Henkie Oud Hout

Had ik beloofd ja. Geen woord meer over die DVD van Caya en die Bolle (m'n baas). Echt waar heus, heb ik er nog bijgezet. En vandaag was eigenlijk de beurt aan de open dag van Harmanna´s vijfenzestigste verjaardag. Ook echt waar heus. Niet dus. En waarom dan niet? Eerst kijken. Hierboven en op dubbelklikken. Henkie in oud hout. Een prachtige mozaik van gebruikt hout. Gewoon zoals Diederick het heeft gevonden. Waar dan ook. Allemaal planken en platen afvalhout. Daar begint hij mee. Stukje voor stukje uit dat gevonden hout zagen en in verschillende lagen bijelkaar passen. Met beschadigingen en verkleuring en al. Tot het een echte afbeelding begint te worden. Mooi, maar dan ook zo mooi dat het geen beschadigingen of verkleuringen meer zijn. Alsof het zo is gemaakt. Komt geen verfje aan te pas. Diederick dus, Kraaijeveld om precies te zijn. Een echte kunstenaar. Nee, dat bedoel ik helemaal niet grappig. Echt heus bloedserieus. Waanzinnig mooi wattie maakt. Kijk even naar een detail: Dat oog dat leeft. Henkie leeft. De kwajongen van de foto is werkelijkheid geworden. Eerst had ik de foto die die Bolle heeft gemaakt er naast willen zetten. Maar dat mocht niet van ´m. Die kop heeft een eigen verhaal. Staat helemaal op zichzelf. Heeft niets meer met die foto te maken, zei die Bolle. Dat maakt het een echt kunstwerk. Als je wilt vergelijken hier is de link, maar meteen weer terugkomen. Mooie foto maar dit is nog veel mooier. Vandaag met die Bolle naar het atelier van Diederick gewandeld om de foto hierboven te maken. Is bij ons achter. Hij deed het hek open en wat ziet....... ik ken hem. Verdomd als het niet waar is. Hij loopt met zijn kleine chokolade labrador ook vaak op onze hei en Harmanna heeft al een paar keer met hem op het bankje zitten praten. Maar ik mocht niet mee naar binnen. Flauw ja. Alle mozaiken waar hij aan bezig is liggen los op platen op de vloer. 1 vrolijke hond, of twee, Santo en ik bijvoorbeeld, en hij kan weer helemaal opnieuw beginnen. Vooruit dan maar. Discriminatie natuurlijk, maar derzit wat in. Toen ze na afloop buiten stonden te praten wilde ik snel even naar binnen glippen. Zijn zoon, die aan het opruimen was, riep nog: Hee Hallo. Maar die Bolle had het door en riep heel hard HIER en op een toon die geen ruimte voor experimenten gaf. En het is daar nog wel een kunstenaarscentrum. Werkplaats voor zo'n 15 kunstenaars. Katy de vertaalster zit daar ook. Zo kwam Caya bij Diederick terecht en viel meteen voor z´n werk. Liet de foto van Henkie zien en vroeg, kun je dat ook. Hij moest even kijken en zei ja. En toen voor Caya het kant en klare kunstwerk werd onthuld, kon ze en paar traantjes niet bedwingen. Zo mooi vond ze het. Zondag is bij Caya thuis de officiele overhandiging. Ja doe ik ook, maar eerst Harmanna's verjaardag en misschien de beelden van Sonsbeek. (Ik lijk wel druk!) Nu nog een link naar de site van OUD HOUT. Moet je ook even naar die prachtige kop van Ruud van Nistelrooy kijken. Maar het is allemaal prachtig. Hele ouwe auto's, gympies, een zijspan met motor, noem maar op. (Je kan ook direct naar Henkie.)O ja, die eerste open dag in het atelier van Diederick stond hij aan twee kleine jongetjes uit te leggen hoe hij die mozaik van een kop en schotel maakte. Van een foto dus. Op die foto stond naast de kop en schotel een gebakje op een gebaksschoteltje. Die jongetjes stonden heel aandachtig en vol bewondering te knikken. Zei die Bolle zo maar tussendoor: Hij doet het helemaal verkeerd. Verschrikt keken de jongetjes en vooral Diederick naar die Bolle op, die hij toen nog niet kende. Kijk zei die Bolle, ik zou dat gebakje hebben genomen.........

