natuurlijk weer geen flauw idee waar ik het over heb. Overal in Nederland vandaag hetzelfde weer en rust is thee van dood. Christenhansworst kondigt Barbapapa aan: ‘Ditmaal verandert hij zich in een boor die in een kussen boort! Ik ben benieuwd!’ Barbapapa is me een gruwel. Alle kinder-tv is misdadig geschmier. Lucht! Buitenlucht! Dit is het talud waar ik vroeger rookte. Eeuwige merel, waar ben je? Kribbigheid, hete wangen, afnemende levenskracht. Het was overal in Nederland hetzelfde weer. Na school een sigaret, het talud achter het schuurtje, poes rook aan de theepot in het gras achtergelaten. De geur van mest, het weerbericht zwak uit het open raam, de merel, de schemer. Alles vulde en was vol maar ik doorzag al: een plastic zakje voor onderweg, een vis op de markt gekocht in kraanwater, juist toereikend voor het vervoer van een gewoon wonder. Tonnus Oosterhoff (1953) uit: Leegte lacht (2011).

MAATJES

2011-12-12T02:35:00.000-08:00

Die Bolle (m'n baas)was de eerste die het zag. Bij De Wereld Draait Door. Video over een hond die wordt aangereden op de snelweg, voor dood blijft liggen en door een maatje, een andere hond dus, van de weg af in veiligheid wordt getrokken. Twee wegwerkers helpen hem bij het laatste stuk. De aangereden hond overleeft. Ik geloofde het verhaal niet en ben meteen op You Tube gaan zoeken. Gevonden en verdomd, het is echt zo..... Of alleen maar gevoelig gemonteerd. Je leeft niet jaren samen met een videobaas om niet te weten hoeveel truuks daarin mogelijk zijn. Goed bekeken, maar het ziet er redelijk echt uit. Naar Caya gemeeld. Die weet alles over hondengedrag. Meelde terug, ja dat kan. Honden die in roedels leven helpen elkaar en dat gaat heel ver. Nou is de roedel waar ik in leef vrij klein. Naast mijzelf, die Bolle en Harmanna. Ja, de communicatie is prima. Toen ik gisteravond doorhad dat ze uit eten gingen (30 jaar getrouwd) heb ik die Bolle 5 minuten strak aangekeken met de boodschap 'ik wil mee!' Begreep'ie wel, maar heb de hele avond mooi in m'n eentje thuis gezeten. (De Spandershoeve, het Indonesische restaurant waar ze al 100 jaar komen, heeft een Michelin ster, of net weer niet of net weer wel, maar dan is de toegang voor honden absoluut verboden. De vorige boef, zo'n zelfde tiepje als ik, toen nog geen ster, ging wel altijd vrolijk mee. Zij wel.) Terug naar de vraag, waar of niet. Heel belangrijk bij het moderne vraagstuk waar de grens tussen mens en dier ligt. (Nee, ga niet verder mee, want die discussie is oeverloos en daar heb ik geen zin in.) (Hahahaha, ik lijk wel een mens.) Tot die Bolle vanochtend in NRC Handelsblad las dat er een experiment met ratten was gedaan, waar hetzelfde gebeurde. Een rat werd in een doorzichtig kooi opgesloten en kon zichzelf niet bevrijden. Z'n maatje zag dat, moest even uitvinden hoe, maar vond na geduldig zoeken het deurtje dat hij van buitenaf wel open kon maken en bevrijde z'n makker. Getest met verschillende ratten en het werkte. Empathie, duur woord voor het vermogen je te kunnen inleven in de belevingswereld van anderen, blijkt dus niet alleen menselijk te zijn. (Of van Gorilla's, maar dat weten we nu wel.) Ha, riep die Bolle, jij doet het ook. Ook!? Jullie nog nooit in een val zien zitten. Toch. Als Harmanna heel, heel verdrietig is, spring jij uit je luie stoel, gaat voor haar zitten en legt een poot op haar knie. Boodschap, het komt wel goed meisje. Ja, dat klopt. Helemaal. Weer een beetje meer mens. Nee, dat zei ik toch, oeverloze discussie en ik wil nu gewoon naar de hei. Matten met die andere viervoeters. Zal ze het toch even vertellen. Ja, al meer gedaan en ontdekt wat ze bedoelen met 'een roepende in de woestijn'. Zelfs op de hei........

TESTESTESTESTEST

2011-12-05T10:56:00.001-08:00

Ineens dwingen ze je een nieuwe procedure te volgen bij het schrijven van je blog. Anders gooien ze je er uit en dan ben ik al mijn 481 blogjes kwijt. Toemaar ja, telt lekker aan. Dan moet ik het gewoon doen voor ik het begrijp. Daarom heb ik dit TEST genoemd. Te beginnen met een plaatje, de briljanten schedel. Beetje flauw natuurlijk, maar het ziet er zo lekker uit. Dood heeft zo z'n eigen waarde. Probeerde laatst nog alle diamanten te nummeren, maar onderweg raakte ik de tel kwijt. Dan een video. Nee, niet rotzooien met de codes Goos, want als het fout gaat weet je weer niet of het jouw of hun schuld is. Vragen kan niet meer, geen imeeladres te vinden. You are on your own now, baby. (Of zoiets.) Dit is het verhaal van de schedelmaker, belegger, Damien Hirst. Verteld hier z'n verhaal:
Zo, heb ik alle directe truuks wel gebruikt. Ga ik nu kijken hoe het er uitziet. Netjes, want dit is al een bijwerking om het wat ingewikkelder te maken. Mocht iemand dit toevallig lezen, jij dus, opschieten want binnen een half uur is het er weer af. Moet ik ouderwets TV kijken. Speelfilm. Mission Impossible van B. Da Palma. Is er nog wel een onderwerp dat je niet op internet kunt vinden? Laatst nog voor die Bolle video's verzameld voor het knopen van een sjaal. Nee niet lachen. Hij heeft zo ineens zijn dandy dagje en dan moeten z'n kleren en gedrag perfect zijn. De rest van het jaar lapt die dat aan z'n mooie laars. Gaan we morgen ook voor Harmanna kopen. Wel allemaal vrouwenknopen, maar geknoopt zie je daar niets meer van.

Met de groeten van m'n tante. Wie? Dat moet ik nog even bij Caya nakijken. Sta ik op die pagina ook nog bij. Als Blog Dog. Dat is helemaal niet gek met bijna 500 verhaaltjes. STOP. Ik lijk die Bolle (m'n baas) wel. Kan ook niet ophouden. Doei......

Amsterdamse Grachten (Ver voor de gordel....)

2011-12-05T05:46:00.001-08:00

Klopt. Komt weer een gedicht. Nee, niet mijn keuze. Legde die Bolle (m'n baas) voor me op tafel. Voor je blog, beroemd dichter. Plaatsen. Beroemd? Nooit van gehoord. Maar hij was al weg. Gaat meestal zo met die Bolle. Noemt zich heel democratisch. Gesprek, standpunten voor en tegen, twijfels, voorzichtige conclusies....... Niks daarvan, luisteren, doen, PLAATSEN. En als je baas dat zegt, wat doe je dan als hond? Eerst opgezocht wie het was. Anton van Duinkerken. Op klikken dan krijg je het hele verhaal. Indrukwekkend. Was iemand in die tijd.In 't kort: Was voor de oorlog dichter en bijna priester, maar mocht toen van de Katholieke Kerk (en die was erg de baas in die tijd) geen gedichten meer schrijven. Heeft in de oorlog in een concentratiekamp gezeten vanwege z'n antifacistische geschriften. Werkte bij het dagblad de TIJD als kunstredacteur. Hee, nu gaat me een licht op, daar heeft de vader van die Bolle ook gewerkt. Eerst ook kunstredactie, later sportredacteur. (Sport was toen iets nieuws.) Ben even in de archieven van die ouwe gedoken en vond het geboortekaartje van die Bolle. Januari 1944. Niemand had aan het eind van de oorlog een geboortekaartje, maar omdat z'n vader bij een krant werkte had hij een hele drukpers tot z'n beschikking. En Anton was er ook. Ik heb een zoon, riep hij heel trots en dit wordt z'n geboortekaartje. De illustrator Karel Thole, was er ook. (Maakte later de tekeningen voor het Sportboek voor de Jeugd in 1946, dat z'n vader aan de kleine Bolle, was'ie toen ook al, opdroeg.) Maak ik even een leuk plaatje. Zei hij. Maak ik er en gedichtje bij, zei Anton, die niet alleen een groot dichter was maar ook heel snel mooie versjes kon schrijven. Nou, dat spel in vrede heeft'ie wel gehad. Zet ik er nog even een fotootje bij van Anton van Duinkerken, uit die tijd. Het is dan 1944. Grappig, dat is alweer 67 jaar geleden. Zo oud is die Bolle ook. Wat? Oja, natuurlijk, dat is wel erg dom. En ik ben geeneens geen domblondje. Maar een zwarte boef laat ook wel eens een steekje vallen. Laten we maar gauw naar het gedicht gaan. Gaat over de Amsterdamse grachten. En wat die Westertoren betreft, toen die Bolle aan deze kant van de Westertoren op de Prinsengracht werd geboren zat Anne Frank aan de andere kant nog in het achterhuis.

Mist

De mist heeft alle grachten ingesloten
Achter een wade van verganklijkheid.
Er wordt gezwegen. Ieder voertuig rijdt
Geluidloos langs de stil gelegde booten.

Dit is een avond om van eens genoten
Feesten te spreken, die wij vreugdbereid
Vierden met jonge vrienden, toen de nijd
Ons nog niet uit elkander had gestooten.

Maar wat geweest is, vindt geen wederkeer.
Zooals met ons, zoo gaat het met de meesten:
Elk zoekt zichzelf in vruchteloos verweer.

Vergeten raken dan voorbije feesten.
Tusschen ons hangt gelijk een mist de tijd,
Die ons uiteendrijft, elk in eenzaamheid.

Anton van Duinkerken (1903-1968)

Uit Project Laurens Janszoon Coster
Elke dag een gedicht.

.

HUNTING FOR DEMONS

2011-12-01T05:14:00.000-08:00

Hunting for wat? M'n haren stonden meteen recht overeind en al mijn ingebouwde alarmbellen begonnen tegelijk te rinkelen. Die Bolle (m'n baas) op de experimentele videotoer. Wegwezen want dan moet ik altijd meedoen. Heb al een keer als een ontzettend paarse en hoogroze boef voor gek gelopen in zo'n video. En een lol dattie had. En een DEMON, wat is nou een DEMON? Die bolle keek me even strak en ernstig aan. Dat is de slechte kant van een goede gewoonte. Oja, riep ik, dat is meteen in 1x helemaal duidelijk. Gooi maar in m'n pet. Heeft volgens mij meer met duivels en horror te maken. Hoezo goede gewoonte? Kijk (Ojee z'n bekende schoolmeestertoontje), vroeger dachten ze dat het gevallen engelen waren. Van goed naar slecht. Neem nou een goede eigenschap, zuinigheid. (Ha, hoor wie het zegt, valt me mee dat'ie dat woord kent. Vliegt hier met bakken de deur uit. Vraag maar aan Harmanna. En die deur hoeft'ie helemaal niet meer uit sinds hij een iPad heeft. Dat ding heeft ons al een hoop geld gekost.) Maar zuinigheid heeft ook een slechte kant, gaat hij onverstoorbaar verder. Het is menens. Dat noemen we vrekkerigheid. VREK? Ja, dat begrijp ik helemaal. Roep jij altijd tegen Harmanna als je je monetaire zin niet krijgt! Streng wees hij met een resoluut gebaar naar de deur. Mee. Jagen op demonen. NU. Tandenklapperend liep ik de deur uit. Als dat maar goed afloopt. Kun je hierboven op de video zien. Kan ik wel verklappen, het loopt goed af. Maar heb er wel een paar nachten erg slecht van geslapen. En met m'n gebroken teen gaat het prima. Bijna over. Dank je wel.

TEEN 2

2011-11-19T06:14:00.001-08:00

Ja, het is weer zover. Teen 2. Eerst dacht de dierenarts nog dat het gekneusd was, maar het ging niet over. Foto gemaakt en ja hoor, weer een teen, maar nu aan de andere kant. (Zie pijl.) Heb ik me al weken moeten inhouden, niks rennen en scheuren door bossen en de hei, nu nog eens 3 weken. Daar kan ik heeeeel agressief van worden. En verdrietig. Dus lig ik nu samen met leeuw te lijden. Nee, heeft die Bolle (m'n baas) niet zo neergezet. Als ik wil communiceren sleep ik altijd leeuw mee. (Echt uit Zuid Afrika, omgeving Pretoria om precies te zijn.) Dan zijn Harmanna en die Bolle altijd heel vertederd en dan levert heel veel lekkere hapjes op. Leeuw hoeft nooit. Denkt alleen aan jagen. Lekker veel en hard rennen. Doe ik mee. Mogen ze al dat lekkers houden....... voor daarna.

JAARDAG NUMMER 8

2011-10-30T08:11:00.000-07:00

We zijn weer jarig. 8 ja. Staat hierboven al. Doen we wat rustiger dan vorige jaren. Vond vorige week deze video en die vind ik goed passen bij het thema van vandaag. Hebben we vanochtend tijdens de mooie herfstwandeling bedacht. Hoe goed kun je elkaar kennen als mens en dier. Allebei onder de inruk van de video hierboven: "Man reunites with the gorilla he raised as his son". Ja, die Bolle en ik zijn ook zeer op elkaar gericht, gesteld zelfs, vermijden menselijke emoties als houden van, maar we symphatiseren wel. (Om met Aagje Wolf te spreken. Wie? Laat maar, andere verhaal.) Zit ik toch een beetje in m'n maag met een meeltje van die Bolle (m'n baas) aan Caya (m'n kennelmoeder) dat ik heb gevonden. Laat zien dat je elkaar niet goed kent of denkt niet te kennen. Lees zelf maar even.

[...] Zoals je weet hadden we Yka het rommelige gedoe en chaos van verbouwing en herinrichting willen besparen. Eerst nog in de kennel gepland, later bedacht ze gaat met mij mee, ergens in een leuk tentje met wifi en koffie (enzo) schrijven/lezen en daaromheen mooie wandelingen. Toen de schilders behangers kwamen was dat, tot onze grote verbazing, geen enkel probleem. En nu is de eikenhouten vloer zo goed als gelegd. En wat blijkt! Ze vindt het allemaal prachtig. Opwindend zelfs. Loopt met de jongens mee, steekt overal haar wijsneuzig kop in, wil alles weten, en als ze 's-avonds met hun eigen spullen weglopen worden ze toch even gesteld onder het motto: waar gaat dat heen? Moraal van dit verhaal, een echte werkhond. Dacht ik dat het 'werk' alleen over trainen en IPO’s ging, gewone arbeid valt er ook onder. Dus zijn wij een bijzonder saaie familie. Wij zijn wel de hele dag bezig, soms zelfs druk, maar dat is schrijven, lezen, video's monteren, samen praten of uren achter de computer. En als we aan de wandel zijn, meestal diep in gedachten verzonken. Daar is voor een hond die actie echt leuk vindt, niets lolligs aan. Daar kan ze niet met meedoen....... [...]

Ja, die verbouwing vond ik heel spannend en leuk, maar rustig in een paddenstoel met wifi (voor de iPad van die Bolle en een paddenstoel of een uitspanning = een koffiehuisje in het bos of op de hei) en mooie wandelingen tussendoor ik ben er helemaal klaar voor. En dat die Bolle soms van de wereld is ben ik gewend. Al 8 jaar, om precies te zijn. Met Harmanna kan ik gewoon dollend door 1 deur en we praten zelfs een beetje samen. En we lopen wel eens alle drie tegelijk heftig asynchroon. Kun je beter niet bij zijn. Dan heb ik gelukkig een harde kop. Van opa Henkie geërfd. Die Bolle vindt trouwens dat ik sowieso steeds meer op Henkie begin te lijken. Van tijd tot tijd net zo afstandelijk en humeurig.) Moeten we het nog eens over hebben. Zet ik er even het mooie portret bij dat Diederick Oudhout van hem heeft gemaakt. Zo, ga weer terug naar beneden, want de hele dag hebben ze al allemaal lekkere happen voorhanden voor mij. En vooral om een uur of vijf, en dat is het bijna, moet ik er bij zijn. Dan schenken ze een glaasje wijn in en krijg ik ook een 'borrelhapje'. Jaha, zo goed kennen we elkaar toch wel! Nu de Gorilla, heel gevoelig........

HEIDIES

2011-10-27T05:29:00.001-07:00

Niet klikken op de foto. Niet op reageren. 'Lena'roept die Bolle beneden. Wat heeft die er nou weer mee te maken? O, iets met een orgelman. Willem Parel of zo. Gooi maar in m'n pet. Wat? O, dat riep'ie ook! Laat maar, dit wordt eindeloos. Deze foto is een testje met links, insluiten en opstarten van video's. Of dat op een andere manier ook gaat. Niet dus, ben ik bang. Is die Bolle mee bezig, maar die ligt in z'n bed. Gewoon ziek. Dat kan ook. Of ik 't even wil doen! Foto heb ik de 2 Heidies genoemd. Wat? Die Bolle weer. Hoezo Geitenpeter? (Klikken op de foto kan nu wel. Nog even

NACHT

2011-10-26T01:02:00.003-07:00

Dit kan eigenlijk helemaal niet. Een prachtig liefdesgedicht over de liefde tussen mensen. Daar schijnen wij honden geen last van te hebben. Dat begrijpen we niet. Maar toen ik gisteravond dit gedicht had gelezen en op het voeteneinde van het bed sprong waar die Bolle al lag te slapen, dacht ik, verrek, het zou ook over die Bolle en mij kunnen gaan. Ja, ik weet het en die Bolle vindt 't ook, mensen en honden zijn niet dezelfde diersoort. Mag je niet over 1 kam scheren. Maar dat kan me niets schelen en trek ik me niets van aan. Daarom hier dat prachtige gedicht van Remco Campert uit 1952. (Was die Bolle 8 jaar en zondag word ik 8 jaar, zullen we het eens uitgebreid over hebben.) Remco was dus een vijftiger die nog steeds mooie gedichten schrijft. Net als Gerrit Kouwenaar, maar die begrijp ik niet zo. Abstracties gaan er bij mij niet zo goed in. Wel zoals Campert ze schrijft, ook al moet ik dat ook een paar keer lezen. Goed, gewoon weer een gedicht, kun je ook zeggen. Omdat ik dat leuk vind en die Bolle er een plezier mee doe.

Nacht

Nu je slaapt
stappen uit alle boeken in de kamer
de helden van twijfel en morele moed
en scharen zich om het bed
en bewonderen je zeer

Terwijl ik de nacht binnenlaat
en mijn oor leg aan het warme hart
van de tevredenheid en hoor
hoe claxons en de achtbaan van de wind
daar in passen op volmaakte wijze

De helden zwijgen
en voelen hoe je zachte adem
hun zwaar verleden balsemt en bijzet
in een koele kamer op het noorden
waarin het dood zijn klaar en goed is

De nacht komt rollend langzaam binnen
en ik teken in zijn huid
met de scherpe naald van mijn gedachte
duizend heldere sterren

Remco Campert (1929)
uit: Een standbeeld opwinden (1952)

Remco Campert (biografie)is beroemd geworden met zijn boek 'het leven is vurrukkeluk'. Dat heeft hij zelf nu voorgelezen en dat staat op internet. Hier klikken en je bent de rest van de avond onder de pannen.

Van: Laurens Jz. Coster (is een vrijwilligersproject).

Noorderlicht

2011-10-21T01:28:00.000-07:00

In The Land Of The Northern Lights from Ole C. Salomonsen on Vimeo.

Kun je hier ook zien. Een keer 's-avonds laat op de hei riep die Bolle, kijk, het Noorderlicht. Maar dat was maar een kleine flard. Harmanna heeft het vroeger ook een keer in Hilversum gezien. Nu heb ik een video met heel veel Noorderlicht en hoe mooi het kan zijn. Overgenomen van Bever Zwerfsport op Facebook. Die Bolle heeft het Noorderlicht ook gezien toen hij bezig was met z'n trektocht door Lapland. Noord Finland ja. In z'n eentje natuurlijk. Niks hond mee. Heeft in de verte wel honden gezien. Maar die zijn daar niet in het wild. Waren wolven. Russische toeristen waarschijnlijk, want die kunnen wel de grens over. Doe ik nog een foto bij. 27 jaar om precies te zijn. De foto is gemaakt door 2 Finse meisjes die op de eerste tocht meeliepen. Dat kapmes op z'n kont heeft'ie nog. Op de laatste tocht bij het houthakken (vuurtje om te koken) mee in z'n been geslagen. Drie dagen terughinken naar de bewoonde wereld en daar geen dokter maar een hardhandige Lapse verpleegster. Die Bolle toch. (Op de foto klikken om te vergroten.) Het Noorderlicht, een prachtige film van Olle C. Ga rustig zitten en geniet er maar van.

2011-10-12T06:05:00.000-07:00

Le chien le plus cool du monde !

Te gekke video. Zo'm beest dat prima bij die Bolle zou passen. (Laat ik't niet merken!)
Heb ik gehad van Diana natuurlijk en laat het zien om 4 redenen:

1. Leuke video om naar te kijken.
2. Wat een hond allemaal niet kan, ongelooflijk.
3. Om te laten zien aan mensen die zeggen dat dit pesten van dieren is.

