vrijdag, oktober 28, 2005

Herrie


Neehee. Hoe vaak heb ik dat nou al uitgelegd. Dat betekent niet LAWAAI. Dat is de club van Herrie in Muiderberg waar die Bolle (m'n baas) en ik nu al weer een paar weken trainen. Ziet er wat rommelig uit ja. Dat komt omdat we voor en na het trainen met zijn allen mogen loslopen en rennen. Soms wel 20 honden. Keet natuurlijk. Maar tijdens de les is Herrie een strenge baas. Allemaal in het gareel. En een hele goeie docent. Doen wat'ie zegt. Bazen en honden. Allebei. Die Bolle krijgt soms ook op z'n ..... eh, jeweetwel. Lachuhhhhhh. Deze foto's had ik nog beloofd, maar nu heb ik geen tijd meer. Nog twee nachtjes slapen en dan ben ik .... precies, jarig. Twee jaar dus. Spannend, ontzettend benieuwd wat ik dan krijg. Wat? Die zwarte linksboven? Dat is Bikkel van Cindy. Komt ook van Caya. Zie je zo. Is mijn halfbroertje. Van Sweet Pea en Kokomo 1 nest later. Nee wist ik niet. Kan ook niet, mijn vader is een heel druk baasje. Moet hard werken voor Caya. Wat je hard werken noemt natuurlijk. Wat? Die blonde rechtsonder? Geen idee. Echt niet. Die zit in het archief van die Bolle. Heb ik hem wel gevraagd, maar dan mompelt'ie alleen: leuke meid, leuke meid. Nou, heb ik er ook maar bijgeplakt. Verstandig?! Dat zien we vanzelf wel.

dinsdag, oktober 25, 2005

Opsporing verzocht


Hee Bolle? Ja? Wie is die hond? Welke hond? Die hier, op mijn scherm. Even kijken..... geen idee. Maar hij (of zij) zit in jouw archief! O ja, nou nooit eerder gezien. Lijkt wel een Hollandse Herder. Nee hoor, daar ziet hij er veel te leuk voor uit. (Vlaamse herders houden niet van Hollandse herders.) Briard misschien? Hè toe nou, wie is dat? Nee, ik weet het echt niet. Misschien een hond die ik jaren geleden op internet ben tegengekomen. Voor ik jou heb gekozen heb ik een jaar lang allelei soorten en rassen bekeken om uit te vinden wat ik nog meer leuk vond. (En toen zag je bouviers met staart en oren en was je weer verkocht. Ja die kon ik al.) Misschien vond ik deze zo leuk dat ik hem heb opgeslagen. En vergeten. Jaja, jaartje ouder zeker. Of noemen ze dat Korsakow? En je loopt al mank van zo´n klein kutblaartje (nieuwe schoenen zeker) en je hebt ook weer een nieuwe bril nodig. Allemaal aftakeling. Gaat wel hard met jou hoor. Zo worden we nooit samen oud. Loopt die Bolle toch heel boos weg. Ik roep nog ‘HUMOR’, maar hij hoort het niet. Ook nog doof zeker. Wijsneus, hoor ik ergens in de verte mompelen. Hij heeft een hekel aan iedereen die het beter weet. Kinderachtig. Tuurlijk. Maar ik weet het niet beter. Echt niet. Geen idee wie die hond is. Leuk snoetje, dat zeker en achter in een auto, dat zie je zo. Slipketting zit verkeerd, dat wel. Nou ja, wie het weet mag het zeggen.

maandag, oktober 24, 2005

Kanjers


Een beestenbende. New York bedoel ik. Waanzinnige veel verkeer in smalle en brede avenues en overal gele taxies, voetgangers, verkeerslichten en vooral heel veel lawaai. Ken ik natuurlijk alleen van de tv, maar die Bolle (m’n baas) is er geweest en die zegt dat het waar is. (Als ik die Bolle moet geloven is’ie overal geweest!) In ieder geval geen stad voor een hond denk ik. Dacht ik. Want terwijl ik mijn ‘uit de kast’ verhaal schreef zat die Bolle een leuk artikel in de New Yorl Times te lezen. Twee jongens wonen met hun twee prachtige honden op de Lexington Avenue in Bedford – Stuyvesant. Niet hartje New York maar daar wel vlakbij. Het kan dus wel. Erik Rothman, 34, en Juan-Manuel Olivera-Silvera, 33, wilden gaan samenwonen en kochten daarom een oude bouwval voor ruim $300.000. Toe maar. En ze lieten dat ook nog eens voor hetzelfde bedrag opknappen. Of je een emmer leeggooit. Maar nu hebben ze ook wat. Juan is modeontwerper en Eric ontdekte de bouwval toen hij een vriend naar die buurt verhuisde. Ze besloten het te kopen en te gaan verbouwen, maar schrokken zich rot van alle kosten. Vind je het gek? Ze hebben het zelfs een keer afgezegd maar zijn toch door gegaan. En nu wonen ze daar samen en met hun twee Bergamasco sheepdogs. Schatjes, vind je ook niet? Maak ik van mijn blogje 1x een ‘Home and Hound’. (Fout, dat is Horse and Hound en dat gaat over hardlopen met vier poten. Never mind.) O ja, Julian heeft natuurlijk alles zelf ontworpen. En Julian liet Eric vaak zelf kiezen uit een paar mogelijkheden, alleen mocht hij niet de foute keus maken. Jaja, zo lust ik er ook nog wel eentje! O ja, de honden laten ze uit in het Prospekt Park. Maar dan moeten ze wel met de auto.

