Het klooster in......

Nee ik niet. Verboden voor boeven. Voor eventjes wel, maar na de visite weer wegwezen. Moeve..... (Witte spelling) Zo'n streng en strak geregeld leven, niks voor mij. Nee, doe mij die Bolle (m'n baas) maar. Ook niet altijd makkelijk maar wel veel variatie. Op bezoek bij tante Mien dus. Heet in het klooster zuster Ancilla. Is Latijn. Betekent zoiets als 'ziet de dienstmaagd des Heeren'. (Zwarte spelling, van mij dus.) Is ze heeeeel lang geweest. Bij de Zusters van Liefde. Een heel leven in armoede, kuisheid en gehoorzaamheid. Heeft ze moeten beloven. Noemen ze een gelofte. Linksboven als postulant, 19 jaar. Haar vader, de opa van die Bolle, staat achter haar. Dat ben je vlak voor je intreed. Deed je jaren over. En rechtsonder de zuster in ruste, 85 jaar. (Op de foto klikken om te vergroten en daarna op het kruis rechtsonder voor nog groter.) Ze is heel lang directrice van een kweekschool geweest. De frikkenkweek. (Groene spelling) Op de Flickr foto's staat de kweekschool. Tante Mien ken ik m'n hele leven al, maar als viervoeter heb ik niets met Godsdienst. Begrijp er geen bal van. Maar ze is een grote fan van m'n blog. Daarom staat ze er nu in. O ja, die jonge non naast haar op de foto is helemaal geen non. Dat is Harmanna. Zij is gezakt voor die gelofte. Op alle punten........

Spanderswoud

Een wandeling uit het boekje. Zondagocht ergens 8. Die Bolle (m'n baas) zwaait zijn benen uit bed en geeft mij een klap op m'n kont. Mee. Naar het bos. Zon, heerlijke temperatuur en een warme, roestige damp vanwege de vele plensbuien. Rook Goddelijk. Zelfs die Bolle liep alsmaar te snuiven. En doodstil, een wondertje midden in het Gooi, waar je altijd en overal verkeer hoort. En wondertjes hebben we nodig. Gisteravond had die Bolle al z'n cookies gewist maar bleek achteraf de registratiegegevens van Flickr kwijt te zijn. Komt er niet meer in en heeft geen idee wat'ie allemaal had ingevuld. Effe snel gedaan. Losse pols. Helemaal die Bolle. Half hij half ik, maar wat? Alles kwijt. Daar kan hij toch zo driftig van worden. Rood aanlopen, zweten en wattie dan allemaal over zichzelf roept. Nee, herhaal ik niet. Stel je voor. Heb ik het weer gedaan. Maar vanochtend...... serene rust, stralende bomen en de schimmelige geur van donkergroen mos. En toen hoorden we ook nog in de verte de kerkklokken van de Vitus beieren. Heel even bestond God echt. Maar jammer, alleen mobieltje bij ons, dus de foto's zijn niet geweldig. Hebben we maar iets artistiekerigs van gemaakt. (Klikken om te vergroten en dan nog een keer klikken op het kruis rechtsonder voor heel groot.) Nee, we kunnen nog steeds niet binnen bij Flickr. Wel een schreeuw om hulp gedaan, maar of dat helpt? HIJ bemoeit zich daar in ieder geval niet mee. Gelijk heeft'IE. Dat zoek je zelf maar uit. DOMMMMMBBBBBBOOOOOOO.......... o jee, wegwezen. En van God ben ik nog niet af. Woensdag moet ik naar het klooster. Nee gelukkig, boeven mogen niet intreden. (Ja, inmiddels wel weer ingetreden bij Flickr. De Spanderswoudfoto's.)