De lol spat er van af!!!!!!!!!

5FINGERS

2011-10-02T06:07:00.001-07:00

Niet lachen. Het is heus waar wat je hierboven ziet. Kijk: aan die tweebeners zijn we nu zo langzamerhand wel gewend. Ze verassen je nog steeds, maar hun basisgedrag hebben we zo langzamerhand wel door. Denken we. Want ze zijn telkens weer in staat om belachelijke nieuwe dingen te bedenken en daar een prachtig verhaal bij te vertellen. Fivefingers. Dan denk je natuurlijk dat het over handen gaat. Dom dom dom, het gaat over voeten en dan bedoelen ze met vingers ineens tenen. Je moet er maar opkomen. Kan het gekker? Ja het kan nog gekker. Hebben ze al, zeg 10.000 jaar gezworen bij schoeisel, van voetbedekkers tot design, weg ermee. De natuurlijke manier van lopen is: blote voeten! Zomaar ineens. Hoe komen ze er op? Niks dure Italianen van Jort Kelder of onbetaalbare Nikies of Pumaas of Reeboksen, gewoon blote voeten. Wetenschappers, die ook runners zijn, hebben dat uitgevonden. De mens is uit de boom geklommen om op jacht te gaan op dieren die sneller liepen dan zij. Dus in een matig looptempo er achter aan, want de mens is een duurloper (langzaam maar wel lange afstanden) en die veel snellere dieren worden uiteindelijk moe. Einde verhaal. Kip ik heb je en op blote voeten. (Na veel lopen.) Daarom hebben mensen langere benen, kortere tenen en een zwaardere hiel ontwikkelt dan apen. Ideaal om veel en hard te lopen. Gaat toch een beetje lastig in deze tijd. Op de weg allemaal gevaarlijke rotzooi. Glas, scherpe steentjes, noem maar op. Niks voor blote voeten. Moest dus wat op gevonden worden. Geen punt, want we leven in de tijd van marketing en big business dus een nieuwe concept. 'Fivefingers' werden uitgevonden. Fivefingers is een handschoen voor de voet met aparte tenen en alleen een dunne beschermingslaag er omheen. Moet je wel op oefenen, want we zijn nu eenmaal gewend aan die hoge, verende zool en als je niet goed loopt (volgens het verre oudheidsprincipe) dan klappen je kuiten zo ongeveer uit elkaar. Veel trainen dus. Lopen. En kun je met die 5 vingers nou ook uit je neus peuteren? Kweenie, maar wedden dat iemand dat gaat proberen. Want zo zijn mensen ook wel! Ik blijf liever met m'n 4 voetjes o de grond.

LUCEBERT

2011-09-29T02:50:00.002-07:00

Misschien wel de meest indrukwekkende dichter in de Nederlandse taal. Zegt die Bolle (m'n baas). Moeilijk, want ik begrijp het niet altijd. Maar in dit gedicht staat 1 zin die iedereen kent. Lezen dus.

De zeer oude zingt

er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos

eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings

alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk

als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

Lucebert (1924-1994)

Meer weten over Lucebert, klik hier.

Overgenomen van het dagelijkse gedicht van Laurents Jz Coster.

GEINTJE

2011-09-25T05:15:00.000-07:00

Hoe een winkeldiestal kan eindigen. Geintje!

Ther Sky of New York

2011-09-24T01:22:00.001-07:00

Je gelooft je ogen niet. Vliegen boven New York. Je kan de straten tellen en alle bezienswaardigheden hebben een eigen helikopterview. Het zijn foto's die je zelf van links naar rechts en van onder naar boven kan laten glijden. En met het muiswieltje in- en uitzoomen. Moet je even onder de knie krijgen. Rechts een rij foto's waar je rechstreeks naar toe kunt en boven New York zie je helikoptertjes met de naam van de plaats waar ze boven hangen. Als je daar op klikt zie je de bezienswaardigheden daaronder. De handleiding staat er ook bij. De inleiding is een demo. Moet je even zien. Daarna een mooie vlucht over New York, zou ik zo zeggen. Ben je wel even zoet mee.Hier klikken om er naartoe te gaan.

Mac 'n' Cheese

2011-09-16T04:02:00.000-07:00

Mac 'n' Cheese from Mac 'N' Cheese on Vimeo.

Verrassend mooi en prachtig gemaakt eindexamenfilmpje van een stel HKU studenten. Hebben vandaag een open dag in Hilversum om eindexamenproducties en projecten te laten zien. Die Bolle is er natuurlijk geweest en was helemaal weg van deze animatie video. Spannend tot aan het eind en een onverwachte afloop. Kijken.

Cats (again)

2011-09-15T05:33:00.000-07:00

Ben gek op katten. Nee eikel, zo bedoel ik het niet! Was stinkverliefd op een mooi zwart buurkatertje en de huidige buurjongen zie ik ook wel zitten. Een rooie. Maar wat me in ze tegenstaat, iedereen vind ze zo lief en zo zacht en zo meegaand in de omgang. Jaha, als je maar precies doet wat ze zeggen, anders kunnen ze heel, maar dan ook heel vals uit de hoek komen. Net als gewone opdrachtgevers tegen hun personeel. En verder deugen ze ook van geen kanten. Kijk naar de video hierboven. Mooi portret van zo´n snoezig etterbakje. Gejat van Hanneke Groenteman haar blog.

Boeven dus........

2011-09-13T01:26:00.000-07:00

Het is wel een video, maar je kunt hem hierboven niet starten. Dat deed'ie uit zichzelf, met geluid, hinderlijk. Daarbij paste het beeld niet in mijn kader. Ook hinderlijk. En dat klopt, gaat over Bouviers. En wij laten ons niet bepalen door bloggertjes en domme lijntjes. Maar als je een andere blog wil lezen en ze kletsen er dwars doorheen, te hinderlijk. Dus alles onder de link hieronder gestopt. Eigenlijk alles over bouviers, maar nu alles op een rijtje. Hoor je 't eens van een ander, want het meeste heb ik hier al geschreven. De Reagan boef, de Jacqueline Bouvier Kennedy boef, de wereldoorlog boeven (en niet alleen red cross tiepjes, mitrailleurs getrokken en als de munitie op was meevechten met onze bazen) en dat we veel ruimte en een ervaren baas nodig hebben en vooral een goeie. En wat een goeie baas is moeten we nog eens overleggen. Een harde echte of een denkertje dromertje zoals de mijne. Werkhonden zijn we, die veel ruimte nodig hebben. Zeggen zij ook. Hoor je het 's van een ander.......of zei ik dat al? Voor de video klik hier voor de originele versie. En als je denkt, zo'n hond wil ik ook wel, toch nog een oude waarschuwing vooraf. Van Pam Green: Don't Buy a Bouvier. Klinkt heftig ja, maar wij bouviers zijn het er helemaal mee eens.

Vader Cats

2011-09-12T01:32:00.000-07:00

Zo noemden ze hem (1577 – 1660). Hij was in zijn tijd de Grote Opvoeder. Schreef allemaal stichtelijke gedichtjes. Werd toen ook al de spot mee gedreven: Kinderen zijn hinderen zei vader Cats, riepen ze (let wel ergens 1600!) Wij kennen zijn huis nog in Den Haag, zeg maar residentie, waar nu onze minister president woont. Of mag wonen, want niet iedere MP wil dat. (Toen Balkenende het liet verbouwen brak er brand uit.) Meer weten over Jacob Cats, hier klikken. Laat ik nou een gedichtje tegenkomen dat in mijn (bouvier) ogen toch niet echt vrouwvriendelijk te noemen is. Stichtelijk is het in geen geval. Zit hij toch in zijn tijd de ideale vrouw te fotoshoppen. En dat vlak na de beeldenstorm. (Wat is dat? Kun je hier lezen.) Gewoon een playboy dus, maar z'n tijd wel erg ver vooruit. Geloof je niet? LEES!

Wilt gij een hups, een rustig wijf?
Neemt eerst uit Nederlant het lijf,
Neemt dan noch tot so weerden pant
Het aengesicht uit Engelant,
En vorder noch, geloofje mij,
Een tong uit Brabant dienter bij,
En doeter toe een Hollants hert,
Dat niet te licht verslingert wert;
Maer sooje wilt den hoogsten prijs,
Soo haelt de billen van Parijs,
Voegt dit bij een, geminde vrient,
Zoo hebje een wijf, gelijck u dient.

Jacob Cats (1577-1660)

En beneden is de verbouwing begonnen. Mogen wij ons niet mee bemoeien. (Doet die Bolle toch. Aangeboren.) Zitten die Bolle en ik nu opgesloten op z'n werkkamer. Hij werkt z'n iPad af, doe ik gauw even een blogje. Wat een herrie!

FACEBOOK

2011-08-25T04:55:00.001-07:00

Perhaps you've seen the video on Facebook , my boss and me walking on the flowering Heather on a cloudy day. Very cloudy, so the color was brown instead of beautiful purple. My boss did a little color correction, but for me that's cheating. So I mailed his friends: it's fraud. But they mailed my mail back to him. He was absolutely furious and took revanche. Look at the last shot of this video. Yes, we are not on speaking terms...............

Jo van Josephine

2011-08-22T02:48:00.000-07:00

Jullie kennen haar al. Het is de dochter van de dochter van de zus van die Bolle (m'n baas.) Z'n achternicht dus. Ze kwebbelt nog steeds (zie vorige blog Kwebbeltje), maar begint steeds meer een stevig willetje te ontwikkelen. En wat Jo wil is al een beetje wet. Schreef ik de vorige keer al. Krijgen de ouders hun handen nog vol aan. Ik?

Ik ben maar rustig blijven liggen en heb alles rustig over me heen laten gaan. Lig er inderdaad een beetje als een dombo bij. Helemaal ingepakt met boter en suiker en de rest. De tekeningen heb ik bewaard. Hangen boven de mand waar ze zelf ook ingelegen heeft.

BUKKEN!!!!!!!!

2011-08-20T00:13:00.000-07:00

Jongetjes blijven jongetjes. Als die Bolle (m'n baas) achter z'n computer zit te bulderen van het lachen, ga ik altijd even kijken. Nieuwsgierig aagje ja. Wat nou weer? Video natuurlijk. Werd er niet opgewonden van, maar het zal wel weer met onverwerkte vadercomplexen en niet volwassen willen worden te maken hebben. Voel ik me ineens een stuk ouder dan dan m'n baas. Op Facebook gezet door Femke van Drooge. Die houd kennelijk wel van dat soort jongens. Nou, veel plezier. Wie meer wil weten, het is van HELOTC en hij is te koop. Voor de omstanders maar 1 advies, ja staat er al, BUKKEN....................

VALENTIJN TE LAAT

2011-08-15T05:13:00.001-07:00

Hoezo te laat? Nou Valentijnsdag is op 14 februarie en het is nu 15 augustus. En? Me dunkt, ruim te laat. Kijk die taart is een Valentijnstaart. Is gebakken door een vriendin van die Bolle (m'n baas). Is weer de moeder van Cindy en die is de baas van Bikkel, mijn jeugdvriendje en halfbroer. Begrijp je? Geen idee waar je naar toe wilt. Die Bolle had die taart besteld bij de moeder van Cindy, want die kennen we via de hondenclub (Oom Herrie, Caya en de Bouvierdressurclub Hilversum), en die heeft taarten maken als hobby. Valentijnsdag? Precies. Die Bolle wilde Harmanna zo'taart cadeau doen als dank voor de goede zorgen en daar heeft'ie wat mij betreft helemaal gelijk in. Ze heeft er voor ons ook nog een boefje bijgemaakt. Happy Family. Heel attent. En toen? Toen werd het 14 februari en was die Bolle doodziek. Kon geen taart zien en Harmanna ook niet. Is die taart naar een verpleeghuis gebracht. Heel toepasselijk ja. Maar ja, liefde vergaat niet en toen heeft hij alsnog een Valentijnstaart gevraagd aan Diana. Diana? Ja de moeder van Cindy en de oppasmoeder van Bikkel, die taarten maken als hobbie heeft. Moet ik het nou nog een keer gaan uitleggen? Nee hoor, zie het helemaal voor me. Is die taart nou op? Bijna, nog een puntje. (Klik hier voor Diana's taarten.) Was erg lekker. En die boef? Ja ook, is wel een ander verhaal. Die Bolle wilde een hap van die boef nemen, beet die boef ineens terug. Auw! Gauw teruggezet. Die Bolle kan heel laf zijn. Einde verhaal? Nee, toen die Bolle mij ging uitlaten wilde die boef ook mee. Om te piesen?! Nee natuurlijk niet, dat kan niet als je van marsepijn bent. Nee, was meer het idee. En toen? Is slecht afgelopen. We kwamen een tekkel tegen die van marsepijn hield. Einde boef. Een tekkel! Ja, maar het was natuurlijk ook maar een eenhapsboefje. En die tekkel zette hem niet terug! Zo zijn tekkels niet.

MAIRA KALMAN

2011-08-07T06:56:00.001-07:00

Wilde ik die Bolle (m'n baas) verrassen. Na zijn vorige, knorrige betoog over wijsneuzige, zelfingenomen 'uitleggers', iets heel anders. Een video uit de TED Talksserie van Maira Kalman. Ben ik helemaal gek op. Heb haar boek 'Principles of Uncertanty". Een beroemde tekenares en schrijfster. Of andersom. Of gewoon een geweldige kunstenares. Hoor ik ineens beneden een panische schreeuw van afschuw. NEEEEEEE! Zit die Bolle naar een Engels kunstprogramma op BBC4 te kijken, over schilders als Freud, Bacon en David Hockney, als er ineens weer een uitlegger half voor een schilderij gaat staan (zie vorige blog) en van tijd tot tijd een stapje terug doet om aan te wijzen waarom het zo 'n mooi schilderij is. Nota bene een van de lievelingsschilderijen van die Bolle 'A Bigger Splash', van David Hockney. Is vroeger jarenlang z'n bureaublad geweest. Zo zag hij de komst van de computer. TV met 1 klap uit en ik weer snel naar boven. Fout sfeertje. Zo is die Bolle wel. Terug naar Maira Kalman. Ga ik dus niet uitleggen. Heb mijn lesje geleerd. Hierboven vertelt ze over haarzelf, haar werk en hoe ze in het leven staat, zonder uitleggerig te doen. Boeiend en humoristisch verhaal. Cadeautje voor die Bolle, van mij, als pleister op z'n ziel. (Achuttt.) Wil je meer weten, de link naar haar column in de New York Times en het interview 'What is in your Toolbox' dat ik heel goed vond. (Tenslotte moet iemand wel iets uitleggen!) Ook een goed interview met veel werk van haar, klik hier. Oja, gaat haar Engels/Amerikaans iets te snel voor je, klik dan op deze link van de Ted Talks. Dan zit er linksonder een knop voor ondertiteling. Nederlands zit er niet bij, maar met de Engelse tekst er onder luisterd het makkelijker. Maar het blijft: A Bigger Splash

EXEGEET

2011-07-27T00:37:00.000-07:00

Héé Bolle? Ja. Ga jij nou ook je levensverhaal schrijven? Ik? Waarom? Omdat mensen in jouw categorie 1 op de 4 levensbeëindigende ziekten, altijd een verhaal gaan schrijven over hun leven en de heldhaftige manier waarop ze tegen de kanker hebben gevochten. Die Bolle lacht. Maar ik heb helemaal niet tegen de kanker gevochten. Tot nu alleen tegen de chemo en dat is al erg genoeg. Nee hoor, geen levensverhaal. Dat is ook verboden door Elsbeth Etty. (Eindredacteur en columniste NRC Boeken en hoogleraar ook.) Wat heeft die er nou mee te maken? Die besprak laatst een boek van AFTH van der Heijden over z’n overleden zoon en dat vond ze maar niks. Is zeker geen roman. Maar wat dan? Je mag een biografie schrijven, schrijft ze, maar dan moet je goed kunnen schrijven. Een autobiografie mag ook, maar geen gezeur met memorabilia. Memo….? Dat zijn alleen iemands herinneringen en dan wordt het gauw een vervelende optelsom van anekdotes. Anek...? Uit de Dikke van Dale: mededeling van een kenschetsende bijzonderheid, een schilderachtige of vermakelijke trek uit iemands leven. Dat is alleen interessant als je een belangrijke Nederlander bent geweest. En al die BN’ers dan, die schrijven maar raak. Dat zijn geen Belangrijke Nederlanders maar Bekende Nederlanders en dat geschrijf is niveau roddelpers. Ik ben geen belangrijke, geen bekende, zelfs geen bijna bekende N’er, en schrijven laat ik aan mijn hond over. Zo, die zat. Maar ik zeurde nog even door, zou een goeie interviewer zijn. Las ook dat je dan moet beginnen met een trefwoord. Iets waar je je hele leven mee te maken hebt gehad. Wat zou jouw trefwoord zijn. Bolle keek me gefronst aan, wat ben jij een dramkont, bouvier zeker. Trefwoord weet ik meteen. Zou zijn, EXEGEET! EKSE whààààttttt…… Exegeet betekent uitlegger. En dan uitlegger van wat anderen al hebben uitgelegd. Vroeger waren dat bijbelgeleerden (meestal priesters), nu komen we dat tegen bij schoolmeesters, columnisten (ook vaak schoolmeesters), moraalridders (de vroegere bijbelgeleerden) tv commentatoren, die de kijkers uitleggen hoe ze naar een film moeten kijken en kunsthistorici. Jeweetwel, uitleggers wat de kunstenaar heeft bedoeld en zo. Ik keek stomverbaasd. Als anderen dat al hebben gedaan, waarom zij dan ook nog? Nieuwe invalshoeken, originele ontdekkingen, veranderd tijdsbegrip en vooral het erg lekker vinden om jezelf intelligente dingen te horen zeggen. (Lijkt radio 4 wel.) Wacht even, die kunsthistoricus die laatst een verhaal over dat schilderij vertelde in kunstuur. Precies. Hij gaat half voor het schilderij staan, zodat wij het niet meer kunnen zien, vertelt een heel verhaal waarom het zo fantastisch schilderij is en doet onderweg een paar keer een stapje opzij, om die ongelooflijke details aan te wijzen die aangeven dat hij gelijk heeft. Dat heeft’ie misschien ook wel, toch gebeurt er hier iets afschuwelijks. Hij heeft zichzelf tussen mij en dat schilderij geplaatst. Ik kan nooit meer naar dat schilderij kijken zonder de opvattingen van deze meneer te horen. En die opvattingen zijn over een jaar alweer achterhaald. Maar het kunstwerk niet. Dat blijft. En daar moet ik toch echt zelf een idee over vormen. Onbegonnen werk. Zal bij het zien van dat schilderij altijd die man en zijn verhaal horen. Klinkt wel heel erg. Die Bolle is nu helemaal op dreef. (Stokpaardje.) Het kan nog erger. Een kunstenaar laten uitleggen wat hijzelf heeft bedoeld. Hoe hij ertoe gekomen is en nog erger, wat hij ermee heeft bedoeld. (Toen hij begon of toen hij klaar was?) Het verhaaltje dat meestal niets over het werk zegt en vaak nergens op slaat. Kijk, dat die kunstenaar zichzelf een verhaaltje vertelt tijden het werken aan het kunstwerk (schilderij, boek, beeldhouwwerk, compositie, gedicht, video) is prima en gebruikelijk, maar laat het verhaal aan het kunstwerk zelf over. Daar ben je voor. En een goed kunstwerk praat mee. Kijk, ik ben een filmer en heb laatst oud materiaal over het Aqaurium in Artis ontdekt, dat ik al jaren ongemonteerd op de plank heb liggen. Vond ik eigenlijk maar niks. Omdat ik niets anders kon doen, zeg maar te doen had, toch gemonteerd. Gewoon weer even ouderwets shotjes snijden en dan is het onderwerp, net als bij andere kunstenaars een aanleiding, niet het belangrijkste. (Wat kunst is slaan we voor alle zekerheid maar even over.) Trouwens ik ben geen kunstenaar maar een ambachtsman. Die doen overigens vaak hetzelfde. Dus, lekker monteren, mooie overgangen op ritme, snijden in bewegingen, gevoelige timing, strakke continuïteit, zodat mensen blijven kijken, kleine verhaaltjes in grote verhaaltjes en verder niks. Ze bekijken het zelf maar. Maar toen dramde ik weer door. De anekdote Bolle, wat is jouw verhaal. Wil ik toch horen, ook al is het onzin volgens jou. (Zucht...) Zei ik al, had door omstandigheden niets anders te doen en bijvoorbeeld, ben met mijn moeder vaak in het Aquarium geweest toen ik nog maar 8 of 9 jaar was. Nostalgie? Ja, maar dat is een gelogen verhaal. Nee niet dat van m’n moeder en dat jongetje, maar ik ging naar Artis om andere beesten te filmen. Het regende pijpenstelen en toen ben ik heel laf het aquarium ingevlucht. O ja, en ik heb als een overjarige DJ synthesizer muziek zitten remixen. Amateur experimentje in geluid. Als ik nog tijd van leven had zou hier zo'n ding hebben gestaan. Ik haal opgelucht adem, dat vond ik nou weer het goeie bericht. Zo’n piep en kraakautomaat, daar luistert geen hond naar! Het kunst-, sorry, ambachtswerk is hierboven te bewonderen en die Bolle kleedt zich nu aan om z’n volgende chemoshot te gaan halen. Klopt, heeft er niets mee te maken……of misschien toch wel? Ga ik nog even voor zitten. Moet dan wel korter van Harmanna. Mijn fout, geef ik toe. Je moet die Bolle ook geen vraag over z’n stokpaardje stellen. Over andere stokjes trouwens ook niet.

