STOEIPARTIJ

Ja, vorige blogje was een beetje rommeltje en daar gaan we nog even mee door. Ria (van Noah en Miro) stuurde nog een video na de inzendtermijn, dus die was te laat. Maar daar doe ik niet aan, zeker niet als het een leuk filmpje is. Is gemaakt door Corry (en Corry is, als ik het goede heb begrepen de bazin van Casanova en Casanova is de pa van Miro) (it's all in the family ja) Rollebollende boeven. Wat ik met Koen en Klaas doe. Lekker beetje matten en bijten, hard rennen en rollen. Kan niet met Boy, daar is'ie te klein voor. Die gaat al achteruit als ik een vrolijke bui heb. Zinloos geweld piept'ie dan. Kortom, niet echt dominantie, maar dat hoort er natuurlijk wel bij. Is inbegrepen. Laten we aan de geleerden over. Daar heb je als hond niets mee te maken. Krijgt Noah het nog wel moeilijk mee, want Miro wordt een stevige donder zo te zien. Lekker kereltje wel. Moet ik eens langs. Dus nog een keer, Noah en Miro in een film van Corry. Nee, geen geluid. Dat bedenk je er zelf maar bij. Die Bolle heeft me geleerd hoe ik dat moet nasynchroniseren, maar daar heb ik nu geen zin in. En die Bolle ligt plat in bed. Chemo hoogtijd. Komt goed.

Weer een nazending nu van Carin Fremery. Moet er even bij: Wat een heerlijk filmpje van Noa en Miró! En ja hoor je hebt het helemaal goed begrepen, Corry is de eigenaar van Casanova, en Casanova is de pa van Miró maar ook de pa van de schapen drijvende Luchendo die op zijn beurt weer een broer is van Miró.........

HEIDERONDJE MET DE NIEUWE CAMERA

Veel gekker moet het niet worden. Ik sta alsmaar sur place (zo heet dat in wielrennen, maar een hond kan niet wielrennen) te maken en ook nog blogjes in elkaar te draaien. Met schrijven heeft het niet veel meer te maken. Vanochtend nog even de nieuwe Noah en Miro ingezet en nu heb ik alweer een video. Die Bolle wilde niet op z'n bed blijven liggen en heeft tijdens het middagrondje (met z'n hondje en dat ben ik dus) z'n nieuwe camera verder uitgeprobeerd. Harmanna was er ook bij. Daarna is'ie weer achterover in bed gevallen. Heb ik alles shots even snel aan mekaar gehangen. Waarom, om jullie tsinkend jaloers te maken. Dit is 1 van de 5 ronden die we lopen. Een korte omdat die Bolle niet top is. 20 minuten, is ook vaak de ochtendronde. Want let op, het eerste shot is nog geen minuut lopen van ons huis. Alleen een fietspad oversteken. De grootste ronden duren een paar uur en we kunnen ook nog de hele Utrechtse Heuvelrug af. Naar Rhenen zelfs. Wel wegen oversteken maar lopen door het bos.En toen kwamen we thuis en zagen we de buren (koolmezen) bezig met uitvliegen. Dat hebben we al vaak gezien, maar vind die Bolle altijd een magisch moment. Hij had wel meegewild, maar als hij moet kiezen is het geen klein kastje en toch liever dat grote bed op 2 meter afstand.

