Ten geleide........

Wat krijgen we nou!!!??? Bolle blind???? Die Bolle blind!!!! Welnee joh, helemaal niet. Ja, hij ziet het allemaal even niet zitten om dat gedoe met die nieuwe computer die ze veel te langzaam naar z'n zin aan het bouwen zijn. Vertraging van z'n nieuwe software ook, maar blind? Allemaal gedoe, ergerlijk. Daarom kan ik ook niet schrijven. Alsmaar niet. Iedere keer als ik een poot uitsteek naar dat keyboard begint'ie heel agressief tegen me te grommen. Lijkt mij wel. Maar dat weet je. Bazen en honden gaan altijd op elkaar lijken. Nee hoor. Niks blind, zelfs niet Danny. Twee misverstanden. Punt 1, dat ben ik niet. Dat is Tanga (niks slip, is afkorting van Atanga), mijn halfzusje. Zij is de blindengeleidehond van meneer van Oort (foto rechtsonder op klikken om te vergroten) en een hele goeie. Opgeleid en getraind door Serge Gaus (foto daarboven, ja familievan). Punt 2: Die Bolle (mijn baas) met die witte beugel..... gewoon een geintje van Caya tijdens de videopnamen. (Jeweetwel, die interactieve DVD over Caya's Home Bouviers die maar niet klaarkomt. Moet met die nieuwe software worden gemonteerd en samengesteld. Nog even en ze zijn er al een jaar mee bezig. Vorige week nog speuren gefilmd bij Almere.) Lastig. Dus nog even geduld lieve bloglezers. Kan ik rustig doorgaan met lezen van Fantastica, dat boek van Merel Roze (heftig hoor, rooie oortjes, wat die tweebeners allemaal DOEN !!! IK heb nog nooit reuen via internet achter me aan gekregen. Hebben we het zeker nog over als ik het uit heb). En als die Bolle weer vrij zicht heeft gaan we gewoon doorbloggen. Met veel video, zegt'ie. Maar dat moet ik eerst nog zien? Hahahahaha..........

A Lokatie

Dit schrijf ik alleen om de trottoirneuzers, de laantjeslopers en de snelle avondrondjesschuifelaars onder jullie helemaal absoluut lekker te maken. Bingo, riep ik toen die Bolle (m'n baas) de nieuwste versie van Google Earth liet zien. Veel scherper en veel mooier. Nou, daar is'ie dan. Kijk hier boven (Volg de rooie pijl, klikken om te vergroten) hier woon ik. Kijk eerst op de plaat in het midden. Volg de stippellijn. Gewoon het eerste rondje 's-ochtends. Poepen en piesen. Voor jullie een complete weekendwandeling. En des middags meestal midden op die hei met al m'n vriendjes en vriendinnetjes. Van spelen tot vechten, maar altijd hard en veel rennen. Plaats genoeg. Kijk maar. En meestal met die Bolle de grote hei op. Plaatje rechts. Een uur zwerven en stiekum los als we uit de buurt van de reeen zijn. Soms helemaal oversteken naar Laren. Anderhalf uur lopen. Uitrusten in het Bonte Paard. En weer terug, ook anderhalf uur. Met mijn tong op m'n zolen. Die Bolle doet dat vrij makkelijk, maar die loopt ook maar een vijfde van de afstand die ik loop. En dan het grote feest op de plaat links. Het Spanderswoud. De Crailose brug oversteken en we zijn er. Een compleet echt bos. En allemaal op loopafstand. Wat heet, twee keer vallen en je bent er. En dan heb ik het natuurlijk niet over de Tafelbergse hei en de Bikbergse bossen. Is ook te lopen maar doen we meestal met de auto. Want dan gaan we na afloop nog even wat drinken. Net als bij de Generaal in Baarn. Nee, niet veel, want dan kun je weer beter gaan lopen. Top niet? Dat noemen ze nou een A lokatie. Kijk zelf maar.

