In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
donderdag, oktober 06, 2005
Kip met kop
Gisteren mooi weer en die Bolle zijn griep zo zat als kouwe pannenkoeken. Vruchtbare combinatie. Sjaal om en in ouderwets ferme pas de hei op. Richting Bonte Paard aan de andere kant van de hei. Zo zie ik dat graag. Stevig wandeling en bijkomen in een kroeg tussen allemaal foute tiepes met allemaal foute honden. Maar daarom schrijf ik dit niet, want dan kan ik wel aan de gang blijven. Alle dagen feest, zeg maar. Vlak bij het Bonte Paard komen we langs een hertenkamp. En wat ziet? Mijn Tokkie! Tussen de herten. Die had het goed voor mekaar zeg. Tokkie Tokkie Koppie Koppie. Herten zijn poeslieve dieren met hele mooie ogen die geen vlieg kwaad doen. En alle kindertjes die de hertjes komen voeren slaan zo'n adoptieve meeloop kip zeker niet over. Ze knipoogde toen ze langs me liep, want brood doet ze alleen maar voor de vorm. Sterk spel op een groot podium. Zaadjes en wormen, daar gaat het om. Die Bolle (m'n baas) en ik zijn het er over eens. Een kip is een lekker dier, maar een kip met kop weet wattie wil en komt goed op zijn pootjes terecht. En op stand. In Laren nog wel. En zeker niet aan een hondenlijn! Zelfs niet met een sjieke boef aan de andere kant.
dinsdag, oktober 04, 2005
World Animal Day
Zijn ze me helemaal vergeten. Hoezo dierendag? En ik dan! Ja ik weet ook wel dat die Bolle niet meer kan praten en kijken vanwege een heftig uitdijende griep, maar zolang hij achter zijn compouter blijft zitten kan hij ook aan mij denken. En Harmanna heeft net boodschappen gedaan en zit daar een schenkeltje voor mij bij? Nada, nothing, niks, naadje poep. Zo ga je toch niet met dieren om. Wat staan jullie me nou aan te kijken? Waar lezen jullie dan al die kranten voor. Overal op de voorpagina: Werelddierendag, World Animal Day (Wel verkeerde datum.) Er is zelfs een kamerlid door de dierenbescherming uitgeroepen tot Dierenbeschermer van het jaar 2005. (Met een kat voor Balkenende.) Ook niet gelezen zeker. Ook niet weten waarom juist 4 oktober........ (Zie Dierenbescherming.) Wat heb ik daar nou aan? Wel een extra donatie aan het dierenasiel, dat wel. Nee ik heb helemaal niets te klagen, maar daar gaat het niet om. En aan dat asiel is het goed besteed en hard nodig, dat weet ik ook wel. Maar…….. net als vorig jaar, zo’n klein schenkeltje………… zo'n klein...........piepkl..... ojee, dat is natuurlijk ook een dier........ maar wel een lekker dier!
Tekening Marcel van Eeden.
Tekening Marcel van Eeden.zaterdag, oktober 01, 2005
Bijna twee jaar later........
Spannuuuuuund. Ik herkende de huizen van Muiderberg meteen. En ja, daar de auto parkeren en daar was het hekje waar we doorheen moesten naar het trainingsveld. Ik trekken aan de lijn (vond die Bolle, m’n baas, deze keer niet zo erg), zo opgewonden was ik. En daar waren alle honden en Lia en oom Herrie natuurlijk. Allemaal rennen en spelen, net als op de puppycursus. Bijna twee jaar geleden. Heb ik ook nog een diploma voor gehad. Naam hond, Bolle, naam begeleider, Yka. Vooruitziende blik van oom Herrie. Maar toen moesten we aan het werk. Heftig, maar het ging prima. We zagen er heel goed uit, riep oom Herrie. Beter dan op de zondagsschool. Die Bolle was zo druk met mij dat hij vergeten heeft foto’s te maken. Komt nog wel. Doe ik de foto’s van de Gemeentelijke Afval Dienst er bij. Van gisteren. In memoriam de monitor. Was toch wel even slikken. Daar heb ik het op geleerd. Die Bolle was ook heel stil. Heeft daar tien jaar tegenaan zitten kijken en heel veel op geschreven en gemonteerd. Om over al die website en foute foto’s maar te zwijgen. Ja, zuchtte hij, daar heb ik misschien wel meer naar zitten kijken dan naar mijn eigen Harmanna.