Bellamy

Even weer een gedichtje tussendoor. Van Jacobus Bellamy. Komt omdat ik bezig ben met een blogje over de diepste zieleroerselen van die Bolle(m'n baas). Zeg maar die Bolle bloot. En dat is ook bijna letterlijk. Je gelooft je eigen ogen niet. Dat blogje heb ik al helemaal af hoor. Is heel gaaf geworden, maar ik durf niet. Als hij dat leest sta ik meteen m'n rugzakje op straat en kan ik op zoek naar een brug om onder te leven. Dat is niet zo ver hoor, gewoon de spoorbrug hier aan de overkant. En er zit ook nog een meertje naast. Was vroeger de bron voor het Hilversumse Natuurbad en in de winter de IJsbaan. (Foto hierboven. IJsbaan en rechtsonder de ouwe Crailose brug. Alles bijna 100 jaar geleden.) En er wonen nog meer zwervers. Echte zwervers met veel bierblikjes in sigarettenlucht en versleten tentjes. Laatst nog een ouwe caravan uitgebrand. Kon de brandweer niet eens bij. Alles uitgebrand. Lastig dus, een hond met zeer vaste gewoontes en haar hapjes en drankjes op tijd, die een zwervershond moet worden? Vandaar dat ik er nog even over moet nadenken. Slaap er echt slecht van. Conflict tussen plicht als vrije blogger en status. Schijnt meer voor te komen. Wordt wel na het weekend. Daarom eerst een gedicht dat die Bolle zeker zal aanspreken. Hopelijk een beetje gunstig zal stemmen. Komt'ie:

Een ontdekking

Waarom of toch de Dichters
Zo graag een teugje drinken?
Dit vroeg ik aan mijn Zangster,
En zij gaf mij ten antwoord:
'Er was in oude tijden,
Een bron, die aan de Dichters
En vuur, en geest kon geven;
Hier dronken ze uit, en zongen
Ter ere van hun Goden,
En dappere oorlogshelden.
De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.
Nu drinken zij en zingen,
Door 't sap der edle druiven
Gesterkt, de schoonste zangen.'

Jacobus Bellamy (1787-1786)
uit: Gezangen mijner jeugd (1782 )
Van : LaurensJanszoon Coster.

FILM OVER INGRID JONKER

Ze is niet oud geworden, heeft een zwaar leven gehad. Heeft hele mooie gedichten geschreven. Ja, had ik de vertaling wel bij nodig. Die Bolle niet, die begrijp het Afrikaans ook. Ze hebben een film over haar leven gemaakt. Hierbij de reclame. Met trailer.

Maar het gaat eigenlijk om haar gedichten.

Ek wil nie meer besoek ontvang nie
nóg met koppies tee boeretroos en veral nie brandewyn nie
ek wil nie hoor hoe hul wag op gevlerkte briewe nie
ek wil nie hoor hoe hulle wakkerlê in hul oogkasse wyl
die ander slaap wyd soos die horison om sy wenkbroue
en wat wil ek weet van hul eenderse kwale
die een sonder eierstokke, die ander met leukemia
die kind sonder 'n draaiorreltjie en die ou man
wat al vergeet het dat hy doof is
die bevlieging van die dood in die robots van groen
die mense wat leef by die see soos in die Sahara
die verraaiers van die lewe met die gesig van die dood en van God

ek wil net alleen wees op reis met my eensaamheid
soos 'n wandelstok
en glo dat ek nog enig is

Ik wil geen bezoek meer ontvangen
niet met kopjes thee boerentroost en vooral niet met brandewijn
ik wil niet horen hoe ze wachten op gevleugelde brieven
ik wil niet horen hoe ze wakker liggen in hun oogkassen terwijl
de ander slaapt weids als de horizon om zijn wenkbrauwen
en wat wil ik weten van hun altijd eendere kwalen
de een zonder eierstokken de ander met leukemie
het kind zonder draaiorgeltje en de oude man
die al vergeten is dat hij doof is
de bestorming van de dood in het stoplicht op groen
de mensen die leven aan zee zoals in de Sahara
de verraders van het leven met het gezicht van de dood en van God

ik wil gewoon alleen zijn op reis met mijn eenzaamheid
als een wandelstok
en geloven dat ik nog uniek ben

Ingrid Jonker (1933-1965)
vertaling: Gerrit Komrij

Nog eentje. Een heel bekend gedicht van haar:


Korreltjie sand

Korreltjie korreltjie sand
klippie gerol in my hand
klippie gesteek in my sak
word korreltjie klein en plat