zondag, oktober 23, 2005

Heuse liefde


Volgende week ben ik jarig. Word ik twee jaar. Dan ben ik nog niet volwassen, bij een boef is dat ergens bij drie, maar het wordt tijd om wat te bekennen. Iets heel ergs. Iets wat jullie abnormaal noemen. Dat is best moeilijk hoor. Die Bolle (m’n baas) weet het en die zei, als je uit de kast wilt komen dan moet je dat doen. In een tijd dat homo’s en lesbo’s trouwen en kinderen krijgen, moet dat kunnen. Oké, daar gaat’ie dan: Ik heb een tegennatuurlijke liefde. Zo, dat is er uit. Maar nou willen jullie natuurlijk weten wat voor liefde. Of valt nou het dubbeltje na die foto hierboven. Precies, ik ben stapel verliefd op een kat. En dan niet zo’n grote sterke, zwarte Perzische bouvierkater, maar op een watervlug, slim, snel en hondsbrutaal katertje dat net zo groot is als mijn hele kop. Daar kruipt’ie als we aan het spelen zijn helemaal in en dan bijt’ie in mijn oor. En dan rol ik op mijn rug, slaan we even met onze poten naar elkaar en dan rent’ie razendsnel weg. Ik er achteraan en dan stopt’ie plotseling en rollen we weer als gekken over elkaar heen. Dat ik veel groter en zwaarder ben maakt hem niks uit. Kereltje hè? Daar heeft die Bolle geen foto’s van gemaakt. Ik doe geen porno, zei hij. ’s-Avonds als die Bolle en ik ons laatste rondje doen loopt’ie vaak helemaal mee. Dollend en wel. Hij is eigenlijk ook wel een beetje een terrorist. Rent overal ijskoud naar binnen, negeert andere katten en honden en staat meteen op het aanrecht. Valt er nog wat te bikken? Honden en kattenbakken zijn absoluut niet veilig voor hem. En dat doet’ie zo brutaal dat de eigenaren vergeten in te grijpen en er met verbaasde ogen bij staan te kijken. Nee, hij is niet overal populair, maar ik houd van hem, ben helemaal gek van hem. Simba is mijn King, mijn Lionking!

donderdag, oktober 20, 2005

Feestje

Nee, dat heeft niets met die stomme koeien te maken op de foto hiernaast. Hooguit dat je die Schotse Hooglanders door heel Nederland en België tegenkomt. Ik mompel dan altijd heel zachtjes: eigen koeien eerst. Want laat ze het niet horen met die grote horens. Stond een keer met zo’n koe te neuzen door het hek, sprong ik opzij maar daar stak nog net zo’n hoornpuntje door het hek heen. AUW. Maar dat was per ongeluk. Kon zij niets aan doen. Nee het gaat om een hele goeie wandelsite. Die Bolle (m’n baas) kon bijna niet wachten tot ik oud genoeg was om lange wandelingen te gaan maken. Daarna gingen we van start. Echt door heel Nederland. En al die wandelingen kwamen van 1 website die over alle wandelingen in Nederland informatie heeft. De Wandelzoekpagina. Ook met informatie over wandelen met honden. (Klik op wandelinfo > Materialen > wandelen met honden) (Klopt, vind ik ook een beetje vreemde combinatie.) Die site bestaat nu vijf jaar. Gefeliciteerd. Ik weet dat er tussen mijn trouwe fans veel wandelaars zitten en waarschijnlijk heeft die Bolle dat al lang doorverteld. Maar voor alle zekerheid, de best wandelsite in Nederland en België is de Wandelzoekpagina. Zo is dat. En ze zijn niet kinderachtig. Er staan links (gebruik de zoekfunctie) naar alle andere wandelpagina’s. Gewoon een keer doorheen browsen. Je weet niet wat je ziet en wat je moet kiezen. Maar 1 probleem en dat durf ik die Bolle niet te vertellen. Leuk hoor die lange wandelingen, maar voorlopig ga ik nog steeds liever met mijn vriendjes spelen. Rennen en matten over de hei. Half twaalf elke dag, bij het bankje onder de boom. Soms zijn we wel met zijn vijftienen. Keet en lol. Echt onwijs gaaf. Maar die Bolle zegt altijd: je kan het één doen en het andere niet laten. (Hij kiest moeilijk!) Dan kunnen we met wie het leuk vind een lange wandeling afspreken. Ja? Zoeken we die op, precies, daar.