RIP. Wat? Rust maar lekker uit. Of zo. Geloof ik. Krak.donderdag, september 29, 2005
Kouwe Kalkoen
Vier dagen geen computer. Dat is niet te doen jòh. Die Bolle (m’n baas) sacherijnig (chagrijnig kan ook zegt de dikke van Dale, het broertje van die Bolle), ik kribbig. (Ook opgezocht, betekent twistziek, knorrig of kregel, maar wat betekent kregel dan? Koppig, eigenzinnig, komt van een heel oud woord, cregel, betekent krijg of oorlog. Ook goed.) Ik kregelig. Je bent helemaal ontpoot. (Ja hoor, flauwe woordspeling, dat krijg je er van.) Want wat moet je nou doen als je van de hei komt en geen slaap hebt en Simba de buurkat niet buitenspeelt? Wat was? Flauwgevallen monitor. Zo’n hele mooie grote dikke beeldbuis van 21 inch. Paste precies bij die Bolle. Kleuren waren al niet betrouwbaar meer en ineens appelflauwte. Noodarts gebeld, HELP. Snel ter plaatse, mond op mond nog, maar helaas. Dood als een deurnagel. ?! Laat maar. Wachten op nieuwe monitor. Moest snel genoeg zijn voor video (verdient die Bolle zijn geld mee.) en mooie, heldere, betrouwbare kleuren…… Sony dus. Moest besteld worden. Vier dagen. Eeuwigheid. Vandaag geplaatst.
Hulde aan Peter Z. Einde Kouwe Kalkoenen. Zo noemen ze dat in Amerika. Kouwe Turk kan ook natuurlijk. Ben trouwens sowieso heel gespannen. Ga zaterdag weer naar oom Herrie op zijn eigen terrein in Muiderberg. Daar heb ik ook als pub gelopen. (Zie pubers en Zondagsschool deel zoveel.) En zondag…… Wacht maar. Binnenkort in dit theater.
Hulde aan Peter Z. Einde Kouwe Kalkoenen. Zo noemen ze dat in Amerika. Kouwe Turk kan ook natuurlijk. Ben trouwens sowieso heel gespannen. Ga zaterdag weer naar oom Herrie op zijn eigen terrein in Muiderberg. Daar heb ik ook als pub gelopen. (Zie pubers en Zondagsschool deel zoveel.) En zondag…… Wacht maar. Binnenkort in dit theater.
maandag, september 26, 2005
VONDELPARK AKTIE AKTIE AKTIE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nou wordt’ie helemaal mooi. Schrijf ik een hele blog over de demonstratie van die Bolle (m’n baas), mis ik een demonstratie waarin ik absoluut had moeten meelopen. Zag ik zaterdagavond in het jeugdjournaal (kijk ik altijd naar) Grote demonstratie in het Vondelpark (de leukste plek van Nederland), met ontzettend veel honden. Honden, waarom? Die zogenaamde Vrienden van het Vondelpark van jou, vinden dat honden aan de lijn moeten en daar is door honden en eigenaren massaal tegen gedemonstreerd. En toen ik het op TV zag was het al te laat. (wel gauw even gestemd, ook doen) Ja Overtoom Maxi en die ouwe platendraaier zitten op hun luie kont in Zuid Frankrijk, dus die konden het niet vertellen. Maar het stond wel in een hondenblog die ik nota bene zelf heb afgeraden! (Over die opvoedpolitie!) Ja, zuchtte die Bolle toen ik het hem vertelde, de vertrutting van Nederland. Hoezo vertrutting? Nou alles moet steeds meer zo worden als mensen die er meestal niets mee te maken hebben, vinden dat het hoort te zijn. Dat begrijp ik niet. Bijvoorbeeld. Iemand die de hele zomer heeft zitten picknicken in het Vondelpark