Vrolijke Vroman

2011-07-18T00:24:00.000-07:00

Vandaag weer even een gedicht. Van Leo Vroman. Niet alleen dichter, maar ook toneelschrijver en vooral, in Amerika, fysioloog. Lees zeker het hele verhaal. Maar eerst nog een opmerking over m'n 'Belg blogje'. Veel reacties op gehad. Ook van Ria, de bazin van Noah en Miro, die zelf uit België komt. Allemaal Lanoye fans of gaan Sprakeloos zeker lezen. (Nou Yka, Sprakeloos? Daar heb jij geen last van.....) Maar de leukste opmerking kwam van Noor. (Van Cas en dat leuke videootje met mij.) Zij waarschuwde, leuk blogje over die Bolle uit de kast, maar laat het geen Belgisch Blog worden! (Dus hier geen Vlaams link!) Genoeg reacties, doe ik anders nooit, door naar het gedicht van Leo Vroman. (Op de foto samen met zijn vrouw Tineke. Allebei in de negentig.)

De dingen

Natuurlijk, een ding heeft geen gevoel,
anders zou mijn zitvlak maken
dat elke door mij bezeten stoel
uitbarstte in schateren of braken,
en anders zouden mijn welgedragen
toch fraai geruite onderbroeken
naar andere bezigheden zoeken
of om hun klerenrechten klagen.
Een ding, zo veel door mij gebruikt
dat haar hoeken zijn rondgesleten
zou aldoor in het openbaar
zeuren dat het naar mij ruikt
of dat het aan tafel mee wil eten.

Waar kijkt het nu weer naar

Leo Vroman (1915)
uit: Daar (2011)
Laurens Jz. Coster
– iedere werkdag een gedicht.

BELG

2011-07-11T03:26:00.000-07:00

Zitten die Bolle (m’n baas) en Harmanna rustig aan tafel te eten, staat die Bolle ineens op, pakt z’n wijnglas, schraapt z’n keel en zegt: het wordt tijd dat ik uit de kast kom. Wháááàààttttttt….. Verbijsterd spring ik uit m’n mandje. Uit de kast komen, nu nog, op jouw leeftijd, dan had ik het maar meegenomen in m’n kist. Ik kijk naar Harmanna, maar die blijft kalm zitten. Wacht rustig af wat er gaat komen. Zij kent die Bolle al 35 jaar en er was natuurlijk wel eens wat, maar dan ging het altijd over leuke meiden of aantrekkelijke dames. Nooit een meneer. Hij schraapte weer z’n keel, wachtte even en zei, heel kalm maar vastberaden: IK BEN EEN BELG. Toen ontplofte ik weer. Jij een Belg, jij bent een Belg, ik ben een Belg. Vlaamse Koehond weetjewel. En jij bent gewoon een geboren Amsterdammer, die ook In Den Haag, Groningen en Hilversum heeft gewoond en weet ik allemaal waar, maar nooit in België. Hooguit even geweest om te filmen, vakantie en natuurlijk, zelfs even tussendoor, om lekker te eten. Maar sinds de Beenhouwerssteeg in Brussel een lange rij McDonaldsen is geworden, kom je er ook niet meer. En jullie zijn toch Hugenoten? Hij ging onverstoorbaar verder. Ik heb Sprakeloos van Thom Lanoye gelezen en ik heb mezelf ontdekt in de beschrijving van zijn ouders, de beenhouwerij, het kruispunt waar ze woonden in Sint-Niklaas, de kerk, de buren, eigenlijk heel België. De ongecontroleerde overdaad, het veel te veel van alles, kitsch misschien, maar alles wel heel intens. Beschreven in prachtige reeksen beelden, met woorden wellustig aan elkaar geregen door iemand die niet alleen fantastisch kan schrijven, maar het ook lekker vind. Hoe en zo moeten jullie zelf maar lezen, valt niet na te vertellen, alleen de opmerking uit z’n hart gegrepen: Dat Hollands Calvinistische ‘minder is meer’. Wat een onzin. Meer is meer en (eigen verwoording) het echte leven leven hoort ook meer te zijn. Keek die Bolle mij ineens strak aan. En mijn geleerde zuster (historica) heeft onderzoek in België gedaan en al een keer gezegd dat we ook Belgen kunnen zijn. Daar had ik natuurlijk niet van terug. De wetenschap hè? Goed, riep Harmanna, OK, gaan we dan ook in België wonen? Bolle keek verbaasd. Waarom? De leukste Belgen wonen hier al. Zelfs Tom Lanoye en z’n vriend. En als ze daar beneden nog even zo doorgaan komen ze helemaal weer bij ons terecht en zijn we weer gewoon de Lage of De Nederlanden van vroeger. Toen ging hij weer zitten, schonk tevreden nog een glas wijn in (Harmanna riep nog, heb ik een houten bekkie?) en ging verder met eten. Ik natuurlijk bloednieuwsgierig naar dat boek, maar had een probleem. Hij had Sprakeloos als e-book gelezen op z’n iPad en daar mag ik niet aankomen. Helemaal touch screen en ik heb niet alleen grote poten maar ook hele scherpe nagels. Kan ik wel mee tikken, maar desastreus voor zo'n gevoelig scherm Probeerde ik een ouwe truc, You Tube, en meteen raak. Lanoye vindt het ook lekker om te lullen en ook veel. De video hierboven is helemaal wat die Bolle bedoelt. Opgenomen in een zijn buurtcafé in Sint Niklaas. Op de Hugo Claus Marathon. Shit camerawerk, maar inderdaad, die prachtige beeldenreeksen. Eerst over z'n moeder (lijkt een wel beetje op Caya)en daarna gaat hij maar door. Blijven kijken. Zeer de moeite waard. Vind ik nu ook. En nog een video, mooi gemaakt in NRC Next, waar hij vertelt altijd bij literaire prijzen van Grunberg te verliezen. Niets van aantrekken Tom, gewoon dom Hollandse Calvinisten. Ze vinden Grunberg minder dus meer……… of was het nou andersom?

Grachtvogel

2011-07-06T02:33:00.000-07:00

Prachtige video van Thomas Schlijper, jullie welbekend van de mooie honden en andere dierenfoto's in de Jordaan. Of Amsterdam. Hij brengt daar een boekje over uit, maar dat is er nog niet. Als zal ik het meteen melden. Hier hoort ook nog een foto bij, op de arm van z'n bazin. Zag eerst niet of het een kleine papegaai of een grote parkiet is. Maar het staat er boven. En op de arm van z'n bazin is het ook een gewone papegaai.(Op klikkken om te vergroten.) Oja, papegaaien praten, zet je geluid aan! En een vaste link naar de Schlijper foto's en video's. (Ook op Facebook en Twitter enzo.)

Kat in haar eigen Dolfinarium

2011-06-29T02:12:00.001-07:00

Je gelooft het niet? Nee, kan ik me helemaal voorstellen. Daarom hier ook geen plaatje bijgezet. Eerst geloven dan zien. (Thomas achterstevoren.) Moeilijk om er een beeld bij te bedenken ja. Hoe werkt dat? Je weet dat je ernaar gaat kijken, anders had ik er geen blog van gemaakt. Of toch niet. Vandaag een dag om te foppen. Gisteren, bloedheet, over de dertig graden, mooie Kasteel Groeneveldparkwandeling gemaakt en gezwommen met die Bolle (m'n baas). Nee, ik zwemmen, niet die Bolle. Vandaag slechte dag voor die Bolle, dus een rondje met Harmanna. Niets mis mee. Wat? O ja, die Flipperkat. Bestaat echt wel. Geloof je het al? Heb ik van Letty van der Geest gepikt. (Beter goed gejat dan slecht bedacht. Gooise ethiek!) Facebook, niet haar website DOGTIME. Vooruit dan, omdat jullie het zijn: hier klikken en verbaas je............

MISSIONARIS & MARTELAAR

2011-06-17T01:52:00.000-07:00

Ik heb God gezien. Nee, beter, weet nou wat God zou kunnen zijn. Een paar jaar geleden heb ik die Bolle (m'n baas) 's gevraagd wie die God nou eigenlijk was, waar ze het regelmatig over hebben. Gefronste wenbrouwen en daarna een lang verhaal (die Bolle dus) dat ik kort zal houden. God is een macht boven ons, die ons en de aarde heeft gemaakt, ons altijd in de gaten houdt, om te zien of we goed of slecht doen en zo alles van ons weet. Als wij doodgaan gaan wij naar hem toe en vonnist hij of we in de hemel komen omdat we 'goed' hebben gedaan of dat we worden gestraft voor een 'slecht' leven. Dan gaan we branden in de hel. (Als je tenminste kennis van Goed en Kwaad hebt. En dat ligt bij ons natuurlijk wat gevoelig.) Maar niemand kent hem of heeft hem ooit gezien. Er zijn er ook die geloven, want niemand weet het dus zeker, dat er heel veel Goden zijn. Nou, aangevuld met nog wat mystieke details dacht ik, gooi het maar in m'n pet. In de pet van die Bolle dan, want zo'n ding heb ik niet. Tot gisteravond. Ik keek op de TV naar een programma van het National Geographic Wild Channel over de 'Mysteries of Wolfs'. M'n wilde neefjes zal ik maar zeggen. Kijk ik altijd naar. Ze werden gevolgd door een stel onderzoekers, die ze verdoofden en zendertjes omdeden om te weten waar ze zijn, ze analyseerden prooien, de maaginhoud, uitwerpselen en hun DNA dat werd opgeslagen in centrale computers. En het mooiste shot was een wolvin alleen in haar hol, opgenomen met een verborgen infrarood camera, die moest gaan werpen. Vertwijfeld huilde ze om hulp. Ze had geen idee wat er met haar gebeurde. (Toen de eerste pup, sorry welp, er was deed ze het perfect. En bij de anderen ook) maar dat huilen zette mij aan het denken. Zij denkt dat ze alleen is, maar er zitten wel 20.000 mensen of meer naar haar te kijken. En alle gegevens over haar zijn opgeslagen in die centrale computer. Ze weten wie haar ouders zijn, de bikkel waarmee ze heeft gepaard en binnenkort ook de gegevens van haar welpjes en hoe het met ze gaat. Alles van alle families is bekend. Zijn wij dan God? En stel je voor dat ik ze dat zou gaan verstellen. 'Hee jongens, luister 's, jullie worden voortdurend in de gaten gehouden en ze weten alles van jullie'. Ze zouden me ongelovig aan staan kijken. Die belachelijke luxe huishond is gek. Waar heeft ze 't over. En als ik dan als een soort missionaris zou doorgaan: 'Jullie zien ze niet maar jullie kennen ze wel. Je ruikt ze soms en ze beginnen vaak zelf met een huilgeluid en dan gaan jullie allemaal meehuilen'. Zie je nou wel, roept dan een ouwe sjacherijnige wolf achterin het pak (heb ik van Midas Dekkers, die had bij zijn poezen ook altijd 1 echte sjacherijnige kater), het is nep, heb ik altij al gezegd. We worden belazerd. Dan worden ze ineens heel kwaad. Agressief. Dom schootpoedeltje, wie denk je wel dat je bent en het beter weet dan wij? Sodemieter op of beter........ Dreigend, met blikkerende tanden komen ze op me af als de Friezen met hun zwaarden en bijlen op die arme Bonifatius. Om mij te beschenen houd ik nog het programmaboekje van het National Geographic voor me uit, maar ze gaan er dwars doorheen en door mij. In de verte hoor ik mezelf nog roepen: jongens, jongens het is echt waarrrrrrrrrrrrr........ En toen werd ik wakker. In m'n mandje. Die Bolle kijkt over z'n iPad, waar hij in zit te lezen: waar lag jij nou zo heftig van te dromen? Ik schudde me stevig uit, blij dat ik nog leef. Ik was Bonifatius voor Friese wolven. Ha, riep die bolle in Dokkum? Dokkum, wat nou weer? Ik liep naar m'n drinkbak. Dokkum, laat maar, ik heb in een kwartier slaap genoeg mystiek gehad voor een heel hondenleven. Kijk maar naar de video hierboven. Volbeeld maken, reclame voor de Goden wegklikken, een pure reality show.

VROLIJK

2011-06-13T02:31:00.001-07:00

Hoewel die Bolle (m'n baas) geen talent voor depressies heeft, de laatste weken toch een beetje dipperig. Kan geen kant op en wordt daar niet vrolijk van. Toen ben ik maar gaan zoeken naar een video waar hij wel vrolijk van kan worden. Gevonden en het is gelukt. Samen gezongen en gelachen en de hele video uitgekeken. 'Dancing' van Matt Harding en Melissa Nixon. Prachtige film ook. Simpel idee, heel mooi uitgewerkt. We zijn er heel blij van geworden.

CAS KIJKT YKA

2011-06-10T00:25:00.000-07:00

Het moet toch niet gekker worden. We hebben allemaal als hond wel eens naar een bewegend beeld gekeken. Of dat nou TV of computer was. (Denk aan mijn Caya verhaal.) Maar die Fox voor die laptop noem ik geen kijken meer. Dat is voyeurisme! Even terug naar het begin. Die Fox heet Cas en is de hond van Noor (Bergen NH, kunstenares ja, mooie etsen en zo). Heb ik al een paar keer over geschreven, want Noor heeft altijd Foxen gehad. Ontzettende wijsneus die Cas, maar dat zijn alle foxen. Kun je hem dus niet verwijten. Wel een bovengemiddelde macho. Ik had Noor een link naar mijn schapenvideo gestuurd en dat heeft ze op haar laptop bekeken. Tot zover alles normaal. Loopt ze even weg, duikt die Fox boven op haar laptop en in mijn video. Grommen, piepen, en als ik een beetje lig te rollen door het gras wordt hij daar helemaal opgewonden van. Den Geilaard. Zet zelfs het beeld stil. Te laat, dat wel. Als ik ga blaffen houdt'ie zich een beetje in, maar als je goed luistert hoor je 'm grommen. De opschepper. Durft'ie wel als ik ver weg in 't Gooi zit. Daar zullen we het nog wel eens over hebben. Kom gauw weer eens langs. Een strandwandeling in Bergen aan Zee zie ik altijd zitten. (Wat een foute beeldspraak!) Maar alles bij elkaar, een leuke video. Kijken..........

DIE BOLLE BLOOT

2011-06-07T02:36:00.000-07:00

Ja, het heeft even geduurd, maar die Bolle had andere problemen aan z’n hoofd en ik moest echt toestemming vragen om de foto hierboven te laten zien. Anders had ik wel een kennel bij Caya kunnen huren en de hei is me te lief. Is gebeurd en ik heb het uitgelegd. Om m’n verhaal erbij moest hij wel lachen. Nou, daar gaat’ie dan. Sinds die Bolle uit Berlijn terug is loopt’ie met z’n hoofd in de wolken. Nee, niet van vreugde, want het gaat minder goed dan hij dacht, maar zogezegd in de Clouds. Dat is iets nieuws met opslag en werken vanuit centrale servers ergens. (Gooi maar in m’n pet. Wil je weten hoe dat werkt klik hier.) Toen hij daar een tijdje mee bezig was kreeg ik argwaan. Elke dag met z’n kop in de wolken, wat moet’ie daar? Even een lullig bericht, die Bolle is in de categorie van 1 op de 4 Nederlanders terecht gekomen met een levensbeëindigende ziekte. Kanker ja. Nou, dat zijn we hier inmiddels wel gewend en we gaan zo optimistisch mogelijk vrolijk verder. Maar daarom kreeg ik argwaan met de kop van die Bolle alsmaar in de wolken. Kreeg het vermoeden van een dubbele agenda. En toen moest ik ineens aan die plaat hierboven denken. Had ik een tijdje terug al gezien in z’n archief en heel hard om moeten lachen. Heeft’ie me uitgelegd. Eind jaren negentig waren hij en zijn vrienden alsmaar bezig met grappen in Photoshop uit te halen. Om zo dat progamma te leren gebruiken. 1 van de opdrachten die ze elkaar gaven was: een beeld uit het diepst van onze gedachten. Zo dus. Veel blote meiden ja, maar ook veel bouviers. Dat pleit voor ‘m. Maar denkend aan die foto wist ik het meteen: Inderdaad een dubbele agenda. Kijk, de toekomst van die Bolle is voor eeuwig op een wolk met een harpje. Daar moet’ie dus niet aan denken. Voor eeuwig nog wel. Een harpje! Het moet toch niet gekker worden. Hij maakt nu van de gelegenheid gebruik om vooraf in die Cloud z’n eigen wolkje samen te stellen. Zoiets als op de foto. Dat kun je wel eeuwig uithouden, nietwaar? Wat? Ja dat klopt. Ambam Zilverrug heb ik er bijgezet. Die Bolle had z’n eigen macho een beetje onderbelicht vond ik. Wat? Ikzelf? Ja klopt ook. Linksonder heb ik mezelf erbij geplakt, niet alleen omdat ik daar wel bij wil zijn, maar het zal me toch niet gebeuren dat er meer blote meiden dan bouviers op staan!

STOEIPARTIJ

2011-05-23T02:03:00.000-07:00

Ja, vorige blogje was een beetje rommeltje en daar gaan we nog even mee door. Ria (van Noah en Miro) stuurde nog een video na de inzendtermijn, dus die was te laat. Maar daar doe ik niet aan, zeker niet als het een leuk filmpje is. Is gemaakt door Corry (en Corry is, als ik het goede heb begrepen de bazin van Casanova en Casanova is de pa van Miro) (it's all in the family ja) Rollebollende boeven. Wat ik met Koen en Klaas doe. Lekker beetje matten en bijten, hard rennen en rollen. Kan niet met Boy, daar is'ie te klein voor. Die gaat al achteruit als ik een vrolijke bui heb. Zinloos geweld piept'ie dan. Kortom, niet echt dominantie, maar dat hoort er natuurlijk wel bij. Is inbegrepen. Laten we aan de geleerden over. Daar heb je als hond niets mee te maken. Krijgt Noah het nog wel moeilijk mee, want Miro wordt een stevige donder zo te zien. Lekker kereltje wel. Moet ik eens langs. Dus nog een keer, Noah en Miro in een film van Corry. Nee, geen geluid. Dat bedenk je er zelf maar bij. Die Bolle heeft me geleerd hoe ik dat moet nasynchroniseren, maar daar heb ik nu geen zin in. En die Bolle ligt plat in bed. Chemo hoogtijd. Komt goed.

Weer een nazending nu van Carin Fremery. Moet er even bij: Wat een heerlijk filmpje van Noa en Miró! En ja hoor je hebt het helemaal goed begrepen, Corry is de eigenaar van Casanova, en Casanova is de pa van Miró maar ook de pa van de schapen drijvende Luchendo die op zijn beurt weer een broer is van Miró.........

HEIDERONDJE MET DE NIEUWE CAMERA

2011-05-20T07:20:00.000-07:00

Veel gekker moet het niet worden. Ik sta alsmaar sur place (zo heet dat in wielrennen, maar een hond kan niet wielrennen) te maken en ook nog blogjes in elkaar te draaien. Met schrijven heeft het niet veel meer te maken. Vanochtend nog even de nieuwe Noah en Miro ingezet en nu heb ik alweer een video. Die Bolle wilde niet op z'n bed blijven liggen en heeft tijdens het middagrondje (met z'n hondje en dat ben ik dus) z'n nieuwe camera verder uitgeprobeerd. Harmanna was er ook bij. Daarna is'ie weer achterover in bed gevallen. Heb ik alles shots even snel aan mekaar gehangen. Waarom, om jullie tsinkend jaloers te maken. Dit is 1 van de 5 ronden die we lopen. Een korte omdat die Bolle niet top is. 20 minuten, is ook vaak de ochtendronde. Want let op, het eerste shot is nog geen minuut lopen van ons huis. Alleen een fietspad oversteken. De grootste ronden duren een paar uur en we kunnen ook nog de hele Utrechtse Heuvelrug af. Naar Rhenen zelfs. Wel wegen oversteken maar lopen door het bos.En toen kwamen we thuis en zagen we de buren (koolmezen) bezig met uitvliegen. Dat hebben we al vaak gezien, maar vind die Bolle altijd een magisch moment. Hij had wel meegewild, maar als hij moet kiezen is het geen klein kastje en toch liever dat grote bed op 2 meter afstand.