Great Photography

Today I was browsing groups on Flickr and discovered the photostream of Suzi Jane. Not so difficult. We are in the same group 'I as a child'. (Well actually, that's not me there. I placed a photograph of my boss, die Bolle, two years old. See the blog 'Geintje' below.) Most of the pictures on Flickr are very beautifull, even professional. (Especially for a amateur like me.) But a picture with a story is great photography. And this picture taken by her mom, is telling a real story. (And is a beautifull picture too. Click on it to enlarge.) Her commentary: 'Me at the age of five, miserable with chicken pox. I HATED that my mom took this picture, but now I'm glad she did. Not many people have pictures of themselves with inflamed pustules all over their body!' And she inherited this way of photography of her mother. I haven't seen before so many pictures where the photographer was able to express herself so clearly and direct as Suzi Jane. Go and see for yourself. (Becoming SJ, Listaholic, Personal Faves, shoe-tifull ....)(.....and don't mind my language. I'm a Dutch Dog writing in Dutch only, now trying........)

Geintje

Nog 1 keer Mokum. Kan het niet laten. Beetje Bolle pesten. Ik ben nu bijna twee jaar en heb een foto van die Bolle, ook twee jaar, op Flickr gezet. Amsterdam, vlak na de oorlog met die goeie ouwe Wester op de achtergrond. Nu zou je zeggen grachtengordelkindje. Me as a child. Hij dus. Allemaal kijkuhhhhhhh......

Ome Ko

Niks drijfseissie, achenebbesj. Dat heeft gewonnen. Boos keek die Bolle me aan. En dat wil een beetje de goochemerd gaan uithangen. Ha, een boef met kapsones. Nou, riep ik verontwaardigd, maar dat staat in dat booekie bovenaan de lijst: drijfseissie. Meeste stemmen. Kijk maar. Ik hield het boek voor z'n gok. (hahahoormijnou) Nee oen, dat is de uitslag van de eerste ronde. Kijk hier, Gallemieze, tweede ronde, pikketanussie, derde ronde. Je moet wel uit je doppe kijke. Anders zijn al m'n lessen voor koefnoen geweest. Trouwens voor dat pikketanissie staat ook nog hassebassie, jajem of een afzakkertje en daarna ben je kachel en vind je alles uilezeik. Had je kunnen weten, staat allemaal in dat boek van je buurkat. En daar staat ook in wat Amsterdams is. Een combinatie van Jordaans, Jiddisj en Bargoens. En dat is vanaf ongeveer 1600 allemaal door elkaar gegroeid. Het Jordanees met Frans van Franse landverhuizers (noemden hun nieuwe woonplaats spottend Le Jardin) , het Jiddisj van de gevluchte joden en bargoens, het geheime dieventaaltje van de onderwereld. Ook wel Bourgondies genoemd. Maar..... nee, niks maar,je zit de zaak maar te versjteren. Ga je huiswerk maar overmaken. En als je daarna wilt weten wat Jordanezen vandaag de dag doen kijk je op buurtonline. Of bij Feetje. (Via Dianasstyle) En van ome Ko hierboven heb ik er wel een dozijn gekend toen ik jong was en in de Jordaan woonde. Dat dansje was een dansje voor de gein van iemand die straat en straatarm is, in een keiharde wereld van overlevers. Dat was de Jordaan (niks kekke cultwijk voor juppen) en dat was zijn taal. Hee Kokomo, gabber en geinponem van me, dat is nog eens mens-zijn. Laten wij maar gewoon onze heiderondjes doen, ik de Bolle toffelemoon en jij 't moppie.

