vrijdag, april 11, 2008

Marathon

Hee coach, riep'ie. Stokstijf bleef ik staan. Stond net op het punt om naar hem toe te rennen en overuitbundig te begroeten. Omdat'ie me weer kwam ophalen na hun Londen trip. Bij Caya's bed&breakfeast bedoel ik. Rende toch naar hem toe en trok hem snel mee naar de auto. Onderweg even pootje voor Goos, want die heeft op me gepast. Hoezo coach? Vroeg ik in de auto. Simpel, zei die Bolle. Jij laat ons elke dag lopen, veel lopen en houd goed in de gaten of het wel genoeg is en in het juiste tempo. Klopt, riep ik. Daarom dus, zei die Bolle. Als je wat ouder wordt heb je genoeg tijd en pecunia genoeg om leuke trips te maken. Met het vliegtuig, de boot en zoals nu de trein. Ja? Ja. Lullig voor mij, maar ga verder. Allemaal prima geregeld, toch is er 1 probleem. Je loopt je het leplazerus. Van de ene trein naar de andere over die onafzienbare perrons, van het ene vliegtuig naar het andere of gewoon het vliegveld op en af. Inchecken uitchecken, douane uit en douane in, kilometers sjouwen. Ook in het Museum (Tate Modern, eergisteren) met zalen als voetbalvelden en 7 verdiepingen. Neem de ondergrondse. De afstanden die je daar aflegt als je moet overstappen. Ik vond het welletjes. Nog 1 keer WAAROM COACH???? Nou, dank zij jou doen we dat met een lichtevoetige vanzelfsprekendheid als de huppeltjes van die schattige reetjes op onze hei. Hij keek me stralend aan. Jaja. Ik bleef argwanend. Zocht de aap in de mouw. Keek naar die foto op de stoel naast hem, nu hierboven. En nou gaan jullie terug om in Londen de marathon te lopen. Die Bolle keek helemaal verbouwereerd. Niks geen marathon. Dat is een symbool, een icon, voor lopen plus ultra, voor het bereiken van een ver gelegen, bijna onbereikbaar doel. Gaat over uithoudingsvermogen. Maar wat doet die blote tante daar dan bij? Van veel hardlopen word je broodmager zeker? Die foto van mevrouw Sarkozy (echtgenote van de Franse President, heeft op een veiling in New York 91.000 dollar opgebracht) is voor Caya! VOOR CAYA???? Toen begreep ik het helemaal niet meer. Caya is heel internationaal, maar wat heeft ze nu met de Franse president te maken? Helemaal niets. Die foto is bedoeld als aanmoediging, als hart onder de riem. Haar eigen afvalmarathon. Om te laten zien hoe ze er volgend jaar om deze tijd uitziet..... O ja..... ja ja....... en dan is Goos zeker de president van Frankrijk?

zaterdag, april 05, 2008

JETSET

Jet houd van ons. Zeker weten. Ik denk eigenlijk wel meer dan onze eigen bazen. 'Meer' is niet helemaal waar. Maar Jet houdt altijd van ons en dat doen onze bazen absoluut niet. Wij kennen diepen dalen in onze relaties, mag ik wel zeggen. Maar als Jet komt is het altijd feest. En Jet komt elke dag, dus, precies. Dan haalt ze Friso op uit het asiel, dat is die bescheiden herder op de foto's (op klikken om te vergroten) en daar wandelt ze dan mee over de hele hei naar La Place. Maar eerst is ze van ons, want Jet valt onder het begrip 'wandelende snackbar'. Vind ze hardstikke leuk. En wij nog leuker natuurlijk. Dus zijn wij de trouwe JETSET. We wachten haar zelfs op, want we weten precies waar ze de hei op komt. Overdreven? See for yourself. En onze eigen bazen kijken wat sip toe. Dag Jet, tot morgen. O nee, dan is het zondag, dan gaan we City Runnen. Nou tot maandag dan. Hoi......... ho, wacht even. Moet ik er nog bij vermelden van die Bolle (m'n baas)dat deze fotoserie is gemaakt in opdracht van Ineke S. (Links op het bankje naast Herman. Met zonnebril. Daarnaast andere Ineke en de bazin van Fratsie.) Moeten er nog veel meer doen. Neeeeeee, oooohhhh wat flauw, zo ben ik helemaal niet, ik bedoel natuurlijk een hond uit het asiel halen om mee te gaan wandelen. Toch?

