Boodschappen

Tsja, wat moet ik daar nou van denken. Mooi wel, aan de ene kant. Maar ja, daarna wordt je als een zacht gekookt eitje tegen de winkelruit geparkeerd. Nee, dan is achter in een auto wachten tot er uitgeshopt is een stuk aangenamer. Geeft meer status ook. Maar Mascha is top. Die loopt achter de scootmobiel van Ineke aan als ze naar de supermarkt gaan. Mooie tippel. Gaaf. Moet ze bij het fietsenrek wachten. Matig. Doet ze dus niet. Slipt vaak stiekum mee naar binnen en kuiert mee tussen de schappen. Vet cool. Dat zou wat voor mij zijn. En ik heb met mijn hoogte veel meer schapruimte binnen bijtbereik. Wauwww. En weet je wat? Ze hoeven aan mij nooit te vragen of het een onsje meer mag zijn.......
(Foto, natuurlijk, Thomas Schlijper.)

1 april (vandaag dus)

The first of April, some do say,
Is set apart for All Fools' Day.
But why the people call it so,
Nor I, nor they themselves do know.
But on this day are people sent
On purpose for pure merriment.
- Poor Robin's Almanac, 1790

So...be aware today!
Cheers!
Auntie Ilona & Baby Karma
& Piukku

Van Pirkko uit Finland. En nog steeds sneeuw. Heel veel sneeuw. Wauwwwwww.....(Is geen april grap.)

Dilemma

Het is ook nooit goed bij die Bolle (m’n baas). Vindt’ie mijn blogjes weer veel te lang. Mensen lezen niet meer. Kost te veel tijd. Moet snel, kort en helder zijn. Zegt’ie. Maar een goeie grap is nooit helder en een verhaaltje, hoe kort ook, kost tijd. Trouwens waar bemoeit’ie zich mee. Was hij eerst aan het filmen, heel vroeg weg en laat weer terug, zit’ie nou te monteren is’ie ook weer de hele dag weg. In z’n werkkamer. (Loopt wel het eerste rondje met mij, maar zit met z’n gedachten al helemaal bij de montage.) Kan ik dus niet bij de computer en moet ik m’n blogjes op de pc van Harmanna schrijven. Maar die heeft ‘m vaak zelf nodig. (Is webmaster) Dat noemen ze een dilemma. Maar niet voor lang: HEE luisteren jullie eens even. Ik wil een eigen computer MET internet. En veel of weinig woorden doeterniet toe. NU. Is dat kort genoeg? Zet ik er voor vandaag een blogplaatje bij met helemaal geen woorden. (Van Dirk Tuinder) Kun je wel veel verhalen bij bedenken. Hoi jihad Sally, niet doen hoor. Zo lullig zijn ze nou ook weer niet. En jij ook niet. Doe zoals ik, de zaak een keer goed op stelten zetten. Is een veel betere uitweg voor een dilemma........ggggrrrrrrrrr

DOMBO'S

Dat was dus een hint voor de oplossing, niet een scheldwoord. Voor het woord Palooka. Maar dat kwam niet echt over. Veel boze reacties. Hoezo dombo’s? Die Bolle was er al snel achter. Drukte meteen op de goeie knop. Jammer. En ik heb het moeten bezuren. Wraak. Vanochtend (zondagochtend) meteen naar de zondagsschool. Schiettraining. Haat ik. Gelukkig waren ze al met de pakwerkers bezig. (Handje kusje voor oom Herrie waar we vorige week niet zijn geweest. Sorry. En even blaffen tegen Bikkel.) Pakwerkers verwijst ook een beetje naar Palooka. Dat was een hele grote dikke domme boxer in een ouwe Amerikaanse comic strip. (Alles van waarde werd in America vastgelegd in comic strips.) Met de nadruk op dik en dom. Hee Bolle Bolle..... hij kan er niet om lachen. (Heeft vanochtend op de weegschaal gestaan. Moet je ook niet doen, heb ik al zo vaak gezegd. En bij die filmopnamen hebben ze alle zoetigheid voorhanden die door onze snoepindustrie wordt geproduceerd.) En de plaats waar die dombo’s vandaan kwamen of weer naar teruggaan, is Palookaville. Zoiets dus. En het heeft ook nog een beetje met racisme te maken. Palooka verwijst naar Polac. En een Polac (immigrant uit Polen, jeweetwel die nu bij ons komen werken) was vroeger in Amerika alles wat lui en dom was. (Nee, niks Surinamers. Black is Beautiful!) Denk eerder aan de ‘meathead’ van Archie Bunker. Archie was de Geert Wilders van 40 jaar geleden. (Zie foto.) Een comic strip op TV. En toen konden ze er nog om lachen.