Bellamy

2011-04-15T06:05:00.000-07:00

Even weer een gedichtje tussendoor. Van Jacobus Bellamy. Komt omdat ik bezig ben met een blogje over de diepste zieleroerselen van die Bolle(m'n baas). Zeg maar die Bolle bloot. En dat is ook bijna letterlijk. Je gelooft je eigen ogen niet. Dat blogje heb ik al helemaal af hoor. Is heel gaaf geworden, maar ik durf niet. Als hij dat leest sta ik meteen m'n rugzakje op straat en kan ik op zoek naar een brug om onder te leven. Dat is niet zo ver hoor, gewoon de spoorbrug hier aan de overkant. En er zit ook nog een meertje naast. Was vroeger de bron voor het Hilversumse Natuurbad en in de winter de IJsbaan. (Foto hierboven. IJsbaan en rechtsonder de ouwe Crailose brug. Alles bijna 100 jaar geleden.) En er wonen nog meer zwervers. Echte zwervers met veel bierblikjes in sigarettenlucht en versleten tentjes. Laatst nog een ouwe caravan uitgebrand. Kon de brandweer niet eens bij. Alles uitgebrand. Lastig dus, een hond met zeer vaste gewoontes en haar hapjes en drankjes op tijd, die een zwervershond moet worden? Vandaar dat ik er nog even over moet nadenken. Slaap er echt slecht van. Conflict tussen plicht als vrije blogger en status. Schijnt meer voor te komen. Wordt wel na het weekend. Daarom eerst een gedicht dat die Bolle zeker zal aanspreken. Hopelijk een beetje gunstig zal stemmen. Komt'ie:

Een ontdekking

Waarom of toch de Dichters
Zo graag een teugje drinken?
Dit vroeg ik aan mijn Zangster,
En zij gaf mij ten antwoord:
'Er was in oude tijden,
Een bron, die aan de Dichters
En vuur, en geest kon geven;
Hier dronken ze uit, en zongen
Ter ere van hun Goden,
En dappere oorlogshelden.
De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.
Nu drinken zij en zingen,
Door 't sap der edle druiven
Gesterkt, de schoonste zangen.'

Jacobus Bellamy (1787-1786)
uit: Gezangen mijner jeugd (1782 )
Van : LaurensJanszoon Coster.

FILM OVER INGRID JONKER

2011-04-11T06:12:00.000-07:00

Ze is niet oud geworden, heeft een zwaar leven gehad. Heeft hele mooie gedichten geschreven. Ja, had ik de vertaling wel bij nodig. Die Bolle niet, die begrijp het Afrikaans ook. Ze hebben een film over haar leven gemaakt. Hierbij de reclame. Met trailer.

Maar het gaat eigenlijk om haar gedichten.

Ek wil nie meer besoek ontvang nie
nóg met koppies tee boeretroos en veral nie brandewyn nie
ek wil nie hoor hoe hul wag op gevlerkte briewe nie
ek wil nie hoor hoe hulle wakkerlê in hul oogkasse wyl
die ander slaap wyd soos die horison om sy wenkbroue
en wat wil ek weet van hul eenderse kwale
die een sonder eierstokke, die ander met leukemia
die kind sonder 'n draaiorreltjie en die ou man
wat al vergeet het dat hy doof is
die bevlieging van die dood in die robots van groen
die mense wat leef by die see soos in die Sahara
die verraaiers van die lewe met die gesig van die dood en van God

ek wil net alleen wees op reis met my eensaamheid
soos 'n wandelstok
en glo dat ek nog enig is

Ik wil geen bezoek meer ontvangen
niet met kopjes thee boerentroost en vooral niet met brandewijn
ik wil niet horen hoe ze wachten op gevleugelde brieven
ik wil niet horen hoe ze wakker liggen in hun oogkassen terwijl
de ander slaapt weids als de horizon om zijn wenkbrauwen
en wat wil ik weten van hun altijd eendere kwalen
de een zonder eierstokken de ander met leukemie
het kind zonder draaiorgeltje en de oude man
die al vergeten is dat hij doof is
de bestorming van de dood in het stoplicht op groen
de mensen die leven aan zee zoals in de Sahara
de verraders van het leven met het gezicht van de dood en van God

ik wil gewoon alleen zijn op reis met mijn eenzaamheid
als een wandelstok
en geloven dat ik nog uniek ben

Ingrid Jonker (1933-1965)
vertaling: Gerrit Komrij

Nog eentje. Een heel bekend gedicht van haar:

Korreltjie sand

Korreltjie korreltjie sand
klippie gerol in my hand
klippie gesteek in my sak
word korreltjie klein en plat

Sonnetjie groot in die blou
ek maak net 'n ogie van jou
blink in my korreltjie klippie
dit is genoeg vir die rukkie
Kindjie wat skreeu uit die skoot
niks in die wêreld is groot
stilletjies lag nou en praat
stilte in Doodloopstraat

Wêreldjie rond en aardblou
korreltjie maak ek van jou
huisie met deur en twee skrefies
tuintjie met blou madeliefies

Pyltjie geveer in verskiet
liefde verklein in die niet
Timmerman bou aan 'n kis
Ek maak my gereed vir die Niks

Korreltjie klein is my woord
korreltjie niks is my dood

HONDENHAAR

2011-04-09T01:41:00.001-07:00

Ja, je leest het goed: beter een trui van hondenhaar van een hond die je kent en waar je van houd, dan van een schaap dat je nooit zult tegenkomen. Dat boek kwam ik tegen toen toen ik met een heel ingewikkeld ander boek bezig was: The Origin of Stories. Ben een beetje aan het bijlezen, want als die Bolle er niet meer is zal ik het allemaal helemaal zelf moeten doen. Maar dat is een ander verhaal. En misschien wel helemaal niet mijn verhaal, maar daar moet ik dan achter zien te komen. Een blogje schrijven kan knap ingewikkkeld zijn, maar dat komt door die Bolle, die kan knap ingewikkeld denken. Daar hebben ze inrichtingen voor om je van af te helpen en die staan allemaal aan de rand van grote bossen en heidevelden. Roept die Bolle, ik heb hier bos & hei genoeg. En dat is natuurlijk best lekker, want dan ga ik mee en dat zijn wandelingen waar jullie errug jaloers op kunnen zijn. Mij ziet'ie dan niet hoor, loopt voortdurend met z'n hoofd in de wolken. En dan komen we in de Generaal in Baarn of in het Bonte Paard in Laren terecht. Mijn trouwe lezers weten dat. Aan het eind van een lange wandeling altijd een kroeg. Maar dat is ook weer een ander verhaal, terug naar de sweater van hondenhaar. Is een heel echt boek. Met handleiding en verschillende patronen. Bekijk je een hond weer eens van een heel andere kant. Waar je dat haar kan krijgen? Mijn haar is prima en een paar keer goed borstelen is genoeg. Je kan het proberen bij Carin van de Fremeries. Trimt elke dag. Maar daar heb je de concurrentie van duiven, kraaien en mussen, die in deze nesttijd op de schutting zitten te wachten om wat getrimde haartjes mee te pikken. Heb nog even met een schuin oog naar die Bolle gekeken voor de maat, maar daar heb je wel drie bouviers voor nodig! Wil je wit moet je mevrouw De Wit maar even bellen. Wel heel besmettelijk hoor.

Ouwe WIFI Lullen

2011-03-21T07:04:00.000-07:00

Klopt, mag ik niet zeggen van die Bolle (m'n baas) maar het klopt als een zwerende vinger. Hoe ouwer hoe gekker, zei mijn goede moeder Sweet Pea (van Caya's Home) altijd. Nou kan ik natuurlijk zeggen 'neem die Bolle nou.....' maar dat is een open deur. Dat weten jullie ook. (Hiernaast m'n moeder.) Ben ik tegen 2 voorbeelden aangelopen van iemand die zich voorstelt de Nederlandse Mental Coach te zijn. (Sommigen denken dat ze Napoleon zijn, maar deze is toch meer bij de tijd.) Gekker dan die Bolle ja, maar het scheelt niet heel veel. En wat heeft die nieuwe Mentalist? Precies, een iPad. En moet je kijken hoediedaar mee omgaat. Je gelooft je eigen oren en ogen niet. Alsof ik die Bolle bezig zie met z´n i speeltje. 'Moet je nou 's kijken....' jaja. Het gaat natuurlijk over wifi, want iPad gaat niet zonder. Maar dat is bijzaak. Kijk eens hoe gelukkig hij is met z´n poppetje en z'n nepdialoogje. Kinderspeelgoed ja. Niks mis mee, maar als je ver in de zestig bent geeft dat toch te denken. (In huizen voor ouwe demente vrouwen zitten ze ook weer met een pop in hun armen.) En dan niet 1 x, neehee, 2x. Hij had kennelijk nog een APP gevonden in z´n iTunes Store. (Ja ik weet er ook alles van, door die Bolle, maar ik ben gelukkig nog lang geen zestig......) Nou die kip nummer 2, z´n nieuwe gesprekspartner, plak ik hier maar onder. (Nee, heb ik niet van die Bolle die kijkt al jaren niet meer naar die Bie. Logisch, ze spelen in dezelfde Gooise ballenbak.) Let wel alleen voor niveau 60 en heel veel ++++ Oja, zit wel veel politiek bij. Dat klinkt natuurlijk heel volwassen, zeker voor een mental coach, maar net als bij die Bolle, het is gewoon 1 van die nationale spelletjes om zich niet te vervelen. Een soort Voice of Holland, maar dan meer mental, minder Talpa en meer Hoepla. (Als je dat weet ben je inderdaad 60! Hoepla met de eerste, echte en heel mooie blote borsten op de Nederlandse TV van Phil Bloom.) Opwinding, precies, heel goed voor de adrenaline van die ouwe kerels. (Gaat tegenwoordig heel makkelijk, blote borsten de hele nacht door op alle TV kanalen.) Dat houd ze nog een beetje bij de les. Want teveel 60+ en je komt niet meer van die coach af. Ja potato, dat bedoel ik.

Wel weer terugkomen hoor. Volgende blogje gaat over het allernieuwste speeltje van die Bolle: Cloud Computing. Moet alleen zelf nog even leren wat dat is. (Laat ik die Bolle wel een blote borst bij zoeken!)

DILEMMA : MEAT TO EAT

2011-03-09T06:20:00.000-08:00

En dan heb ik het over twee kalfjes: Willy en Barabas in de reality show van Basta. De makers van Basta doen allemaal dingen om mensen bewust te maken waar ze eigenlijk mee bezig zijn. Zo hebben ze het hele helpdesksysteem volstrekt belachelijk gemaakt. Nog voor Youp van 't Heck. Te lang verhaal om hier helemaal te vertellen. (Nee, nog niet naar de video kijken.) Eerst even iemand anders. De schrijver George Orwell. Hij schreef in 1948 het beroemd geworden boek 1984 met daarin de hoofdrol voor Big Brother. (Nee niet dat TV programma, in 1948 was er nog helemaal geen TV, geen idee wat dat was zelfs.) Heeft hij dus uitgevonden. Gaan we het ook niet over hebben. Hehe, zo dom ben ik nog nooit begonnen, maar ja, ik ben dan ook maar een dom beest. En daar gaan we het wel over hebben. Orwell schreef nog een boek, Animalfarm. Gaat over dieren die in opstand komen tegen hun slavernij. Opstand lukte, maar toen kwam er een dierendictatuur. Fout dus, maar we worden al warmer. En in dat boek 1 zin die me altijd is bijgebleven. Een meisje staat de ganzen te voeren, die ze allemaal een naam heft gegeven. Ansje, Jopie, Corrie, Elsje, ik roep maar wat. In de deuropening staat haar vader, de boer, te kijken en roept: Dat moet je niet doen. Gans met kerstmis is erg lekker, maar Elsje niet. Ziedaar het dilemma. Noem je haar Elsje dan heeft ze ineens een identiteit, een persoonlijkheid. Wordt ze aaibaar. Een vriendje. En dan is doodmaken ineens moord. En een heel emotionele moord. Niet meer doen dus, dieren doodmaken! Of.....? Dilemma voorgelegd aan die Bolle, een carnivor (vleeseter) bij uitstek. Hij keek me lang aan, langer dan ik van hem gewend ben. Toen, beetje hakkelig ...... ik-weet-'t-niet..... of eigenlijk, innens heel resoluut, ik-weet-'t-wel. Niet doen, maar ik kan me een leven zonder vlees niet voorstellen. Ik ben absoluut geen vegetariër en ik gruw van die manier van leven en denken. Ik weer een stap verder: denk aan mij. Hij begon te lachen. Kijk, honden maak je niet dood om te eten. Dat zijn maatjes van de mensen en die leven prima samen. Al een paar duizend jaar, zolang als we ons kunnen herinneren. Maar..... heel ergens anders, andere kant van de wereld, maken ze wel honden dood om te eten. Heb ik nog over gemeeld met een mevrouw daar. Mocht niet zei ze. Mijn hondje niet, dus alle honden niet. Maar die mevrouw was al vegetariër. Dan is het makkelijk. Maar als je vind dat je geen honden mag eten, maar wel koeien en varkens en vogels en herten, dan heb je geen poot om op te staan om tegen het doden van honden te zijn. Omdat jij ze toevallig zo leuk vind. (Nou, ook niet altijd, maar dat is een ander verhaal.) Ze zeggen, probeerde ik, dat honden net je kinderen zijn? Nee, zei die Bolle beslist, dat zijn ze echt niet. Een kind voed je op voor de toekomst, om het voor te bereiden op de maatschappij. Een zelfstandig leven te kunnen leiden. Met een hond spreek je in z'n eerste jaar de spelregels af om samen een leuk leven te hebben. En als je je daar aan houd zal ik je tot aan je dood goed verzorgen. Blijft dus het dilemma. Een open wond. En daar hebben die Belgen van Basta zakken zout gestrooid. Daarom een waarschuwing voor je gaat kijken: deze video kan gevaarlijk zijn voor je geestelijke gezondheid. Wat? Nee, je gaat er niet dood van, jij niet.

Absalon in Berlijn

2011-03-05T06:38:00.000-08:00

Kreeg ik een meeltje van die Bolle uit Berlijn. Daar zt'ie op het ogenblik. Belangrijkste was een tentoonstelling van een jonge kunstenaar die ook jong overleden is. Daar is een video van, maar die kan hij niet via z'n iPad hier inzetten. En zijn foto's kan hij nog niet inladen. Gelukkig, zo'n ding kan dus ook niet alles. Hij schreef nog wel dat hij een prachtige wandeling door een park langs de Spree heeft gemaakt. (Een rivier die dwars door het midden, Mitte, van Berlijn stroomt.) allemaal spelende honden en vaders die met hun zoontjes aan het voetballen waren. (En ik-dan?!?!) Het weer was zo mooi dat hij op een terrasje heeft gezeten. Wijntje ja. Die gek, 4.maart en op een terrasje. Dat is wel een heel vroeg voorjaar. Schreef dat sinds vandaag Berliner Luft Luft Luft geen inhoudsloos liedje meer is. Nou ik ga met Harmanna wel weer naar de Westerhei. Wel honden, maar geen voetballende vaders en wel ijzig koud. Hij met z'n Berliner Luft....... Klinkt als Koelnisch Wasser, maar dat is weer heel ergens anders.....

Die Bolle is weer terug. Hierboven z´n foto´s. Wat mij betreft zijn het net hondenhokken. (Die Bolle kon er niet in HAHAHAHAHA.) Mooie hondenhokken hoor, maar wat moet een hond met een keukentje en een zithoek? Daarboven een foto van de ruimte-elementen waar Absalon mee experimenteerde. Zo´n blokkendoos had ik vroeger ook wel willen hebben, riep die Bolle. Wil je er meer van zien, klik hier op de link naar de video. (Insluiten kon niet, hadden ze uitgeschakeld!) Die tentoonstelling is nu voorbij, maar wil je meer weten over het KW Institute for Contemporary Art in Berlijn, hier klikken. Zo, hier ook mooi weer. Nu wij naar de hei. Hij (die Bolle dus) heeft nog heel wat in te halen....................

Het geluid van een BONZAI boompje

2011-02-28T07:00:00.000-08:00

Je gelooft het niet, maar het is echt waar. Muziek of geluid, jij mag het zeggen. De grap onder programmamakers vroeger was: het geluid van een uitdruipende ijsbeer. Daarmee bedoelden ze geluid dat je niet kon horen. Dit gaat over een Bonzai boompje dat als geluidsinstrument wordt gebruikt. Door Diego Strocco. Ongelooflijk. Gewoon even tussendoor, omdat 't heel mooi is. En om te laten zien dat geluidstechnici heel creatief kunnen zijn en de lat vaak heel hoog leggen. (Zegt die Bolle, m'n baas.) Sounddesign noemen ze dat. Met microfoons van Rode. Nieuwsgierig? Op hun website nog veel meer.

Lullen met beesten

2011-02-25T07:31:00.000-08:00

Dat doet iedereen met een beest. Ze lopen de hele dag tegen ons te praten. En het mooiste is, we verstaan het ook nog. Die Bolle (m'n baas) hoeft maar een paar woorden tegen Harmanna te zeggen en ik weet meteen hoe laat het is. Beetje gek dat ze daar een complete musical van gemaakt hebben. Onzin, maar wel heel erg leuke onzin. Dr. Dolittle. Ineens zal er bij veel van jullie een lichtje opgaan. Oud verhaal en eigenlijk heel beroemd. Uit een tijd dat er nog niet met dieren werd gepraat. Dr. Dolittle (Letterlijk vertaald: dokter doet weinig.) Maar het is wel goed voor onze emancipatie geweest. (Emancipatie betekent letterlijk vrijmaking uit slavernij en lijfeigenschap. Slaat dus helemaal op ons!) En dat is natuurlijk weer heel goed voor de ontwikkleing van ons zelfbewustzijn. !? Dat is geen grapje, dat meen ik echt. Heb daarover ook nog een leuk verhaal van een stel Belgen en een kalfje in Basta. Nee, komt later. Kijk even op de site van het De La Mar theater. Nee hoor, geen geouwehoer, het wordt bijna helemaal gezongen.

VALENTIJNSDAG

2011-02-09T05:39:00.000-08:00

Daar gaan we weer. Valentijnsdag. Echt zo'n dag om je dierenliefde overweldigend aan de hond te brengen. Leuk ja, maar wat een ellende vaak. Plastic troep en flauwe kul die je nergens voor kunt gebruiken of een debieltje van je maken. Ronddraaiende lichtjes op plastic halsbanden met erg foute kleuren, winterdekjes zo afzichtelijk lelijk dat je het nog liever koud hebt en allemaal snoepgoed dat zogenaamd goed voor je gebit en gezond is, dus niet te vreten. Brrrrrrrrrrr........ De dag na Sinterklaas staan de winkels ook vol met allemaal mensen die hun zogenaamde prachtige cadeau's willen ruilen. En kijk dan op marktplaats.nl, daar staat de rest. Maar wat kun je als hond daar nou aan doen? Heb ik toch de oplossing. Echt waar. Hele sjieke spullen om te krijgen en te dragen. Kijk zelf maar (op klikken) en als het je bevalt, laat het je baas/bazin zien. Er staan geen prijzen bij en dat is erg handig. Mooi heeft altijd heftige prijskaartjes. Maar dat zijn we absoluut waard toch? Je kunt ze bestellen bij Hunter zelf (staat nog veel meer moois en hoe vakkundig het is gemaakt) of op de website van de Hondenshop.nl. (Ook veel handige en mooie spullen, die Bolle koopt daar veel.) Nou, veel sterkte en vooral veel succes. Met die Bolle, m'n baas, ging het overigens meteen fout. Vond het allemaal prachtig, maar wilde voor mij die helwitte Derby halsband en dressuurlijn kopen. (Staat bij het koninginnenhondje op pagina 14/15.) Gelukkig konden Harmanna en ik daar nog een stokje voor steken. IK IN HET WIT!!!!!!! Dat is geen wandelen meer, dat wordt tippelen. Nee, we zijn er nog niet uit. (Zucht...)

NOG 1 GEDICHT

2011-02-04T01:25:00.000-08:00

Eindelijk een gedicht waar die Bolle (m'n baas) en ik het over eens zijn. Ook weer over je moerstaal maar dan anders. Moet ook, zegt die Bolle. Een gedicht is iets anders dan een directe mededeling. Niet zo makkelijk dus. Moest het wel een paar keer lezen. Maar toen sprongen de tranen ook in m'n ogen. Niet overdrijven, roept die Bolle, honden huilen niet. Ja hoor, dat doen we wel. Alleen heel zachtjes, als niemand het ziet.

Jiddish

Mijn vader zong de liedjes
die zijn moeder vroeger zong
later voor mij, die ze half verstond.

Ik zing dezelfde woorden weer
heimwee fladdert in mijn keel
heimwee naar wat ik heb.

Zing voor mijn kinderen
wat ik zelf niet versta
zodat zij later, later?

Voor de rozen verwelkt zijn
drinken wij al het bloemenwater.

Verdrietige intieme taal
het spijt me dat je in dit hoofd
verschrompelde.
Het heeft je niet meer nodig
maar het mist je wel.

Judith Herzberg (1934)
uit: Beemdgras (1968)

Over Judith Herzberg, volgens die Bolle een van onze grote dichters. En 'laat weten wat je leest' over lezen, een leuke blog in NRC Next. (De puppy NRC Handelsblad volgens ...jeweetnuwel!)

.