PUGSLEY

Naar het Westland dus. Zeg maar Hoek van Holland zei ik al. (Zie vorige blog.) Wist niet eens dat Holland een Hoek had. Wel dat Hollanders heel Hoekig kunnen zijn. Zelfs die Bolle (m'n baas) heeft scherpe kantjes. Maar goed, dat zie je als Belg en je blijft altijd een Belg. Daar doet Loosdrecht, waar ik geboren ben, niets aan af. Geen grapjes meer over scissorhands (in de film gespeeld door Johnny Dep en het loopt allemaal heel bloederig af) en superknippen. Het uur der waarheid is daar. Vijf Bouviers in 1 x over me heen in de Mr. de Fremerystraat. Geef ik je te doen. Nee geen onvertogen woord of blaf, grommetje misschien, maar er werd meteen duidelijk gemaakt dat ik de laagste in rang was. Heftig wel, maar toen zag ik Pugley en ik was helemaal verkocht. Pugsley is een blauwgrijs Persje van 7 maanden. Trekt zich net als die andere kat, Uncle Fester, niets van al die boeven aan. Maar ja die boeven wel van mij. Toen ik voorzichtig met Pugsley stond te vrijen, sprong er ineens een teef in mijn nek. Afblijven, mijn poes. En toen ik daar iets te scherp op reageerde sprong er ook nog een hele grote reu bij. Afblijven, mijn teef. (Lekker ding wel ja.) Dat schiet dus niet op. Maar toen ik op de kaptafel stond sprong Pugsley er gewoon bij, alsof het zo hoorde. En zo hoort het ook, want Carin vertelde dat hij altijd op de tafel springt tijdens het knippen en soms afgeknipt haar bij elkaar harkt. Die andere boeven liepen gewoon om de tafel heen of er onder door. Echt gemakkelijk is anders. Door al dat gedoe ben ik zelfs vergeten te roepen dat een poedellook absoluut verboden is. Maar daar was geen sprake van. Carin heeft me heel mooi geknipt en op de open verjaardag's dag van Harmanna (volgende blog) riep iedereen dat ik er zo mooi nuffig uitzag. Yka Haute Couture. Waarvan acte. Die Bolle heeft een heel andere beschrijving van dat nuffige loopje, maar dat durf ik hier niet te schrijven. Uncle Festo en Pugsley? O ze heten daar allemaal naar de Adams Family. Geen idee waarom, maar waarschijnlijk zijn het grote fans. Moet wel. Uncle Festo is die lelijke baas en Pugsley is dat kleine dikke jongetje. Maar eerlijk is waar, Carin heeft haar naam van ......... o nee, dat zou ik niet meer zeggen, toch weer helemaal waar gemaakt!