Palookaville

Had ik die Bolle mooi tuk. Boem, in 1 keer. Wat was? Zaterdag niet naar de trainingswedstrijden geweest. Watje, protesteerde ik. Vond hij niet. Had de hele week, elke dag in die bittere kou staan filmen en voorvoelde een griepje. (Wie gelooft dat nou met zo’n lijf.) Het was zaterdag ook heel koud en die wedstrijd is hooguit tien minuten lopen en daarna ruim een uur stilstaan. In de kou dus. Nee, we gaan niet, besliste hij. Voor alle zekerheid, want hij moet nog twee weken filmen en ziek zou een ramp zijn. Wat een ... smoes. Ik flink pissig. Even zieken. Boor je een feestdag door mijn neus en wordt ik door Lia en oom Herrie en al die blaffers als een mietje (en nou komt het, let op) naar Palookaville gestuurd. Snel boos weggelopen. Het psycho bommetje was gelegd. De wraak tikte af als een tijdbom. Want, zo krijg je die Bolle uit z´n hum. Oke, ik weet nog wel een paar hele goeie (die anderen ga ik niet verklappen want ik ben geen verrajer) maar deze is heel bijzonder vet cool en heel effectief. En niemand begrijpt dat het pure pesterij is. Ook die Bolle niet. Dus pakkans nul. Kijk, die Bolle wil graag alles begrijpen. Als hij een woord tegenkomt dat hij niet kent wordt'ie narrig, daarna driftig en daarna heftig wanhopig. Zoeken zoeken zoeken, anders wordt’ie helemaal gek. Encyclopedien, woordenboeken, etymologien, Babylon, Google, Yahoo, Hotbot.....Heb je ‘m al? Precies. Wie weet in hemelsnaam wat een Palooka is, laat staan Palookaville? Ik dus. Heel toevallig hoor, ergens gelezen, maar het heeft me een hele dag gekost voor ik had gevonden wat het betekende. En dat woord heb ik nu in de Bolle zijn kop geprent zoals Osama Bin Laden de planes in het World Trade Center. Ik zag hem nog net schichtig naar me kijken, maar in zo´n situatie neem ik liever afstand. En nu.... HAHAAAAA, nu zit’ie niet alleen bij die Bolle in z´n bol, maar ook bij jullie. (Americawatchers mogen even niet meedoen.) Geen idee hè? DOMBO’s……… Doe je best. Uitslag komt later.

Bolle Bommel

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de brug...... dit zou een gedicht van M. Nijhof moeten zijn en geciteerd door die Bolle (m'n baas) op weg naar z'n werk. Nee, niet weer die videoburka, of soundtopictures, maar wel dat afschuwelijk koude weer. Zo erg is het nog niet geweest. Vandaag heeft'ie de hele dag staan blauwbekken in het Brabantse land. Ergens achter Heeswijk - Dinter. Het heeft zelfs nog een beetje gesneeuwd en het had al volop lente moeten zijn! Met een paarse kop van die ijzig kouwe wind kwammie vanavond thuis. Het is toch echt lente, riep hij. Absoluut. Vanmiddag hebben we de eerste lammetjes gezien. Nee niet gefotografeerd, want daar hadden ze het te druk voor. Maar Thomas Schlijper (beste fotoblog) heeft wel een paar mooie lammetjesfoto's op zijn website staan. Met hond. Daar word je warm van. Linksboven (op klikken om te vergroten) 'soundtopictures' Steven. (Kijk ook kruisbestuiving) Daarnaast Lange Onno, maar die heeft nog geen website. Ga ook even bij het kasteel van Heeswijk kijken, of als het daar te koud is bij de abdij van de Norbertijnen. Klinkt naar grote sigaren en cognac. Heeft'ie nu ook. Maar zonder de metten en met Harmanna...... Dat bedoel ik. Enfin (sjiek woord) elke dag kwamen hij en zijn cameraploeg op weg naar het zuiden en weer terug over de nieuwe brug van Zaltbommel. En begon die Bolle iedere keer het gedicht van Martinus Nijhof te citeren over de oude brug. Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de brug..... Maar bij de tweede regel zat'ie al klemvast. Ouder worden betekent ook slecht geheugen. (Of kwam dat door al die glaasjes wijn?) Hij heeft wat met Bommel. Zoals ik hem altijd die Bolle (m'n baas) noem, zegt Harmanna (zijn baas, nee flauw) altijd Bommel. Dat bijt elkaar niet hoor. Bolle Bommel dekt nog steeds helemaal de lading. En daarom probeerde hij ook dat gedicht te citeren. Doe ik het voor hem. Helemaal. Heb het opgezocht. Met beschrijving. Een vriend van Nijhof , de clavecinist Hans Philips, zag op tweede kerstdag in 1933 echt een zingende vrouw op een schip onder de brug doorvaren en heeft dat aan Martinus verteld. (Die brug werd ook in 1933 geopend, wat een mooie overbruggingstijd moet dat geweest zijn. Zie hondenbrug hieronder.) Nijhof schreef toen:

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar schenen te vermijden,
worden weer buren.Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw.Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer.

en wat zij zong hoorde ik dat het psalmen waren.
O, dacht ik, o dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal U bewaren.