Sonnetjie groot in die blou
ek maak net 'n ogie van jou
blink in my korreltjie klippie
dit is genoeg vir die rukkie
Kindjie wat skreeu uit die skoot
niks in die wêreld is groot
stilletjies lag nou en praat
stilte in Doodloopstraat

Wêreldjie rond en aardblou
korreltjie maak ek van jou
huisie met deur en twee skrefies
tuintjie met blou madeliefies

Pyltjie geveer in verskiet
liefde verklein in die niet
Timmerman bou aan 'n kis
Ek maak my gereed vir die Niks

Korreltjie klein is my woord
korreltjie niks is my dood

HONDENHAAR

Ja, je leest het goed: beter een trui van hondenhaar van een hond die je kent en waar je van houd, dan van een schaap dat je nooit zult tegenkomen. Dat boek kwam ik tegen toen toen ik met een heel ingewikkeld ander boek bezig was: The Origin of Stories. Ben een beetje aan het bijlezen, want als die Bolle er niet meer is zal ik het allemaal helemaal zelf moeten doen. Maar dat is een ander verhaal. En misschien wel helemaal niet mijn verhaal, maar daar moet ik dan achter zien te komen. Een blogje schrijven kan knap ingewikkkeld zijn, maar dat komt door die Bolle, die kan knap ingewikkeld denken. Daar hebben ze inrichtingen voor om je van af te helpen en die staan allemaal aan de rand van grote bossen en heidevelden. Roept die Bolle, ik heb hier bos & hei genoeg. En dat is natuurlijk best lekker, want dan ga ik mee en dat zijn wandelingen waar jullie errug jaloers op kunnen zijn. Mij ziet'ie dan niet hoor, loopt voortdurend met z'n hoofd in de wolken. En dan komen we in de Generaal in Baarn of in het Bonte Paard in Laren terecht. Mijn trouwe lezers weten dat. Aan het eind van een lange wandeling altijd een kroeg. Maar dat is ook weer een ander verhaal, terug naar de sweater van hondenhaar. Is een heel echt boek. Met handleiding en verschillende patronen. Bekijk je een hond weer eens van een heel andere kant. Waar je dat haar kan krijgen? Mijn haar is prima en een paar keer goed borstelen is genoeg. Je kan het proberen bij Carin van de Fremeries. Trimt elke dag. Maar daar heb je de concurrentie van duiven, kraaien en mussen, die in deze nesttijd op de schutting zitten te wachten om wat getrimde haartjes mee te pikken. Heb nog even met een schuin oog naar die Bolle gekeken voor de maat, maar daar heb je wel drie bouviers voor nodig! Wil je wit moet je mevrouw De Wit maar even bellen. Wel heel besmettelijk hoor.