BOLLE & BOLKE

Gisteren de hele dag voor lijk gelegen. Ook voor een grote boef kan het allemaal wel eens teveel zijn. Om niet te zeggen veel te veel. Laten we beginnen met vorige week. Twee dagen met die Bolle en Harmanna op pad. Locatiebezoek, kijken waar die Bolle wil gaan filmen. Een grote stad met ouwe gebouwen, alweer vergeten welke en een dierentuin. Hij moet nog naar meer dierentuinen, maar is begonnen in Amersfoort waar ook honden meemogen. Gek werd ik er van, van die geuren bedoel ik. Nog nooit geroken en heel dreigend. Je kon er niet omheen. Jackhalzen, hyena's, luipaarden en ja, daar lagen ze, leeuwen. Keurden mij overigens geen blik waardig. Net als die giraffen. We stonden op een hoge overloop en ik keek ze recht in de ogen. Maar ze liepen hautain schommelend voorbij. Niks boefjes kijken. Een beer wel. (Zie boven. Op klikken om te vergroten.) Ze zaten achter heel dik glas, maar dat is toch eng dichtbij als er ineens zo'n grote kop, drie keer zo groot als de mijne, op je af komt. Bolke de beer, aangenaam, Yka. Die Bolle heeft daar vroeger met Kim, z'n vorige boef, twee Bouvier teefjes gezien die leeuwenwelpjes zoogden. Bloederige tepels dat wel. Een van de bouviers stond heel hard tegen het publiek te blaffen. Zei die Bolle tegen twee ouwe dametjes voor hem. (Zullen wel 65 geweest zijn.) Dat is wel een groot probleem he? Verschrikt keken ze om. Dat worden blaffende leeuwtjes..... Dag daarna de stad in. Veel lopen, grote zalen, ouwe gangen, ook weer veel anderen geuren. Maar gelukkig gaan die Bolle en Harmanna altijd de eerste de beste kroeg in waar we voorbij komen en zorgen dan voor een bak vers water. Enzo! Toen ging die Bolle naar Heteren. De wereldkampioenschappen bouvierdressuur. DVD's van Caya's Home Bouviers uitdelen. (Echt de laatste keer over die DVD's.) Ging het door een zware hagelbui van ijsblokjes zo groot als duiveneieren nog bijna helemaal fout. Maar bouviers en hun bazen kunnen tegen een stootje, dus daarna weer gewoon door. (Klik hier op bouvierpagina en daar op noodweer in Heteren.) De dag daarna met die Bolle naar Ol'Scissorhands. (Jeweetwel, die filmacteur met scharen als handen.) Noem haar ook wel eens Superknip, maar weet niet of ze dat wel leuk vind. Carin Gouma. Was ook met haar honden in Heteren en is twee keer kampioen geworden. Helemaal naar het Westland, wat heet Westland, zeg maar gewoon Hoek van Holland, om op tijd mooi gekapt te zijn voor de open dag van Harmanna's verjaardag. Daar zijn ook al m'n vriendjes uitgenodigd. Beetje bang toch dat ze er stiekum een poedellook van maakt. Doe je niets tegen, want als je het ziet is het te laat. Nee, wordt volgende blog. Nu even de grote middagronde en daarna weer rust, want die Bolle gaat met z'n vriend vanavond naar de opera. Vier uur kijken en luisteren. Hij wel. Iets met vogeltjes en toch heftig. Over Franciscus van Assisi, de heilige die voor dieren preekte. Kan ik hem bij ons op de hei afraden. Gek zou'ie er van worden. Oja, Messiaen, zo heet de componist. Heel beroemd. Die Bolle heeft hem vroeger wel eens een handje gegeven. Nog even dierentuin. Konden die Bolle en Harmanna niet laten. Dino's voor kinderen. Vind het superkinderachtig. En een lol dat ze hebben gehad. Zij wel. En die moeten 65 worden!

Daar is'ie dan..........