Wild

Die Bolle (m'n baas)durf ik het niet te vertellen. WATJE, ik hoor zijn commentaar al. Maar ik moet het toch kwijt. Zit er enorm mee. Door de foto´shierboven begrijp je het al. Er zit weer een vos in ons bos naast de hei. Als pub heb ik al een paar vossen opgejaagd, maar dan moest ik meteen terugkomen van die Bolle. Een volwassen vos bijt een pub in 1 keer hardstikke dood. Tussendoor nog wel eens een vos gezien, maar dat was in de winter. Dan hebben ze honger en geen eten. Dan trekken ze de woonwijk in en molesteren vuilniszakken. Tot vorige week dus. Ineens echt Goois Natuurreservaat, helemaal heusse wildernis. Plotseling rook ik het spoor en met een grom schoot ik de bossen in. Jij bent voor mij. Ik scheurde achter m'n neus aan. Rook vaag nog een ander spoor. Vos ook. Door, door. Had het kunnen weten. Er liepen teveel sporen, links en rechts dooie vogels, dit is geen voorbijtrekkende vos, dit is zijn territorium. Gewoon doorrennen, niet even nadenken. Niks gezien toen. Die middag, de lijn los en meteen weer de bossen in. Met Coen, maar die is te speels en huppelde op een gegeven ogenblik terug naar de hei. Ik niet. Neus op poten met vers spoor. Door. Ik moest en ik zou....Ik hoorde die Bolle nog fluiten. Die zag Coen terugkomen en mij niet...... kip ik heb ...... en daar stond´ie. Wat groot! Niks een kat die je met gemak de boom in jaagt. Hij stond daar en ging niet opzij. Hij blies tegen me en kefte een vreemd hoog kefje. (Van Web Vos) Het was hij of ik en hij liet er geen enkele twijfel over bestaan dat.......... en toen ben ik ...... langzaam achteruitgelopen...... en weg. Niet snel maar heel weg. (Zie foto boven. Nee niet dat schattige smoeltje links, die agressobek rechts.) Twee dagen ben ik het bos, tot grote verbazing van die Bolle, niet meeer in geweest. Keek me heel vreemd aan als ik netjes achter hem liep op de hei. Tot Karin en Ineke vertelden dat ze een hele grote vos hadden gezien die heel rustig voorbij liep. Hun honden volstrekt negeerde. Zelfs die beagles hebben niets gemerkt! Dombo´s. Maar ja, hoor wie het zegt. Vandaag was´ie weg. De sporen waren te oud. Toch even kijken. Voorzichtig. Zag een klein katje. Nou die heeft hard moeten lopen. Frustrato noemen ze dat. Die Bolle kwam nieuwsgierig achter me aan en zag dat ik tegen een boom stond te blaffen. Hij schudde met een heel vreemd lachje z´n hoofd. Heeee Ramboooow hierrrrrr..... Nee, ik ben er ook niet trots op.

