VISSEN

Kuroshio Sea - 2nd largest aquarium tank in the world - (song is Please don't go by Barcelona) from Jon Rawlinson on Vimeo.

Daar werd ik nou heeeel rustig van. Kwam deze video tegen tijdens een middagje surfen. Allemaal vissen. Van hele grote tot hele kline. Wel allemaal zeevissen. Zelf maar kijken. Je wordt er net zo rustig van als kijken naar een aquarium. Is het eigenlijk ook maar dan wel duizelingwekkend groot. Staat in Okinawa. Japan dus. Meer kan ik er niet over zeggen. Kijken.......

Gedicht van Fritzi ten Harmsen van der Beek

Goed Begrepen!
(opdracht aan mijn dooie hond)

Als je
weerkomt, indien je: ik stuit de wateren, de sluizen
stut, indien en domp ik de wind! Zo. Droog, Snel en

Niet omzien, het Diep van Aduard Oversteken; recht van
uit je graf in Tandartsebosje draafje Losjes, Onverschillig

liefst, naar het land van Pon. Waar ik je opwacht bij
de brug indien, een blinkende kluif in elke hand, je me

terug keert. En verdrijf het gehoornde vee aldaar, die
olle halfheilige treiterborsten, met behulp van Pan.

(Omkopen met druiven denk ik. Fluiten? Gooien met kikkers.
Misschien.) En noem je namen, O Lipoe m'n Pootjesslang:

'Sierlijke Reigersbek, Steelse Gep, Fluwelia, Schele
Puiloog en Hondester', o Onberispelijke, herken je me dan?

'Ai vlug dus, vraag Orion verlof nu! Wat maakt die spat
hem op zijn twinkelende eeuwigheid! Zijn kennels puilen

uit van sterren, zijn velden zijn ermee bedauwd, hij
stoft ze van zijn jagerslaarzen, bij bossen, rivieren

vol, op bergen stapelt hij de speelse zielen, Alle
Jachthonden! Hij mist je niet en wat dan nog: voor eventjes?

Als de wind dus! nu alsdewind, voordat ikzelf vertrokken
want daaromtrent allesbehalve rustig ben, dus hopsa, kom

en vlùg nu waarachtig, ik kan en wil niet langer, te
wachten ach, en wat me daarna staat.


Fritzi ten Harmsen van der Beek (1927-2009)
uit: Kus of ik schrijf (1975)

ECHTE LIEFDE

Echte liefde bestaat niet. En zeker niet bij honden. Fout, helemaal fout. Echte liefde bestaat wel en ook bij honden. Jullie herinneren mijn bezoeken aan onze superknip nog wel. Precies, Carin Gouma. Ze wordt ook wel scissorhands genoemd. Staat nog een knipvideo van haar op You Tube. (Met bijna 9000 hits een van de best bekeken video's van die Bolle, m'n baas.) Daar heb ik al een paar keer een hele mooie nieuwe jurk van gehad, maar dat was altijd een avontuur. Gewoon in huis, 6 bouviers en drie katten. Dus je begrijpt wat er gebeurde als ik binnenkwam. Een grote grommende kluwe zwart en grijs. Die katten namen dan wijselijk de poten, Behalve.... nee laat maar, helaas moet ik wat anders vertellen. Vorige week is de mooiste jongen van dat stel, Guido, overleden. (10 jaar.)Een stuk, dat verzeker ik je. (Ja ik val wel op ouwe kerels.) Maar erg dicht kon ik niet bij hem komen of hij bij mij. Zijn levenslange vriendin Cheyenne stond er meteen tussen. VAN MIJ en de grom die daarbij hoorde maakte meteen duidelijk dat het haar meer dan menens was. Dan maar niet. Tenslotte heb ik ook nog een ouwe kerel achter de hand. (Hahahaha, die Bolle ja.) Dat inslapen is altijd een heel moeilijk moment. Zeker voor Carin, want die honden zijn haar lust en haar leven. En toen gebeurde waar Carin al lang bang voor was. Cheyenne, zijn levenslange vriendin dus, hield op met eten, lopen, staan, slapen, piesen, poepen, kortom, Guido was dood en toen wilde zij ook niet meer. Na drie dagen hebben ze haar ook laten inslapen. Wat een drama. Ik was verbijsterd. Nou liefde of niet, als je zo aan elkaar bent gehecht dat je ook doodgaat als je grote partner is heengegaan, echter kan het niet. Bij mensen gebeurt dat ook wel, zegt die Bolle. Na een heel lang huwelijk als een van de twee wegvalt, gaat de ander ook heel snel. Heb er niet goed van kunnen slapen. (Ik loop al te piepen als die Bolle een paar dagen naar Berlijn is.) Nou, voor Carin en Jaco en de andere achterblijvers, heel veel sterkte en denk maar dat ze samen in de hondenhemel zitten. Dat moet er ongeveer uitzien als de hei hierachter met een heel mooi koel meer in het midden. Wat? Nee, wij boeven geloven niet in een hiernamaals, maar het maakt het verlies wel een stuk draaglijker.