Eindelijk....... de veelbesproken DVD. Caya's Home Bouviers. Nee, geen flauwe grappen vandaag. Die hebben we al genoeg gemaakt. Met eindelijk bedoel ik dat het nu eindelijk helemaal af is. Was nog best even hard werken om alles tot in de puntjes af te krijgen voor het Wereldkampioenschap in Heteren. 13 Films, alles bijelkaar opgeteld, 3 uur en bijna 15 minuten zuivere speeltijd. Korte films, documentaires eigenlijk, zoals de bouvier als blindengeleidehond (met Serge Gaus) en de bouvier als reddingshond (met Karin en Anouk), als veedrijver en natuurlijk als acteurs. Allemaal bouviers. Hoe borstel en kam je een bouvier in de dagelijkse verzorging en hoe knip je hem tot top showhond (met Carin Gouna) (Maandag ben ik aan de beurt, nee geen poedellook als ze dat maar uit haar hoofd laat.) Maar het vlaggenschip van deze DVD is The Puppy Story. Verdeeld in twee films van ruim een half uur. Van pup tot wereldkampioen. En onderweg komen we alles tegen waar je als jonge hond in je moderne opvoeding mee te maken krijgt. Puppytraining, het puppy examen, gehoorzaamheidstraining voor gevorderden (Herrie's Hondenclub), VZH en de IPO's. En allemaal baasjes en honden die daar vrijwillig aan hebben meegewerkt. We gaan kijken bij verschillende clubwedstrijden zoals in Heteren, de BD Groningen (Coen Semler Trofee) en BD Spijkenisse. Hondensport ten poten uit. En er is ook een grote reportage van de Weltmeisterschaften vorig jaar in Bad Salzuflen. Ja klopt, met Chewbakka en Caya op het podium. Maar we zien ook Cindy en Bikkel die hun eerste IPO doen in de clubwedstrijd van de BD Hilversum. De club waar Caya ook lid van is. Daar hebben we dan ook de overhandiging van de eerste DVD gedaan. (Zie foto boven, op klikken om te vergroten.) Even een plechtig moment dat niet onopgemerkt voorbij mag gaan. Kijk hoe stralend Caya en die Bolle er bij staan. Twee Bolle koppen met allebei een absoluut vierkant karakter, die drie jaar met veel plezier en succes hebben samengewerkt. Heel trots op hun DVD. Hee jongens, gefeliciteerd. Goos en Harmanna ook, want die hebben hun deel bijgedragen. En ik natuurlijk, als pup en als You Tube acteur. Maar afzien was meer de laatste maanden. Al die andere boeven gingen allemaal voor. Harmanna staat er boven niet op nee, die moest foto's maken. Die ballon? O die ging toevallig op hetzelfde moment ook de lucht in. Behouden vaart.........

Erfgenaam van een lege hemel.

Kees Fens is dood. Hij was literatuurcriticus en essayist. Is 79 jaar geworden. Heeft in het leven van die Bolle (m'n baas) een grote rol gespeeld. Vooral als essayist. Zo zou ik willen filmen, willen kunnen filmen, heeft die Bolle vaak gezegd. Tijdje geleden heb ik hem in een video op mijn blog gezet om een gedicht uit de nieuwe bundel van Remco Campert te bespreken. Op de Overtoom. Hij schreef voor het dagblad de Tijd en de Nieuwe Linie waar ook de vader van die Bolle voor heeft geschreven, maar de Volkskrant gaf hem de grote kans als literatuurcriticus. Toen hij stopte als criticus begon hij met z´n essays. Ieder maandagochtend. Je keek er naar uit, zegt die Bolle. Stukje uit een van z'n laatste interviews: ‘Mijn uitvaart heb ik al geregeld. Die stel ik me vooral sober voor. Een gregoriaanse mis in de Krijtberg. De jezuïetenkerk. Geen preek. Niets over mij, niets persoonlijks. Ik lig niet in die kist in die kerk omdat ik zo veel stukjes heb geschreven. Dat doet niet ter zake. Ik lig daar, omdat ik bij de kerk wil horen. Die kerk hoort onverbrekelijk bij mij, al is er een periode van twintig jaar geweest dat ik niet meer naar de mis ben gegaan.’ (In de Krijtberg is die Bolle gedoopt.) Maar blijkt al uit het interview, het gaat nooit om hemzelf. Ook niet in het tijdschrift Merlyn. Daar schreef hij samen met anderen onder andere over de 'close reading' van poezie. Daar blijven de persoonlijkheid van de dichter en de criticus helemaal buiten beeld. Daarom hierboven een gevisualiseerde column, door hemzelf gesproken. Het Licht. Gaat over indruwekkende Hollandse luchten. Ga er even rustig voor zitten. Is het waard. Snel luisteren gaat niet. Of begin er niet aan. Wil je meer weten of lezen, kun je vinden op het literatuurplein.Vanavond zou hij in het Holland Festival een lezing houden en zou de premiere zijn van de film die Hans Keller over hem heeft gemaakt. Kees Fens, erfgenaam van een lege hemel. Heeft niet zo mogen zijn. De avond gaat wel door met de premiere van de film en nog een paar sprekers. Muziekgebouw aan het IJ. Die Bolle zit daar ook.