Mooi he? En nu is de nieuwe brug de oude brug. En de nieuwe nieuwe brug heet de Martinus Nijhof brug. Geopend door de minister van toen. Mevrouw Jorritsma. Ook al niet nieuw meer. Nee, heeft geen psalmen staan zingen......

Hondenbrug

Nou dat moeten wel een hoop honden zijn geweest. Die Bolle (m'n baas) keek op van zijn boek. Die hondenbrug bedoel ik. Z'n wenkbrauwen gingen omhoog. Kijk, hier heb ik twee ouwe ansichtkaarten (op klikken om te vergroten) van de hondenbrug uit 1930. Hier is'ie van steen. En hier, ergens jaren twintig, is'ie van hout. Dan liepen er zeker zoveel honden overheen dat ze hem van steen moesten maken anders was hij in mekaar gestort. En dus hondenbrug. Begint die Bolle heel hard te lachen. Wacht even, wacht even. Hij gaat er rustig voor zitten en pakt de kaarten en de foto's van Oud Hilversum. Zie je dat water. Ja. Dat loopt naar de oude haven en snijd Hilversum in tweeen. Daarom hebben ze daar een houten brug overheen gebouwd. Mooie brug, leuke brug ook zo te zien. Bijna alle spullen die vroeger niet gedragen konden worden gingen op handkarren (vaak met een hond er onder zie hondenleven) of met paard en wagen. Daar was die brug sterk genoeg voor. Maar toen ineens veranderde alles. Bijna van de ene dag op de andere. De automobiel kwam er aan. En die was te zwaar voor zo'n houten brug. Er reden natuurlijk al een paar auto's, maar iedereen dacht dat is een speeltje van de rijken. En die hadden tijd zat, dus die rijden maar om. Maar ineens kwamen er steeds meer auto's en ja, daar was die brug niet tegen bestand. Door het hele land werden houten bruggen vervangen door bruggen van steen. Behalve in Hilversum. En waarom niet in Hilversum? Nou het gewone liedje, ook toen al. Ze hadden geen geld. En toen heeft een slimme wethouder, de Karin Heerschop van 1928 een heel mooi plannetje bedacht om aan dat geld te komen. Honden. HONDEN? Ja, honden. Er waren toen ook al een heleboel honden in Hilversum en daar hebben ze hondenbelasting over geheven. Veel hondenbelasting. En van die hondenbelasting hebben ze die brug gebouwd. O wat vals. En hebben ze die Karin Heerschop van 1928 toen ook afgezet? Nee, want die heeft het via die honden heel slim gespeeld. Want er waren toen ook al een hoop mensen met een hekel aan honden en die vonden het wel een goed idee. Zo slim is mevrouw Heerschop niet. Die zit gewoon ongeneerd met haar parkeertengels aan onze mooie melkkoe. Dokken dombo's. Dombo's? Ja, wij dus. Melkkoe? Ja melkkoe. Dat is diezelfde automobiel maar dan honderd jaar later.

GOED IDEE

Kreeg ik toegemeeld van Hobby. Jeweetwel, mijn buurkat van Jan en Rietje. (Lees HAASJEOVER van hun jonkies.) Denkt helemaal met me mee. Goed idee dus. Moeten we allemaal doen. Tegelijk. Bijvoorbeeld, morgen bij de eerste ochtendronde. KRAK. Is't zondag en dan zien ze het eerst niet en maandag is het te laat. Hoop ik. Nou ja. We moeten eens een website maken waar honden in Nederland wel welkom zijn. Pubs and dogs is een goed voorbeeld in Engeland. Moeten we hier ook doen. Een website waar alle Nederlandse horeca in staat waar honden welkom zijn. En misschien juist ook wel waar niet! Wie doet? Doe ik er nog een country wandeling bij. Van Tara' Trails. Barbury Castle. Wel uitkijken, je komt langs een shooting range. PANG PANG. Je kan ook niet alles hebben.......