'JE MOERS TAAL'

2011-02-01T05:54:00.000-08:00

Dat is stom toeval..... of niet. In ieder geval gaat Laurens Janszoon Coster vandaag weer over onze moedertaal. (Zie vorige blog.) Vandaag is het een gedicht van Driek van Wissen, die ook dichter des vaderlands is geweest. Over z'n moerstaal. Roept die Bolle, m'n baas: Ja, misschien ook wel rijmelarij, maar in ieder geval leuke rijmelarij. Want hij was (vorig jaar overleden) een leuke vent. Ken je hem dan, vroeg ik. Ja, vaak in de kroeg gezien en gesproken, net als z'n vriend de dichter Jean Pierre Rawi. Die liep begin jaren 70 vorige eeuw, toen ik in Groningen filosofie studeerde, als een echte dandy/dichter in smoking met lange witte sjaal en een echte 'heren'wandelstok door Stad en Ommeland. Viel erg op, want in die tijden liepen studenten in een vale spijkerbroek en een versleten schipperstruitje, net als ik. JP en Driek hebben vroeger samen onder hetzelfde pseudoniem nog gedichten geschreven. En ze zeggen (het vaderlandse dichterschap van Driek was niet onomstreden) dat ze dat toen ook samen hebben gedaan. Kopschuddend keek ik die Bolle aan. Als jij ze kent zal dat wel in de kroeg zijn geweest! Hahahaha, klopt helemaal, 2 zelfs. De Kale Jonker en de Wolthorn in Groningen. Twee topkroegen. Rawi komt daar nog steeds. Maar nu staan z'n dichtregels rondom op de muren. Jij hebt hem daar trouwens ook gezien. IK? Ik in Groningse kroegen? Jawel, toen je nog heel jong was heb je Harmanna een keer over het terras van de Kale Jonker gesleurd toen je mij aan zag komen. En in de Wolthorn heb je met de hond van ex wethouder Gietema gespeeld. Nou er begint iets te dagen, maar helder krijg ik het niet. Genoeg nostalgie, zijn gedichtjes van vandaag:

Straattaal

Ik wandel vaak door drukke winkelstraten
En lees daar ‘final sales’ en ‘toys for kids’
En ‘discount’, ‘special price’ en ‘greatest hits’
Op schreeuwerige posters en plakkaten.

Die teksten hangen binnen voor de ruiten,
Maar Nederlands is dus de voertaal buiten.

[23 januari 2006 - Minister Verdonk wil verplichten dat
er in ons land op straat Nederlands gesproken wordt.]

Maltho thi afrio lito

Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd,
Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen
Die uitgaan boven mijn begripsvermogen
En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd:

Staat hier ons oudste Nederlands te lezen
Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?

[24 april 2005 – 1) De oudste Nederlandse zin dateert uit de
zesde eeuw. Deze zin (uit de Lex Salica) luidt: ‘Maltho thi
afrio lito’, hetgeen betekent: ‘Ik maak je vrij, slaaf.’
2) Arjen Duinker wint de VSB-poëzieprijs 2005. Zijn
dichterlijke beginselverklaring is: ‘Yalenye kwat bisik
dongobranamuk.’]

Driek van Wissen (1943-2010)
uit: De laatste jaren (2011)

.

MOEDERTAAL

2011-01-31T02:08:00.001-08:00

Een rijmelaar, riep die Bolle. Shit, vind ik het een mooi, gevoelig gedichtje, vind die Bolle het weer helemaal niks. Nou m'n neus en mijn blog. Dus hier Karel Jonckheere die heimwee heeft naar z'n moeders woordenschat. Zeg maar z'n moedertaal. Haa, vind ik leuk gevonden van mezelf. Ja, ik leer het al. En daarbij een gedicht met een boodschap: ook met weinig woorden kun je wijs zijn. Waarvan akte en een lange neus naar ..... jeweetwel.

Heimwee naar moeders woordenschat

Ach moeder, ik weet zoveel woorden meer
en van de muze honderd lepe wetten
om ze verbluffend naast elkaar te zetten
tot schone larie over duister zeer.

Maar als ik op een avond bij ruig weer
de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten,
de troost schudt uit de kuil van mijn sonnetten,
vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.

Geleerde vrienden, die het kunnen weten,
hebben eens de armoe van uw mond geteld
maar geen heeft mij dan tot nog toe verteld

hoe gij met twintig silben mild gemeten
mij meer met wijsheid en geluk vervult
dan mijn orkesttaal zwoegend mij onthult.

Karel Jonckheere (1906-1993)

Abonnees van Laurens Janszoon Coster ontvangen iedere dag een gedicht per imeel. Aan- en afmelden, klik hier. Lees ook het Costerblog met gedichten van Clara Eggink, Remco Campert en anderen.

ONZE MARLEEN IN KAMER 1

2011-01-30T07:58:00.000-08:00

Hoor mij nou, lijkt wel een heuse leuze. En ik ben helemaal niet van de PvdA. Helemaal nooit niet zelfs. Socialisme, daar doet een zichzelf respecterende boef niet aan. Nee, ook geen PVV, die staat bij ons naast de toilletrollen op de plee. Ik ben natuulijk voor de dierenpartij. Ook niet altijd, want daar gaat het soms ook helemaal fout, waar niet, maar ik ben in ieder geval niet links en zeker niet elitair. Linkse kerk? Geen idee, nooit van gehoord. Ben nog nooit met die Bolle naar een linkse kerk geweest, dus dat valt wel mee. Die Bolle ja, die is gewoon ouwellullerig links. En dat al heel lang (te lang) en heel overtuigd (meestal). Ik hoorde ineens een wat zenuwachtig meisje, nou ja meisje, op You Tube een beetje verlegen een heel verhaal vertellen. En die Bolle zat'r naar te kijken. Op z'n iPad natuurlijk. (Hij doet tegenwoordig alles op z'n iPad. Nee, andere keer.) Aan het eind begon hij enthousiast te klappen en slaakte een diepe zucht. 'Uit m'n hart gegrepen', riep hij. 'Dat verhaal had ik nu net even nodig. YKA HIER!' Dat was tegen mij. Ik had me omgedraaid en was bezig me snel uit de poten te maken. Zag de bui al hangen. Te laat. Hij hield z'n iPad met Marleen voor m'n neus en riep 'jouw volgende blog'. Daar gaan we weer, terug naar de opperste sovjet: 'Terreur, dictatuur, machtsmisbruik, onderdrukking' blafte ik. '' En dat voor een socialist. 'Mijn blog is van mij en ik heb vrijheid van meningsuiting en......' 'Jouw volgende blog' en gaf me het adres waar ik de Marleenvideo mee kon insluiten. Nou weet ik ook wel dat politiek de kunst van het haalbare is. Heb vaak gezien hoe die Bolle en Harmanna dat doen. Dus eerst je eigen target formuleren: Ik wil 1 ding zeker, een mooie blog voor de partij voor de Dieren. MIJN Partij! Dus razendsnel nagedacht, viel me in dat het nu nog te vroeg is om politieke reclame te maken. Dat doe je drie dagen van te voren, om te zorgen dat het ijzer goed heet is om twijfelaars voor de goede zaak over de streep te trekken. De echte dierenvrienden komen toch wel. (Nee, niet weer die PVV.) Dus als ik nu eerst die Bart doe, Marleen dus, dan is dat veel te vroeg (en veel te lang, want 16 minuten) en dan heb ik de week voor (wanner zijn die eerste kamerverkiezingen ook alweer..... oja 3 maart) nog een perfecte timing voor mezelf. Okee, hier de maidenspeech van Marleen op die zogenaamde eenheidsdag van links. (Hahahaha, hoe links kan eenheid zijn? Alles-als't-was-moet-zo-blijven SP en de hele Groene SAP Club alsnog naar Afghanistan....) Vooruit met de geit: Onze Marleen in kamer 1, maar voor mij gewoon de sublieme MARIANNE THIEME

HOEZO EVOLUTIE of WAAROMDOETIEDATNOU?'

2011-01-28T04:11:00.001-08:00

Jullie weten 't. Al jaren op zoek naar de missing link tussen bouvier en mens. Voel me te kort gedaan. Wel schrijven dus ideeën en gedachten hebben, maar niet praten dus geen mens. Hoort nog iets bij, op 2 poten lopen. Iets voor mensen en niet voor dieren. Is er zo'n domme zilverrug gorilla die dat achteloos wel doet. Net als de mens die op een goeie dag rechtop ging lopen. Doettie ook nog iets anders wat mensen ook doen. SPELEN..... Glijen op een glijbaan en uit z'n neus vreten. (Op klikken om te zien, maar alleen het begin is leuk de rest is meer van hetzelfde.) Hij heeft dat niet van een vreemde, zeggen ze. Z'n vader en z'n zus, zaten in dezelfde Engelse dierentuin, deden het van tijd tot tijd ook. Rechtop lopen bedoel ik. En in een dierentuin in Tel Aviv zit Natasha, die loopt ook regelmatig rechtop. (Zie foto, op klikken om te vergroten, links en onder Ambam, rechtsboven Natasha uit Tel Aviv) Maar ik blijf het pure discriminatie vinden. Ik kan schrijven en bewijs daarmee dat ik kan denken als een mens en ze blijven maar zeuren over rechtoplopen. Geen idee wat dat er mee te maken heeft. Hieronder het vervolg op de bovenvideo. Ik kan er niet omheen. Keurig rechtop. Zometeen stapt er nog een wijsneus van een reporter over het hek om hem te gaan interviewen. En als hij dan nog antwoord geeft ook, schrik ik me helemaal het apelazarus. (Nee geen N!) Dan ben ik met al m'n schrijverij helemaal in de aap gelogeerd. En dat heeft helemaal nada niks niet met de evolutie te maken.

HONDENGRAF........ 5300 JAAR OUD

2011-01-14T12:14:00.000-08:00

Stel je voor, ruim 5300 jaar geleden. Nederland bestond toen nog niet. Het was een groot waterlandschap met meren, rivieren, geulen, moerassen en verder naar het westen, kwelders en de kust. We hebben het over de omgeving van Hardinxveld Giessendam. Daar trokken kleine groepjes mensen rond die van de jacht en de visvangst leefden. Ze worden de jagers-vissers-verzamelaars genoemd. In dat watergebied lagen twee 'droge' eilanden waar zo'n groep met vrouwen en kinderen hun winterbasiskamp opsloegen. De top van zo'n eilandje, een 'donk' was begroeid met bomen waardoor ze tegen de felle Noord- en Oostenwind waren beschermd. (Er heerste toen een poolklimaat.) Op de zonnige zuidflank stonden kleine verdiepte hutjes, uitkijkend
over een brede werk- en afvalzone aan de waterkant. Daar vertrok men ook per kano voor jachtexpedities. En daar begroeven ze ook hun doden. Tegenwoordig heten ze de Polderweg en De Bruin. In die delta van Maas en Rijn hebben ze opgravingen gedaan en graven gevonden die daar 5300 jaar geleden zijn gedolven. Er was ook een echt hondengraf bij. Dat zal een trouwe mede-jager zijn geweest, onmisbaar voor de jacht. Daarom werd hij zeer hoog gewaardeerd als volwaardig lid van de gemeenschap en heeft een eigen graf gekregen. Toen al. Honden en mensen zij al heel lang zo nauw met elkaar verbonden. Waarschijnlijk hebben we nu meer praatjes en zullen onze voorouders ons als echte watjes zien (zelfs een boze boef als ik) maar onze mensen houden we er in. (Moeten we wel. We kunnen niet meer ons eigen voedsel zoeken.De jacht is een spelletje met vraagtekens geworden.) Wie het graf met eigen ogen wil zien (zeer aanbevolen, mooi graf, met eerbied aangelegd, zie foto boven, op klikken om te vergroten) moet naar het Oudheidkundig Museum in Leiden. (Op klikken voor de gegevens.) En als je er dan toch bent, bekijk dan ook de prachtige tentoonstelling waar dit graf een onderdeel van is. Onze zeer gewaardeerd voorouder...... saluut.

SHEEP VERY EXTREME

2011-01-14T11:56:00.001-08:00

Typisch een stel gekken die met oud en nieuw niks anders te doen hadden. Herders bedoel ik. Die jongens die het zat zijn alsmaar die honden rond te fluiten en nu wel eens heel iets anders willen. Dat is is ze helemaal gelukt. Met hun honden. Kijk zelf maar. Ga er wel even rustig voor zitten. GO GO GO GO GO.......(Op klikken ja.)

HOW TO BRUSH A BOUVIER

2011-01-13T05:17:00.000-08:00

Even een blogje tussendoor. De how-to-brush video met Carin Gouma is een van de best bekeken bouvierclips. Ook op de DVD, de volledige versie ruim een half uur, heeft deze knip video een hoge waardering gehaald. Veel reacties dus ook. Bijna allemaal van 'oohoohwattttgoehoed' en nog meer van dit soort aanhankelijkheidsbetuigingen. (Ze hadden's moeten zien hoe Carin Scissorhands mij nog mooier heeft geknipt dan ik al ben.) Maar afgelopen week kwam er een hele geestige reactie binnen, die ik tot in mijn klompen kon aanvoelen. Van iemand die zich Mojododo85 noemt. Staat geen foto bij, maar leest als een leuke meid, riep die Bolle. (M'n baas en die kannutweten!) Zegt in ieder geval net zoveel over de bouvier als over de baas.

Komt'ie:

Im my experience it's: chase bouvier around house, pin him down cuz he thinks you're playing,
get a hind foot in the throat, get chinned by his enormous bulletproof head, cut self with scissors,
release bouvier... repeat

.

SPELLETJE MET BUDGETTEN

2011-01-07T11:44:00.000-08:00

Had ik een tijdje geleden al zo'n leuk kleurig spelletje, nu een video met een gekmakend muziekje. Doe ik voor die Bolle. Die is daar gek op.Kannie het afkijken op z'n iPad. Ja, daar zit ook geluid op. Nu is dit spelletje in 2 versies te zien. Dit is de UK versie (Geen idee wat dat betekent.)en hieronder de US versie. Nee, het is niet moeilijk de verschillen te vinden. Vooral niet in de cijfertjes er boven. Zal wel weer politiek zijn. Begrijp ik niks van, maar die Bolle vind dat prachtig. O ja, hij is jarig zondag. Moet nog een cadeautje kopen. Wat? Jaha, hij heeft mij al, maar offie daar altijd even happy mee is .......... ?!

TIJD

2011-01-01T05:18:00.001-08:00

Op 1 januari een blogje over tijd leek me wel aardig. Maar die Bolle (m'n baas) was me weer voor met een meeltje aan Caya (m'n fokmoeder). Niet afgemaakt, want met een slecht oud en nieuw (meer chemo dan bubbels) lag hij op bed. Zijn meeltje gaat over mijn klokkijken. Die Bolle aan Caya dus: Hoe is het mogelijk dat honden zo ontzettend precies de tijd bijhouden? Volgens mij kunnen ze helemaal niet klokkijken, maar daar ben ik zo langzamerhand niet meer zo zeker van. Neem vanochtend, de eerste dag van het nieuwe jaar. Na een nacht nauwelijks slapen, pillen voor de antiknallerij, staat Yka precies om 2 minuten voor half negen voor het bed. Nee, niet toevallig, dat is vanaf de overgang naar de wintertijd. Zomertijd is acht uur, een paar minuten er voor of er na. Belachelijk maar waar. De middagronde is wat flexibeler, maar het zeuren begint om bijna precies half twaalf. Dat is nog uit de tijd dat ze met andere pups op de hei kon spelen. Die werden dan door bazinnen/moeders uitgelaten, omdat de kinderen na 12 uur thuis kwamen. Dat doen we dus niet meer. Weet niet zeker of ze het daar mee eens is, maar het wordt geduld. Dat geduld is precies om half 1 op. Dan wordt er niet meer aan voeten gelegen en pootjes gegven, dan staat ze recht voor je en kijkt tiranniek. Ook als ik eind van de middag, middagronde, zit te monteren staat ze precies om 4 uur(wintertijd) of om 5 uur (zomertijd) op de overloop voor m'n werkkamer, een beetje vriendelijker wel, want voor hetzelfde geld lopen we dan naar Laren. (Anderhalf uur en uitrusten in het Bonte Paard!) Nou ben ik (die Bolle nog steeds) de laatste tijd erg tekort geschoten in het wandelcircuit (ik sta niet meer in haar balboekje denk ik), dus richt ze zich heel strak en duidelijk op Harmanna, die daar veel gevoeliger voor is dan ik. Maar dat is haar probleem. Ik blijf me hogelijk verbazen over de nauwkeurigheid van Yka's tijdbesef en daar hebben meer honden last van. Zo, nou ik (Yka) weer. Hij staat nog wel degelijk in m'n balboekje, want we hebben de afgelopen weken ook in de sneeuw prachtige wandelingen gemaakt. En toen hij gisteravond ziek op bed lag ben ik er strak naast gekropen, werkte prima tegen de oorlogsvoering buiten. En om half twaalf zijn we er samen uitgestapt om met Harmanna het nieuwe jaar in te luiden en te bubbelen. Hebben ook heel vastbesloten afgesproken om het met z'n drieën volgend jaar weer te doen. En toen kwamen de buurjongens naar buiten en verging de wereld. Ik terug naar m'n veilige plek boven. Die Bolle is trouwens vandaag een stuk beter en zit alweer beneden bij het eind van het nieuwjaarsconcert. Het laaste nummer, de Radetzkymars. En hij zingt mee als een echte tijdloze cultuurbarbaar: Tieten kont tieten k......... Wie wil kan boven meezingen!

Kunst met Kerstmis en VEELTEVEELTEKST

2010-12-25T01:44:00.000-08:00

Een kunstwerk zonder tekst is als een naakt persoon in een publieke ruimte. Zegt Boris Groys, de curator (samensteller) van de Biënnale in Venetië. Toch niet de minste zou je zeggen, maar die Bolle (m'n baas) meteen hoog in de gordijnen. Gek word ik er van, riep hij, je kan niet meer gewoon van kunst genieten zonder er lappen onbegrijpelijke tekst bij te moeten lezen. Ze vinden die tekst soms zo belangrijk dat het als een apart kunstwerk wordt gepresenteerd. Maar waarom dan? (Vroeg ik heel naïef.) Omdat die teksten meestal van de curators zijn en die willen daarmee laten zien dat zij eigenlijk veel belangrijker zijn dan al die tobberige kunstenaars. Die curatoren misbruiken de kunstwerken als bijkomende illustratie bij HUN EIGEN GODDELIJKE IDEEËN! (Ha, even jennen dacht ik toen....) Maar Bolle, is dat niet een ontzettend achterhaalde opvatting, de kunstenaar als icoon van de allerindividueelste, zelfbewuste en onafhankelijke uitdrukking van zijn tijd, in deze tijd van massaproductie en consumptie, wat toch ook weer een uitdrukking is van....... (geen idee waar ik het over heb natuurlijk, maar het staat in zo'n uitlegtekstboekje van mevrouw Tilroe, ook Curator en volgens G. Komrij een sollicitatiebrief naar het museunmdirecteurschap.) Toen keek die Bolle me zo raar aan dat ik dacht, even wegwezen. NU. Wat schetst mijn verbazing toen ik terugkwam en hem een boekje met foto's van schilderijen zag lezen, met teksten op de bladzijde ernaast. Even kijken hoe dat zit. En wat ziet, geen teksten maar gedichten. 1 thema, 1 schilderij en 1 gedicht. Helemaal van deze tijd, riep ik nog, 2 kunstwerken voor de prijs 1. En toen moest ik weer rennen voor m'n leven. Ik zou er niets van begrijpen, is kort samengevat de tirade die ik naar mijn mooie zwarte kop geslingerd kreeg. Lang, te lang zal Harmanna zeggen, deze inleiding op het mooie schilderij en het prachtige gedicht, die ik passend vind bij deze kerstdag. Het zijn trouwens allemaal mooie schilderijen en gedichten die in dat boekje staan. Dat boekje heeft hij gekregen van Ria, de vrouw van de schilder. Jullie kennen haar als de bazin van Noa en Miro. Zie foto boven. Rechtsonder Miro, is pas 5 maanden en begint net te puberen en die zwarte linksboven die erg op mij lijkt, maar niet zo mooi natuurlijk, is Noa. Heb haar ontmoet bij de opening van de nieuwe praktijk van dokter Annemarie. (Op de Caya's Home Bouviers DVD kun je Noa zien op haar puppy examen.)Toen ik vrolijk op Ria afrende, sprong Noa er ineens tussen en gromde tegen me, mijn vrouwtje, moeven jij! Begint die Bolle toch te lachen. Verontwaardigd kijk ik om. Dat noemen ze nou een koekje van eigen deeg. Een koekje van wat? Een sigaar uit eigen doos dan. Sigaar????!!! Ja, je bent net zo'n jaloerse maffe trut als zij. Als er een vreemde hond of een hond die je niet mag op Harmanna afrent, doe jij precies hetzelfde. Hahahahahah...... zouden jullie dat van Caya hebben? Nou ja, dit is dus zo'n veel te lange tekst geworden. Nee geen uitleg over het schilderij van Louis Vorkink of het gedicht van Ali Rijnders. Zelf kijken en lezen. Wordt het je eigen verhaal. Ja klopt, errug ouderwetse kunstopvatting. (Op klikken om te vergroten.)