ONWEER

Wordt die Bolle soms helemaal gek van mij. Neem vanmiddag. Mooie zondag, beetje bewolkt Niets aan de hand, geen knallen, geen vuurwerk, geen onweer. Alleen die alsmaar rondrijdende k..brommers. Ziet'ie mij ineens de trap oplopen naar z'n werkkamer. Hij dacht nog, ze gaat een blogje schrijven, maar toen hij boven kwam kijken lag ik te hijgen voor de boekenkast. Mijn vluchtplek voor hoop en troost in bange uren. Hij hief z'n armen hulpeloos omhoog. Ben je nou ook al bang als er niks gebeurt? Maar ja, ik heb het echt gehoord. Onweer. Behoorlijk zelfs. Niet hierboven maar wel in de buurt. Narrig liep hij weer naar beneden. Ik voelde me knap lullig. Die angst gaat steeds meer tussen ons instaan. En nou is hij erg druk met een nieuwe klus die eigenlijk al te laat is en dat maakt het er ook niet beter op. Hee dacht ik ineens, wacht even en ben achter de computer gaan zitten. De buienradar laat ook vaak zien waar het heeft geonweerd. En verdomd, daar gaan de bliksems. Die plusjes in het rood. Half uurtje geleden nauurlijk, dus het is alweer voorbij. Daarom dit blogje helemaal alleen voor die Bolle. Lieve Bolle, kijk op de radarfoto hierboven. (Op klikken om te vergroten, maar dat weetiewel.) Het vierkantje is Hilversum en rechtsonder, jij hebt er niets van gehoord, het onweer met veel bliksems dat voorbij is getrokken. Zie je nou wel. Echt heus ik ben wel een echte kwaaie bouvier met karakter, maar niet altijd hetzelfde karakter. We hebben al van alles geprobeerd. Maar het lukt niet en het wordt steeds erger. Ik wil soms helemaal niet meer mee naar huis, want daar onweert het altijd. Dat is niet alleen lullig, dat is een ramp. Maar daar moeten we mee zien te leven. Jij en ik. Asjeblieft. Moet lukken. Doen we samen, he Bolle?

STUDIO '83

Nee joh, dat ben ik helemaal niet. Dat vloerkleedje voor die Heuga tegels is de vorige hond van die Bolle. Kim. Hahahaha, hij heeft een vorige hond en een vorige echtgenote en ook nog een vorig huis. Kim ging altijd mee. Voorbesprekingen, opnamen, montages, mixages, maakte niet uit. Ja ook een bouvier. Nog helemaal gecoupeerd. Als hij daar op werd aangesproken riep die Bolle altijd dat ze helemaal niet was gecoupeerd. Gewoon te hard onder een te laag tafeltje doorgelopen. Dat was in 1983, 25 jaar geleden. Twee hondenlevens terug. Een studio opname voor Heuga. Tegels op muziekstandaards en dan mooie rijeropnamen erlangs en erover, met gevoelige muziek en lange overvloeiers. Symphonie voor kleurtonen. Hoe verzin je het? Die Bolle ja, maar dat is dus ook 25 jaar geleden. Nog heel lang een opdrachtgever geweest, dat wel. Heuga. Hoezo? Huis van oma leeggehaald en dus ook de fotoalbums. Dit zijn de laatste foto's die z'n vader heeft geplakt in het familie album. Nog niet zo bol, die Bolle, maar het talent is duidelijk zichtbaar. Wat? Weet je niet wat Heuga is? Ja dat krijg je er van. Te jong. Ze bestaan nog steeds hoor. Vloerbedekking en zo. Maar dan moet je even op die foto's daaronder kijken. (Op klikken om te vergroten.) Daar staat die Bolle met een presentatrice die toen wereldberoemd in heel nederland was. Zeg het maar. Nee? Toe nou. Zo jong ben je nou ook weer niet. Willie......... ?? Willie Dobbe! Nee, helemaal niet van die kroketten. Ze was precies een week ouder dan die Bolle. Dat was een film over het 100 jaar jubileumfeest van de ANWB. Net als die foto links daarnaast. Friese cameraman, Anton Stoelwinder. Nee dat is z'n naam. Niet een oud ambacht. Hou nou maar op. Geen respect voor het verleden. Nee ik ook niet natuurlijk, maar dat jonge smoeltje van die Bolle....... Schattig he?