Ouwe WIFI Lullen

Klopt, mag ik niet zeggen van die Bolle (m'n baas) maar het klopt als een zwerende vinger. Hoe ouwer hoe gekker, zei mijn goede moeder Sweet Pea (van Caya's Home) altijd. Nou kan ik natuurlijk zeggen 'neem die Bolle nou.....' maar dat is een open deur. Dat weten jullie ook. (Hiernaast m'n moeder.) Ben ik tegen 2 voorbeelden aangelopen van iemand die zich voorstelt de Nederlandse Mental Coach te zijn. (Sommigen denken dat ze Napoleon zijn, maar deze is toch meer bij de tijd.) Gekker dan die Bolle ja, maar het scheelt niet heel veel. En wat heeft die nieuwe Mentalist? Precies, een iPad. En moet je kijken hoediedaar mee omgaat. Je gelooft je eigen oren en ogen niet. Alsof ik die Bolle bezig zie met z´n i speeltje. 'Moet je nou 's kijken....' jaja. Het gaat natuurlijk over wifi, want iPad gaat niet zonder. Maar dat is bijzaak. Kijk eens hoe gelukkig hij is met z´n poppetje en z'n nepdialoogje. Kinderspeelgoed ja. Niks mis mee, maar als je ver in de zestig bent geeft dat toch te denken. (In huizen voor ouwe demente vrouwen zitten ze ook weer met een pop in hun armen.) En dan niet 1 x, neehee, 2x. Hij had kennelijk nog een APP gevonden in z´n iTunes Store. (Ja ik weet er ook alles van, door die Bolle, maar ik ben gelukkig nog lang geen zestig......) Nou die kip nummer 2, z´n nieuwe gesprekspartner, plak ik hier maar onder. (Nee, heb ik niet van die Bolle die kijkt al jaren niet meer naar die Bie. Logisch, ze spelen in dezelfde Gooise ballenbak.) Let wel alleen voor niveau 60 en heel veel ++++ Oja, zit wel veel politiek bij. Dat klinkt natuurlijk heel volwassen, zeker voor een mental coach, maar net als bij die Bolle, het is gewoon 1 van die nationale spelletjes om zich niet te vervelen. Een soort Voice of Holland, maar dan meer mental, minder Talpa en meer Hoepla. (Als je dat weet ben je inderdaad 60! Hoepla met de eerste, echte en heel mooie blote borsten op de Nederlandse TV van Phil Bloom.) Opwinding, precies, heel goed voor de adrenaline van die ouwe kerels. (Gaat tegenwoordig heel makkelijk, blote borsten de hele nacht door op alle TV kanalen.) Dat houd ze nog een beetje bij de les. Want teveel 60+ en je komt niet meer van die coach af. Ja potato, dat bedoel ik.

Wel weer terugkomen hoor. Volgende blogje gaat over het allernieuwste speeltje van die Bolle: Cloud Computing. Moet alleen zelf nog even leren wat dat is. (Laat ik die Bolle wel een blote borst bij zoeken!)

DILEMMA : MEAT TO EAT

En dan heb ik het over twee kalfjes: Willy en Barabas in de reality show van Basta. De makers van Basta doen allemaal dingen om mensen bewust te maken waar ze eigenlijk mee bezig zijn. Zo hebben ze het hele helpdesksysteem volstrekt belachelijk gemaakt. Nog voor Youp van 't Heck. Te lang verhaal om hier helemaal te vertellen. (Nee, nog niet naar de video kijken.) Eerst even iemand anders. De schrijver George Orwell. Hij schreef in 1948 het beroemd geworden boek 1984 met daarin de hoofdrol voor Big Brother. (Nee niet dat TV programma, in 1948 was er nog helemaal geen TV, geen idee wat dat was zelfs.) Heeft hij dus uitgevonden. Gaan we het ook niet over hebben. Hehe, zo dom ben ik nog nooit begonnen, maar ja, ik ben dan ook maar een dom beest. En daar gaan we het wel over hebben. Orwell schreef nog een boek, Animalfarm. Gaat over dieren die in opstand komen tegen hun slavernij. Opstand lukte, maar toen kwam er een dierendictatuur. Fout dus, maar we worden al warmer. En in dat boek 1 zin die me altijd is bijgebleven. Een meisje staat de ganzen te voeren, die ze allemaal een naam heft gegeven. Ansje, Jopie, Corrie, Elsje, ik roep maar wat. In de deuropening staat haar vader, de boer, te kijken en roept: Dat moet je niet doen. Gans met kerstmis is erg lekker, maar Elsje niet. Ziedaar het dilemma. Noem je haar Elsje dan heeft ze ineens een identiteit, een persoonlijkheid. Wordt ze aaibaar. Een vriendje. En dan is doodmaken ineens moord. En een heel emotionele moord. Niet meer doen dus, dieren doodmaken! Of.....? Dilemma voorgelegd aan die Bolle, een carnivor (vleeseter) bij uitstek. Hij keek me lang aan, langer dan ik van hem gewend ben. Toen, beetje hakkelig ...... ik-weet-'t-niet..... of eigenlijk, innens heel resoluut, ik-weet-'t-wel. Niet doen, maar ik kan me een leven zonder vlees niet voorstellen. Ik ben absoluut geen vegetariër en ik gruw van die manier van leven en denken. Ik weer een stap verder: denk aan mij. Hij begon te lachen. Kijk, honden maak je niet dood om te eten. Dat zijn maatjes van de mensen en die leven prima samen. Al een paar duizend jaar, zolang als we ons kunnen herinneren. Maar..... heel ergens anders, andere kant van de wereld, maken ze wel honden dood om te eten. Heb ik nog over gemeeld met een mevrouw daar. Mocht niet zei ze. Mijn hondje niet, dus alle honden niet. Maar die mevrouw was al vegetariër. Dan is het makkelijk. Maar als je vind dat je geen honden mag eten, maar wel koeien en varkens en vogels en herten, dan heb je geen poot om op te staan om tegen het doden van honden te zijn. Omdat jij ze toevallig zo leuk vind. (Nou, ook niet altijd, maar dat is een ander verhaal.) Ze zeggen, probeerde ik, dat honden net je kinderen zijn? Nee, zei die Bolle beslist, dat zijn ze echt niet. Een kind voed je op voor de toekomst, om het voor te bereiden op de maatschappij. Een zelfstandig leven te kunnen leiden. Met een hond spreek je in z'n eerste jaar de spelregels af om samen een leuk leven te hebben. En als je je daar aan houd zal ik je tot aan je dood goed verzorgen. Blijft dus het dilemma. Een open wond. En daar hebben die Belgen van Basta zakken zout gestrooid. Daarom een waarschuwing voor je gaat kijken: deze video kan gevaarlijk zijn voor je geestelijke gezondheid. Wat? Nee, je gaat er niet dood van, jij niet.