maandag, maart 24, 2008

LUCKY DEVIL ME

This morning I woke up smelling....... SNOW!!!!!!! I jumped on the sleeping Bolle (my boss) and jumped and jumped, come on come on come on. But he didn't even move. Harmanna, his wife laughed. Forget it, we go. And so, 10 minutes later, yes, paradise in my own backyard. No words in this blog, look at the photo's and click on it to enlarge. Yes, the St Bernard, Yentle, is one of my best friends. She is a real snow-rescuedog. Good your boss isn't here, she said. Good? Yes, she nodded her big head. He would have made again his poor joke about my barrel of brandy ........

zondag, maart 23, 2008

BOFKONTEN

Zij wel. (Again, curious how they will translate this in Swedish.) Eerst klagen dat daar ook geen sneeuw ligt (zie vorige blog), jammer maar helaas, vrijdag ineens meer dan 10 cm. De bofkonten, maar wel even slikken voor mij. Kijk naar die foto's, zaterdag genomen. Ja, die sneeuwpoten, ijsklompjes, kan heel lastig zijn om mee te rennen en te lopen, klaagt Loke. Dat is die grote beer rechts op de foto. Loke is the big bear on the right site. 41 kilo's. Heavy but beatiful, vind ik. (Click Photo to enlarge.) Wat een luxe probleem hebben die gosers. Precies, warme douche er op en het is over. Acke, links op de foto, heeft een wondje aan z'n poot, dus skien zit er dit weekend niet in. Gaan ze met zijn allen een grote wandeling maken, want de zon schijnt daar ook. En zij wonen in een prachtige omgeving tussen het water, de heuvels en veel bos. Wij gaan naar onze eigen eeuwig zingende bossen. Hahaha...Hilversum natuurlijk. (We go to our own 'Ewig singen die Walder'..... hahaha....because, Hilversum is the most important TV and Amusement City in the Netherlands, with lot of wood and heither around.) Enjoy your walk, maar het steekt wel. (It hurts...) Een BOFKONT? I'll tell you. That's a lucky devil.)

dinsdag, maart 18, 2008

Acke from Sweden

Niks niet, nada, naadje poep, prut. (I'm curiuos how they translate this in Swedish. Swedish? Ja, doen Nederlanders die daar wonen. Bouvier too. Wordt duidelijk.) Vorige week donderdavond was het winter. Toen ik het laatste rondje met die Bolle liep, lag er een beetje sneeuw op de auto's en zelfs in het donkere bos zag je lichte, witte plekken. 's-Ochtends was het meeste weer weg, maar hier en daar....... tot de lunch. Toen was de winter voorbij. En toen werd ik zo boos, ik wil sneeuw. Lots, lots of snow. Als pup en ook de jaren daarna, twee weken sneeuw in maart, weinig maar genoeg om even helemaal uit m'n dak te gaan. Heb zelfs in de sneeuw liggen slapen. Klik op de foto hierboven om te vergroten. Het onderste deel is pure nostalgie van twee jaar geleden. Vorig jaar niks en nu weer niks. Naadje poep. Krijg ik een meeltje van Acke met foto. Uit Zweden. De bofkont, in de sneeuw. Z'n 'seel dance', schreef hij erbij. Zichzelf helemaal bedekken met sneeuw. (Zie foto daarboven.) Maar dat is niet zo moeilijk. Jawel, wel moeilijk. ook daar Global Warning = geen sneeuw. Moest met z'n baas Christer 400 km naar het noorden rijden. (Dat kunnen wij in Nederland geeneens niet. Groningen Maastricht is hooguit 350 km.) Maar toen was het ook helemaal raak. Hij stuurde de video die Christer heeft gemaakt. (Bloopers included. Meteen fullscreen maken.) Je gelooft je ogen niet. Paradise now. Ik trilde over mijn hele lijf. Daarbij zijn wij ooit gefokt op het trekken van karren. Een skier is een eitje. Schreef ook nog datt'ie achter een Moose had aangezeten. Heet hier Eland. Meteen opgezocht op internet. Eland. O wat mooi!!!!!!
Bolle Bolle, lieve Bolle, kunnen wij niet 400 km naar het Noorden rijden? Ja dat kan, zei hij veel te vriendelijk, leer mij die Bolle kennen, maar Stockholm, daar woont Acke in de buurt, is ongeveer 1500 km vanaf Hilversum + die 400 van Christer, is ruim 2000 km. Naar beneden is dat Zuid Spanje. Heb ik m'n meest arrogante smoeltje opgezet: Nou en?