woensdag, oktober 12, 2005

Picassa

Omdat ik toch niets te doen heb met al die werkende zieken om me heen, zit ik een beetje met Picassa te klooien. Dat fotoprogramma van Google. Val ik ineens in een update, doet'ie ook Nederlands. Tof. Mijn Engels is kl....... mag ik niet zeggen van die Bolle. (m'n baas) Blijk ik er ook foto's mee in m'n blog te kunnen zetten. Zomaar. Uitproberen dus. Zie ik toevallig een plaatje van die ouwe platendraaier in Frankrijk. Gemaakt door z'n verloofde. Agaath of Agatha. Wil ik af zijn. Kan allebei geloof ik. Agaath schildert, maar ik heb nog geen schilderijen of links van haar. Komt wel. Nou daar staat'ie dan. In 1x goed. En de link klopt. Gaaf zeg. Om niet te zeggen onwijs gaaf. Oke, doe ik er nog een schilderij imitatie van die Bolle bij. Ted Bouwens Trouwens in pose. Klik. Die foto bewerkt met Photoshop. Net echt. Teddie Constantine in paint, heeft die Bolle h'm genoemd. Wie dat is? Geen idee!Posted by Picasa

dinsdag, oktober 11, 2005

Ziekenboeg

Ben net een jonge moeder, mopperde die Bolle. (M'n baas) Ik doe werk en huishouden tegelijk en de hond op de koop toe. Nou nou, kan het niet een tandje minder, maar dat hoorde hij niet. Wat was? Vorige week was hij echt ziek, flinke griep, maar moest aan het werk. Harmanna voelde zich toen ook al grieperig, maar ging gewoon door. Allemaal kwakkelend en wel. Ik heb toen al aangeboden in m'n uppie naar de hei te gaan, maar daar trapten ze niet in. Toen die Bolle zaterdag van filmen weer thuis kwam had Harmanna ineens 39 nog wat. Veel te hoog voor een griepje. En hij moest zondag filmen in Belgie. Kijken hoe morgenochtend de vlag er bij hangt. Nog steeds 39 nog wat en dat is voor 's-ochtends veel te veel. Huisartsenpost Gooi Noord gebeld. Griep heerst, 39 kan, maar kom toch maar even langs. Zaten we alle drie zondagochtend al heel vroeg in het ziekenhuis. Nou ja, ik in de auto dus. Bleek het longontsteking te zijn. Terug naar huis, snel het bed in en Belgie afgezegd. Is die Bolle met zijn snottekop er gewoon bijgekropen! Hij wel. Ging in de loop van de ochtend even kijken of het wel goed met ze ging. Toen ik op het voeteneinde sprong kwamen er twee van die lodderkopjes onder de deken vandaan en keken wat wazig mijn kant uit. En wat zegt die Bolle? Of ik geen thee mee had kunnen nemen!? Nou vraag ik je. Ja, die foto heb ik wel, maar die zal ik jullie besparen.

donderdag, oktober 06, 2005

Kip met kop

Gisteren mooi weer en die Bolle zijn griep zo zat als kouwe pannenkoeken. Vruchtbare combinatie. Sjaal om en in ouderwets ferme pas de hei op. Richting Bonte Paard aan de andere kant van de hei. Zo zie ik dat graag. Stevig wandeling en bijkomen in een kroeg tussen allemaal foute tiepes met allemaal foute honden. Maar daarom schrijf ik dit niet, want dan kan ik wel aan de gang blijven. Alle dagen feest, zeg maar. Vlak bij het Bonte Paard komen we langs een hertenkamp. En wat ziet? Mijn Tokkie! Tussen de herten. Die had het goed voor mekaar zeg. Tokkie Tokkie Koppie Koppie. Herten zijn poeslieve dieren met hele mooie ogen die geen vlieg kwaad doen. En alle kindertjes die de hertjes komen voeren slaan zo'n adoptieve meeloop kip zeker niet over. Ze knipoogde toen ze langs me liep, want brood doet ze alleen maar voor de vorm. Sterk spel op een groot podium. Zaadjes en wormen, daar gaat het om. Die Bolle (m'n baas) en ik zijn het er over eens. Een kip is een lekker dier, maar een kip met kop weet wattie wil en komt goed op zijn pootjes terecht. En op stand. In Laren nog wel. En zeker niet aan een hondenlijn! Zelfs niet met een sjieke boef aan de andere kant.