SCHOMMELBOEF

Water.... WATER. 28 to 30 graden, dat is geen temperatuur voor een Boef. Niks lopen. ZWEMMEN..... en veel. Dus veel naar het landgoed van Kasteel Groeneveld met z'n mooie sloten en vijvers. Heerlijk. En met dat warme weer wel dertig honden, allemaal in het water, happend naar elkaars tennisballen. Lijkt hier wel Wimbledon, riep die Bolle (M'n baas). Want die is de leukste thuis. Nou zitten jullie natuurlijk absoluut niet te wachten op mijn zwemfoto's met bal of stok. Die kennen we al. Deze keer iets anders, iets heel bijzonders. Een netwerk met schommels. En dan bedoel ik een echt groot netwerk, dat bijna de hele ruimte van het park met grachten en vijvers omspant. Als je nou op 1 van die schommels gaat zitten, voel je ook al die andere schommels, ook aan de overkant van de vijver. Schommelen wordt op die manier een bijzondere vorm van communicatie. Daar zit een hele filosofie achter. Gaat een beetje boven mijn boevenpet, maar kijk hieronder naar de video over de kunstenaar die dat netwerk heeft gemaakt. Chiel Kuyl dus (klik hier voor z'n website) en die legt het helemaal precies uit. (Dat komt nog uit de ATB video's die die Bolle vorig jaar in de Ateliers Ten Boomstraat heeft gemaakt voor de Stichting Magdalena. Dat hele terrein ligt nu plat, maar dat onderwerp is voor een andere keer.) Wel even kijken naar die prachtige schommel linksonder. De eerste keer dat ik hem zag, meteen er op. En die Bolle gaf een flinke zet. HO..... HELP.....VOOR.....zichtig. En toen, voor het eerst van mijn leven heb ik geschommeld. De wip ja, met de behendigheidstraining, maar nog nooit geschommeld. Ik vond het prachtig en nu, iedere keer als we er langs komen, ik schommelen. Op de foto rechtsonder wil ik een stok uit het water halen, maar die Bolle schreeuwde HO.... AFBLIJVEN. Dat is een anker om het netwerk in gareel te houden. Lekkere stok toch wel! Oja en nog een foto van Harmma en mij, hoe braaf we altijd staan te wachten als die Bolle aan het fotograferen is. Of filmen! Mijn tip: OP NAAR KASTEEL GROENEVELD. Moet je absoluut zien. Route met openingstijden op de site van Groeneveld.