woensdag, maart 12, 2008

MEVROUW L'ABEE

Precies der moeder, riep die Bolle (m'n baas) lachend. Ik was meteen op m'n hoede. Als die Bolle over moeders en dochters begint, dreigt er meteen zwaar weer bij Harmanna. Vooral met een slok op roept hij in vol gezelschap dat alle dochters uiteindelijk op hun moeder gaan lijken. En ik heb ervaring, zegt hij dan. Klopt. Niet alleen Harmanna maar ook z'n ex. En die lijken volgens die Bolle sprekend op hun moeder. Kan ik niet over meepraten, want ik ben te jong om die moeders gekend te hebben. Ken alleen de moeder van die Bolle. Die is net 95 geworden. Kom even kijken, de dochter van mevrouw L'Abee, roept hij naar Harmanna. Ik blijf rustig liggen, daar houd ik me buiten. Precies der moeder, zegt hij weer. Harmanna kijkt hem even vermoeid aan, maar kent mevrouw L'Abee niet. Die is uit zijn eerste huwelijk. Het verhaal. Lang, heel lang geleden, begin jaren 70, zijn die Bolle en Hans, z'n ex dus, naar het noorden verhuisd. Marum in Groningen. Jonkersvaart om precies te zijn. Daar hadden ze een boerderij gekocht. Lekker alternatief landelijk leven, eigen groenten verbouwen en filosofie studeren op de RUG. Daar moesten honden bij. Een ruwharige tekkel, daar was/is die Bolle helemaal weg van en een waakhond. Zo kwamen ze bij mevrouw L'Abee terecht, want die fokte hele mooie tekkels. En haar man richtte politiehonden af (toen heette opleiden nog africhten), dus die had een mooie boef in de aanbieding. Kun je hierboven zien op de foto daarnaast. (Op klikken om te vergroten.) Helemaal links, Hans met de tekkel. Gipsy, ook wel Sjippie genoemd. Daarnaast Edwin Aafjes, nu een bekende kunstschilder en daarnaast nichtje Marian, nu directeur van een grote scholengemeenschap. En daar tussenin..... Waldo. De boef. Die heeft die Bolle, die al gauw ontdekste dat zijn liefde tot het land volstrekt platonisch was (niks met een schop groentetuintjes graven, maar lekker met z'n honden en een glas wijn in de hand op z'n erf genieten van de ondergaande zon), Waldo heeft die Bolle gedwongen om met hem te gaan trainen. Kijk, hij kon alles al, had meneer L'Abee hem geleerd. Maar dit was de eerst echte hond van die Bolle. Dat ging dus fout. Duurde een half jaartje, echt heel gehoorzame hond, maar toen liep het helemaal uit de hand. Die Bolle meneer L'Abee gebeld. Breng maar terug, zei hij. Maar dat was die Bolle z'n eer te na en is met Waldo en een paar buurmannen met boeven die zeiden er verstand van te hebben, aan de slag gegaan. Vergeleken met wat die Bolle nu weet, verdiende het geen schoonheidsprijs. (Zwak uitgedrukt) Hij heeft zelfs een keer in het pakwerkerspak gestaan. Nu onvoorstelbaar. Maar het is daarna tot aan de dood van Waldo een warme relatie geweest. Zo is z'n liefde voor bouviers en werkhonden begonnen. Dankzij Waldo. O ja, Ans, de dochter van mevrouw L'Abee. Die Bolle kwam haar tegen toen hij aan het surfen was naar opleidingen voor blindengeleidehonden. Zocht o.a. naar Serge Gaus. (Zie Yka's list, Seeing Eye Dog)Ontdekte toen de geleidehondenopleiding van Ans L'Abee. Toen ook al, meent die Bolle zich te herinneren. Is niet zo gek (nee, niet weer die dochters) zo ver vallen appels nooit van de boom.