vertelt tegen haar vriendinnen dat het wel eens vervelend is als er zo’n vreemde natte neus in je mandje duikt. Zij laat zich daar niet door weerhouden om te blijven picknicken in het Vondelpark, maar die vriendinnen, die er nog nooit geweest zijn en er ook nooit zullen komen, roepen in koor O DAT KANNNNN TOCH NIET. En als er gestemd moet gaan worden stemmen die allemaal tegen. Neem nou die fietsers. Die terroriseren het hele Amsterdamse verkeer van de vroege ochtend tot ver in de nacht (zonder licht). Slalommen als gekken dwars over de drukste kruispunten zonder waar dan ook rekening mee te houden en bezorgen automobilisten en trambestuurders bijna hartaanvallen of ten minste een hartafwijking. Die roepen ineens dat zo’n overstekende hond in een park levensgevaarlijk is. Er gebeuri bijna nooit wat en de meeste fietsers, skaters en paarden gaan er heel ontspannen mee om, maar die ene keer dat er wat gebeurt is dan ineens de reden om het voor allemaal te verbieden. (Schoolmeesterwijsheid, de goeden moeten onder de slechten lijden!) De poep? Ja de poep. Dat is een oplosbaar probleem voor de eigenaren. Een ludieke actie en wat gratis plastic zakjes en je bent al een heel eind. Nee, alles gewoon verbieden en de enige plek in de stad waar honden even onbekommerd kunnen uitrennen, helemaal afgrendelen. Niks vrijstaat die het Vondelpark altijd is geweest en voor veel mensen en dieren nog steeds is en hoort te zijn. NEE, ze zullen zich gaan gedragen zoals WIJ vinden dat mensen en dieren zich moeten gedragen. En waarom hebben die mensen eigenlijk zoveel honden? Dat DOE je toch niet in deze tijd. En zo timmeren ze DEZE TIJD weer verder dicht. Zo bepalen mensen die er niets mee te maken hebben en ook nooit mee te maken zullen krijgen, hoe anderen zich moeten gedragen. Vertrutting dus. Die vinden overigens die ouwe platendraaier en mij ook maar twijfelachtige types. Moeten eerstdaags ook aan de lijn. HAHAHAHA…. O, riep ik slim, dat is dan heel handig. Hoezo: HEEL HANDIG? Met mij er bij zijn we twee vliegen in 1 klap!
vrijdag, september 23, 2005
ERRATUM
Knap hé? In 1x goed. Mooi woord. Heb ik opgezocht in de Dikke van Dale. (Is het broertje van Die Bolle, m’n baas) Lekker woord ook. Kun je een beetje door je bek laten rollen en met die erren en ummmm aan het eind, klinkt het een beetje als grommen. Nou en dat klopt, want het betekent dat je iets fout hebt gedaan. Ik niet hoor, die Bolle. Verkeerde informatie. Het gaat over die foto bij het ‘Veel Volluk’ verhaal. Niks op de Dam in Amsterdam. Mooi het Museumplein. En daar stonden wel 500.000 mensen. Dat is nog eens veel volluk. Moet je naar de hele foto kijken. Je wordt er duizelig van. Die Bolle en Harmanna stonden er ook bij. Zegt’ie, want herkennen doe je ze natuurlijk niet. Hij wees de plek nog aan. Rechtsachter naast het Concertgebouw, vlak bij Bodega Keyzer. Jaja, daar was ik al bang voor. Zijn ze al snel een glaasje wijn gaan drinken. Dat zeg ik, stelletje salonsocialisten. Rood is mooi, vooral als het van een goed jaar is. HAHAHAHAHAHAHA……….