Absalon in Berlijn

Kreeg ik een meeltje van die Bolle uit Berlijn. Daar zt'ie op het ogenblik. Belangrijkste was een tentoonstelling van een jonge kunstenaar die ook jong overleden is. Daar is een video van, maar die kan hij niet via z'n iPad hier inzetten. En zijn foto's kan hij nog niet inladen. Gelukkig, zo'n ding kan dus ook niet alles. Hij schreef nog wel dat hij een prachtige wandeling door een park langs de Spree heeft gemaakt. (Een rivier die dwars door het midden, Mitte, van Berlijn stroomt.) allemaal spelende honden en vaders die met hun zoontjes aan het voetballen waren. (En ik-dan?!?!) Het weer was zo mooi dat hij op een terrasje heeft gezeten. Wijntje ja. Die gek, 4.maart en op een terrasje. Dat is wel een heel vroeg voorjaar. Schreef dat sinds vandaag Berliner Luft Luft Luft geen inhoudsloos liedje meer is. Nou ik ga met Harmanna wel weer naar de Westerhei. Wel honden, maar geen voetballende vaders en wel ijzig koud. Hij met z'n Berliner Luft....... Klinkt als Koelnisch Wasser, maar dat is weer heel ergens anders.....

Die Bolle is weer terug. Hierboven z´n foto´s. Wat mij betreft zijn het net hondenhokken. (Die Bolle kon er niet in HAHAHAHAHA.) Mooie hondenhokken hoor, maar wat moet een hond met een keukentje en een zithoek? Daarboven een foto van de ruimte-elementen waar Absalon mee experimenteerde. Zo´n blokkendoos had ik vroeger ook wel willen hebben, riep die Bolle. Wil je er meer van zien, klik hier op de link naar de video. (Insluiten kon niet, hadden ze uitgeschakeld!) Die tentoonstelling is nu voorbij, maar wil je meer weten over het KW Institute for Contemporary Art in Berlijn, hier klikken. Zo, hier ook mooi weer. Nu wij naar de hei. Hij (die Bolle dus) heeft nog heel wat in te halen....................

