In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
vrijdag, juni 17, 2005
Pubers
Pubers, dat zijn het. Wie zijn pubers? Nou die Bolle (m'n baas) en z'n vriendje, die ouwe platendraaier. Pubers!!!!!????? Die zijn ergens zestig, dat zijn ouwe mannen! Jaha, als ze 's-avonds zitten te knikkebollen voor de TV, maar niet als ze zo'n nieuw speeltje hebben. Speeltje wat? Een nieuwe mobiel. Geiten worden het. De hele dag foto's maken, e-mailen of MMS'sen. Zelfs als ze naast elkaar zitten, elkaar fotograferen en verzenden. Gaat nergens over maar een lol. En gisteren, je gelooft het niet. Ik loop met die Bolle op de hei en die ouwe platendraaier met Maxi op de Overtoom. Staan ze live met beeld met elkaar te praten. Fantaaaastisch, helemaal te gek vonden ze dat. Allemaal plaatjes van de hei en van de Overtoom. Kijk een hond, riep die Bolle nog toen ik voorbij liep. Een stel tienermeiden is er bloedserieus bij. Nou leuk toch, zo'n speelse baas. O nee, maar niet met mij. Hebben ze hem op de hondenclub moeten leren met dat balletje. Lilliane zei nog, je moet'r helemaal gek maken en deed het voor. Ik me best gedaan en liet me helemaal gek maken. Watjewatdietegenmesiste? Nou? Uitsloofster. Nee! En toen hij, met dat grote dikke lijf. Hij deed zijn best, maar het was geen gezicht. Ik geneerde me rot. Dus veel te weinig geoefend. Heeftíe van Caya gisteren op zijn donder gehad. Nee, je meent'd! Jaha. Zatíe op te scheppen dat ze me weer hebben leren slikken en eten en dat ik nu een stevig dikke meid werd. Ja, zei Caya streng, maar als ik wat zeg moet ze wel luisteren. Nou, dat kwam hard aan. Die Bolle viel meteen stil. En in oktober weer naar school vond ze veel te laat. Zijn we besteld. Besteld? Ja, zondagochtend, op Caya's zondagschool, bij oom Herrie. Herrie? Klinkt heftig. Nee hoor, is een schatje, ken ik nog van vroeger, maar wel heel streng. Dan zou ik nog maar wat oefenen. Hoe dan, die Bolle is met dat mobiele gedoe letterlijk en figuurlijk niet te bereiken....... heeeeee, wacht, ik heb een idee. Vet cool. Geef me je mobieltje even, en m'n balletje. Gaaf hee. Lijkt wel een maffia film, doe ik hem een voorstel wat'ie niet kan weigeren!
maandag, juni 13, 2005
Joy
Kreeg ik een meeltje van Lilliane. Heb ik nog les van gehad bij 't Haartje in Amersfoort. Die Bolle ook trouwens. ('Zet niet zo'n grote bek op tegen dat lieve kleine schattige hondje') .....? (OK, overdreven, maar hij heeft zo'n harde stem. Dat bedoelde ze eigenlijk.) Haar Joy heeft nu een nest en dat kun je op een hele leuke website met een live webcam bekijken. Nou gaat er natuurlijk niets boven bouviers (denkderomhoor anders stuur ik Caya op je af) maar deze prachtige pups zien er toch schitterend uit. Proficiat allemaal en een gelukkig hondenleven toegewenst. (= gezondheid en later een goeie baas/zin) O ja, die pakwerker op de foto hieronder is Mariska. Girrrrrrr Powerrrrrrrrr..........