donderdag, maart 06, 2008

DEADLINE


Mooie serie, hardstikke spannend. Caya en Henkie ook ingehuurd. Ik bedoel niet alleen Henkie maar ook Caya in actie als bewaker. Henkie valt de groene terroristen aan, maar rent weer weg, omdat ze zich met een scherp smakend spul hadden ingewreven tegen het bijten. Caya wordt doodgeslagen. Moest mooi doodvallen. Paar keer gerepeteerd en opgenomen. Boem. Nou, Henkie is er uitgesneden en het doodvallen ook. Zo gaat dat in TV series. Over dat wegrennen had Caya voorzichtig gezegd, dat werkt zo niet. Tiepes als Henkie proeven niet eerst maar bijten meteen. Zat wat in hebben ze waarschijnlijk gedacht. Zien we alleen Caya die een klap voor der kop krijgt. En foto's als dood voor het onderzoek. Goos (Meneer Caya) heeft om Henkie te vriend te houden er nog een paar foto's van Caya en Henkie aangeplakt. Maar spannen is het wel. Houd je maar vast.

maandag, maart 03, 2008

IJsbeer als Teddy

Zitten die Bolle (m'n baas) en Harmanna hun vakantie uit te zetten (dwars door Litouwen, Estland, en Letland naar St Petersburg) krijg ik van Anne Karin en Tessa de foto's van die ijsbeer en de sledehond uit Churchil Canada toegestuurd. Heb ik al een keer laten zien, maar heel klein. (Op de foto klikken om te vergroten.) Een week lang kwam die ijsbeer elke avond naar die sledehond en dan speelden ze samen. Wij kennen die lichaamstaal. IJskoud buiten, maar je wordt er van binnen heel warm van. Zo mooi. Beetje eng ook voor die sledehond, want die zitten altijd vast. Kon niet weg. En niet teveel romantiseren. Beren en zeker ijsberen zijn ontzettend humeurig en hun stemming kan zomaar omslaan. Dat hebben veel berenbazen die dachten hun maatje door en door te kennen, niet kunnen navertellen. Maar dit was idylle ten top. Alleen maar spelen en vrijen. Een week lang. En toen kwam hij niet meer terug. Jammer. Misschien beter zo. Hun ouders zouden het nooit hebben goedgekeurd. Wat? Ja klopt, beetje Romeo en Julia. Nou mijn Romeo en Julia dumpen me deze zomer weer bij Caya. Niks beren of het moet opa Henkie zijn. Flauw hoor. Die Kimmie mocht toch ook overal mee naar toe. Zat al in Polen, is vlakbij Litouwen. Kijk maar.

woensdag, februari 13, 2008

JONKIES


Wat nou weer? Nog een videoclip. Heb je wel gezien hoe laat het is? Precies. Speeltijd en dan bedoel ik met al m'n vriendjes. Coen de labrador, Lisa de Dalmatier, Santo nog een labrador, Masha natuurlijk, weet alleen niet welk merk dat is, Kenzo de Benner Senner nog maar 1 jaar en nu al de grootste, nee dat is Jentl, de SintBennard en Kiro de Duitse herder. Dexter, ook onbekende afkomst, is er vadaag niet maar misschien komt Mercedes nog, de pittbul. Wordt weer een fesstje. Nou kijk dan. Jij moet klokkijken, ik weet dat gewoon. Die Bolle {m'n baas) gromt. Kan'ie heel overtuigend, maar nou ben ik niet onder de indruk. Spoedklus voor Carin. Alweer Carin! Nou Carin kan me wat. Eerst spelen. En toen ging de gong. Harmanna riep of ik nog uit wilde. Heb nog nooit zo snel beneden gestaan. De baas roept, riep ik nog onderweg, maar die grap kwam niet over. Hoorde hem op de hei nog steeds grommen. En m'n vriendjes dachten dat ik het was! Goed. Nu weer thuis. Uitgerend en uitgeravot. Kan er nog wel eens flink aan toe gaan met die dominante reutjes. Mij krijgen ze niet. De Kind en Hond Show. Daar gaat de video over. Onderdeel van, ja daar gaan we weer, van PUP tot Wereldkampioen. Het gaat over kinderen tot zeven jaar die in een onderlinge wedstrijd hun grote boeven showen. Geinig, kijken. Carin zit er ook in. Hoog blond en heel zwart. Niet te missen. O ja, voorlopig de laatste video. Als je meer wilt moet je op de Interactieve DVD wachten. Staat nog veel meer op. En in top beeld en geluid kwalteit. Precies: Caya's Home Bouviers.