Merel

Bingo. Ik hoorde het al bij de brievenbus. Zit een zwaar pakje bij. Maar de deur naar de hal zit dicht. Moet wachten tot die Bolle (m'n baas) beneden komt. Wat is? Merel! Merel? Ja Roze, al jaren. Even opfrissen. Blogmeiden, daar begon het mee. Begin vorig jaar. Een artikel in de Cosmopolitain over meiden die een blog schrijven. Met foto als een soort A team. Heftig. Corrie camathome (ze is der cam kwijt lees 23 augustus) kende ik al en daarnaast stond ene Merel Roze. Eerst boos. Waarom zij wel en ik niet. Dus mezelf er gewoon bijgeplakt. Kreeg nog een meeltje van Corrie, wat zit je haar goed...... Heel dubbel, maar dat schijnt menselijk te zijn. (Vrouwelijk zegt die Bolle.) Sindsdien ben ik een fan van Merel. Lees ik altijd. Die Bolle eigenlijk niet. Vindt wel dat ze het beste schrijft van de Nederlandse bloggers, maar vindt de onderwerpen maar zozo. Kan'ie echt een macho in zijn. Vindt dat het 'ergens' over moet gaan. Houdt ook niet altijd van M. Bril, vindt wel dat'ie waanzinnig goed schrijft. Wat mij betreft Blogito ergo Cogito.Toch? Komt het. Nou heeft Merel een boek geschreven. Wilde ik natuurlijk meteen hebben, maar die Bolle........ laat maar. Heb ik het zelf besteld via internet. Direct bij Merel. Knap he? Voor het eerst. Heb geen geld (daar begint die Bolle niet aan) maar Harmanna heeft het betaald. Die leest Merel ook regelmatig met veel plezier. Nou, en dat was die klap achter de brievenbus. Hee Bolle, ben je daar eindelijk, ga je mee kijken. Nee niet uit, naar de brievenbus. Dat pakje dus. Precies, Fantastica. En jawel met opdracht. Helemaal alleen voor mij. Te gek gaaf. (Zie foto, op klikken om te vergroten) Zo, nu allemaal moeve, geen tijd meer. Moet lezen......

Pantomime

Nee, kon ik niet laten. Kwam ik tegen in het archief. Een hele jonge Bolle. (m'n baas) In de pantomime studio van theater Caroussel. Heeft zelf pantomime gespeeld toen'ie nog jonger was. Is hier bezig met de geluidsband van de voorstelling 'de Fantastische meneer Vos'. (1967) Hij maakte daar veel bijzondere geluidseffecten voor die hij live mixte met het toneelgeluid tijdens de voorstelling. Ook leuk. Maar die foto is natuurlijk gewoon lachuhhhhhhhh...... Lijkt Jezus Christus wel. Ziet er nu echt heel anders uit, maar dat JC heeft' ie nog wel 's. (Op klikken om te vergroten. Als je dat wilt natuurlijk. Op Flickr staat'ie ook. Personal Scraps.)

Het klooster in......

Nee ik niet. Verboden voor boeven. Voor eventjes wel, maar na de visite weer wegwezen. Moeve..... (Witte spelling) Zo'n streng en strak geregeld leven, niks voor mij. Nee, doe mij die Bolle (m'n baas) maar. Ook niet altijd makkelijk maar wel veel variatie. Op bezoek bij tante Mien dus. Heet in het klooster zuster Ancilla. Is Latijn. Betekent zoiets als 'ziet de dienstmaagd des Heeren'. (Zwarte spelling, van mij dus.) Is ze heeeeel lang geweest. Bij de Zusters van Liefde. Een heel leven in armoede, kuisheid en gehoorzaamheid. Heeft ze moeten beloven. Noemen ze een gelofte. Linksboven als postulant, 19 jaar. Haar vader, de opa van die Bolle, staat achter haar. Dat ben je vlak voor je intreed. Deed je jaren over. En rechtsonder de zuster in ruste, 85 jaar. (Op de foto klikken om te vergroten en daarna op het kruis rechtsonder voor nog groter.) Ze is heel lang directrice van een kweekschool geweest. De frikkenkweek. (Groene spelling) Op de Flickr foto's staat de kweekschool. Tante Mien ken ik m'n hele leven al, maar als viervoeter heb ik niets met Godsdienst. Begrijp er geen bal van. Maar ze is een grote fan van m'n blog. Daarom staat ze er nu in. O ja, die jonge non naast haar op de foto is helemaal geen non. Dat is Harmanna. Zij is gezakt voor die gelofte. Op alle punten........