donderdag, juni 09, 2005
Caya Interactief

Nee hè! Daar gaan we weer. Niet wat extra rondjes op de hei, niet een beetje meer trainen, lekker scheuren in het Vondelpark of over de Lage Vuursche rennen, niks actief nee, interactief. Gewoon weer achter de computer dus. Zit die Bolle (m'n baas) de hele dag vierkantjes te tekenen met allemaal streepjes er tussen. Dat noemt’ie een stroomschema. Al die vierkantjes zijn schermen met knopjes en als je daar op klikt krijg je weer andere schermen met knopjes. En als je daar op klikt zie je allemaal videootjes. Waar je lol in hebt. Nou hij niet zo te zien, want het wil niet zoals hij wil en dan moet’ie weer nieuwe schermpjes maken en alle streepjes naar andere knoppen omleggen. Slecht voor zijn karakter. Waarom’ie dat dan doet? Voor zijn lol. HaHaHaHa. En omdat hij dat Caya heeft beloofd. Ging zo. Het begon met de kapotte videocamera van Caya. Die was gerepareerd in Den Haag en omdat hij daar toch was en ik ook, zouden wij hem mee terug nemen. Videofilmen is Caya’s hobby. Honden heeft ze genoeg en daar opnamen van maken vindt ze hartstikke leuk. Een passie en een hobby, dat begrijp ik. Maar toen zei Caya dat ze die opnamen op een video CD wou zetten. Had ze al een keer gedaan. Waarom maak je er geen DVD van, vroeg die Bolle. Kun je het interactief maken en kunnen de mensen zelf kiezen wat ze willen zien. Toen voelde ik al nattigheid. Hee, zei Caya, dat is een goed idee, maar hoe gaat dat? En toen ging het dus echt fout, want video’s en DVD zijn het werk van die Bolle, en honden zijn hobby. (Ik dus.) Net omgekeerd met Caya. Wat wil je dan laten zien? Nou bijvoorbeeld de geboorte en het beoordelen van puppies in het nest Ze leren spelen en de eerste trainingstapjes, tot en met portretten van haar grote IPO III kanjers met trainingen en wedstrijden. O ja en natuurlijk ook de acteerprestatie voor film en TV. Of je een emmer leeg gooit. Maar die Bolle riep TOP en zit nou te klooien met die stroomschema’s. Toen ik begon te zeuren dat het nu echt tijd werd voor een heiderondje riep’ie geïrriteerd dat ik moest wachten. Dit moet eerst af. Der moet structuur in en het moet kloten hebben. Nou toen wist ik precies hoe laat het was en ben maar gaan zeuren bij Harmanna. Terug van de hei heb ik een paar foto’s van Caya’s kanjers van haar website gepikt en een beetje opgeleukt. (Zo heet dat toch tegenwoordig?) Mijn vader Kokomo natuurlijk en oom Henkie. Van stroomschema’s en structuur heb ik geen verstand, zij ook niet trouwens, maar met die kloten zit het bij hun wel goed! Kijk maar naar mij.
woensdag, juni 01, 2005
Hoera voor Ollie (absoluut de laatste keer)
Krijg ik toch heibel met die Bolle. Waar bemoeit’ie zich mee. Mijn blog, afblijven jij. Nee, niks Job en Julius, dat heb ik nou al genoeg gedaan. Vandaag……… wat een eikel. Dat jij nou zo blij bent met dat nieuwe onderkomen van die Joepies, prima, maar dan schrijven ze gewoon een eigen blog. Er zijn zat hondenblogs en je bent nooit te oud om te leren. Tik maar in Google: Dog Blog, krijg je pagina’s vol interessante links. Dit is trouwens een mooie, zet ik in mijn koppelingen. En wat dacht je van “Een face-lift voor honden’. Heus waar, vet cool. “Plastic surgery is good for dogs!" according to a