Berichtje van Ali Rijnders: Fijn dat je het boekje kan waarderen en het is met veel liefde en toewijding gemaakt. Het is alleen nog bij mij zelf te bestellen, kosten € 12,50, inclusief verzendkosten. Je kan ons e-mail het beste vermelden en dan regelen we het verder wel.
pdebeurs@planet.nl

VIDEO op VIMEO

2010-12-23T01:47:00.000-08:00

Friday at the Vimeo Festival + Awards! from Daniel Hayek on Vimeo.

Niet kijken. Nee nee, niet kijken. Dat is weer zo'n Bolle video die hij mij door de strot probeert te duwen. (Ook afgekeurd door Harmanna, veel te lang.) Liet per ongeluk vallen dat ik wel wat meer over video maken wilde weten. Meteen een website met allemaal voorbeeld video's, een echte videoschool, een congres in New York een paar weken geleden (waar hij ook wel naar toe had gewild) en dus het videoverslag van dat congres. (Hierboven.) Een heuse impressie. Worden veel zinnige dingen gezegd, gezongen en niet gezegdgezongen. Kortom heel kreatief. Moet je van houden, maar is ook heel relativerend. Lachen om jezelf. Gaat uit van VIMEO, ook een videoplatform, maar meer kwalitatief dan You Tube. (Dat nog steeds het grootste communicatieplatform is.) Ook met video's van die Bolle. Dus niet kijken en toch kijken, dan alleen als je heel erg geïnteresseerd bent in het maken van video's. En wat videonmaken in deze tijd eigenlijk betekent en de podia waarop je kunt spelen en....... ga zo maar door. (Kijken, roept die Bolle, jajajaja, als ik zin heb!) Dan is dit zo een beetje het neusje van de zalm. (Zegt die Bolle.....) Ja ik zet het er toch op. Want dat klasje op deze video, daar had die Bolle zelf wel bij willen zitten. Vandaar!

KERSTNACHTIENST

2010-12-18T05:39:00.000-08:00

Oud nieuws. Ieder jaar hetzelfde, maar om het niet te vergeten: De openlucht kerstnachtdienst op het terrein Schaep en Burgh. Dat is het terrein van Natuurmonumenten. Vlak bij het Capitool voor tv kijkers met een goed geheugen. Altijd een mooie sfeer en heel devoot. Een echte dienst voor iedereen. Wij zijn er bijna ieder jaar geweest. Wij ja, honden mogen ook mee. Heb je niet van terug he? Zeker niet in een tijd dat honden bijna overal verboden zijn. Alle gegevens staan op de kerstnachtsite. Ik zeg, gewoon doen. Nee hoor, grapje, dit is geen reclame. Niet nodig.

BOLLiPAD

2010-12-15T06:49:00.000-08:00

Blauwe Tram

2010-12-12T07:28:00.000-08:00

Die Bolle (m'n baas) ineens helemaal in de nostalgie. Kreeg van een vriendin een filmpje toegestuurd en riep meteen Harmanna en mij: KIJKEN! Zijn verhaal kort, moet wel bij die Bolle. Anders oeverloos, zeker als'ie enthousisast is. De Blauwe tram. Een paar keer per jaar, begin jaren vijftig, in de zomer als het mooi weer was, nam die Bolle z'n moeder zijn zusje Gemma en hem onder de arm, laadde een mand vol met kadetjes, boter kaas en melk en stapte met z'n allen op de Blauwe Tram naar Zandvoort.
Halte Westermarkt. Ze woonden op de Prinsengracht, vlakbij dus. (De halte Westermarkt is op de film te zien na een shot Raadhuisstraat. Eerste halte was in de Spuistraat.) Een uur rijden, weet die Bolle nog, en een tocht die iedere keer weer indruk op ze maakte. Heel dagje uit. Sindsdien is het strand voor die Bolle vast verbonden met de smaak van zand besmeurde broodjes kaas en lauwe melk. Smaakt nergens naar, wel een heus feestje. Hierboven dus de Blauwe Tram, maar maak de video niet groter, anders kun je niet meer zien wat er op staat. Er wordt ook nog bijna een echte bouvier doodgereden. Goeie reis.

OLLY

2010-12-03T00:09:00.001-08:00

Olly is ingeslapen. Jeweetwel, Olly heeft Job en Julius uitgenodigd om bij haar te komen wonen. J&J wilden na de dood van hun bazin graag bij elkaar blijven en waren een groot stuk land gewend. In 1x allemaal opgelost. Vooral Julius heeft bij haar de tijd van z'n leven gehad. Olly is 12 jaar geworden. Mooie leeftijd. Vorige week al, maar moest het even verwerken. Er zijn nu al heel wat vriendjes en vriendinnetjes dood en ik begin te begrijpen dat dat erbij hoort. Ook bij mensen. Mij hadden ze bij diergeneeskunde in Utrecht maar 4 of 5 jaar gegeven door mijn slikprobleem. Dankzij Harmanna, die mij heel geduldig heeft leren eten, is dat erg meegevallen. 7 jaar en gezonder dan ooit. Zeker nu in die prachtige sneeuw. Toen ik vanochtend alles rondgerold had (doodzonde om in de sneeuw te lopen als je ook kunt rollen) ben ik toch even naast die Bolle gaan lopen. Bolle, hoe erg is het om dood te gaan? Nou, zei'ie, dat ligt er aan. Als je jonge kinderen hebt en je hele leven nog voor je of je hele leven lang hard hebt gewerkt en gedacht, als ik later rijk genoeg ben kan ik van het leven gaan genieten, is dat een heftige streep door de rekening. Komt het heel hard aan. Maar als je je leven hebt kunnen leven en gedaan wat je zelf vond dat je moest doen, is het meer 'gewoon jammer'. Dekt natuurlijk niet alles, maar zo denk ik er over. Wat zou jij vinden als het ineens afgelopen is, vroeg ik hem. Ik val in de categorie 'o wat jammer'. Ik heb een erg leuk leven gehad en altijd gedaan wat ik vond dat ik moet doen. En vooral jammer dat ik dan niet bij Harmanna en jou kan blijven. Want we hebben het heel leuk samen. Ja, dat is helemaal waar en dus dook ik meteen de volgende sneeuwhoop in. Genieten van het leven, mijn idee.

HONDENLEVEN

2010-11-19T03:24:00.000-08:00

Die Bolle (m 'n baas) is helemaal gek van Lucebert. Een Nederlandse dichter. Hij heeft ook geschilderd maar het gaat die Bolle vooral om z'n gedichten. Lucebert is een zelfgekozen naam en betekent twee keer hetzelfde: licht. (Lees Wikipedia.) Mij gaat het om dit gedichtje dat ik tegenkwam. Vond ik wel erg mooi.

een hondeleven

een hond in zijn hok
hij steekt zijn druipende snuit naar buiten
en likt voorzichtig aan de kinderstoel
aan de zonnige pop in het schitterende zand

eens was hij een bange jammerende hond
die erbarmelijk om zich heen snauwde en beet
naar de blinde fanaat die hem chicaneerde
met zijn hatelijk kom schavuit kom er eens uit

nu stapt hij voorzichtig over de zonnige pop
en betreedt stap voor stap het monument
de droommolen het monument van mededogen
om er de kubus van zijn taaie troubles te vermalen

tot malse globe zachte voor zijn zachte ogen
een globe om langzaam langzaam te verorberen
waarin hij kan rusten met ogen gesloten
zijn zachte ogen die sluimeren mogen

Lucebert (1924-1994)

Toegestuurd door Laurensz Janszoon Coster.

CIRCUSPAARD

2010-11-12T02:28:00.000-08:00

Van die Bolle moet ik het even niet hebben. Hij staat voorlopig fysiek helemaal buiten spel, zullen we maar zeggen. Nee, Harmanna doet het perfect, dus ik kom niets aan beweging te kort. Maar de inspiratie voor deze blogjes is nu wel wat lastiger. Gelukkig denkt Caya met me mee en stuurde dit kostelijke filmpje. Geen paard in de gang, maar op bed. Daar kunnen wij honden natuurlijk over meepraten. Geen voeteneinde is heilig voor ons. Welterusten en tot ziens. Maar een paard is toch wel een ander verhaal. Kijk naar de video hierboven, daar wordt het verteld.

7

2010-11-03T03:00:00.001-07:00

7 ja. Alweer een paar dagen. Op de helft, riepen Harmanna en die Bolle. En daar waren wij alle drie heel blij mee. Want toen ze mijn slikprobleem in Utrecht hadden onderzocht vertelden ze die Bolle dat hij er maar rekening mee moest houden dat ik niet veel ouder dan een jaar of 3, 4 zou worden. En kijk eens aan, kaarsrecht van lijf en leden en supergezond. Komt door Harmanna. Ere wie ere toekomt. Met veel geduld heeft ze mij leren eten en drinken en verslikkken te vermijden. Ja van tijd tot tijd nog, maar verder helemaal gaaf. Beetje nostalgisch gebrowst door ouwe foto's. Vooral van die begintijd. Heel nieuwsgierig naar dat petieterige beestje. Wat een klein mormel was ik toch. De foto hierboven viel mij het meeste op. Onhandige, grote dikke man die 's-ochtends belachelijk vroeg een hele kleine pup wil laten poepen en piesen. Harmanna maakte de foto dus was ook al op. En als dat kleine beessie het ten langen leste deed, stonden ze te klappen en mooi braaf te roepen. Midden in de nacht zo ongeveer. Kan best eerste kerstdag zijn gewesst. (Ze hebben me bij Caya opgehaald op 23 december.) Maar ik zie nog een aardig, nou ja aardig, verhaal in deze foto. Hij laat me poepen en piesen in de kruidentuin van Harmanna. Die vond dat prima. Puppies mogen alles. Dat weten we. Maar niet veel later ontwikkelde ik mij tot een graafmonster. En dat kruidentuintje was eigenlijk de enige geschikte plek om dat talent te ontwikkelen. Die Bolle hield dat goed in de gaten, vond verse kruiden heel belangrijk, en wist rampen te voorkomen. Maar op een dag verdween hij met een vriend naar z'n computer boven. Toen ze een half uurtje later weer beneden kwamen stond ik in een gat van wel 50 cm diep. Dieper dan ik zelf. Zijn vriend barste in schaterlachen uit, maar die bolle liep ineens heel rood aan. Nee, niet niet het gat in de kruidentuin, het echte probleem was de graafrichting. Achteruit gravend had ik alle aarde, zand en plantenwortels de kamer ingezwiept. Dat was bijna de echte tuin geworden. (Lesje 1: die Bolle kan heel, heel kwaad worden en dat kun je afmeten aan de kleur van z'n kop.) De volgende dag was alle grond in de tuin met tegels bedekt. Geen punt. De vossenholen op de hei heb ik (met een paar vriendjes) enthousiast verder uitgegraven en daar kan ik nu helemaal in verdwijnen. Zelfs het topje van m'n staart. Er is een gat waar ik me onderin kan omdraaien en met m'n kop vooruit weer bovenkom. Alleen als Jentl, mijn grote St. Bernardvriendin, mee naar beneden wil wordt het wel dringen. Ook die Bolle kreeg iets nostalgisch toen hij de foto boven zag. 7 jaar alweer. Wat vliegt de tijd, ook voor een hond.

2010-10-26T06:37:00.000-07:00

Grote bek, zeggen ze altijd van ons Bouviers. Harde honden en dat willen ze weten ook. Klopt ook wel natuurlijk. Watjes zijn we echt absoluut niet. Meer Wilders dan Halsema. Hoorde net die Bolle luid lachen toen Wilders in de kamer (algemene beschouwingen) aan het woord was. Ha, riep'ie, omroepen die in eigen zendtijd zoveel reclame maken worden voor miljoenen beboet door het commissariaat van de Media. Commissariaat Media? Nooit van gehoord. Nou, even geen Wilders, komt vanzelf wel weer. Hard ja, wij Bouviers. Maar ook wij hebben onze gevoelige kanten. Heus wel. Zag een prachtige video van Tarrdog, ben ik op geabonneerd, van een hele mooie en toch gevoelige Bouvier die meezingt met een gitaar.

WILDERS IN DE BAARSJES

2010-10-21T05:17:00.000-07:00

Wie het vorige blogje heeft gelezen weet het al. Het W woord is gevallen. Wilders dus. Nou moet ik best wel een beetje voorzichtig zijn, want die Bolle is heel erg heftig anti Wilders. Nee, hij is niet gek, dus begrijpt ook dat hij er rekening mee moet gaan houden. In de peilingen van nu is de PVV groter dan zijn PvdA. Nou ben ik niet perse voor Wilders, maar als ik al die oude kerels eerst hel en verdoemenis over hem hoor roepen en ze vervolgens met hem politiek toch in zee gaan regeren, wat moet ik daar nou mee? Aan die Bolle (m 'n baas) gevraagd wattie tegen Wilders heeft. Krijg ik toch een compleet college over artikel 1 van de grondwet, waar mijn boevenflappen van tuitten. Maar het gaat toch over z'n hetze tegen de Islam?! Hmmmmm, gromde die Bolle, die hetze is wel errug heftig, maar je mag in dit land heel kritisch zijn en daar openlijk over praten. Ik heb bijvoorbeeld de pest aan de Katholieke kerk. Dat zeg ik ook openlijk. Maar dat betekent nog niet dat ik een hekel heb aan katholieken en vind absoluut dat ze hun godsdienst mogen uitoefenen. Net als Wilders geen bezwaar heeft tegen Turken en Marokkoannen die op hem stemmen. Hou nou op, riep ik, Marokkanen en Turken die op Wilders stemmen. Hoe kom je derbij! Met jou praten maakt het altijd nog veel ingewikkelder dan het al is. Nee, riep die Bolle, hier blijven. Nu moet je even doorbijten. (Dagelijks werk voor een boef. Toch?) Ik lbleef. Ze hebben een video gemaakt in de Amsterdamse wijk de Baarsjes. Wonen allemaal Marokkanen. Moslims dus. Weet je op wie die hebben gestemd? Kijken, hierboven.

ONZINFLAUWEKULELITELINKSEKERKDENKEN

2010-10-15T06:40:00.000-07:00

Anders gezegd: BLIJF MET JE POTEN VAN M'N BLOG AF!!!!!!!! Echt, zo'n ruzie heb ik nog nooit met die Bolle (m'n baas)gehad. Even heb ik er aan gedacht om net als met die pittbull vanochtend dwars over hem heen te gaan staan, tot'ie piepend zou wegrennen. De pittbull wel, nooit meer teruggezien, maar die Bolle is te groot, om niet heel wat anders te zeggen. Ja hor'es, hij is nou eenmaal m'n baas, maar daarom hoef ik nog niet alles te pikken. Die video boven dus. Ja, hij heeft hem keurig eerst laten zien, maar ik heb hem afgekeurd. Doen we NIET! Onbegrijpelijk en zeker niets voor honden. En ik ben een hond en mijn blog is voor honden. Op..eh......moven. Maar niet die Bolle dus. Gaf mij een schop, doettieniet vaak, misschien 2x in mijn hele leven (bijna 7 jaar) en ging achter de computer zitten. Schreef er een verhaal bij dat nog onbegrijpelijker was dan de video. Daar is die Bolle heel goed in. Begon ineens heel veel sympathie voor Wilders te krijgen. Niet gezegd nee. Ik ken m'n grenzen. Nou heb ik nog meer strategisch inzicht, dus ben ik op m'n gewone plek in z´n werkkamer gaan liggen slapen. Zogenaamd. Maar hij was nog niet weg, heel tevreden over zichzelf, ja die Bolle kan heeeeeel tevredeb over zichzelf zijn, of ik zat al achter de computer met MIJNNNNNNN blog. De video kon ik niet wissen maar wel dat hele verhaal eronder. Nieuwe titel er boven geplakt en het verhaal geschreven dat je net hebt gelezen. De moraal NIET KIJKEN NAAR DE VIDEO HIERBOVEN. NEVER NEVER NOOIT NIET. 1. Je begrijpt er toch geen reet van en 2. anders hoef je NOOIT meer terug te komen.

Vuile ADHD´er...............

Moest even zoeken waar die Bolle het allemaal vandaan had. Rechten weetjewel? Komt´ie: This animate was adapted from a talk given at the RSA (Royal Society of Arts) by Sir Ken Robinson (nooit van gehoord), world-renowned education and creativity expert and recipient of the RSA's Benjamin Franklin award. Hij wel, wat een ellende.......

KLEURIGE RONDKLIKVORMEN

2010-10-13T01:21:00.000-07:00

Daar heb ik eigenlijk alles al mee gezegd. Nee, niet op de afbeelding klikken maar op deze link: Rafael Rozendal. Zo heet de maker van al dat kleurige moois. Links, rechts, onder en boven, gewoon klikken. En kijken. Prachtig. Ik doe meteen weer mee.

TEARJERKER IN HET WATER

2010-10-06T11:24:00.000-07:00

We hebben de laatste tijd al veel nieuwe en gekke combinaties van hondenrassen gezien. Met als top de Labradoodle. (Het bruine hondje.). Leuk beest wel. Heb hem in het echt gezien. Deugnieten. Maar vanochtend stuurde Caya een filmpje van een wel heel vreemde combinatie. Staat hierboven. Ze kreeg er kippenvel van, schreef ze. Kan ik me wel iets bij voorstellen. Liet mij ook niet onberoerd. Wat? Nee, kijk zelf maar. Duurt 11 minuten. Oja, Caya is met Chewbaka bij de wereldkampioenschappen Bouvier Dressuur IPO 3, op de tweede plaats gekomen. Knappe prestatie. En een andere hond van Caya, Othello, getraind door Elise en Frank, is met Elise de eerste in IPO 1&2 geworden. Allemaal van de Hilversumse Bouvierclub. Gefeliciteerd.

ANNA BLAMAN

2010-09-28T05:26:00.001-07:00

Wat? Ik op een motor? Nee hoor, mij niet gezien. Is ook geen echte motor. Een standbeeld voor Anna Blaman. Een bekend schrijfster in de jaren vijftig en gek op motoren. Net onthuld in Rotterdam ter herdenking van haar vijftigste sterfjaar. BLAMAN was een afkorting van Ben Liever Als MAN. Nou dan weet je het wel. Geen punt, maar wel in de jaren 50. Maar het gaat nu om een gedicht van haar dat die Bolle me liet lezen. Hij heeft me al eens uitgelegd wat liefde zou kunnen zijn. Is niet overgekomen. Doen honden niet aan. Misschien anders, dat wel. Meer als maatjes dan als de grote eenheid. Daar gaat dit gedicht over. De onmogelijheid elkaar echt te kennen. Vond ik wel mooi. Vandaar.

Monoloog in de nacht

Wij zijn, mijn lief, twee werelden zo ver
uiteen als aarde en morgenster
en zo tot eenheid omgedicht
als twee profielen van een gezicht
En samen zijn we van de kleine
smarten tot in de zeldzame festijnen
van ons beider leven
wat valt er nog te geven?

Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken

Diep is de nacht. Ach waren wij haarzelve
zodat wij konden uitwelven
over elkander heel ons wezen -
waren wij een en alleen en boven deze
eenheid en alleenheid uit ons-beiden
zodat wij zonder te schenden scheiden
konden en zonder pijn alleen zijn -

Anna Blaman (1905-1960)
uit: Mijn eigen zelf. Schetsen en gedichten (1977)

De biografie van Anna Blaman en literatuurlijst.

KWEBBELTJE

2010-09-27T03:33:00.001-07:00

Visite en nog wel op zondag. Pappa, mamma, kindje. Nou had ik eerst hierboven willen zetten NICHIE, maar dat weet ik eigenlijk niet. Haar moeder is een nicht van die Bolle (m'n baas), maar wat haar kind dan van die Bolle is.... geen idee. Hij was een broer van haar moeder. Dus hij is in ieder geval haar oudoom. (Bennudaarnog?) Maar verder weet ik het niet. Terwijl ik toch bij Caya's Home als pup tussen al die nesten en generaties halfbroers en zussen alles wel zo een beetje heb meegemaakt. Dat is natuurlijk allemaal familliepraat van 1 kant. Ze heeft ook een vader en niet zo'n beetje ook. Ze lijkt sprekend op 'm met z'n bolle kop en vrolijke ogen. Oja, ze is pas twee jaar en een hartstikke leuk kind. Rustig de kat uit de boom kijken, even afwachten en bedenken en daarna op het juiste moment precies doen waar ze zin in heeft. Dat grote zwarte beest (ik dus) moest eerst niet te dicht in de buurt komen, maar ze kwam steeds dichterbij. Zelf dus. Heeft me een hoop leverworst opgeleverd. Gewoon met het handje. Vond ze zelf ook heel lekker.En toen ik omkeek, zie linksboven (op klikken om te vergroten) lang en breeduit in m'n mand. Met leeuw en beer en al die balletjes met leuke touwtjes en knopen. Echt allemaal uitgeprobeerd. Natuurlijk ook de wandeling over de hei. Met pappa, mamma, die Bolle en ik. En op die foto zie je precies wie ze is. Niet te hard lopen, rustig de omgeving verkennen, maar wel een heel stuk vooruit. POp vergeten! Geen punt, daar heb je een moeder voor. Of vader. Ze mogen zelf kiezen. Praat ook aan 1 stuk door. Ze hebben daarom grapjes over haar grootmoeder gemaakt. De zus van die Bolle was als kind verlegen naar buiten, maar binnen aan 1 stuk aan het woord. Zijn vader had haar zeilboot dan ook 'kwebbeltje' gedoopt. Josephine, leuk meid met nu al een vriendelijke strategische blik in haar mooie ogen. Krijgen pappie en mammie hun handjes nog errug vol aan!

