MEVROUW L'ABEE

Precies der moeder, riep die Bolle (m'n baas) lachend. Ik was meteen op m'n hoede. Als die Bolle over moeders en dochters begint, dreigt er meteen zwaar weer bij Harmanna. Vooral met een slok op roept hij in vol gezelschap dat alle dochters uiteindelijk op hun moeder gaan lijken. En ik heb ervaring, zegt hij dan. Klopt. Niet alleen Harmanna maar ook z'n ex. En die lijken volgens die Bolle sprekend op hun moeder. Kan ik niet over meepraten, want ik ben te jong om die moeders gekend te hebben. Ken alleen de moeder van die Bolle. Die is net 95 geworden. Kom even kijken, de dochter van mevrouw L'Abee, roept hij naar Harmanna. Ik blijf rustig liggen, daar houd ik me buiten. Precies der moeder, zegt hij weer. Harmanna kijkt hem even vermoeid aan, maar kent mevrouw L'Abee niet. Die is uit zijn eerste huwelijk. Het verhaal. Lang, heel lang geleden, begin jaren 70, zijn die Bolle en Hans, z'n ex dus, naar het noorden verhuisd. Marum in Groningen. Jonkersvaart om precies te zijn. Daar hadden ze een boerderij gekocht. Lekker alternatief landelijk leven, eigen groenten verbouwen en filosofie studeren op de RUG. Daar moesten honden bij. Een ruwharige tekkel, daar was/is die Bolle helemaal weg van en een waakhond. Zo kwamen ze bij mevrouw L'Abee terecht, want die fokte hele mooie tekkels. En haar man richtte politiehonden af (toen heette opleiden nog africhten), dus die had een mooie boef in de aanbieding. Kun je hierboven zien op de foto daarnaast. (Op klikken om te vergroten.) Helemaal links, Hans met de tekkel. Gipsy, ook wel Sjippie genoemd. Daarnaast Edwin Aafjes, nu een bekende kunstschilder en daarnaast nichtje Marian, nu directeur van een grote scholengemeenschap. En daar tussenin..... Waldo. De boef. Die heeft die Bolle, die al gauw ontdekste dat zijn liefde tot het land volstrekt platonisch was (niks met een schop groentetuintjes graven, maar lekker met z'n honden en een glas wijn in de hand op z'n erf genieten van de ondergaande zon), Waldo heeft die Bolle gedwongen om met hem te gaan trainen. Kijk, hij kon alles al, had meneer L'Abee hem geleerd. Maar dit was de eerst echte hond van die Bolle. Dat ging dus fout. Duurde een half jaartje, echt heel gehoorzame hond, maar toen liep het helemaal uit de hand. Die Bolle meneer L'Abee gebeld. Breng maar terug, zei hij. Maar dat was die Bolle z'n eer te na en is met Waldo en een paar buurmannen met boeven die zeiden er verstand van te hebben, aan de slag gegaan. Vergeleken met wat die Bolle nu weet, verdiende het geen schoonheidsprijs. (Zwak uitgedrukt) Hij heeft zelfs een keer in het pakwerkerspak gestaan. Nu onvoorstelbaar. Maar het is daarna tot aan de dood van Waldo een warme relatie geweest. Zo is z'n liefde voor bouviers en werkhonden begonnen. Dankzij Waldo. O ja, Ans, de dochter van mevrouw L'Abee. Die Bolle kwam haar tegen toen hij aan het surfen was naar opleidingen voor blindengeleidehonden. Zocht o.a. naar Serge Gaus. (Zie Yka's list, Seeing Eye Dog)Ontdekte toen de geleidehondenopleiding van Ans L'Abee. Toen ook al, meent die Bolle zich te herinneren. Is niet zo gek (nee, niet weer die dochters) zo ver vallen appels nooit van de boom.

DEADLINE

Mooie serie, hardstikke spannend. Caya en Henkie ook ingehuurd. Ik bedoel niet alleen Henkie maar ook Caya in actie als bewaker. Henkie valt de groene terroristen aan, maar rent weer weg, omdat ze zich met een scherp smakend spul hadden ingewreven tegen het bijten. Caya wordt doodgeslagen. Moest mooi doodvallen. Paar keer gerepeteerd en opgenomen. Boem. Nou, Henkie is er uitgesneden en het doodvallen ook. Zo gaat dat in TV series. Over dat wegrennen had Caya voorzichtig gezegd, dat werkt zo niet. Tiepes als Henkie proeven niet eerst maar bijten meteen. Zat wat in hebben ze waarschijnlijk gedacht. Zien we alleen Caya die een klap voor der kop krijgt. En foto's als dood voor het onderzoek. Goos (Meneer Caya) heeft om Henkie te vriend te houden er nog een paar foto's van Caya en Henkie aangeplakt. Maar spannen is het wel. Houd je maar vast.