leading Brazilian pet plastic surgeon. Kun je hier vinden. Gekker moet het niet worden vind ik. Toch?! Nou, deze is nog gekker: Bachus een wijnhond op een skateboard. Hij kan nog steppen ook, je gelooft je eigen ogen niet! (Videoclip!) Wacht even, moet nou oppassen. Een wijnhond is die Bolle uit het hart gegrepen. Nou, okee, goed dan, de Joepies, maar voor de allerlaatste keer. Eerst Job op de familiebank. Maar ze mogen daar helemaal niet op de bank. Doet’ie lekker toch. Gaaf, betekent dat’ie zich helemaal thuis voelt want bij Hans mochten ze wel op de bank. Ollie en Julius beginnen langzamerhand naar elkaar toe te groeien. Zoals Betje Wolf en Aagje Deken schreven: We beginnen te sympathiseren. (Ja, ik ken m’n klassieken!) Dat kan nog wel wat worden. En dat beest met die snor? Dat is mijn feestlift van Bollies bush. De snor is echt van die Bolle. Kijk maar. Links staat’ie omhoog en rechts hangt’ie naar beneden. Heel politiek correct dus. Ben benieuwd wat hij vandaag gaat stemmen. Waarom hebben jullie eigenlijk geen referendum voor honden? Heel Europa zit er vol mee en een hele boel in de goot en diepe ellende. Gaan we allemaal ‘ja’ stemmen, kunnen we er wat aan doen. Ja meneer Marijnussun, ook aan de varkens en het ritueel slachten en de stierengevechten. Hoewel........ die Bolle is gek op een karbonaadje of een schapenbout van de Turkse slager en stierenvechten…….. Zoals veel mannen vroeger stiekum ’s-nachts porno zaten te kijken (hoeft niet meer, zie je nu de hele avond), kijkt hij wel eens naar stierenvechten op de Spaanse TV. Moet verboden worden, roept’ie dan, maar toch……. Heftig. Zou dat in die snor zitten?
zaterdag, mei 28, 2005
Hoera voor Ollie (vervolg)

Eigenlijk zou het vandaag weer gewoon over mij gaan. Maar beloofd is beloofd. De eerste foto’s van Ollie, Job & Julius zou ik meteen laten zien. Nou, daar zijn ze dan. Vier dagen later hingen ze al aan een meeltje. Ze schrijven er bij: Job en Julius lopen hier rond met zwaaiende staarten en eten goed. Nee, het is nog geen echte liefde met Ollie. Dat kun je ook op de foto zien. Maar ze slapen wel vlak bij elkaar. De ene kat loopt achteloos tussen ze door, maar de andere houd nog steeds afstand. Julius is nog heel actief en speelt veel. Job begint echt oud te worden en valt vaak op Julius terug. (O wat zijn we blij dat ze bij elkaar zijn.) Hij hoort slecht en heeft misschien last van staar. Na een flinke wandeling gaat hij meteen plat. Trouwens een druk jong gezin is ook een grote verandering voor deze oude heertjes. Tot slot schrijven ze: Na vier dagen zijn we al helemaal aan ze verknocht. Het zijn echte lieverds. We genieten volop.
Dat zeg ik: HOERA VOOR OLLIE ….. vet cool gaaf! Daar kan geen weblog tegenop.
zaterdag, mei 21, 2005
Hoera voor Ollie