Entre Act
Zo noemen ze dat, even tussen twee bedrijven door. Boven een leuke foto van mij, daarnaast Koentje en daarnaast de ouwe Jerry. Ziet er rustig uit, maar Koen en ik hadden de hele hei doorgescheurd en om de diepste gaten gevochten. Heb ik gewonnen natuurlijk. (Helaas mijn halsband kwijt. Jammer. Stond heel sjiek dat koper op mooi zwart.) Veel nieuwe lezers schrijven mij imeeltjes om te vragen wat ik zelf de leukste verhaaltjes vind. Ja hallo, ze zijn allemaal leuk natuurlijk. Maar goed, een paar van mijn keuze: over de bril van die Bolle, krantlezen, Vlieland, de dichter des vaderlands, over de blogmeiden, over Jan de Bouvrie , pubers en , vind ik echt heel leuk, trappeze. (Staat onder pappa Bommel.) Tot slot een foto van twee nieuwe fans. Die ken ik al heel lang, maar wisten niet dat ik dit heideblogje schrijf. Carla en Ton van Roomen van het Tolhuis. De eerste kroeg waar ik ooit geweest ben. Als pup zette die Bolle mij midden in het Tolhuis neer en zei op dreigende toon: dit vind jij heeeel leuk anders hebben wij een groot probleem. Nou je ziet, ik kom er nog steeds.
maandag, september 19, 2005
Volluk..... veel volluk
Ik hou er mee op. Waarmee? Met het schrijven van blogs. Waarom nou, je vond het zo leuk en je hebt net een advertentie gezet? Ja maar..... Iedereen doet’t. Ach, dat valt wel mee. Valt helemaal niet mee. 70 miljoen elke dag, over de hele wereld voor zo’n 20 miljoen weblogs. Goeiemiddag. Of je een emmer leeggooit. In Nederland 400.000 en daar komen nog 500.000 spaces van MSN bij. Jij hebt ze allebei, riep die Bolle (m’n baas), een blog en een space. Zelfs die ouwe platendraaier (is bijna weer opa) heeft een space. Big deal! De meeste weblogs hebben hier zo’n 10.000 tot 1 miljoen hits per dag. En ik kom niet verder dan 2500 misschien 3000 per jaar. Ik hou er mee op. Dat heb je al gezegd. Het wordt nog erger. Er komen allemaal semi-professionele blogs in Nederland (als Blogo) en die schrijven over een thema. En daar krijgen ze dan heel veel advertentie-inkomsten door. Nou, wat let je. Marketing weetjewel, je eigen boterham smeren? Maar ik lust geen boterhammen en heb helemaal geen thema. Er zijn wel een heleboel hondensites, maar dan is het thema hond. En ik verdom het om een thema te zijn en over allemaal flauwekul te moeten schrijven. Flauwewat? Nou, over een loopband in huis, zo’n tredmolen voor honden bijvoorbeeld. (Voor luie bazen.) Of een sprekend balletje dat als je er mee speelt aardige dingen tegen je zegt met de stem van je baas. En daar komen ook nog koekjes uit. Of een triatlon voor baas en hond. Zwemmen, fietsen en hardlopen. Goed voor het saamhorigheidsgevoel. En natuurlijk voor het inkomen van de organisator. Lijkt mij wel leuk. Niks leuk, allemaal onzin. En de vrouw van Martin Gaus schrijft ‘opvoedpolitie voor dieren'. OPVOEDPOLITIE! En dat moet leuk zijn? Dat wil ik allemaal niet. En ik wil ook niet naar een andere blogclub. Gewoon ‘Blogger' is best. Daar voel ik me thuis. Dan blijf je toch gewoon bij Blogger en schrijf je gewoon wat je zelf wilt schrijven en dat thema komt wel een keertje. Kijk naar buiten, het is hartstikke mooi weer. Gaan we naar de hei. Is eigenlijk jouw thema. Heideblogje. En wees blij dat niet al die 2.5 duizend bezoekers daar rondlopen. Dat zou een hele massa zijn. Hoeveel is dat dan? Wacht even, hier op deze foto van een demonstratie op de Dam in Amsterdam. Dat zijn er zo’n 3000. DRIEDUIZEND! Zoveel! Zozo, nou nou, maar dat is toch helemaal niet slecht van zo’n .... eh ......klein boefje met een heideblogje Dat is….. eh…. jaja, ga nou maar nou maar mee. Opschepper!