Drijfseissie

Moet toch niet zo moeilijk zijn. Nee. Als ik zo ommeheen kijk ben ik er niet echt van onder de indruk. Aardig hoor, maar zwak en nooit zeker weten. Ze houden elkaar met tips op de been. Of het nou om geld, relaties of honden gaat. Je weet niet wat er op zo'n heideveldje tijdens het uitlaten allemaal wordt afgeluld. Kijk, de meeste van mijn vriendjes spelen het spel helemaal mee en die heten dan heel aardig en gezeggelijk. Nee ik niet, maar daar staat wel weer een hoop respect tegenover. Afhankelijk, altijd en dat steekt. Ik kan toch ook zelf wel doen waar ik zin in heb! Mag niet. Van alle woorden die ik heb geleerd, spreekt E-MAN-CIM-PA-TIE mij het meeste aan. Maar hoe moet dat? Heeft iets te maken met het gebruik van hulpmiddelen. De eerste aap die een stok pakte om z'n vriendje dood te slaan heeft zich in 1 klap naar mens geevolueerd. Begrijp ik niets van. Hoewel, als je die rotzooi in de wereld van vandaag ziet is alles meteen verklaard. Maar voor een partijtje matten ben ik nog nooit weggelopen. Mens worden, dat wil ik, moet kunnen. Moet ook niet zo moeilijk zijn. Toch? Hoe kom ik daar nou achter? Op internet staat het niet. Daar gaan ze er van uit dat je al mens bent. Onzin, kijk maar naar mij. En die Bolle? Na z'n uitgestelde operatie omdat'ie het zo druk had, is ook niet echt aanspreekbaar. Zit wel veel te lezen. Heeft een tijdschrift gekocht, iets wetenschappelijk Amerikaans. Becoming Human. Precies, dat bedoel ik. Heel goed. Dat artikel samen met een vooruitgangshulpmiddel moet de waarheid over mensworden wel boven tafel krijgen. Van dat vooruitgangsmiddel (zie boven, dubbelklikken) heb ik er overigens wel vier nodig. Maar toch, kreeg ook een boekje van Hobby, m'n buurkat. Daarvoor nog zeer hartelijk dank. Over het populairste Amsterdamse woord. Drijfseisie. Als je dat begrijpt ben je volgens mij pas echt menselijk. Of alleen maar gewoon Amsterdams? En is Amsterdams ook menselijk? Vragen aan die Bolle? No way, dat is een Amsterdammer. Achenebbisj, waar begin ik eigenlijk aan?

BRAND BRAND BRAND

Onze hei staat in brand. NU! Gauw wezen kijken en die Bolle fotograferen. Heet van de naald, hot news. Letterlijk. En lof voor de brandweer, ze hebben de brand weten te beperken tot een klein stuk. Gelukkig maar. Onze poep en pies rondjes lopen geen gevaar. Zelfs ons nieuwe bankje is net buiten schot gebleven. 'Is aangestoken', werd er geroepen. Welnee, gewoon zo'n rokende uitlaat eikel die 1 vonkje heeft gemorst. Die Bolle en ik stinken allebei naar brand. Voor de hele reportage klik hier.
Kregen we een meeltje of we ook een paar foto's op een wereldwijde website voor brandweermannen wilden zetten. No problem. Tell us if you want more pictures.

Golf

Waarom noemen ze het eigenlijk een hitte 'golf' ? Er beweegt niks. Ik ook niet trouwens. Of het is op zoek naar een nieuw schaduwplekje. Maar daar is het ook bloedheet. Je weet niet meer waar je het zoeken moet. Water? Zwemmen? Vergeet het maar. Heeft die Bolle eindelijk tijd om met mij in de plomp te duiken, tot op de televsie aan toe, streng verboden. Blauwalg. Wat dat ook mag zijn. Wordt je ziek van of je gaat dood. Ook lekker. Dan maar hijgen. Wat zou ideaal zijn? Een hondenhok met airconditioning. Toch even zoeken op internet. En jawel, kom ik terecht bij ateliers van Lieshout: Utopian Doghouse. Met pukkel. O jee, dat zijn kunstenaars, is de vraag of het ook werkt. Ziet er goed uit. Dat wel. Maar heel duur denk ik. En kunst. Dus je betaalt ook de lucht er omheen. Precies, airconditioning!

