
Klik hier voor de website van Agatha Loonstra en Ted Bouwens met mooie schilderijen van Aghata.
In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.

Die Bolle voert wat in z'n schild. Mijn passie is foto's en schilderijen van trekhondenkarren. Dat weten jullie. Heel vroeger was de Bouvier een boerenhond en moest koeien kunnen drijven, het erf bewaken en de kar trekken. (In het leger ook mitrailleursnesten.) Is nu gelukkig verboden. (Zie de hondenkarrensite van Bert Willemen.) Aangenaam gezelsschap zijn, maatje of lid van de familie is voor een hond in deze tijd levensvulling en zwaar genoeg. Ontdekte ik gisteren tussen de documenten van die Bolle (m'n baas) (ja ik ben gek op snuffelen) een webpagina van het Ministerie van Landbouw Natuur en Voedselkwaliteit. 1 alinea daarin wekte meteen mijn argwaan: 'Verbod gebruik hond als trekkracht. In de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren is een verbod opgenomen om een hond als trekkracht te gebruiken. Dit betekent dat honden geen kar of andere zaken of personen mogen trekken.' Plotseling herinnerde ik mij een paar foto's die hij al weken geleden ergens in Brabant had gemaakt. Nee, niet aan mij had laten zien. (Kijk hierboven. Een racekar en een bakkerskar voor honden. Die bakkerskar past natuurlijk helemaal bij die Bolle!) Maar ik weet niet hoe het met jullie is, volgens mij is 1 + 1 gewoon 2. Anmenooitniet. Dat hebben ze niet voor niets verboden. Die arme stakkers, eerst onder de kar en daarna er voor, beulen was het. Daarom werd de staart ook gecoupeerd. En dan zal ik niet lullig doen over hun bazen in die tijd, want het was bittere armoe dus geld voor paarden was er niet. Onbereikbaar duur. En die keuterboertjes moesten hun handel toch kunnen vervoeren. Toen dat verboden werd zijn er zoveel bouvier af....ingeslapen dus, dat er nog maar heel weinig over waren. Even doorgesnuffeld en jaar hoor, daar was het. Die Boille verzoekt om ontheffing omdat hij een film over de geschiedenis van de Bouvier wil gaan maken. En daarin speelt de trekhond een belangrijke rol, dus graag ..... enz. Nou begrijp ik ineens waarom ik laatst in zo'n speurtuig moest, waar hij aan een lange lijn een paar gewichten had gehangen. Om trekken te oefenen! Maar zo zijn we niet getrouwd. Dit muisje, nee deze kar gaat nog een staartje krijgen, een mooie bouvierstaart! Geschiedenis van de Bouvier, prachtig, maar sommige dingen moet je geschiedenis laten. Wij gaan toch voor een film ook niet meer 'live' vierendelen?! Hij trekt die kar zelf maar en plakt mij er dan gewoon voor. Mijn eigen animatiemaatje. (Wordt zeker vervolgd.)
Ontmoeting op de Bloemgracht. Kat en hond en zo ziet het er ook uit. Mooie plaat. Thomas heeft altijd veel beesten voor de lens. Nee ik heb hier geen mooie uitsmijter bij. Hooguit dat dat kleine mormel onze soort wat beter zou kunnen verdedigen. Maar volgens die Bolle zijn de Jordaan katter feller dan andere katten. Geldt voor alle Jordaners, zei 'ie nog. Jajajaja, hij is ook een Jordanees, dat weten we zo langzamerhand wel. Had even tijd voor een blogje. Met al die videoblogs waar hij bijna dag en nacht mee bezig is, kom ik niet meer aan de bak. Hij zit nu een verjaardagsvideootje voor Carin Gouma te maken. Hij zingt. Zal ik jullie niet onthouden. Zet ik er vandaag nog wel bij.