TRAPPIANO

2010-09-21T07:57:00.001-07:00

Nee, dat bedoel ik niet. Geen pianola. Zo'n ding waar je een gestantste papierrol in duwt en dan begint te spelen. Meer een roltrap ja, maar die loopt er naast. Nee, een echte trap die je op moet lopen. Of er af. Of de roltrap dus. Het grote voordeel: een bouvier kan nu ook pianospelenlopen. (Andere honden ook ja.) Met alle vier z'n/haar poten. Heen en weer, allemaal traptoonladdertjes. Geloof je niet? Klik hierboven maar op kijken. Wat? Nee, heeft die Bolle gevonden. Die is ziek (stevige griep) en is het zat om in bed te liggen, maar te duf om iets zinnigs te doen. Heeft'ie ook wel zonder griep. Zo al een heleboel nieuwe leuke video's gevonden. Veel kunst ook. Moderne pantomime. Heeft'ie zelf nog gespeeld. Maar daar ben ik niet voor in de stemming vandaag. Sta ik zogezegd niet voor open. En m'n poot jeukt. Maak ik zelf wel een performance van................

HELP VARKENS DE MODDER IN

2010-09-21T01:50:00.000-07:00

Help varkens de modder in! from Wakker Dier on Vimeo.

Kan zelf nog niet echt goed uit de poten, maar wil wel even aandacht vragen voor de Wakker Dier campagne. Zie titel blog en video. Zelfs die Bolle (m'n baas), een uitgesproken carnivoor, is het daar mee eens. Heeft alleen veel moeite met die video's van mishandelde dieren. Dat is teveel spelen op schuld- en onderbuikgevoelens. Helemaal niet nodig. Contraproductief. Oordeel zelf, alle video's staan op VIMEO. Kijk daarna meteen even op de website van Wakker Dier, want hun anti kiloknallers gaan ook door. Ja, gaat wel goed met het pootje, maar ik ben rechts en lang tikken met het gebroken teentje is nog niet echt top. Nee, er is geen kiloknaller op mijn teen gaan staan. Hoewel. laatst stonden die Bolle en ik tegelijk op om te gaan wandelen, bijna, scheelde 1 haartje van m'n poot. Dat zou een kiloknaller met een gillende keukenmeid zijn geweest! Hieronder nog een leuke varkensvideo met een duidelijke en niet geforceerde boodschap. Voor in je winkelwagentje.

Modderpoel C from Wakker Dier on Vimeo.

LIMELIGHT

2010-09-12T05:24:00.001-07:00

LIJM WAT??????!!!!!!!! Wacht even. Is al een paar dagen geleden dat dit gebeurde. Was die ochtend net het verband van mijn gebroken poot/teen afgehaald, maar nog niet genezen. Nog een HELE week helemaal niks doen. Wilde ik even van me af schrijven. Is die Bolle aan de computer bezig met een artikel uit de NRC. Welke film bracht jou het grote geluk en waarom? Nou dat schoot mij helemaal in m'n verkeerde keelgat. In al m'n ellende. Dat begrijp je. Nou, die blog heb ik inmiddels geschreven. Is nu die Bolle weer aan de beurt. Hij heeft het me uitgelegd, maar vertel het jullie zelf wel, dat schiet meer op dan met die uitweidingen van hem. Meestal doet die Bolle aan dat soort dingen niet mee, maar na die vraag popte ineens een film op: LIMELIGHT. (Betekent schijnwerper of spotlight op het toneel.) Is een film van Charlie Chaplin. Die Bolle was acht of negen jaar, woonde op de Prinsengracht in Amsterdam en ging altijd naar Chaplinfilms in de Edisonbioscoop om de hoek. Op de Elandsgracht. (Edison bestaat nog, maar is al 100 jaar een tapijthal.) (Hij ging daar ook naar Esther Williams films als 'Bathing Beauty'. Zo klein als hij was, tot over z'n oren.) Toen er weer een Chaplinfilm draaide vroeg hij aan z'n moeder of hij er naar toe mocht en dat mocht. Maar wat gebeurt? Geen lachfilm, maar een bloedserieus melodrama in schitterend zwartwit. Keukenmeidenroman zouden we nu zeggen, maar het is nog maar begin jaren 50. Chaplin speelt dan wel een oude clown, maar begint als gewoon mens (bezopen)en red een jong danseresje van zelfmoord door gas. Ze knapt weer op maar beeld zich in dat ze verlamd is. Hij lult haar uit bed (de gewoonte van Charlie was eigenlijk de omgekeerde richting, maar die films maakten ze toen nog niet), leert haar weer lopen en daarna dansen. Ze doen samen nog een toneelact, waarbij de oude clown een hartaanval krijgt en sterft terwijl zij danst. Maar de ware Jacob staat al in de coulissen te wachten. Ja een draak, maar een hele mooie draak. En ook een verwarrende film voor een klein emotioneel jongetje en ja, terug op de Elandsgracht, het geluksgevoel. Geen idee waarom, zegt die Bolle, maar echt wel. Dat wilde ik weleens zien. Die Bolle heeft natuurlijk de complete Chaplin DVD Box en daarin ook Limelight. Nou, mij beviel die film eigenlijk ook wel. Suikerzoetetearjurkerromantiek. op You Tube een fragment gezocht voor dit blogje, maar daar staan alleen de fragmenten dat hij als clown optreed. (Met Buster Keaton ook, zet ik hieronder.) Heb toen stiekum een heel essentieel stukje van de TV afgedraaid en opgenomen. (Foei!!) Hierboven te zien. Zoals al z'n films, mooi gedraaid en heel visueel gemaakt. Beetje overdreven acteren. De tijd en hij was meer een entertainer. LIMELIGHT. (Je kunt Limelight ook zien als een soort autobiografie. Chaplins carrière en leven liepen vast in Amerika. Vlak na de première in 1952, die Bolle was er vroeg bij, is hij met z'n vrouw en kinderen naar Londen verhuisd en nooit meer teruggeweest. In het begin van Limelight, als hij bezopen een trap oploopt, wordt hij bespot door een klein meisje. Z'n dochter Geraldine. Haar eerste van vele mooie rollen.)

ZIELEPOOT (toch weer vervolg)

2010-09-10T12:18:00.000-07:00

Toch nog een keer m'n poot. Vandaag heeft dr Römer het drukverband er af gehaald. Zag er goed uit, maar nog niet helemaal hersteld. Heb vorige keer niet alleen z'n naam verkeerd geschreven, niet Röhmer maar Römer, ook een breuk vergeten. Heb alleen de linkerkant getekent, dat halve rondje, maar het zijn eigenlijk 2 breuken in de vorm van een x. Zie boven. Verband hoefde er niet meer om heen. Wat een opluchting, maar ja, nog steeds aan de lijn en korte eindjes lopen. Saaaaaaiiiiiiiiiii. Nog een hele week en dan zien we weer verder. Of ik daar vrolijk van wordt? Vandaag heb ik op de hei stiekum mijn schoentje uitgetrokken. Die Bolle zag het pas toen we weer thuis waren. En vanavond is het pikkedonker. Ach wat jammer nou..... Dat ding stinkt 100 m in het rond, maar dat ruikt die Bolle niet! En ik kanniet ruike nee, poot gebroken!

VONDELPARK

2010-09-04T07:26:00.001-07:00

Hoorde ik dat die Bolle naar het Stedelijk Museum ging. Tijdelijk opengesteld, dus hij meteen kijken. Ik wil mee! Nee. Waarom niet? Ten eerste je poot en ten tweede, er mogen geen honden in musea. En Harmanna gaat niet mee, dus we kunnen niet afwisselen. Ja maar jij gaat natuurlijk een glaasje wijn drinken in Vertigo. Klopt. En dat is het Vondelpark en daar wil ik ook naar toe. Mijn lievelingspark. In het Vondelpark geld een nieuwe regeling voor honden weetjewel. In ieder geval aan de lijn en veel plekken zijn verboden. Niet zo lekker ruig als vroeger. Heb geen hekel aan de lijn. Nee dat weet ik, maar ik ga eerst wel even kijken. En als het kan, dan....... OK. Ik had geen keus. Ging hij natuurlijk eerst bij zijn eigen virtuele grondgebiedje kijken.(Lees het jeugdsentiment aldaar.) En toen naar Vertigo. Nou dat werd niet alleen een glaasje wijn, maar een hele lunch. Zeg maar gerust Launchen op het terras van het Filmmuseum. Weinig honden gezien, maar aan de lijn mag. Wel zelf je poep opruimen. (Heeft die Bolle de pest aan.) Daarna nog door over de Overtoom en naar de Kinkerstraat, maar dat is weer een ander verhaal. Er mogen honden aan de lijn dus als ik weer mag wandelen..... top. ook naar de Kinkerstraat, de Ten Katestraat en de Hallen. Leuk verhaal. Komt. En wil je meer weten over de kunstwerken hierboven kijk bij het Temporary Stedelijk. Van mevrouw Goldstein. En je moet rechtsonder heel goed kijken. Een kunstwerk van Ger van Elk. Een superglad stukje geboende vloer. Iedere hond weet dat dat levensgevaarlijk is. Leven en dood, echte kunst. Honden begrijpen dat.

Zielepoot (slot)

2010-09-01T02:43:00.000-07:00

Ja, dat kan op internet gebeuren. Had gisteren die video bekeken van de bariton Piotr Prochera (lees nu dat hij geen Rus is maar een Pool) en kwam via via en daar weer via een ander doorkijkje bij de Russische sopraan Anna Netrebko uit. Een paar video's, maar eentje wilde ik echt laten zien. Treed ze op in het Mariinski theater in St. Petersburg onder leiding van Valerie Gergiew. Ook heel beroemd. (Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw!) Prachtige stem, waanzinnig mooi gezongen, maar het gaat mij ook om dat schitterende, oude theater. Toen Harmanna en die Bolle daar zaten, balletvoorstelling, en de dirigent opkwam, leek het die Bolle of hij een klap op z'n kop kreeg. Ineens drong het tot hem door: DAAR HEEFT PJOTR ILJITSJ TSJAIKOWSKI GESTAAN! Nee, dat vind hij niet de grootste, de mooiste en de beste, maar het eerste pianoconcert dat hij in z'n jeugd hoorde was het eerste van Tsjaikowski. En dat blijft hangen. Soort eerste liefde. Als hij een dipje heeft luistert hij altijd naar de Ouverture 1815. Ketelmuziek, maar is dan meteen weer genezen. Vergeet het maar, net als ik niet meer over m'n poot wil schrijven. Luister naar die prachtige stem van Anna Netrebko. Veel Rimsky Korsakow ja. Nee niet Serge, daar maakt die Bolle altijd flauwe grapjes over. Welke? Dat weet ik niet meer. Hoezo? Dat is nou juist de grap. Nee, ik begrijp'm ook niet.
Hoho wacht even, eerst nog Ria sterkte wensen. Die krijgt vandaag haar nieuwe pup. Miro, je weetwel van die schilder. Sterkte voor Ria en een grom tegen Noa, denkderom he, aardig zijn......

Zielepoot (vervolg)

2010-09-01T02:07:00.000-07:00

Ja dat heb ik gisteren nou wel geschreven, wordt vervolgd, maar daar ben ik nu niet meer zo zeker van. Hartelijk dank voor al jullie meelevende meeltjes. Heeft me erg goed gedaan. Maar zo zielig ben ik nou ook weer niet. Toen ik gisteren m'n blogje had geschreven en m'n post even doorliep, kwam ik een Russische zanger tegen die zich op mijn You Tube kanaal wilde abonneren. Even bij hem gekeken, allemaal muziek. Nadat ik de eerste video had afgedraaid werd ik weer helemaal vrolijk. Die Bolle kwam ook op de muziek af en riep, dat is 'Die Zauberflote' van Mozart. Met Papageno. Leuke enscenering. (Wijsneus!) Maar hij vond het ook een hartstikke leuke video. Dus plak ik hem hier maar in. Om vrolijk van te worden. Beter dan dat zielepoterigegedoe. Over wijsneusjes gesproken, Boy is er ook weer vandaag. Om op te passen.

Die Zauberflote van WA Mozart gezongen door Piotr Prochera als Papageno.

ZIELEPOOT

2010-08-31T10:45:00.000-07:00

Klopt ja. Tijd niets meer van mij gelezen. Waarom? Konnie schrijven. Ja, ik kan natuurlijk wel schrijven, maar konniet schrijven omdat ik wat aan me poot heb. ???? Gebroken. Ja, heel lullig. Liep met Harmanna al heel vroeg op de hei omdat die Bolle naar een bespreking moest en toen ik uitgepoept en gepiest was rende ik vrolijk weer naar haar toe. Maakte vlakbij haar een korte sliding en toen gebeurde het. Gebeurde wat? Ja, dat weet ik eigenlijk ook niet precies. Of ik nou over een heuveltje ben gestruikeld, of in een tak ben blijven hangen of in een kuiltje ben gestapt...... Harmanna en ik hoorden allebei ineens KRAK! We schrokken ons rot. Heeft ze m'n poot helemaal afgevoeld, want het was duidelijk helemaal mis, maar daar reageerde ik niet op. Toen is ze met me naar huis gelopen. Hinkepotend ja. Geen kik gegeven, grote sterke bouvier weetjewel, maar toen ik thuis kwam heb ik wel even staan janken. Harmanna die Bolle gebeld. Die had de auto. Die is in de vergadering opgestaan, heeft emergency geroepen (geen idee wat dat betekent) en meteen naar ons toe gereden. Harmanna de dierenarts geregeld, Röhmer ja, en wij meteen door. Foto's gemaakt en toen zagen we dat het een gebroken teen was met een heel vervelende breuk. Klik 2x op de röntgenfoto hierboven om te vergoten. De halve cirkelbreuk zie je boven de rooie lijn. PIJN!!!! Lang verhaal kort. Helemaal ingezwachteld door Röhmer van het dierengezondheidscentrum, die m'n goeie tenen als spalk gebruikte. Schoentje er om heen dat door de een of andere debiel 'Walker' is genoemd. Dat was even schrikken. Hinkepotend terug naar de auto en naar huis. Ging de eerste week heel goed. Als we vriendjes tegenkwamen, trok in m'n poot omhoog voor hun neus en riep: poot. Dan roken ze er aan en keken heel verschrikt. Poot, achhhhh... en ik was al zover dat ik aan blogjesschrijven dacht. Toen kwam de regen. Noodweer. Nederland liep onder en ik ook.Alle gewone plassen waren twee keer zo hoog en toen ik daar doorheen liep, rustig, mocht net weer even los, liep al het water in mijn schoen. Zat er aan de achterkant een spleet. Alle verband zeiknat. Begon te stinken en ineens had ik ontzettende pijn. Ja goed, weer lang verhaal kort. Röhmer zei dat het logisch was. Dat natte verband dat niet meer droog werd, gaat krimpen. Tel uit je winst. Alles wordt samengeknepen. Nieuw verband, nieuwe pijnstillers, nieuw schoentje (Imelyka Marcos ja) en het leed was geleden. Heb nu even een tukkie en gedaan en ben weer helemaal bij. Nog twee weken te gaan. Wordt vervolgd.

VISSEN

2010-08-16T06:54:00.000-07:00

Kuroshio Sea - 2nd largest aquarium tank in the world - (song is Please don't go by Barcelona) from Jon Rawlinson on Vimeo.

Daar werd ik nou heeeel rustig van. Kwam deze video tegen tijdens een middagje surfen. Allemaal vissen. Van hele grote tot hele kline. Wel allemaal zeevissen. Zelf maar kijken. Je wordt er net zo rustig van als kijken naar een aquarium. Is het eigenlijk ook maar dan wel duizelingwekkend groot. Staat in Okinawa. Japan dus. Meer kan ik er niet over zeggen. Kijken.......

Gedicht van Fritzi ten Harmsen van der Beek

2010-07-30T01:48:00.000-07:00

Goed Begrepen!
(opdracht aan mijn dooie hond)

Als je
weerkomt, indien je: ik stuit de wateren, de sluizen
stut, indien en domp ik de wind! Zo. Droog, Snel en

Niet omzien, het Diep van Aduard Oversteken; recht van
uit je graf in Tandartsebosje draafje Losjes, Onverschillig

liefst, naar het land van Pon. Waar ik je opwacht bij
de brug indien, een blinkende kluif in elke hand, je me

terug keert. En verdrijf het gehoornde vee aldaar, die
olle halfheilige treiterborsten, met behulp van Pan.

(Omkopen met druiven denk ik. Fluiten? Gooien met kikkers.
Misschien.) En noem je namen, O Lipoe m'n Pootjesslang:

'Sierlijke Reigersbek, Steelse Gep, Fluwelia, Schele
Puiloog en Hondester', o Onberispelijke, herken je me dan?

'Ai vlug dus, vraag Orion verlof nu! Wat maakt die spat
hem op zijn twinkelende eeuwigheid! Zijn kennels puilen

uit van sterren, zijn velden zijn ermee bedauwd, hij
stoft ze van zijn jagerslaarzen, bij bossen, rivieren

vol, op bergen stapelt hij de speelse zielen, Alle
Jachthonden! Hij mist je niet en wat dan nog: voor eventjes?

Als de wind dus! nu alsdewind, voordat ikzelf vertrokken
want daaromtrent allesbehalve rustig ben, dus hopsa, kom

en vlùg nu waarachtig, ik kan en wil niet langer, te
wachten ach, en wat me daarna staat.

Fritzi ten Harmsen van der Beek (1927-2009)
uit: Kus of ik schrijf (1975)

ECHTE LIEFDE

2010-07-20T05:45:00.002-07:00

Echte liefde bestaat niet. En zeker niet bij honden. Fout, helemaal fout. Echte liefde bestaat wel en ook bij honden. Jullie herinneren mijn bezoeken aan onze superknip nog wel. Precies, Carin Gouma. Ze wordt ook wel scissorhands genoemd. Staat nog een knipvideo van haar op You Tube. (Met bijna 9000 hits een van de best bekeken video's van die Bolle, m'n baas.) Daar heb ik al een paar keer een hele mooie nieuwe jurk van gehad, maar dat was altijd een avontuur. Gewoon in huis, 6 bouviers en drie katten. Dus je begrijpt wat er gebeurde als ik binnenkwam. Een grote grommende kluwe zwart en grijs. Die katten namen dan wijselijk de poten, Behalve.... nee laat maar, helaas moet ik wat anders vertellen. Vorige week is de mooiste jongen van dat stel, Guido, overleden. (10 jaar.)Een stuk, dat verzeker ik je. (Ja ik val wel op ouwe kerels.) Maar erg dicht kon ik niet bij hem komen of hij bij mij. Zijn levenslange vriendin Cheyenne stond er meteen tussen. VAN MIJ en de grom die daarbij hoorde maakte meteen duidelijk dat het haar meer dan menens was. Dan maar niet. Tenslotte heb ik ook nog een ouwe kerel achter de hand. (Hahahaha, die Bolle ja.) Dat inslapen is altijd een heel moeilijk moment. Zeker voor Carin, want die honden zijn haar lust en haar leven. En toen gebeurde waar Carin al lang bang voor was. Cheyenne, zijn levenslange vriendin dus, hield op met eten, lopen, staan, slapen, piesen, poepen, kortom, Guido was dood en toen wilde zij ook niet meer. Na drie dagen hebben ze haar ook laten inslapen. Wat een drama. Ik was verbijsterd. Nou liefde of niet, als je zo aan elkaar bent gehecht dat je ook doodgaat als je grote partner is heengegaan, echter kan het niet. Bij mensen gebeurt dat ook wel, zegt die Bolle. Na een heel lang huwelijk als een van de twee wegvalt, gaat de ander ook heel snel. Heb er niet goed van kunnen slapen. (Ik loop al te piepen als die Bolle een paar dagen naar Berlijn is.) Nou, voor Carin en Jaco en de andere achterblijvers, heel veel sterkte en denk maar dat ze samen in de hondenhemel zitten. Dat moet er ongeveer uitzien als de hei hierachter met een heel mooi koel meer in het midden. Wat? Nee, wij boeven geloven niet in een hiernamaals, maar het maakt het verlies wel een stuk draaglijker.