IJsbeer als Teddy

Zitten die Bolle (m'n baas) en Harmanna hun vakantie uit te zetten (dwars door Litouwen, Estland, en Letland naar St Petersburg) krijg ik van Anne Karin en Tessa de foto's van die ijsbeer en de sledehond uit Churchil Canada toegestuurd. Heb ik al een keer laten zien, maar heel klein. (Op de foto klikken om te vergroten.) Een week lang kwam die ijsbeer elke avond naar die sledehond en dan speelden ze samen. Wij kennen die lichaamstaal. IJskoud buiten, maar je wordt er van binnen heel warm van. Zo mooi. Beetje eng ook voor die sledehond, want die zitten altijd vast. Kon niet weg. En niet teveel romantiseren. Beren en zeker ijsberen zijn ontzettend humeurig en hun stemming kan zomaar omslaan. Dat hebben veel berenbazen die dachten hun maatje door en door te kennen, niet kunnen navertellen. Maar dit was idylle ten top. Alleen maar spelen en vrijen. Een week lang. En toen kwam hij niet meer terug. Jammer. Misschien beter zo. Hun ouders zouden het nooit hebben goedgekeurd. Wat? Ja klopt, beetje Romeo en Julia. Nou mijn Romeo en Julia dumpen me deze zomer weer bij Caya. Niks beren of het moet opa Henkie zijn. Flauw hoor. Die Kimmie mocht toch ook overal mee naar toe. Zat al in Polen, is vlakbij Litouwen. Kijk maar.

JONKIES

Wat nou weer? Nog een videoclip. Heb je wel gezien hoe laat het is? Precies. Speeltijd en dan bedoel ik met al m'n vriendjes. Coen de labrador, Lisa de Dalmatier, Santo nog een labrador, Masha natuurlijk, weet alleen niet welk merk dat is, Kenzo de Benner Senner nog maar 1 jaar en nu al de grootste, nee dat is Jentl, de SintBennard en Kiro de Duitse herder. Dexter, ook onbekende afkomst, is er vadaag niet maar misschien komt Mercedes nog, de pittbul. Wordt weer een fesstje. Nou kijk dan. Jij moet klokkijken, ik weet dat gewoon. Die Bolle {m'n baas) gromt. Kan'ie heel overtuigend, maar nou ben ik niet onder de indruk. Spoedklus voor Carin. Alweer Carin! Nou Carin kan me wat. Eerst spelen. En toen ging de gong. Harmanna riep of ik nog uit wilde. Heb nog nooit zo snel beneden gestaan. De baas roept, riep ik nog onderweg, maar die grap kwam niet over. Hoorde hem op de hei nog steeds grommen. En m'n vriendjes dachten dat ik het was! Goed. Nu weer thuis. Uitgerend en uitgeravot. Kan er nog wel eens flink aan toe gaan met die dominante reutjes. Mij krijgen ze niet. De Kind en Hond Show. Daar gaat de video over. Onderdeel van, ja daar gaan we weer, van PUP tot Wereldkampioen. Het gaat over kinderen tot zeven jaar die in een onderlinge wedstrijd hun grote boeven showen. Geinig, kijken. Carin zit er ook in. Hoog blond en heel zwart. Niet te missen. O ja, voorlopig de laatste video. Als je meer wilt moet je op de Interactieve DVD wachten. Staat nog veel meer op. En in top beeld en geluid kwalteit. Precies: Caya's Home Bouviers.

POPPA JOE

Leuk hoor die Bolle (m'n baas) zo druk bezig, maar hij schuift de rest gewoon naar mij toe. Hee Kokomo, hier. Gisteren Carin en Chimaera, daarna een verhaal over de laatste draaidag, de presentatie van Caya, en ineens lag daar Annemarie met Poppa JOE. Alweer een video. (Slordig ook. Gisteren een schrijffout in Carin's naam en vandaag vergeet hij een hele openingstitel.) Komt goed, maar dat kan toch niet. En hebben jullie al naar buiten gekeken? Schitterend weer met een ijzersterke anti-binnenzit temperatuur. Ik drammen maar geen sjoege. Gelukkig is daar Harmanna, dus naar de hei. Die Bolle niet die blijft zitten met z'n kont op die mooie bureaustoel. Annemarie dus. Dogaerobics. Had die Bolle een hard hoofd in. Eerst alle shots zoek en toen alle foto's. Opnieuw opgehaald en gefotografeerd. Nog niet goed. Gebeurd'm nooit. Jaja, dat zeggen ze allemaal. Ach laat eigenlijk maar. Henk van de Meijden van Prive noemde dat vroeger werktaal en daar is niemand in geinteresseerd. Die Bolle heeft een paar keer met hem gewerkt en dat was een indrukwekkende ervaring. Annemaries story met poppa als model. Waar we op moeten letten als we een pup gaan kopen of ophalen. Kan ik kort samenvatten: Watch the breeder, stupid.