Spanderswoud

Een wandeling uit het boekje. Zondagocht ergens 8. Die Bolle (m'n baas) zwaait zijn benen uit bed en geeft mij een klap op m'n kont. Mee. Naar het bos. Zon, heerlijke temperatuur en een warme, roestige damp vanwege de vele plensbuien. Rook Goddelijk. Zelfs die Bolle liep alsmaar te snuiven. En doodstil, een wondertje midden in het Gooi, waar je altijd en overal verkeer hoort. En wondertjes hebben we nodig. Gisteravond had die Bolle al z'n cookies gewist maar bleek achteraf de registratiegegevens van Flickr kwijt te zijn. Komt er niet meer in en heeft geen idee wat'ie allemaal had ingevuld. Effe snel gedaan. Losse pols. Helemaal die Bolle. Half hij half ik, maar wat? Alles kwijt. Daar kan hij toch zo driftig van worden. Rood aanlopen, zweten en wattie dan allemaal over zichzelf roept. Nee, herhaal ik niet. Stel je voor. Heb ik het weer gedaan. Maar vanochtend...... serene rust, stralende bomen en de schimmelige geur van donkergroen mos. En toen hoorden we ook nog in de verte de kerkklokken van de Vitus beieren. Heel even bestond God echt. Maar jammer, alleen mobieltje bij ons, dus de foto's zijn niet geweldig. Hebben we maar iets artistiekerigs van gemaakt. (Klikken om te vergroten en dan nog een keer klikken op het kruis rechtsonder voor heel groot.) Nee, we kunnen nog steeds niet binnen bij Flickr. Wel een schreeuw om hulp gedaan, maar of dat helpt? HIJ bemoeit zich daar in ieder geval niet mee. Gelijk heeft'IE. Dat zoek je zelf maar uit. DOMMMMMBBBBBBOOOOOOO.......... o jee, wegwezen. En van God ben ik nog niet af. Woensdag moet ik naar het klooster. Nee gelukkig, boeven mogen niet intreden. (Ja, inmiddels wel weer ingetreden bij Flickr. De Spanderswoudfoto's.)

Great Photography

Today I was browsing groups on Flickr and discovered the photostream of Suzi Jane. Not so difficult. We are in the same group 'I as a child'. (Well actually, that's not me there. I placed a photograph of my boss, die Bolle, two years old. See the blog 'Geintje' below.) Most of the pictures on Flickr are very beautifull, even professional. (Especially for a amateur like me.) But a picture with a story is great photography. And this picture taken by her mom, is telling a real story. (And is a beautifull picture too. Click on it to enlarge.) Her commentary: 'Me at the age of five, miserable with chicken pox. I HATED that my mom took this picture, but now I'm glad she did. Not many people have pictures of themselves with inflamed pustules all over their body!' And she inherited this way of photography of her mother. I haven't seen before so many pictures where the photographer was able to express herself so clearly and direct as Suzi Jane. Go and see for yourself. (Becoming SJ, Listaholic, Personal Faves, shoe-tifull ....)(.....and don't mind my language. I'm a Dutch Dog writing in Dutch only, now trying........)

Geintje

Nog 1 keer Mokum. Kan het niet laten. Beetje Bolle pesten. Ik ben nu bijna twee jaar en heb een foto van die Bolle, ook twee jaar, op Flickr gezet. Amsterdam, vlak na de oorlog met die goeie ouwe Wester op de achtergrond. Nu zou je zeggen grachtengordelkindje. Me as a child. Hij dus. Allemaal kijkuhhhhhhh......