Caya's Home Bouviers

Dat is'ie dan. De DVD. Helemaal klaar. Vanochtend heeft die Bolle (m'n baas) de master ingeleverd bij de perser. 13 films in drienhalf uur zuivere speeltijd. Hebben ze ruim twee jaar over gedaan. Als alles goed gaat is'ie klaar voor de Wereldkampioenschappen Bouvier Dressuur in Heteren. Daar gaat Caya uitdelen. Die Bolle moet werken maar komt de laatste zondag ook. Misschien zaterdag al. Onzin. Natuurlijk kan hij geen bouvier meer zien, dit jaar zeker niet, maar zo'n kampioenschap is uniek en daar wil hij toch wel bij zijn. (Zie ook poedelboef.) IK? Mij niet gezien, daar wordt de hele dag geschoten. Geef mijn portie maar aan Fikkie. Trouwens die portie krijg ik waarschijnlijk woensdagavond zelf al tijdens de training. Want die Bolle is een leuke en makkelijke baas (vindt'ie zelf) hahahahaha (dan riep z'n moeder zaliger altijd dat zijn opa, de oude Piet Bolle, dat ook van zichzelf vond) (en dan zei ze er meteen achter aan........) waar was ik ook alweer? O ja, ik wou zeggen, wat hij in die Bolle kop heeft heeft'ie niet in z'n bolle jeweetwel. Dus we gaan gewoon door. Maar dat wou ik ook niet zeggen. Ik breng mezelf voortdurend van mijn eigen apropos. Nou komt't. Ga naar Heteren en als je Caya of die Bolle ziet lopen, of die geinige kop van Oom Henkie Shiridan (zie boven) voorbij ziet komen, rennen. Er is ook nog wel een DVD voor jou. Ga ik eens rustig een afspraak met Carin maken want in die huiskamer schijnt een boef in de categorie spetter rond te lopen. O nee, die zitten natuurlijk ook allemaal in Heteren. Doe ik wel gewoon mijn heiderondje met Harmanna.

BLIKSEM

Bekentenis. Ja. Ik kom nu uit de kast. Het moet er uit anders ga ik er echt aan onder door. Houd je vast: Ik ben als de dood voor onweer. Schieten ja en vuurwerk ook, maar onweer is het ergste. En het onweert al de hele week. Elke dag en elka nacht. De bliksem is hier zelfs in de buurt ingeslagen. Bolbliksem zei die Bolle. Moet hij weten. Eten doe ik al niet meer en die Bolle (m'n baas, net terug uit Berlijn, weg natuurlijk als ik hem nodig heb) stelt voor om er maar weer een Prozac kuur van te maken. Geen echte natuurlijk, maar zo'n hondenmiddeltje. Pas op, het ergste komt nog. Ik op helemaal tilt. Wat gaan we morgenavond trainen......... precies, schieten. Heeft die Bolle zelf gevraagd en Lia en oom Herrie waren het er helemaal mee eens. Caya weet ik niet. Die zit, als het vliegtuig zonder problemen is geland, nu ergens in Amerika. Belde vanochtend nog even van Schiphol, dat ze zat te launchen bij de ABN. En dan lig ik op de werkkamer van die Bolle en die is uitgerekend vandaag weer met Hierries hondeclub bezig. Hoor ik Herrie van alles commanderen en die Bolle steekt geen poot uit. Wat moet ik dan! Inslag hier vlak naast. De TV toren. Vond die Bolle een mooie plaat. Ja ja, het ikoon voor een hondenleven. De gesmeerde bliksem.