Wintersport

Niks wintersport. Hondensport in de lente. Dat zie je goed. Sneeuw! Maakt ons niks uit, maar als die Bolle (m'n baas) moet rennen in de sneeuw wordt'ie ineens heel voorzichtig. Verstuiken of breken van pootjes is heel vervelend als je de hele dag moet staan voor je werk. Maar is niet kinderachtig, toch drie keer de stormbaan gedaan. Zo noemt'ie de run over, onder, langs en door alle apparataten waar we de training altijd mee eindigen. Goed voor je condiesie Bolle, roep ik dan op zijn Amsterdams. (Klik hier en kies het mooiste bargoens. Die Bolle is een Amsterdammer en heeft voor 'drijfseissie' gekozen.) Nee geen bijzonder verhaaltje deze keer. Gewoon omdat ik dit het leukste vind om te doen. Trainen en met sneeuw is dat natuurlijk helemaal toppie. Klik ook even om Cindy en Bikkel, m'n vriendje op de club, te vergroten.) Trouwens, mijn grootste fans kunnen dit nog niet lezen. Zitten een paar dagen zonder internet. Rampzalig, ik weet het. En als je dit weer wel leest, daaaaaaar zijn ze weeeeeer, hoi Masha & Ineke. Ja pecies, dat schreef ik toen ook al. Ze heeft veel te vertellen en heeft nog geeneens geen eigen weblog. Heeft nog in het campagne team van Pim Fortuin gezeten en heeft pas haar tas verloren uit haar scootmobiel. Voor details moet je nu op teletekst kijken. Maar dat is saai! Een weblog, dat zeg ik.

Balkenende

Op Curaçao is gelukt waar wij al jaren van dromen: Balkenende is weg. Kreeg een meeltje van Kanzeonneke uit de Seru Grande, een van de honden van Lydia. (Zie Kanzeonneke. Na de Wereldreis.)Toen ik het die Bolle (m'n baas) vertelde viel die schaterend van de lol achterover. Eindelijk, at last....! Maar het is die ezel, riep ik nog. Toen barste hij helemaal in snikken uit. Ja die bedoel ik ook HAHAHAHAHA.... En ze weten wel zo ongeveer waar hij is, probeerde ik nog. Toen hapte hij helemaal koortsig naar lucht, ik zou het niet willen weten NEEHEEEEEHAAAAA..... Maar dat meeltje ging eigenlijk helemaal niet over Balkenende, maar over Carnaval. Dat stelt hier in ons multimeteo landje geen fluit voor. Maar daar is het altijd mooi weer, dus een krankzinnuggg feest.(In Duitsland was het trouwens ook slecht weer, maar daar op drie netten, ARD, ZDF en WDR3 de hele Rosenmontag urenlang optochten live. Köln, Mainz en Düsseldurf. Dat is nog eens multimeteomedia.) De foto's die Lydia had gemaakt zaten aan het meeltje van Kanzeonneke, de rattenvanger, vastgeplakt. Wil ik toch even laten zien. Mooie tegenstelling met onze bittere kou. Wat een praal en pracht. De bongo's kanllen er uit. Sorry, er af. In dat ritme valt ons ALAAF als slappe kak uit de toon. Net als het 'ieja' van Balkenende. Die Bolle zit nog steeds te schuddebuiken, maar daar missen ze hem toch wel. Hee jongens kom op. Voor ons honden moet dat toch een makkie zijn. En jullie zijn nog wel met zijn drieën. Zoek die ezel, zo groot is Curaçao niet. En hou jij op met dat stomme gebalk!

KOUD !!!!!!!!!!!!

Dat ik met sneeuw helemaal uit m'n dak ga is nou wel algemeen bekend. Te gek gaaf en cool van hier tot Tokyo. Maar dit jaar levert dat een extra bonus op. Die Bolle (m'n baas) kan niet filmen met sneeuw. Het kan natuurlijk wel, maar past niet in het scenario. Is'ie thuis en helemaal voor mij. (Met Harmanna is het ook heel leuk hoor, maar die Bolle doet altijd een tandje meer.) De laatste dagen zonder sneeuw was het al bitterkoud. Die Bolle houd niet zo van werkfoto's in mijn blog, maar nog 1 keertje. In Grijpskerk. Midden op Walcheren. In het midden een plaatje van het weiland van waaruit de noordwestewind ongehinderd op de ploeg te keer kon gaan. Leuk optrekje ook, vakantiehuisje van een Haagse advocaat. Helemaal links cameraman Onno, dat kleine kouwe koppie in het midden is Ariane, de productieleidster en rechts sound to pictures Steven. (Op klikken om te vergroten.) En omdat'ie zich zo achtergesteld voelt (schrijft'ie zelf) en om goed te maken dat ik stiekum op zijn site een verhaaltje heb gezet, een extra plaatje voor hem. Hoi Steef. Ik ken hem, vond mij een mooie meid. De verwachting van volgende week kun je bij de weerman lezen, maar het ziet er naar uit dat ik nog veel in de sneeuw te keer kan gaan. 'IJsvrij'noemden ze dat vroeger en dan hoefde je niet naar school. Nou ik wel morgen. Of die Bolle wil of niet.