POEDELBOEF

VOLSTREKT HELEMAAL ABSOLUUT BELACHELIJK. streng verboden! Een paar jaar geleden heeft Carin G. nog gedreigd me zo te gaan knippen. Hebben ze het voor de Andrelon haarwasreclame toch gedaan. Foute spot natuurlijk en het verkeerde voorbeeld. Als je je haar met Andrelon wast kom je er zo belachelijk uit te zien. Moeten zij weten. Nu het hele errugge. Wordt die Bolle (m'n baas) door Caya gebeld. Ze gaan die commercial overdoen en nu heeft ze een bouvier nodig met veel haar om hem/haar zo te kunnen knippen. HAD ZE AAN MIJ GEDACHT!!!!!!! Helemaal nooit niet dus. Geen haar op mijn hoofd die daaraan heeft gedacht. Hebben ze een andere boef gekozen. Zijn die Bolle en Caya aan een nieuwe Caya's Home Bouvier DVD bezig. Gaan ze ook filmen in de buurt van Roeselare (Belgie) waar de bouvier zo een beetje vandaan komt. Wilde ze die poedelkarikatuur meenemen als achtergrond!!??!! Waarom, vroeg die Bolle. Gaat ze ze zo fokken en voor veel geld verkopen.
HAHAHAHAHAHA, ja hoor, grapje. Maar die Bolle had meteen een naam:
EEN CAYACOOLY !!!!!!!! Heb ik de advertentie alvast gemaakt.

Poppenspelers

Ja, ik val in herhaling. Weet ik. Weer dat Hondenhart. Gisteravond is die Bolle er naar toe geweest, met vriendje Hans en ze kwamen allebei over hun toeren weer terug. (Nee, geen drank in 't spel.) Nou zijn die twee wel wat gewend, dus het moet wel heeeel errug zijn geweest. Nee niet erg, riepen ze in koor (hahahahahopra)het was fantaaaaastisch...... Leuk dus, maar ze konden niet vertellen waarom. Waren nog helemaal onder de indruk. Ben ik maar weer op zoek gegaan. De vorige trailer kennen jullie al, herkijken kan geen kwaad, maar ik vond er ook 1 waarvan die Bolle riep, zoiets ja, maar dan veel overweldigender. (Zie video boven.) Nou, vond het al heftig genoeg met de muziek van Alexander Raskatow. Noemen ze Sasha. (Ik noem dat van dik hout zaagt men planken.) Op de site van de poppenspelers staat een repetitie blog van 1 van de Blind Summit Theatre spelers. Klopt helemaal, riep die Bolle. Wat heeft die Bolle eigenlijk met puppeteers? (Engels voor poppenspelers.) Weet´ieniet, maar al wel heel lang. Gepakt ooit door het Amerikaanse Bread and Puppet Theatre in de jaren 60.
(Was een radicale actie beweging tegen de oorlog in Vietnam. Jaha, die Bolle heeft toen ook met z´n haar tot
op z´n schouders gelopen! Onherkenbaar ja, maar is't echt. Voor een grote fotoversie klik hier) Ontdekte een mooie video van Julie Taymore uit die tijd. ´Across the Universe´ voor minder doen ze het niet. Zijn volgens mij allemaal poppen van het Bread and Puppet Theatre. Met Eddie Izzard als een indrukwekkende Mr. Kite. Mooie film.

VERKIEZINGEN

Nee, aan die Bolle heb ik niks. Gewoon PvdA. Altijd. Dat noemt zich creatief. Heb nog gebropeerd hem voor de Partij voor de Dieren te strikken, maar niet. Hij houd niet van 'one issue' partijen. Geen idee wat dat betekent. Schreef wel in Facebook dat het zuilensysteem nu definitief ten einde is. Maar wie ruimt de rotzooi op? De vuilnismannen kijken argwanend toe..... Laat maar. Nee, dan heb ik meer aan onze hoffotograaf. Thomas Schlijper ja. Een foto van zijn terechte politieke keuze en een prachtige reiger op de Prinsengracht van die Bolle. De originelen kun je hier zien.

GIZMODO

Voor ik weer over honden en melkmeisjes (zie volgende blog) even een foto met een Link. Gizmodo is een soort gadget website die de grote ergernis van Steven Jobs heeft gewekt. Uit de school geklapt. Op zich de taak van iedere journalist, maar ze proberen GIZMODO te pakken op heling. Heling? Ja heling. Het prototype van de IPhone was door een medewerker van Apple vergeten en achtergelaten in een bar, door iemand anders meegenomen en verkocht aan de journalist. Prachtig verhaal. Krijgt nog wel een vervolgstaartje. Maar daar gaat het me nu niet om. BP vergftigt de wereld. Daar is een hele pagina aan gewijd met gephotoshopte foto's. Zoals hierboven. Veel flauw, maar ook erg zwarte humor. Ook als hierboven en hieronder. Een foto met vele lagen zoals dat in dramatische termen heet. Laat maar. Als hond zie je maar 1 laag. Waar ligt het been of waar zit mijn vijand? Ben je klaar voor zwarte humor? Alleen dan hier klikken. Anders gewoon wachten op de melkmeisjes.