Het geluid van een BONZAI boompje

Je gelooft het niet, maar het is echt waar. Muziek of geluid, jij mag het zeggen. De grap onder programmamakers vroeger was: het geluid van een uitdruipende ijsbeer. Daarmee bedoelden ze geluid dat je niet kon horen. Dit gaat over een Bonzai boompje dat als geluidsinstrument wordt gebruikt. Door Diego Strocco. Ongelooflijk. Gewoon even tussendoor, omdat 't heel mooi is. En om te laten zien dat geluidstechnici heel creatief kunnen zijn en de lat vaak heel hoog leggen. (Zegt die Bolle, m'n baas.) Sounddesign noemen ze dat. Met microfoons van Rode. Nieuwsgierig? Op hun website nog veel meer.

Lullen met beesten

Dat doet iedereen met een beest. Ze lopen de hele dag tegen ons te praten. En het mooiste is, we verstaan het ook nog. Die Bolle (m'n baas) hoeft maar een paar woorden tegen Harmanna te zeggen en ik weet meteen hoe laat het is. Beetje gek dat ze daar een complete musical van gemaakt hebben. Onzin, maar wel heel erg leuke onzin. Dr. Dolittle. Ineens zal er bij veel van jullie een lichtje opgaan. Oud verhaal en eigenlijk heel beroemd. Uit een tijd dat er nog niet met dieren werd gepraat. Dr. Dolittle (Letterlijk vertaald: dokter doet weinig.) Maar het is wel goed voor onze emancipatie geweest. (Emancipatie betekent letterlijk vrijmaking uit slavernij en lijfeigenschap. Slaat dus helemaal op ons!) En dat is natuurlijk weer heel goed voor de ontwikkleing van ons zelfbewustzijn. !? Dat is geen grapje, dat meen ik echt. Heb daarover ook nog een leuk verhaal van een stel Belgen en een kalfje in Basta. Nee, komt later. Kijk even op de site van het De La Mar theater. Nee hoor, geen geouwehoer, het wordt bijna helemaal gezongen.

VALENTIJNSDAG

Daar gaan we weer. Valentijnsdag. Echt zo'n dag om je dierenliefde overweldigend aan de hond te brengen. Leuk ja, maar wat een ellende vaak. Plastic troep en flauwe kul die je nergens voor kunt gebruiken of een debieltje van je maken. Ronddraaiende lichtjes op plastic halsbanden met erg foute kleuren, winterdekjes zo afzichtelijk lelijk dat je het nog liever koud hebt en allemaal snoepgoed dat zogenaamd goed voor je gebit en gezond is, dus niet te vreten. Brrrrrrrrrrr........ De dag na Sinterklaas staan de winkels ook vol met allemaal mensen die hun zogenaamde prachtige cadeau's willen ruilen. En kijk dan op marktplaats.nl, daar staat de rest. Maar wat kun je als hond daar nou aan doen? Heb ik toch de oplossing. Echt waar. Hele sjieke spullen om te krijgen en te dragen. Kijk zelf maar (op klikken) en als het je bevalt, laat het je baas/bazin zien. Er staan geen prijzen bij en dat is erg handig. Mooi heeft altijd heftige prijskaartjes. Maar dat zijn we absoluut waard toch? Je kunt ze bestellen bij Hunter zelf (staat nog veel meer moois en hoe vakkundig het is gemaakt) of op de website van de Hondenshop.nl. (Ook veel handige en mooie spullen, die Bolle koopt daar veel.) Nou, veel sterkte en vooral veel succes. Met die Bolle, m'n baas, ging het overigens meteen fout. Vond het allemaal prachtig, maar wilde voor mij die helwitte Derby halsband en dressuurlijn kopen. (Staat bij het koninginnenhondje op pagina 14/15.) Gelukkig konden Harmanna en ik daar nog een stokje voor steken. IK IN HET WIT!!!!!!! Dat is geen wandelen meer, dat wordt tippelen. Nee, we zijn er nog niet uit. (Zucht...)