Hee, Bolle? Ja? Waartoe ben ik op aarde? Verbijsterd kijkt die Bolle (m'n baas) me aan. Ik heb hem nog nooit zo dom naar mij zien kijken. Hoe kom je daar nou bij? Vroeg Santo aan me (zwarte labradorvriendje): Waartoe ben jij op aarde? Maar Santo is helemaal niet katholiek, riep hij uit. Ik verbijsterd. Wat heeft dat er nou weer mee te maken?! Wacht, zei die Bolle. Zal ik je vertellen. De vraag, waartoe ben ik op aarde, is uit de Roomsch Katolieke Katechismus van vroeger. Een klein grijs boekje vol vragen over God, de waarheid, was toen hetzelfde, en het leven. Om te voorkomen dat iedereen maar wat voor zichzelf ging verzinnen, hadden ze alle goede antwoorden er al bij gezet. En op de Katolieke scholen moest je al die vragen + antwoorden uit je hoofd leren. Stampen dus. En de eerst vraag was, waartoe zijn wij op aarde. Ja ja, ik begon er iets van te begrijpen. En wat was dan het goede antwoord? Om God te dienen en hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn. Moest ik hard lachen. Rolde er in 1 keer uit. Heb jij je lesje goed geleerd Bolle! Hij ging gewoon door. Later werd dat antwoord uitgebreid, maar dat was na mijn tijd dus dat weet ik niet en nog later is het dat dikke boek geworden dat je hier boven op de foto ziet. Nooit gelezen, want ik ben er van af. Oke, zei ik, waartoe ben ik dan op aarde? Niet om God te dienen, want wij honden hebben geen godsdienst. Dat is nog maar de vraag, zei die Bolle, maar er hoort in deze tijd nog iets bij. Toen de Amerikanen management taal uitvonden, noemde ze dat het Mission Statement van een bedrijf. En daarmee bedoelden ze: Waartoe zijn wij op aarde en het antwoord was dan de doelstelling van dat bedrijf. Tandpasta maken bijvoorbeeld. Nog een keer, want als je die Bolle niet stopt gaat hij gewoon door: waartoe ben ik dan op aarde? Nou bijvoorbeeld om een leuke lieve en soms afschrikwekkende bouvier te zijn. Mmmm, vond ik een matig antwoord, moet ik nog even over nadenken. En waartoe ben jij dan op aarde? Die Bolle dacht even na. Heb ik me voor het eerst afgevraagd toen ik een jaar of 17 was. Het antwoord was toen, om filmpjes te maken, niet meer en niet minder. Ik wist hoe dat moest want had al veel achter de schermen van TV en Film gekeken en het was m'n hobby. Daar heb ik toen m'n beroep van gemaakt. En de tweede keer dat ik me dat heb afgevraagd was een paar weken geleden, toen ik 65 werd. Waartoe ben ik nu op aarde? Ik weet het riep ik, ik weet het goede antwoord. Nou? Je bent nog steeds op aarde om fimpjes te maken. Niet meer en niet minder. Alleen wordt je beroep weer je hobby. En daarom ben je aan de videoblogserie Hilversum Noord begonnen. Wijsneus, riep hij lachend en gaf me een harde klap op m'n kont. Ga Santo pesten.............
Laat die Bolle (m'n baas) nou als inlognaam op Hyves Bommel44 hebben! Obama heet daar ook Bommel. Vandaar dat hij vanaf gistermiddag tot diep in de nacht heeft zitten kijken. Fantastisch zoals die Obama in staat is geweest een hele natie en vooral de jeugd die het dankzij Bush de laatste tijd zo liet afweten, achter zich heeft gekregen. Op Nederland een paar erg zuinige reacties. Van der Vlis van de SGP, je denkt toch niet dat ik aan die hype meedoe!? Terwijl God bij Obama, een hele trouwe kerkganger, voorop staat. De D'66 baas vond het eigenlijk ook allemaal maar flauwe kul. Trok een vies gezicht. Niks flauwe kul. Die man moet een onmogelijke klus gaan klaren, wat heet, 5 onmogelijke klussen tegelijk en daar heeft hij de medewerking van alle Amerikanen bij nodig. En hij heeft ze. Een goeie start. Werd wel een beetje ziek van dat geouwehoer over de eerste zwarte familie in het Witte Huis. Geschedenis ja, maar de werkelijkheid van vandaag is belangrijker. Trouwens Obama is een Ier. Nee?! Luister maar.
Palindroom en de verjaardag van die Bolle. Wat nou een palindroom? Zegt die Bolle, kun je van links naar rechts en van rechts naar links lezen. Lees je telkens hetzelfde. O. Zal wel, maar met de leeftijd van die Bolle lukt dat niet. 65. Schijnt een heftige mijlpaal te zijn. Hij loopt al een paar dagen met 'gemengde' gevoelens rond. Gepatenteerde ouwe lul, bromt'ie. Wel blij dat hij het heeft gehaald. Veel van zijn vrienden en vriendinnen zijn niet zover gekomen. Zit'm ook dwars. Kreeg van de vrouw van Ted Bouwens (Daar is'ie weer trouwens) de tekening die hier boven staat. Sprekend. (Op klikken om te vergroten.) Van mij heeft hij het verzamelde filmwerk van Joris Yvens gehad en van Manny een paar hele mooie laarzen. Om heel veel te wandelen, heb ik erbij geroepen. Vannacht stuurde Noor een meeltje met een plaatje van een ets. Cadootje. O nee, olieverf op papier. 'Gemengde' techniek. Daar begrijpt'ie vandaag alles van. Zelf zit hij te brommen achter z'n nieuwe videoblogsite. Wordt allemaal niet zoals hij vind dat het moet worden. Slecht voor z'n karakter dat vandaag toch al niet optimaal is. Maar ik bemoei me er niet mee. Ik kijk wel lekker uit. Morgen is er weer een dag en naar dat Spandershoeve dineetje met vrienden mag ik vanavond toch niet mee. Mooi weer, vraag wel aan Harmanna een sleutel en dan ga ik wel in m'n eentje naar de hei. Tot ziens.