woensdag, september 14, 2005
Advertentieboef
Komt die Bolle met een rood aangelopen kop binnenrennen. Schrik me rot. Wie heeft die advertentie in het Bouviernieuws gezet? Die advertentie…… ik moest even slikken,…… ik natuurlijk. Natuurlijk, natuurlijk, hoezo natuurlijk? Nou, jij wilt dat er wat van mij terecht komt en ik moest marketing gaan doen. Ja en? Nou, dit is marketing. Gaan er meer mensen mijn heideblogjes lezen en als we dan video’s gaan maken, want ik wil natuurlijk nog steeds actrice worden net als mijn hele familie, dan heb ik al een eigen publiek. Oooooooh, mevrouw wil beroemd worden. Jaja. En wie gaat dat betalen? I hef not sien a bill jet, but ……..toen viel zijn bek open. Wat zit je nou dom Engels tegen me te lullen. Je spreekt helemaal geen Engels. I have to say hello to all my friends abroad. Maar jij hebt helemaal geen “friends abroad”! En toen was het mijn beurt. Jawel kijk maar. Trots liet ik hem de lijst zien van de laatste twee honderd hits. En heel veel uit het buitenland. Je kunt zien uit welke plaatsen: Washington, Atlanta, Salt Lake City, Nashville allemaal uit Amerika en uit Canada, Quebec, Ontario, Toronto,. Maar ook veel uit Europa. Balazar Portugal, Chattam Engeland (daar hebben we lang geleden met Michiel de Ruyter nog eens een zeeslag gewonnen!) Rosny sous Bois, Frankrijk, Duitsland ook en natuurlijk een paar uit België, daar komen we tenslotte vandaan. En kijk ’s hier, eentje uit Chili, Zuid Amerika. Het duurde even voordat die Bolle weer bij adem was. Als dat allemaal lezers van het Bouviernieuws zijn, hoef je geen Engels te praten. Dan kunnen ze Nederlands lezen. En in Amerika en Canada zitten inderdaad een stel bouvierclubs, dat weet je van Caya. Maar de anderen zijn volgens mij gewoon surfende Blogspotters. Hij begon te lachen. Je hebt gelijk, leuk is het zeker. Maar het is geen goeie marketing. O neeeeee? Nee. Eén advertententie zet geen zoden aan de dijk. Nee natuurlijk niet, dat weet ik ook wel. Hij keek me ineens heel achterdochtig aan. Dus? Dus zijn het er drie op een rijtje……….. Heb heel hard moeten rennen!
vrijdag, september 09, 2005
Tokkie
Kreeg ik een tip van Koentje. We lagen onder in een groot gat op de hei en probeerden Jaba er uit te houden, maar dat lukte van geen kanten. Als Jaba (Rottweiler) eenmaal iets in z’n kop heeft kun je hem niet meer stoppen. O ja, de tip: Adopteer een kip. Een KIP!? Met kop? Ik was zo verbaasd dat ik me achteloos door Jaba uit het gat liet wippen. Wat moet een Bouvier nou met een kip. Nou die Bolle van jou (m’n baas dus) heeft een stukje Vondelpark geadopteerd, doe jij een kip. Nee maar die grond is virtueel, doen alsof. Toen werd Koentje er ook uitgewipt. Hij schudde het zand uit zijn vacht. Nou die kip is ook virtueel. Je moet‘m wel betalen, maar mag´m niet hebben. O jammer. Die Bolle en ik houwen wel van kip. Nee natuurlijk niet, ik begrijp ook wel dat opeten niet de bedoeling is. Maar om nou een kip te onderhouden…… Als het nou één van die stomme Hooglanders was die hier rondlopen. Een stier bijvoorbeeld, oke, dan heb je wat. Kun je nog eens roepen: hééé broer, ja jij, je bent van mij. HIER…… Even op de website van het Goois Natuurreservaat gekeken, maar geen Hooglanders in de virtuele aanbieding. Daar maak ik trouwens sowieso geen kans. Ze hebben daar een pesthekel aan honden. Alle schapen, koeien, herten, vossen, hazen, wat ze er al niet hebben, ze lopen allemaal los en wij moeten aan de