Wat gebeurt er nou met de honden van Juf Hans, had Ollie geroepen. Ollie is zo’n witte Pyreneese berghond met een lichtbruin kleurtje. Ook een beetje Benner Sennen. Zij leeft in een gezin met twee grote en twee kleine kinderen en twee katten en zij heeft een erf dat nog groter is dan het paradijsje van de Joepies. (Job en Julius, zie vorige verhaaltje en foto hier onder.) Dat weet ik niet had Aranka, haar bazin, gezegd en die vroeg het weer aan Harmanna. Weten we niet zei die, daar zijn we mee bezig. Maar ze zullen waarschijnlijk wel uit elkaar moeten. En als herplaatsing niet lukt gaat Job met ons mee naar Hilversum (mij wordt niets gevraagd) en Julius met Diane naar Tynaarlo. Dat hebben we lang geleden zo met Hans afgesproken. Komt niks van in, zei Ollie, laat ze maar hier komen, plek zat. Dus bracht die Bolle (mijn baas) Job & Julius naar de trimster. Hup in bad en daarna prachtig mooi geknipt en gekamd. Twee sjieke heertjes. Dat kun je Jaqueline wel toevertrouwen, die is hartstikke goed. (Even reclame maken: j.a.vleeming@castel.nl telefoon: 0594 549900) En toen gingen die Bolle en Diane (projectbureau MacBest) met de beide heertjes op weg naar Amerika. Zo heet dat daar. (Ik mocht niet mee, ik zou me veel te veel op de voorgrond dringen, zei die Bolle. Het zal je maar gezegd worden.) (Ik vertel dus alles uit tweede hand.) Eerst met iedereen op neutraal terrein een grote wandeling gemaakt. Om de hunebedden heen, want al is het vlak bij hun Groningse erf, dit is Drente. Dat ging allemaal prima. Maar toen Ollie de Joepies op haar eigen erf zag rondrennen moest ze wel even wat wegblaffen. HAAR territorium. PAS OP HOOR, DENKDEROM. Diane en die Bolle hadden afgesproken pas het weekend te gaan bellen om te vragen hoe het ging. Nou gisteren hadden ze allebei al aan de telefoon gehangen. Het ging goed. Er moet nog wat meer ‘gewend’ worden, maar verder alles prima. We kennen Hans allemaal goed genoeg om te weten wat ze op de haar bekende schooljuffrouwentoon zou hebben geroepen:
WATTTTTTFFFFFFAAAAANNNNTAAAAAASTISSSSSSSCH………
Ik heb nog geen foto van J&J en Ollie, maar ik hoop dat ze me die gauw toesturen. Laat ik hem jullie zien. Kijken we nog even naar dat paradijsje op de Houtwal (Linksboven), op de rechterfoto Hans met Julius en ik, daaronder Diane met haar hopnden en daarnast Harmanna met Job en.... precies, ondergetekende. Punt. Nu gaat het gewoon weer over mij. En als ze van mij een aandenken willen, printen ze maar een kunstwerk van mij uit: The art of the preventive watchdog!
maandag, mei 16, 2005
Hans
Een treurig bericht. Misschien kunnen jullie nog herinneren dat ik vorig jaar mijn vakantie in dat kleine paradijsje aan de Houtwal in Groningen heb gevierd. Bij de Bearded Collies Job en Julius en hun vrouwtje Hans. Die ouwe knarren vonden mij maar een lastig, ongeleid projectiel. Net als BG. Net een lastig nichtje, schreef ik nog. Nou Hans is plotseling overleden en daar zijn die Bolle en Harmanna nogal door aangeslagen. Ik ben al een paar keer bij Caya uit logeren geweest als zij naar Groningen gingen. Er moet veel worden geregeld. Maar het belangrijkste zijn de honden. Diane, een hele goeie vriendin van Hans en die Bolle proberen ze bij elkaar te herplaatsen, maar dat is niet zo eenvoudig. Zeker niet omdat het al oudere honden zijn. Ik vind het zo zielig voor ze als ze uit elkaar zouden moeten. Wennen aan een nieuwe omgeving na dat prachtige paradijsje waar ze altijd hebben gewoond, is al moeilijk genoeg. Daarom een vraag. Wie een goeie tip heeft, meteen melen naar yka_sweetkokomo@hotmail.com . Doen hoor. Op de foto, Hans en Harmanna met mij in het midden, het speelveld van Job en Julius, Diane, die Bolle en daarnaast ik met Job en Julius.