HENKIE

Hierboven het borstbeeld van de DVD, Caya's Home Bouviers. Henkie. Bijna klaar dus,maar nog niet helemaal! (Hahahahah...) Waarschijnlijk nog net op tijd voor de World Cup Dressuur Bouviers IPO I II en III. Passen en meten want die Bolle (m'n baas) moet ook nog naar Berlijn en (baas boven baas) Caya naar Amerika. De agenda's zitten helemaal propvol, maar dan zijn ze nog net op tijd. (Caya moet ook nog trainen. Chewbacka ja.) In Hetern, want dit jaar zijn die Welmeisterschaften en World Championships in Nederland. Daar komen ze allemaal. Dat wordt DVD's uitdelen geblazen. De laatste loodjes. Daarom geen blogjes van mij. Alle computers van die Bolle staan vervaarlijk te blazen en als ik er alleen maar aan denk om een poot daar naar uit te steken.......... levensgevaarlijk. Daar kunnen die vier Tervurense herders en die ene Hollandse niet tegenop. Ach wat heet gevaarlijk. Hun bazin heeft het altijd over die vier Belgen en de ene Hollander. Nou dat mogen dan Belgen zijn zoals ik, wat mij betreft, gewoon eikels. Nee geen foto's. Ik niet en die Bolle ook niet. Die houd mij heftig in de gaten als we ze op de hei tegenkomen. Jaha, want er stroomt genoeg bloed van opa hierbovendoor door mijn pikzwarte aderen. Precies, Henkie is mijn eigenste grootvader. Zijn kop op de DVD. Zijn natuurlijk grondhouding: Aanvalluhhhhhhh......... Nee, dat heeft niets met de WK te maken. Gewoon Nederland Belgie.

Oma is dood

De moeder van die Bolle ja. 95 geworden. Heel oud dus. Het ging al niet goed deze week. Bolle veel weg naar Delft (daar woonde ze) en als hij 's-avonds laat terugkwam, meteen een grote whisky. Doet'ie anders nooit. Ze was op, zei hij toen we gisteren eindelijk weer een hele lange wandeling maakten. Twee keer gevallen. Naar het ziekenhuis om foto's te laten maken, maar toen kwamen er allemaal kleine en grote lichamelijke problemen naar boven. Dat was ongemerkt al een tijdje aan de gang en daarom is ze waarschijnlijk ook gevallen. Niet andersom. Mooie leeftijd, zei hij maar keek niet mooi. Jammer, vind ik. Oma was een grote fan van mij. Vond mij zo'n leuke mooie hond en had altijd wel iets lekkers bij de hand. Heb vaak tegen haar rollator aan liggen slapen. Ze was de laatste dagen soms verward en had gezien dat ik was weggelopen was en misschien wel onder een auto was gekomen. O dat vond ze zo erg voor die Bolle. Maar hoe overtuigend die Bolle ook zei dat ik gewoon bij hem was en niet zomaar onder een auto liep, het hielp niet. En dan was ze ineens weer bij de les en hebben ze gewoon zitten praten. De moeder van die Bolle kon heel geestig zijn. Toen die Bolle zestig jaar werd belde ze hem op om te feliciteren. Nou, zei die Bolle, nu zit ik ook aan de oude kant. Haar antwoord. Oud, oud? Snotneus, weet je wat oud is? Als je een zoon hebt die zestig is geworden. Zijn zus en hij hebben de avond voor haar dood in het ziekenhuis nog heel goed met haar kunnen praten en lachen. Die nacht is ze in coma geraakt. De volgende dag is ze met haar kinderen en kleindochter en alle aanhang om haar heen gestorven. Die kleindochter is hoogzwanger en bijna uitgeteld. Eigenlijk had ze haar achterkleinkind nog willen zien. Heeft ze nog tegen de dokter gezegd. Jammer. 95 jaar en toch een weekje te kort.