lijn. Ja tokkie ook. Dan sta je toch helemaal voor jeweetwel. (Nee hobbykippen hoeven niet opgehokt.) (En ik heb helemaal geeneens geen hok!) Gisteren nog op het strand bij Parnassia, allemaal rennende en springende honden in de golven. Waanzinnig opwindend. En dan ik met zo’n tokkie als een watje aan de vloedlijn. Alleen al die hartstikke grote zeemeeuwen, die lusten wel… nee, niks waak en verdedigingshond, zwemmen wil ik. O ja, komt er een stevige blonde aanlopen, met blote poten in het water, schoenen in de hand. Roept met een sappig Brabantse tongval: Ohhhh wat ben JIJ een mooi BOEFJE. Met staart en oren, WATTTT LEUKKKKK! Kijken van alle kanten, voelen zelfs. Ik ging er echt even voor staan. (Van pappa Kokomo geleerd.) Zegt ze tegen die Bolle, ik heb drie boeven, nee twee, want vorige maand is er een overleden, maar allemaal nog met zonder. Maar met met is LEUKKKKK ZEGGGG. Wie is de fokker, want zo mooi zie je ze niet vaak. (Hoor je het eens van een ander!) Heeft ze het adres van Caya opgeschreven. (Komt goed uit, Kokomo heeft net een nieuw nest gemaakt, bezig baasje) Niks kip en niks adoptie dus, gewoon, kip ik heb je. Doe mij maar wakker dier! Hee Ivo, ben je daar nog?
donderdag, september 01, 2005
Vondel Virtueel
Vondelpark deel zoveel. Het begint een beetje een herhalingsblog te worden lijkt wel. Maar dit is weer heel iets anders. Natuurlijk, altijd rennen met andere honden, zwemmen, slalommen om de joggers en skaters heen en allemaal kleine kinderen die uitgelaten worden door hun moeders. (Hele mooie moeders zegt die Bolle, m’n baas) En ze willen mij allemaal aaien. Liefffffe hondje. (Jaja, hoor ik dan achter me mompelen.) Mooi weer, dus het was poepje druk. En ja, natuurlijk hebben we geluncht met die ouwe platendraaier en z’n fox Maxi. Die wordt trouwens steeds sacherijniger. Maar deze keer gaat het om een stukje Vondelpark dat die Bolle heeft gekocht. Ja heus. Dat is een actie. Ze gaan het Vondelpark helemaal opknappen en dat kost veel geld. Heel veel geld. En nou kunnen de liefhebbers van het Vondelpark een stukje grond, of een boom, een brug of een pad kopen om zo die renovatie te betalen. Nee niet heus, virtueel. Doen alsof dus. Nou en dat loopt als een trein. Een derde is al verkocht. En ze koppen allemaal een stukje waar ze aan gehecht zijn, of zoals die Bolle, een jeugdherinnering aan hebben. Komt zo. Toen hij 6 jaar was (heel heel heel heeeeeeeel lang geleden) ging hij op de step met zijn moeder die achter de kinderwagen liep (met Gemma, zijn zusje van 2), vanuit de Van Baerleveldstraat het Vondelpark in. Ze liepen naar de Prinsengracht, daar is die Bolle geboren. Die kleine opschepper stepte heel hard de helling af om te laten zien hoe hard hij wel niet kon steppen. Maar op de traptreetjes struikelde hij en viel op zijn knieën die ieder aan een kant van de stepplank terecht kwamen. Zo schoof hij nog een heel stuk door en je kan wel raden hoe zijn knieën er toen uit zagen. Daar kwamen twee dagen later nog de grintjes uit. Precies die plek. Die heeft hij gekocht. Je kan hem zien op de foto. Aan het begin van het pad bij het hek boven de treetjes en daarna het stuk waar hij naar toe schoof. Precies waar ik zit. Wat ik daar dan doe? Nou wat dacht je? Ik ben een waakhond, dus ik bewaak dat virtuele stukje grond van mijn baas…….. ook heel virtueel. Dat wel. Want daarna heb ik weer heel hard lopen rennen. En ik struikel niet. HAHAHAHAHAHA.
Abonneren op:
Posts (Atom)