ELSSCHOTJAAR

Elsschot? Willem Elsschot ?? Nooit van gehoord. En het is nog wel een Elsschotjaar. Een Belg ja, net als ik. Van afkomst dan, want ik ben geboren in Loosdrecht. Je raad het alweer, in 1x goed, opdracht van die Bolle. Zit zelf als een gek te monteren. Allemaal kabeltjes, tangetjes, connectors, huisaansluitingen aanbrengen in verdeelkasten en de methode huisnummer aansluiten op de kabel. Coax en glasvezel. Allemaal gepiel op de vierkante milimeter. Daar zou Elsschot een heel stevige en vooral afwijkende mening over hebben. Veel geschreven. Waarschijnlijk 1 van de hele grote schrijvers. Boeken, zoals Lijmen/Het Been. Klinkt voor een hond natuurlijk heel aantrekkelijk. Maar te lang voor hier. Een gedicht dus. Van Willem Elsschot. (Dood ja, klik hier voor biografie.)


Brief

Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.

'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.

Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij je had verklapt
hoe je schatten kon verdienen
met de bouw van zijn machinen.

Hoe je Berends in de stront
hebt gewreven, als een hond,
toen hij 't boekjaar niet kon sluiten
door die fout van zeven duiten.

Hoe die halfwas, smal en bleek,
van zijn gulden in de week
vijftig centen af zag romen,
want hij was te laat gekomen.

'k Weet het nog, zoals je ziet,
maar ik snap vandaag nog niet
hoe die negen duizend koppen
dat zo lijdzaam bleven kroppen.

Had een flinke delegatie,
na 't verwerpen van je gratie
je maar even beet gepakt,
even op de vloer gesmakt,

je die baard eens afgeschoren,
met of zonder je twee oren,
je die broek eens afgedaan
om je voor je kont te slaan.

Maar al is het niet gebeurd,
uitgesteld is niet verbeurd.
Wij staan klaar om ons te wreken
zonder je de nek te breken.

Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,

dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.



Willem Elsschot (1882-1960)
uit: Verzen van vroeger (1934)