dinsdag, februari 12, 2008

POPPA JOE


Leuk hoor die Bolle (m'n baas) zo druk bezig, maar hij schuift de rest gewoon naar mij toe. Hee Kokomo, hier. Gisteren Carin en Chimaera, daarna een verhaal over de laatste draaidag, de presentatie van Caya, en ineens lag daar Annemarie met Poppa JOE. Alweer een video. (Slordig ook. Gisteren een schrijffout in Carin's naam en vandaag vergeet hij een hele openingstitel.) Komt goed, maar dat kan toch niet. En hebben jullie al naar buiten gekeken? Schitterend weer met een ijzersterke anti-binnenzit temperatuur. Ik drammen maar geen sjoege. Gelukkig is daar Harmanna, dus naar de hei. Die Bolle niet die blijft zitten met z'n kont op die mooie bureaustoel. Annemarie dus. Dogaerobics. Had die Bolle een hard hoofd in. Eerst alle shots zoek en toen alle foto's. Opnieuw opgehaald en gefotografeerd. Nog niet goed. Gebeurd'm nooit. Jaja, dat zeggen ze allemaal. Ach laat eigenlijk maar. Henk van de Meijden van Prive noemde dat vroeger werktaal en daar is niemand in geinteresseerd. Die Bolle heeft een paar keer met hem gewerkt en dat was een indrukwekkende ervaring. Annemaries story met poppa als model. Waar we op moeten letten als we een pup gaan kopen of ophalen. Kan ik kort samenvatten: Watch the breeder, stupid.

VAN PUP TOT.........

Wat een gezeur. Ik word'r niet goed van. Ieder keer weer. Is zeker nog niet klaar he? Duurt wel lang he? Ja dat duurt lang ja. Die Bolle (m'n baas) zit zich het apelazerus (ja ik weet dat het apenlazerus is maar dat klinkt niet zie hondenlul) te snijden. Snijden? Ja dat is monteren. En zoals vertaalster Katy een eenheid voor vertaling heeft, 0,20 ct per woord, heeft die Bolle voor montage een minuut per uur. Reken maar uit. En nou wil ik er niets meer over horen. Over en uit. Ergens volgende maand is alles klaar. Die Bolle roept dan Deo Volente, maar ik weet niet wat dat betekent. Zoek maar op internet. Hierboven de werkfoto's van de laatste opnamedag. (Op klikken om te vergroten.) De presentatie van Caya. Die leuke make up meid is Imre en die lange witte Halff is uit het lab van CC (alleen voor ingewijden). In de groene chroma key ja. ??? Dan kunnen ze die kleur gebruiken als filter om er wat anders achter te zetten. Zeg maar een doorkijkje. Nee niet alleen groen, blauw kan ook, ieder kleur kan eigenlijk. Maar als je blauw doet en je hebt blauwe ogen komt de achtergrond ook dwars door je ogen heen. Heel spooky. Wat? O hierboven, die ruiters. Dat is het grote Magyarenmonument in Budapest. Caya te paard met helm en zwaard. Heftig. Nee, dat was alleen om de achtergrond uit te proberen. Bettie Boop? Geen idee. Moet je die Bolle vragen, die heeft daar zelf vreselijk hard om moeten lachen. Kijkt heel bewonderend omhoog ja. Maar volgens mij overweegt ze ook een bouvier pup aan te schaffen. Die moeten we dan wel even leren zingen: Boop Boop Biedoop..........

(Kreeg ik vanmiddag een meeltje van Harmanna: Wat ben jij een poepie OH......)