vrijdag, april 29, 2005
Koninginne LOL
Morgen Koninginnedag, zegt die Bolle. (m'n baas) Dat wordt leuk. Nou daar weet ik niks van, want vorig jaar vonden jullie me nog te jong en mocht ik niet mee. Begint die Bolle toch ineens heel hard te lachen. Zit televisie te kijken, Barend en van Dorp, met alle cabaretiers van Kopspijkers. Was een tekstje van een nuffige mevrouw. Begrijp er niets van. Dat is een mop, zegt die Bolle. Zij speelt de koningin en zegt: ik hoef geen cadeautje meer, eindelijk een koninginnedag zonder Kopspijkers....... Is dat leuk? Ja dat is leuk. O.... Jullie begrijpen dat niet, jullie kunnen niet abstraheren. AbstraWATTE? Je zegt het een en je bedoelt het ander en als je dat doorkrijgt moet je lachen. O. Voorbeeld, gaat hij door, van die hondenhater uit Vroege Vogels. O die. Runderen gaan in een kudde, vissen in een school en oesters in een dozijn............. Klopt helemaal, roep ik verheugd, blij dat ik het misschien begrijp. Jij hebt laatst nog een dozijn oesters gegeten, oja, en later ook een dozijn slakken. Das lekker, zeg jij altijd, maar dat is toch niet om te lachen. Meewarig schudt hij zijn hoofd en schiet dan ineens weer in zo'n lange schaterlach. Weer een mop van die Spijkerman cabaretiers. Iemand speelt Ferry Mingele van Nova en zegt op een belachelijk overdreven manier: Aan de ene kant heb je de terreur van de kijkcijfers, het grote geld en het platte vermaak en aan de andere kant heb je..... John de Mol. ?!? Nou, er klopt iets niet, dat weet ik ook wel, maar wat? Met een zucht staat die Bolle op en aait me over mijn kop. In ieder geval kun je wel LOL met jullie hebben. Moet ik toch aan die Vondellunches (zie man bijt hond)met die ouwe platendraaier denken. Al die vette lachsalvo's met bedenkelijke ondertoon. Zo, dus dat noemen ze moppen. Zij wel. Heb ik nog een foto van die twee waar een prachtige scheurkalenderwijsheid bij past: Wie om zichzelf kan lachen heeft een leven lang LOL. Kijk, daar moet ik nou om lachen....................
zondag, april 24, 2005
Diever
Wat een bossen. Ik wist niet dat er in de wereld zoveel bossen waren. In Nederland, zegt die Bolle (m'n baas). Deze zomer krijg je in de Harz nog meer bossen te zien. Nou, toe maar. Alles bij elkaar opgeteld hebben we meer dan zeven uur gelopen. En geen bospad twee keer. Ik mocht niet overal los, maar dat kan me niet zoveel schelen. Als ik in het begin maar een beetje kan uithollen. Het mooiste was een prachtig geluid in de verte. Het leek wel een grote hoorn. Die Bolle en ik bleven verrast doodstil staan. Dat is de bronsroep van een edelhert, zei hij. Het trilde bij mij van binnen helemaal na. Vervelend was natuurlijk weer dat gezeur over die andere honden van hem. Hier had hij veel met Gypsie (de ruwharige tekkel) en Waldo (zijn eerste boef) gelopen. En hier kwam hij altijd langs met de hele club toen Whoopie (zijn tweede boef, had'ie bijgestaan toen hij werd verwekt door Waldo, dus making........ precies) en Zoef, de tweede ruwharige tekkel er bij waren gekomen. En daar, bij de Oude Willem, had hij veel gelopen met Kim en Tigo (ook boeven) en dat grote ven was de vaste ronde met Job en Julius, de Bearded Collies. Ja ja, dat weet ik nou wel. Tussendoor veel en diep geslapen. Zo'n weekje gaat je niet in je kouwe kleren zitten. We hebben ook nog een lange wandeling samen met Harmanna in een gigantische zandbak gemaakt. De Kale Duinen. Kijk maar naar de foto hieronder. Meer kan ik niet over ons weekje weg zeggen. Was ook wel blij toen ik thuis weer met mijn eigen vriendjes kon spelen. Ja, daar ook wel honden gezien. Werd ineens lastig gevallen door zo'n kalf van een boef zonder staart. Heel fout tiepe. Die moest ik niet, dus blafte hem van me af. Komt er zo'n hoogblonde, rondbosrstige dame tevoorschijn (die Bolle was meteen wakker) die met een onvervalst Tukkers accent roept: Nou nou, die is ook niet op der bekkie gevallen! Waarvan acte.