ALLEMAAL BOUVIERS

Wisten jullie dat? Wat? Nou, ik wist het niet. Wat wist jij niet? Dat van die Bouviers. Van welke bouviers? Caprice en Lee en Jacqie en Kim. ?????? Ja, begrijp ik, beetje rommelig, net als de foto hierboven. (Nee, ik ben geen grafica en jemoet op de foto klikken om hem te vergroten.) Laten we links boven beginnen. Caprice. Nee, niet het meissie maar de hond. Meissie is Lee, maar dat komt nog. Caprice is een bouvier. (Lee ook trouwens.) Beetje ouderwets type, maar dat mag ook wel, want het is ergens 1939, 1940 kan ook. Zij is dochter van de eerste Amerikaanse bouvier. Bojar van Westergoo. En die was gefokt en in 1936 in Amerika geimporteerd door ene Ferwerda uit Leeuwarden. Dat wisten jullie niet en ik ook niet. Ga ik door er is meer. Dat meissie ernaast is Lee. Zou later bekend worden als Lee Radziwill. Dat is de naam van haar middelste man want ze is 3x getrouwd geweest. Haar meisjesnaam, want daar gaat het om, let op komt'ie: BOUVIER. Jawel. Maar nu gaan er natuurlijk al belletjes rinkelen (als je oud genoeg bent): ze is de zus van Jacqueline Bouvier. En, precies, die werd de vrouw van de beroemde Amerikaanse president John F. Kennedy. Het gerucht gaat dat Jacqueline Bouvier (op de foto boven rechts en helemaal rechts) in 1942 met Caprice, de dochter van die Bojar en Larraine, naar de keuring in Westminster zou gaan. (Nee, niet in Londen. Daar was het al helemaal oorlog.) Maar of ze gegaan is weten we niet. Caprice was de enige Amerikaanse bouvier en er is geen juryrapport bewaard gebleven. Het Witte Huis heeft Caprice in ieder geval niet gehaald. Dat is 20 jaar later. De eerste boef in het witte huis die we kennen is Duckie van Nancy en Ronald Reagan. Jacqueline Bouvier werd later nog mevrouw Onassis. In oost Europa was/is Bouvier een bekende naam. In Duitsland een uitgeversfamilie. Hier de foto die ik al een keer heb laten zien. De boekwinkel van Bouvier op Unter den Linden in Berlijn. 1991. Vlak na de val van de muur. Voor die winkel die Bolle (m'n baas) met z'n vorige boef Kim. (Nu ik ouder ben kan ik zeggen dat ze sprekend op mij lijkt. Die Bolle niet op zichzelf...HAHAHAHAHAH.... wat een mager kereltje.) Daaronder tot slot nog een foto van Kim (voluit Kim Brenda van de Watermolenbeek) met Harmanna om te laten zien dat het echt Unter den Linden was. Die boekhandel is nu een touristisch, rommelig soort coffeshop/eethuis, waar je niet dood gezien wilt worden. Dat noemen ze vooruitgang. Ook in Berlijn. Zo, dat was weer een hoop geschiedenis. Hee Bolle, gaan we wandelen. Schitterend mooi weer, de hei op. Hij zet z'n CD af. Draaide heel toepasselijk op een mooie Pinksterdag, gezongen door de componist Harry Bannink zelf. Nee, godzijdank, heeft niets met bouviers te maken. Hoewel? Ik heb wel over het Lange Voorhout gewandeld. Heb ik nog foto's van. Met meneer Couperus. Toen was ik echt een Haagse Dame! (De oude foto's met commentaar van Patrice, Lee en Jacqueline, heb ik via Caya van Valeer Linclau uit het Bouvierland Belgie gehad. Alle foto's zijn uit de vorige eeuw!)

A DOGS HART

Nou dat was geen succes. Het vorige blogje bedoel ik. 'Nou nou, moet dat nou?' Was een idee van die Bolle (m'n baas) riep ik dan. Wat moet ik nou met blote meiden? Maar dat klonk zwak en kwam eigenlijk ook niet echt over. Dacht dat we daar toch wel overheen waren. Niet dus. Leerpuntje. Kwam die Bolle toch weer met het volgende onderwerp aandragen. Zou ik nooit hebben bedacht, want ik wist het gewoon niet. Een opera over een hond. Wel gehoord van dat toneelstuk van Wim T. Schippers met alleen honden op het toneel, maar een opera? Niet dus. Russen die hebben het bedacht en gemaakt en gecomponeerd. In die hond is een mens ingeplant, z´n ballen, maar hij gaat fout als hij een vrouw wil versieren. Iedereen boos. En achter de katten aan. Da's toch gewoon voor een hond zou je zeggen, maar in Rusland staan katten voor intellectuelen. Precies heel symbolisch en het gaat dus eigenlijk over Stalin. Nog niet helemaal begrepen, maar in de video hierboven wordt het allemaal uitgelegd. Maar die hond, daar ben ik als een blok voor gevallen. Staat voor alles wat slecht en dictatoriaal is, maar wat mij betreft mag'ie een keer langskomen. Hee Bonzo! Nee, dat gebeurt niet. Hond is niet echt. Die Bolle gaat ernaar toe. Zoals gewoonlijk met z'n operamaatje Hans. Is altijd een verjaardagscadeautje. Heen en weer. Leuke avond dan maar. Wie meer wil weten, na de video te hebben gezien, kan hier terecht. Hoor de schuifdeur hiernaast opengaan. De kat wordt gelucht. Daaaaar moet ik absoluut bij zijn............................