dinsdag, oktober 04, 2005

World Animal Day

Zijn ze me helemaal vergeten. Hoezo dierendag? En ik dan! Ja ik weet ook wel dat die Bolle niet meer kan praten en kijken vanwege een heftig uitdijende griep, maar zolang hij achter zijn compouter blijft zitten kan hij ook aan mij denken. En Harmanna heeft net boodschappen gedaan en zit daar een schenkeltje voor mij bij? Nada, nothing, niks, naadje poep. Zo ga je toch niet met dieren om. Wat staan jullie me nou aan te kijken? Waar lezen jullie dan al die kranten voor. Overal op de voorpagina: Werelddierendag, World Animal Day (Wel verkeerde datum.) Er is zelfs een kamerlid door de dierenbescherming uitgeroepen tot Dierenbeschermer van het jaar 2005. (Met een kat voor Balkenende.) Ook niet gelezen zeker. Ook niet weten waarom juist 4 oktober........ (Zie Dierenbescherming.) Wat heb ik daar nou aan? Wel een extra donatie aan het dierenasiel, dat wel. Nee ik heb helemaal niets te klagen, maar daar gaat het niet om. En aan dat asiel is het goed besteed en hard nodig, dat weet ik ook wel. Maar…….. net als vorig jaar, zo’n klein schenkeltje………… zo'n klein...........piepkl..... ojee, dat is natuurlijk ook een dier........ maar wel een lekker dier! Tekening Marcel van Eeden.

zaterdag, oktober 01, 2005

Bijna twee jaar later........

Spannuuuuuund. Ik herkende de huizen van Muiderberg meteen. En ja, daar de auto parkeren en daar was het hekje waar we doorheen moesten naar het trainingsveld. Ik trekken aan de lijn (vond die Bolle, m’n baas, deze keer niet zo erg), zo opgewonden was ik. En daar waren alle honden en Lia en oom Herrie natuurlijk. Allemaal rennen en spelen, net als op de puppycursus. Bijna twee jaar geleden. Heb ik ook nog een diploma voor gehad. Naam hond, Bolle, naam begeleider, Yka. Vooruitziende blik van oom Herrie. Maar toen moesten we aan het werk. Heftig, maar het ging prima. We zagen er heel goed uit, riep oom Herrie. Beter dan op de zondagsschool. Die Bolle was zo druk met mij dat hij vergeten heeft foto’s te maken. Komt nog wel. Doe ik de foto’s van de Gemeentelijke Afval Dienst er bij. Van gisteren. In memoriam de monitor. Was toch wel even slikken. Daar heb ik het op geleerd. Die Bolle was ook heel stil. Heeft daar tien jaar tegenaan zitten kijken en heel veel op geschreven en gemonteerd. Om over al die website en foute foto’s maar te zwijgen. Ja, zuchtte hij, daar heb ik misschien wel meer naar zitten kijken dan naar mijn eigen Harmanna. RIP. Wat? Rust maar lekker uit. Of zo. Geloof ik. Krak.

donderdag, september 29, 2005

Kouwe Kalkoen

Vier dagen geen computer. Dat is niet te doen jòh. Die Bolle (m’n baas) sacherijnig (chagrijnig kan ook zegt de dikke van Dale, het broertje van die Bolle), ik kribbig. (Ook opgezocht, betekent twistziek, knorrig of kregel, maar wat betekent kregel dan? Koppig, eigenzinnig, komt van een heel oud woord, cregel, betekent krijg of oorlog. Ook goed.) Ik kregelig. Je bent helemaal ontpoot. (Ja hoor, flauwe woordspeling, dat krijg je er van.) Want wat moet je nou doen als je van de hei komt en geen slaap hebt en Simba de buurkat niet buitenspeelt? Wat was? Flauwgevallen monitor. Zo’n hele mooie grote dikke beeldbuis van 21 inch. Paste precies bij die Bolle. Kleuren waren al niet betrouwbaar meer en ineens appelflauwte. Noodarts gebeld, HELP. Snel ter plaatse, mond op mond nog, maar helaas. Dood als een deurnagel. ?! Laat maar. Wachten op nieuwe monitor. Moest snel genoeg zijn voor video (verdient die Bolle zijn geld mee.) en mooie, heldere, betrouwbare kleuren…… Sony dus. Moest besteld worden. Vier dagen. Eeuwigheid. Vandaag geplaatst. Hulde aan Peter Z. Einde Kouwe Kalkoenen. Zo noemen ze dat in Amerika. Kouwe Turk kan ook natuurlijk. Ben trouwens sowieso heel gespannen. Ga zaterdag weer naar oom Herrie op zijn eigen terrein in Muiderberg. Daar heb ik ook als pub gelopen. (Zie pubers en Zondagsschool deel zoveel.) En zondag…… Wacht maar. Binnenkort in dit theater.