vrijdag, april 15, 2005
In memoriam BG

BG is dood. (Je zegt biedsjie, van die popgroep weetjewel.) Gisteren werd hij tijdens het kleine wandelingetje dat ze nog maakten, bij de paddestoel waar ze altijd even uitrusten, niet goed. Henk (z'n baas) heeft hem zo goed en zo kwaad als het ging naar huis gedragen en in de auto gelegd. Meteen doorgereden naar de dierenarts. Maar toen was hij al dood. Volgende maand zou hij veertien jaar zijn geworden. Hij had al een tijdje last van zijn hart en een paar maanden geleden was het ook al kantje boord. Toch knapte hij toen weer aardig op, maar de laatste tijd zag je hem minder worden. Hij heeft een mooi leven gehad hoor. Heel mooi. Wel vijf, zes keer per dag ging hij met Henk op pad. Vroeger de hele grote wandelingen en veel zwemmen (veel bekeuringen gehad ook) en later wat kleinere rondjes op onze hei. Maar strijk en zet elke dag. Het viel in de buurt meteen op als ze een keer later waren. Mij mocht die ouwe brombeer niet. Hou die ADHD trut bij je, gromde hij tegen die Bolle (mijn baas) als ik wilde spelletjes met hem wilde doen. Dan kreeg'ie een snoepje, maar ik moest uit de buurt blijven. Er lopen hier trouwens nog wel een paar honden rond die gevoeld hebben dat je met BG geen grapjes moest maken. Henk heeft het er heel moeilijk mee. Dat snap je. Hij heeft hem als pup bij Caya gehaald en veertien jaar lief en leed met hem gedeeld. Dat is niet niks. Gisteren heeft die Bolle nog even met hem gebeld en sterkte gewenst. Nou, dat doe ik ook maar. Sterkte Henk.
zaterdag, april 09, 2005
Hotel
Bolle ziek. Balen. Zijn antivirus werkte niet. Norton? Nee, paracetamol.exe. Kom niks te kort hoor. Met Harmanna doe ik alle heiderondjes, maar met die Bolle (m'n baas) doe ik altijd extra dingen. Zoals laatst helemaal met de trein naar de Generaal in Baarn. Spannund. Wandelen en daarna lunchen. Hij dus. Meeltjes beantwoord. Tijd genoeg. Een van de heidehondjes bazen vond mijn impressionist zo mooi. Heeft'ie uitgeprint en hangt nu boven de eettafel. Smakelijk eten, hoop ik. En Hobby, mijn buurkat (haat honden en mij vooral, want Rietje zijn vrouwtje vind mij waanzinnig cool gaaf) heeft de fantasie explosie als preventive whatch-dog art boven zijn mand gehangen. Werkt als een trein, komt niemand meer in de buurt, maar het slaapt heel onrustig, schrijft'ie. Surfen naar Corrie, vaste prik, en wat ziet? Staat in een tekenfilm, samen met die Bie van Bieslog. Omdat ze internetblogs maken, zegt Han Hoogerbrugge, de tekenaar. (Staat ook in de top 10 van die Bolle.) Maar ik dan? Tellen mijn heideblogjes niet meer mee? Neem dus weer het recht in eigen poot, net als bij die blogmeiden. (Corrie meelde terug, wat zit je haar goed!) Een bouvier laat niet over zich lopen. Mezelf er gewoon bijgetekend. Eerst bij Bie (speelt een detective met verrekijker), maar dat lijkt me zo'n strenge schoolmeester. 'Calvinist' zegt die Bolle. Dus heel vertrouwd bij Corrie gaan liggen. Tsja, helaas, niet echt gaaf. Zelfs niet cool. Kan niet tekenen. Jammer. En bewegen ook niet. Begrijp niets van Flash animaties. Bijna anderhalf jaar en ik moet nog een hoop leren. Kijk daarom maar bij de echte Hoogerbrugge. Hotel, aflevering 7. Vet cool gaaf.
Abonneren op:
Posts (Atom)