Ome Ko

Niks drijfseissie, achenebbesj. Dat heeft gewonnen. Boos keek die Bolle me aan. En dat wil een beetje de goochemerd gaan uithangen. Ha, een boef met kapsones. Nou, riep ik verontwaardigd, maar dat staat in dat booekie bovenaan de lijst: drijfseissie. Meeste stemmen. Kijk maar. Ik hield het boek voor z'n gok. (hahahoormijnou) Nee oen, dat is de uitslag van de eerste ronde. Kijk hier, Gallemieze, tweede ronde, pikketanussie, derde ronde. Je moet wel uit je doppe kijke. Anders zijn al m'n lessen voor koefnoen geweest. Trouwens voor dat pikketanissie staat ook nog hassebassie, jajem of een afzakkertje en daarna ben je kachel en vind je alles uilezeik. Had je kunnen weten, staat allemaal in dat boek van je buurkat. En daar staat ook in wat Amsterdams is. Een combinatie van Jordaans, Jiddisj en Bargoens. En dat is vanaf ongeveer 1600 allemaal door elkaar gegroeid. Het Jordanees met Frans van Franse landverhuizers (noemden hun nieuwe woonplaats spottend Le Jardin) , het Jiddisj van de gevluchte joden en bargoens, het geheime dieventaaltje van de onderwereld. Ook wel Bourgondies genoemd. Maar..... nee, niks maar,je zit de zaak maar te versjteren. Ga je huiswerk maar overmaken. En als je daarna wilt weten wat Jordanezen vandaag de dag doen kijk je op buurtonline. Of bij Feetje. (Via Dianasstyle) En van ome Ko hierboven heb ik er wel een dozijn gekend toen ik jong was en in de Jordaan woonde. Dat dansje was een dansje voor de gein van iemand die straat en straatarm is, in een keiharde wereld van overlevers. Dat was de Jordaan (niks kekke cultwijk voor juppen) en dat was zijn taal. Hee Kokomo, gabber en geinponem van me, dat is nog eens mens-zijn. Laten wij maar gewoon onze heiderondjes doen, ik de Bolle toffelemoon en jij 't moppie.

Drijfseissie

Moet toch niet zo moeilijk zijn. Nee. Als ik zo ommeheen kijk ben ik er niet echt van onder de indruk. Aardig hoor, maar zwak en nooit zeker weten. Ze houden elkaar met tips op de been. Of het nou om geld, relaties of honden gaat. Je weet niet wat er op zo'n heideveldje tijdens het uitlaten allemaal wordt afgeluld. Kijk, de meeste van mijn vriendjes spelen het spel helemaal mee en die heten dan heel aardig en gezeggelijk. Nee ik niet, maar daar staat wel weer een hoop respect tegenover. Afhankelijk, altijd en dat steekt. Ik kan toch ook zelf wel doen waar ik zin in heb! Mag niet. Van alle woorden die ik heb geleerd, spreekt E-MAN-CIM-PA-TIE mij het meeste aan. Maar hoe moet dat? Heeft iets te maken met het gebruik van hulpmiddelen. De eerste aap die een stok pakte om z'n vriendje dood te slaan heeft zich in 1 klap naar mens geevolueerd. Begrijp ik niets van. Hoewel, als je die rotzooi in de wereld van vandaag ziet is alles meteen verklaard. Maar voor een partijtje matten ben ik nog nooit weggelopen. Mens worden, dat wil ik, moet kunnen. Moet ook niet zo moeilijk zijn. Toch? Hoe kom ik daar nou achter? Op internet staat het niet. Daar gaan ze er van uit dat je al mens bent. Onzin, kijk maar naar mij. En die Bolle? Na z'n uitgestelde operatie omdat'ie het zo druk had, is ook niet echt aanspreekbaar. Zit wel veel te lezen. Heeft een tijdschrift gekocht, iets wetenschappelijk Amerikaans. Becoming Human. Precies, dat bedoel ik. Heel goed. Dat artikel samen met een vooruitgangshulpmiddel moet de waarheid over mensworden wel boven tafel krijgen. Van dat vooruitgangsmiddel (zie boven, dubbelklikken) heb ik er overigens wel vier nodig. Maar toch, kreeg ook een boekje van Hobby, m'n buurkat. Daarvoor nog zeer hartelijk dank. Over het populairste Amsterdamse woord. Drijfseisie. Als je dat begrijpt ben je volgens mij pas echt menselijk. Of alleen maar gewoon Amsterdams? En is Amsterdams ook menselijk? Vragen aan die Bolle? No way, dat is een Amsterdammer. Achenebbisj, waar begin ik eigenlijk aan?