SCHOMMELBOEF

2010-07-03T08:05:00.000-07:00

Water.... WATER. 28 to 30 graden, dat is geen temperatuur voor een Boef. Niks lopen. ZWEMMEN..... en veel. Dus veel naar het landgoed van Kasteel Groeneveld met z'n mooie sloten en vijvers. Heerlijk. En met dat warme weer wel dertig honden, allemaal in het water, happend naar elkaars tennisballen. Lijkt hier wel Wimbledon, riep die Bolle (M'n baas). Want die is de leukste thuis. Nou zitten jullie natuurlijk absoluut niet te wachten op mijn zwemfoto's met bal of stok. Die kennen we al. Deze keer iets anders, iets heel bijzonders. Een netwerk met schommels. En dan bedoel ik een echt groot netwerk, dat bijna de hele ruimte van het park met grachten en vijvers omspant. Als je nou op 1 van die schommels gaat zitten, voel je ook al die andere schommels, ook aan de overkant van de vijver. Schommelen wordt op die manier een bijzondere vorm van communicatie. Daar zit een hele filosofie achter. Gaat een beetje boven mijn boevenpet, maar kijk hieronder naar de video over de kunstenaar die dat netwerk heeft gemaakt. Chiel Kuyl dus (klik hier voor z'n website) en die legt het helemaal precies uit. (Dat komt nog uit de ATB video's die die Bolle vorig jaar in de Ateliers Ten Boomstraat heeft gemaakt voor de Stichting Magdalena. Dat hele terrein ligt nu plat, maar dat onderwerp is voor een andere keer.) Wel even kijken naar die prachtige schommel linksonder. De eerste keer dat ik hem zag, meteen er op. En die Bolle gaf een flinke zet. HO..... HELP.....VOOR.....zichtig. En toen, voor het eerst van mijn leven heb ik geschommeld. De wip ja, met de behendigheidstraining, maar nog nooit geschommeld. Ik vond het prachtig en nu, iedere keer als we er langs komen, ik schommelen. Op de foto rechtsonder wil ik een stok uit het water halen, maar die Bolle schreeuwde HO.... AFBLIJVEN. Dat is een anker om het netwerk in gareel te houden. Lekkere stok toch wel! Oja en nog een foto van Harmma en mij, hoe braaf we altijd staan te wachten als die Bolle aan het fotograferen is. Of filmen! Mijn tip: OP NAAR KASTEEL GROENEVELD. Moet je absoluut zien. Route met openingstijden op de site van Groeneveld.

POEDELBOEF

2010-07-02T05:41:00.000-07:00

VOLSTREKT HELEMAAL ABSOLUUT BELACHELIJK. streng verboden! Een paar jaar geleden heeft Carin G. nog gedreigd me zo te gaan knippen. Hebben ze het voor de Andrelon haarwasreclame toch gedaan. Foute spot natuurlijk en het verkeerde voorbeeld. Als je je haar met Andrelon wast kom je er zo belachelijk uit te zien. Moeten zij weten. Nu het hele errugge. Wordt die Bolle (m'n baas) door Caya gebeld. Ze gaan die commercial overdoen en nu heeft ze een bouvier nodig met veel haar om hem/haar zo te kunnen knippen. HAD ZE AAN MIJ GEDACHT!!!!!!! Helemaal nooit niet dus. Geen haar op mijn hoofd die daaraan heeft gedacht. Hebben ze een andere boef gekozen. Zijn die Bolle en Caya aan een nieuwe Caya's Home Bouvier DVD bezig. Gaan ze ook filmen in de buurt van Roeselare (Belgie) waar de bouvier zo een beetje vandaan komt. Wilde ze die poedelkarikatuur meenemen als achtergrond!!??!! Waarom, vroeg die Bolle. Gaat ze ze zo fokken en voor veel geld verkopen.
HAHAHAHAHAHA, ja hoor, grapje. Maar die Bolle had meteen een naam:
EEN CAYACOOLY !!!!!!!! Heb ik de advertentie alvast gemaakt.

Poppenspelers

2010-06-30T06:07:00.000-07:00

Ja, ik val in herhaling. Weet ik. Weer dat Hondenhart. Gisteravond is die Bolle er naar toe geweest, met vriendje Hans en ze kwamen allebei over hun toeren weer terug. (Nee, geen drank in 't spel.) Nou zijn die twee wel wat gewend, dus het moet wel heeeel errug zijn geweest. Nee niet erg, riepen ze in koor (hahahahahopra)het was fantaaaaastisch...... Leuk dus, maar ze konden niet vertellen waarom. Waren nog helemaal onder de indruk. Ben ik maar weer op zoek gegaan. De vorige trailer kennen jullie al, herkijken kan geen kwaad, maar ik vond er ook 1 waarvan die Bolle riep, zoiets ja, maar dan veel overweldigender. (Zie video boven.) Nou, vond het al heftig genoeg met de muziek van Alexander Raskatow. Noemen ze Sasha. (Ik noem dat van dik hout zaagt men planken.) Op de site van de poppenspelers staat een repetitie blog van 1 van de Blind Summit Theatre spelers. Klopt helemaal, riep die Bolle. Wat heeft die Bolle eigenlijk met puppeteers? (Engels voor poppenspelers.) Weet´ieniet, maar al wel heel lang. Gepakt ooit door het Amerikaanse Bread and Puppet Theatre in de jaren 60.
(Was een radicale actie beweging tegen de oorlog in Vietnam. Jaha, die Bolle heeft toen ook met z´n haar tot
op z´n schouders gelopen! Onherkenbaar ja, maar is't echt. Voor een grote fotoversie klik hier) Ontdekte een mooie video van Julie Taymore uit die tijd. ´Across the Universe´ voor minder doen ze het niet. Zijn volgens mij allemaal poppen van het Bread and Puppet Theatre. Met Eddie Izzard als een indrukwekkende Mr. Kite. Mooie film.

VERKIEZINGEN

2010-06-10T07:04:00.000-07:00

Nee, aan die Bolle heb ik niks. Gewoon PvdA. Altijd. Dat noemt zich creatief. Heb nog gebropeerd hem voor de Partij voor de Dieren te strikken, maar niet. Hij houd niet van 'one issue' partijen. Geen idee wat dat betekent. Schreef wel in Facebook dat het zuilensysteem nu definitief ten einde is. Maar wie ruimt de rotzooi op? De vuilnismannen kijken argwanend toe..... Laat maar. Nee, dan heb ik meer aan onze hoffotograaf. Thomas Schlijper ja. Een foto van zijn terechte politieke keuze en een prachtige reiger op de Prinsengracht van die Bolle. De originelen kun je hier zien.

GIZMODO

2010-06-03T00:40:00.000-07:00

Voor ik weer over honden en melkmeisjes (zie volgende blog) even een foto met een Link. Gizmodo is een soort gadget website die de grote ergernis van Steven Jobs heeft gewekt. Uit de school geklapt. Op zich de taak van iedere journalist, maar ze proberen GIZMODO te pakken op heling. Heling? Ja heling. Het prototype van de IPhone was door een medewerker van Apple vergeten en achtergelaten in een bar, door iemand anders meegenomen en verkocht aan de journalist. Prachtig verhaal. Krijgt nog wel een vervolgstaartje. Maar daar gaat het me nu niet om. BP vergftigt de wereld. Daar is een hele pagina aan gewijd met gephotoshopte foto's. Zoals hierboven. Veel flauw, maar ook erg zwarte humor. Ook als hierboven en hieronder. Een foto met vele lagen zoals dat in dramatische termen heet. Laat maar. Als hond zie je maar 1 laag. Waar ligt het been of waar zit mijn vijand? Ben je klaar voor zwarte humor? Alleen dan hier klikken. Anders gewoon wachten op de melkmeisjes.

ELSSCHOTJAAR

2010-05-31T01:33:00.000-07:00

Elsschot? Willem Elsschot ?? Nooit van gehoord. En het is nog wel een Elsschotjaar. Een Belg ja, net als ik. Van afkomst dan, want ik ben geboren in Loosdrecht. Je raad het alweer, in 1x goed, opdracht van die Bolle. Zit zelf als een gek te monteren. Allemaal kabeltjes, tangetjes, connectors, huisaansluitingen aanbrengen in verdeelkasten en de methode huisnummer aansluiten op de kabel. Coax en glasvezel. Allemaal gepiel op de vierkante milimeter. Daar zou Elsschot een heel stevige en vooral afwijkende mening over hebben. Veel geschreven. Waarschijnlijk 1 van de hele grote schrijvers. Boeken, zoals Lijmen/Het Been. Klinkt voor een hond natuurlijk heel aantrekkelijk. Maar te lang voor hier. Een gedicht dus. Van Willem Elsschot. (Dood ja, klik hier voor biografie.)

Brief

Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.

'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.

Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij je had verklapt
hoe je schatten kon verdienen
met de bouw van zijn machinen.

Hoe je Berends in de stront
hebt gewreven, als een hond,
toen hij 't boekjaar niet kon sluiten
door die fout van zeven duiten.

Hoe die halfwas, smal en bleek,
van zijn gulden in de week
vijftig centen af zag romen,
want hij was te laat gekomen.

'k Weet het nog, zoals je ziet,
maar ik snap vandaag nog niet
hoe die negen duizend koppen
dat zo lijdzaam bleven kroppen.

Had een flinke delegatie,
na 't verwerpen van je gratie
je maar even beet gepakt,
even op de vloer gesmakt,

je die baard eens afgeschoren,
met of zonder je twee oren,
je die broek eens afgedaan
om je voor je kont te slaan.

Maar al is het niet gebeurd,
uitgesteld is niet verbeurd.
Wij staan klaar om ons te wreken
zonder je de nek te breken.

Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,

dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.

Willem Elsschot (1882-1960)
uit: Verzen van vroeger (1934)

ALLEMAAL BOUVIERS

2010-05-23T03:43:00.001-07:00

Wisten jullie dat? Wat? Nou, ik wist het niet. Wat wist jij niet? Dat van die Bouviers. Van welke bouviers? Caprice en Lee en Jacqie en Kim. ?????? Ja, begrijp ik, beetje rommelig, net als de foto hierboven. (Nee, ik ben geen grafica en jemoet op de foto klikken om hem te vergroten.) Laten we links boven beginnen. Caprice. Nee, niet het meissie maar de hond. Meissie is Lee, maar dat komt nog. Caprice is een bouvier. (Lee ook trouwens.) Beetje ouderwets type, maar dat mag ook wel, want het is ergens 1939, 1940 kan ook. Zij is dochter van de eerste Amerikaanse bouvier. Bojar van Westergoo. En die was gefokt en in 1936 in Amerika geimporteerd door ene Ferwerda uit Leeuwarden. Dat wisten jullie niet en ik ook niet. Ga ik door er is meer. Dat meissie ernaast is Lee. Zou later bekend worden als Lee Radziwill. Dat is de naam van haar middelste man want ze is 3x getrouwd geweest. Haar meisjesnaam, want daar gaat het om, let op komt'ie: BOUVIER. Jawel. Maar nu gaan er natuurlijk al belletjes rinkelen (als je oud genoeg bent): ze is de zus van Jacqueline Bouvier. En, precies, die werd de vrouw van de beroemde Amerikaanse president John F. Kennedy. Het gerucht gaat dat Jacqueline Bouvier (op de foto boven rechts en helemaal rechts) in 1942 met Caprice, de dochter van die Bojar en Larraine, naar de keuring in Westminster zou gaan. (Nee, niet in Londen. Daar was het al helemaal oorlog.) Maar of ze gegaan is weten we niet. Caprice was de enige Amerikaanse bouvier en er is geen juryrapport bewaard gebleven. Het Witte Huis heeft Caprice in ieder geval niet gehaald. Dat is 20 jaar later. De eerste boef in het witte huis die we kennen is Duckie van Nancy en Ronald Reagan. Jacqueline Bouvier werd later nog mevrouw Onassis. In oost Europa was/is Bouvier een bekende naam. In Duitsland een uitgeversfamilie. Hier de foto die ik al een keer heb laten zien. De boekwinkel van Bouvier op Unter den Linden in Berlijn. 1991. Vlak na de val van de muur. Voor die winkel die Bolle (m'n baas) met z'n vorige boef Kim. (Nu ik ouder ben kan ik zeggen dat ze sprekend op mij lijkt. Die Bolle niet op zichzelf...HAHAHAHAHAH.... wat een mager kereltje.) Daaronder tot slot nog een foto van Kim (voluit Kim Brenda van de Watermolenbeek) met Harmanna om te laten zien dat het echt Unter den Linden was. Die boekhandel is nu een touristisch, rommelig soort coffeshop/eethuis, waar je niet dood gezien wilt worden. Dat noemen ze vooruitgang. Ook in Berlijn. Zo, dat was weer een hoop geschiedenis. Hee Bolle, gaan we wandelen. Schitterend mooi weer, de hei op. Hij zet z'n CD af. Draaide heel toepasselijk op een mooie Pinksterdag, gezongen door de componist Harry Bannink zelf. Nee, godzijdank, heeft niets met bouviers te maken. Hoewel? Ik heb wel over het Lange Voorhout gewandeld. Heb ik nog foto's van. Met meneer Couperus. Toen was ik echt een Haagse Dame! (De oude foto's met commentaar van Patrice, Lee en Jacqueline, heb ik via Caya van Valeer Linclau uit het Bouvierland Belgie gehad. Alle foto's zijn uit de vorige eeuw!)

A DOGS HART

2010-05-20T10:32:00.000-07:00

Nou dat was geen succes. Het vorige blogje bedoel ik. 'Nou nou, moet dat nou?' Was een idee van die Bolle (m'n baas) riep ik dan. Wat moet ik nou met blote meiden? Maar dat klonk zwak en kwam eigenlijk ook niet echt over. Dacht dat we daar toch wel overheen waren. Niet dus. Leerpuntje. Kwam die Bolle toch weer met het volgende onderwerp aandragen. Zou ik nooit hebben bedacht, want ik wist het gewoon niet. Een opera over een hond. Wel gehoord van dat toneelstuk van Wim T. Schippers met alleen honden op het toneel, maar een opera? Niet dus. Russen die hebben het bedacht en gemaakt en gecomponeerd. In die hond is een mens ingeplant, z´n ballen, maar hij gaat fout als hij een vrouw wil versieren. Iedereen boos. En achter de katten aan. Da's toch gewoon voor een hond zou je zeggen, maar in Rusland staan katten voor intellectuelen. Precies heel symbolisch en het gaat dus eigenlijk over Stalin. Nog niet helemaal begrepen, maar in de video hierboven wordt het allemaal uitgelegd. Maar die hond, daar ben ik als een blok voor gevallen. Staat voor alles wat slecht en dictatoriaal is, maar wat mij betreft mag'ie een keer langskomen. Hee Bonzo! Nee, dat gebeurt niet. Hond is niet echt. Die Bolle gaat ernaar toe. Zoals gewoonlijk met z'n operamaatje Hans. Is altijd een verjaardagscadeautje. Heen en weer. Leuke avond dan maar. Wie meer wil weten, na de video te hebben gezien, kan hier terecht. Hoor de schuifdeur hiernaast opengaan. De kat wordt gelucht. Daaaaar moet ik absoluut bij zijn............................

HERDER

2010-05-12T12:25:00.001-07:00

Gewoon even een fotootje. Zoals ik zou willen zijn. Een fiere herder. De held van mijn schaapjes. Het ´archetiepje´ van de hei. Laat maar. Vandaag liepen ze allemaal vrij op de grote hei. Hard werken voor de honden. Daar heeft een fotograaf onverwacht een heel nest jonge vosjes gezien. Ben Wallet heet´ie en ik heb het gelezen in de Gooi Eemlander. Op de Westerheide. Dat is de hei die je achter de schapen ziet. 1 jong vosje heeft hij kunnen fotograferen. Schatje he? Twee dagen geleden toen we om half 1 des nachts ons laatste rondje liepen langs het donkere bos, rende er ineens, vlak voor ons, een vos over. Nog mooiere staart dan ik heb. Kan hun moeder zijn, maar niet zeker. Er zitten hier wel meer vossen op de hei. Oja, die foto boven is een mislukt Photoshopje. Foute verhoudingen, ben ik niet zo goed in. Maar de foto hieronder is echt. Het verhaal van Ben Wallet.

DEFTIG HANGEN

2010-05-10T05:17:00.000-07:00

Kreeg een meeltje van Ria, de bazin van Noa. Had heel erg moeten lachen om mijn vorige blog over Boy (begrijp eigenlijk niet goed waarom, ik was bloedserieus), maar ze had toch een opmerking. De vraag, zijn alle honden van Caya zo jaloers, vond ze niet terecht. Jaloezie kun je niet fokken, dat heb je of heb je niet. Net als bij mensen. Maar toen ze Yka in dat Bouvrie stoeltje zag liggen, dacht ze ineens aan een foto van Noa in een hele mooie Visserstoel. (Zie boven.) De vraag moet dus zijn: wat hebben de honden van Caya met hele mooie stoelen? Nou, geen idee eerlijk gezegd. Smaak kun je denk ik ook niet fokken. Wel ontwikkelen. Heb ooit over liggen en het Bouvrie stoeltje een blog geschreven, trappeze, maar wat dat met Caya te maken heeft....... Ik denk dat het gewoon over lekker liggen in mooi ontworpen stoelen gaat. Wacht even. Die Bolle komt binnen. Wat hebben honden van Caya met mooie design stoelen? Hij begint te grijzen (dan word ik altijd heel voorichtig). Daar is een heel mooi woord voor. Heb ik vroeger in de Jordaan geleerd. Nou, kom op?! KAPSONES. WAAAAATT IK KAPSONES? Ja, jij kapsones. Heb je trouwens zelf vroeger geschreven. Lees maar. Oja, ja, nou ja.......je zal maar smaak hebben.

BOY

2010-05-07T05:02:00.001-07:00

Het is kleiner dan de borstel van een zwabber of de voet van die Bolle (m'n baas). Maar stronteigenwijs en brutaal als de beul. Als je Boy roept komt'ie er vrolijk aanrennen. De slijmbal. Beter gezegd, het slijmballetje. Die Bolle viel meteen als een blok voor hem. Wat een leuk intelligent, open, helder, dapper kereltje. Je lijkt wel een Teckel. (En jullie weten, die Bolle valt ook als een blok voor teckels. Heeft'ie zelf nog gehad.) Geen gezicht hoor. Zo'grote dikke ehhh .....ja, en zo'n piepklein hondje. Was eerst geen probleem. Op de hei, de eerste keer, een beetje snuffelen. Grappig beestje ja. En toen'ie met z'n bazin een keer een glaasje wijn kwam drinken (ja er zijn meer mensen die wijn drinken) ook leuk. Maar op een ochtend kwamen ze samen binnen en ging zij weer weg. Ze vergeet wat, riep ik nog. Maar 's-ochtends luisterd er nooit iemand naar me. En toen ging Harmanna ook weg. Vergadering. Was gepland. En die Bolle ging naar boven om te werken. Zoals gewoonlijk. Maar die lopende borstel bleef. Wat krijgen we nou? Om een kort verhaal lang te maken, het zat niet goed tussen ons. Maar het ergste was dat die kleine zich daar geen r...tje van aantrok. Alsof´ie thuis was. En vooral de tuin was een paradijs voor ´m. Daar heb ik meteen een eind aan gemaakt. Ben dwars voor de schuifdeur gaan liggen en toen konnie er niet meer langs. Tot Bull langskwam. (Passerende pittbull.) Leuke hond hoor, maar als hij achter voorbijloopt is het luid schelden en schreeuwen van twee kanten. Kleintje meteen mee naar buiten, maar stond wel even angstig te kijken naar die grote, luidkeels blaffende beesten. Bolle weer naar beneden,ophouwe.... nu.... (zwak leiderschap) en wij allemaal naar de hei. Halverwege kleintje los. Wij rennen en scheuren, het gebruikelijke werk, op een dag dat het heel warm was. (Paar weken geleden.) Alleen als die kleine een snoepje kreeg probeerde ik er tussen te springen. Mijn snoepjes. En toen we terug kwamen schonk die Bolle een glaasje wijn in en schurkte dat kleine monster zich vergenoegd tussen zijn voeten. (Heb ik ook gedaan toen ik klein was.) Nu was het echt tijd om in te grijpen. Toen die Bolle een slok nam (even afgeleid) sprong ik op die kleine af en gromde heel zwaar en heel overtuigend. MIJN BAAS! Plop, hij lag meteen op z´n rug. En tot de grote verbazing van die Bolle ging ik wijdbeens, dwars over hem heen staan. IK BEN HIER DE EERSTE! Nou de boodschap kwam helemaal over. Ja mevrouw, piepte´ie. Lag natuurlijk vijf minuten later gewoon weer tussen die voeten. Die Bolle keek me verbijsterd aan. KLassiek dominant hondengedrag uit een HOWTOTRAINYOURDOG handleiding. Had´ie van mij niet verwacht. Maar hij zei wat anders toen ik als een miskende Zwarte Madonna weer in mijn Bouvrie stoeltje lag. Jaloers kreng, je lijkt Noa wel. NOA!!!!!????? Wat heeft die daar nou me te maken. O ja, die zagen we op de open dag van DR ANNEMARIE. Toen Ria, de bazin van NOA, mij een snoepje wilde geven omdat ze mij zo´n leuke hond vond (terecht ja), werd ze door NOA geblokkeerd. Gromgrom naar mij, mijn baas, mijn snoepje............... Hebben alle honden van Caya dat? De foto's boven zijn duidelijk, inclusief het alcohol gehalte. Die wtee boeven rechts zijn NOA en Aukje. Aukje, de andere hond van Ria en huisgenoot van Aukje, heb ik vaak bij Dr Annemarie gezien. Had veel problemen waar een diernarts bij nodig was. Aukje is helaas niet meer. Jammer, leuke hond. Is uit zichzelf ingeslapen, de wereld aan de jaloerse krengen latend. Die Bolle heeft Noa nog gefilmd voor de DVD van Caya's Home Bouviers. Om te zien net zo'n schatje als........ laat maar. Tot slot die (oude) video. Misschien toch nog een keer 'on speaking terms (ja ja', Engelse lessen gaan goed). Boy komt nog wel een keer.