Emma Dilemma

You are driving your car, are you allowed to stay behind this bike? Kreeg ik toegestuurd van Hobby (m'n buurkat). Of ik het antwoord weet? Nou rij ik al auto vanaf de dag dat die Bolle me heeft opgehaald bij Caya, dus het antwoord lijkt me logisch: Fietsers rij je gewoon voorbij, zo hard mogelijk. Doorscheuren met die hap. Want waarom zou je er achter blijven hangen? Toch. Voor alle zekerheid even aan die Bolle voorgelegd, want misschien zit er addertje onder het gras. Hij ziet de foto en krijgt ineens zo'n peizende blik in zijn ogen. Heb ik meer gezien. Geen idee waarom, maar ik vertrouw het voor geen meter. Nee, zegt'ie langzaam, in - ha - len, dat zou ik toch niet me - teen doen. Daar moet ik toch eerst even die - iep over nadenken. Ben er niet he - le - maal zeker van. En je weet lieve Yka, bij twijfel niet in - ha - len. Ik schudde netjes van nee. Geef mij die foto maar even mee, zal ik er later nog wel een keer naar kijken. En daar ging'ie. Gek he, laat ik nou het gevoel hebben dat ik ontzettend ........... En dat plaatje zal wel weer niet van Hobby zijn, maar van z'n baas. Die twijfelt ook nooit als'ie niet moet in - ha - len.

Entre Act

En de rest was eten en drinken. Dat zijn van die gewone familiekiekjes aan tafel. Hoort niet thuis in mijn blog, vind ik eigenlijk, maar na alles wat we hebben gedaan en jullie gezien, wil ik deze plaatjes niet achterhouden. (Klikken om te vergroten en daarna rechtsonder op het kruis om nog een keer te vergroten.) Ik noem het 'entre act', maar weet niet zeker of dit het hoofddoel was en de rest tussendoortjes. Vandaar. Aan tafel dus. Ook met Diane, jeweetwel, de andere voogd van de Joepies. Kijkspelletje. 1. Waar zit ik als ik niet op de foto te zien ben? Klopt. Onder tafel. Je ziet Harmanna kijken. 2. Op welke foto staat niet een glas wijn, vol of leeg? In 1 keer goed. Midden onder heeft Harmanna twee glazen whiskey gescoord. Nog een keer het adres van de Jufferen Lunsingh, kun je ook mee scoren. En het laatste nieuws: deze week is die Bolle 3 kilo afgevallen. Precies, de ijzeren hand van Harmanna!

Kunstwijn & Co

Kijk, dat is nou een titel waar die Bolle van over de rooie gaat. Kunst, oke, wijn, dubbel oke, Co, zo heet zijn moeder (93), meestal oke. (Krijgt nog steeds standjes omdat'ie te dik is, hahahaha.) Maar zo geschreven betekent het allemaal wat anders. Co betekent hier compagnie. Er was inderdaad een heel gezelschap, kun je op de foto's zien. Maar KUNSTWIJN. Ik zie de rillingen al over zijn rug lopen. Als de wijn niet Frans is begint'ie al te griezelen. Toch is het waar. De jaarlijkse wijnproeverij in Tynaarlo met veel kunst. Bij Jan (en zijn muzikale vrienden en studenten) en Saakje (schilderijen en objecten) (kijk ook naar de gekleurde Axis schoenen) en natuurlijk Leo (ook musicus) en Peggy (ook Jufferen Lunsingh) die samen de wijn en de hapjes doen. Maar wat gebeurt? Je gelooft het niet. Echt niet. Ik wordt buiten de deur gezet. Letterlijk. Op het landje daarnaast. (De deur zie je links met daarachter Diane en Phaedra.) Zij allemaal mooi drinken met veel lekkere hapjes, ik op een afstand toekijken achter een sloot en een hek. Al die foto's heb ik gemaakt, van heel ver weg. Balen, nee dat is te zwak. Pisnijdig was ik. Heb ik laten horen ook. En wat gebeurt? Niks. Niemand reageert. En Phaedra begreep het al helemaal niet. Nee natuurlijk niet, want die woont daar. Kijken kijken en niet kauwen. Moet je zien die Bollekapsoneslijer. En maar slijmen tegen die wijnschenkende dames om een extra hapje. Wacht maar, dat zal ik 's tegen je moeder zeggen! Krijg je weer op je donder dat je te dik bent. HaaHaa..... Volgende week is het mijn beurt.