VAN PUP TOT.........

Wat een gezeur. Ik word'r niet goed van. Ieder keer weer. Is zeker nog niet klaar he? Duurt wel lang he? Ja dat duurt lang ja. Die Bolle (m'n baas) zit zich het apelazerus (ja ik weet dat het apenlazerus is maar dat klinkt niet zie hondenlul) te snijden. Snijden? Ja dat is monteren. En zoals vertaalster Katy een eenheid voor vertaling heeft, 0,20 ct per woord, heeft die Bolle voor montage een minuut per uur. Reken maar uit. En nou wil ik er niets meer over horen. Over en uit. Ergens volgende maand is alles klaar. Die Bolle roept dan Deo Volente, maar ik weet niet wat dat betekent. Zoek maar op internet. Hierboven de werkfoto's van de laatste opnamedag. (Op klikken om te vergroten.) De presentatie van Caya. Die leuke make up meid is Imre en die lange witte Halff is uit het lab van CC (alleen voor ingewijden). In de groene chroma key ja. ??? Dan kunnen ze die kleur gebruiken als filter om er wat anders achter te zetten. Zeg maar een doorkijkje. Nee niet alleen groen, blauw kan ook, ieder kleur kan eigenlijk. Maar als je blauw doet en je hebt blauwe ogen komt de achtergrond ook dwars door je ogen heen. Heel spooky. Wat? O hierboven, die ruiters. Dat is het grote Magyarenmonument in Budapest. Caya te paard met helm en zwaard. Heftig. Nee, dat was alleen om de achtergrond uit te proberen. Bettie Boop? Geen idee. Moet je die Bolle vragen, die heeft daar zelf vreselijk hard om moeten lachen. Kijkt heel bewonderend omhoog ja. Maar volgens mij overweegt ze ook een bouvier pup aan te schaffen. Die moeten we dan wel even leren zingen: Boop Boop Biedoop..........

(Kreeg ik vanmiddag een meeltje van Harmanna: Wat ben jij een poepie OH......)

HUISKAMERBOEVEN

Hoe bedoel je? Nou gewoon, boeven in de huiskamer. Bouviers? Echte bouviers? Ja. Hoeveel? 6. 6!? Ja, een soort sixpack. Je bent gek, dat lijkt wel een kennel. Dat is een kennel. (Op klikken voor wesbite.) Heet de Fremery en ze noemt die troetelboefjes, mijn friemeltjes. Zegt die Bolle. Die is er geweest. Aanbellen, de deur gaat open, staan er zes boeven heftig tegen hem te blaffen. Erachter een leuke blonde meid die zegt, kom maar binnen. Dat doet die Bolle. Speelt diehard. Maar ze bleven blaffen en om hem heen draaien. Trouwens om Caya ook, want ze kwamen daar filmen. Wil die Bolle op een bank gaan zitten, zoef, een boef. Moven, mijn bank. Denkt die Bolle, je kan me wat en stuurt hem er af. Zoef, nieuwe boef. Nou weet ik toevallig wat zij niet weten, veel geduld heeft die Bolle niet, dus die gaat'ie gewoon zitten. Toen wilde die boef wel wegwezen. De ruwe werkelijkheid kan ook voor een boef veel te heavy zijn. (Nee dat zeg ik niet. Ben geen verrader.) Zoef, lag er meteen eentje op de leuning achter hem en begon in z'n oor te likken. En dat allemaal in de huiskamer? Allemaal in de huiskamer. Inclusief kat. Een kat? Ja, die liep er tussendoor of dat hele stelletje haar aan haar r... kon roesten. Rotzoodje in die huiskamer zeker en stinken....... Spic en Span en niks geen geurtjes. Maar het ging niet om de kennel, maar om het borstelen en knippen. Die leuke blonde, heet Carin, doet showhonden en is daarmee kampioen geworden. Dus dacht Caya, die moet ik hebben voor 'Van PUP tot..... ja ja, werelkampioen. Dat weten we nou wel. Is dat nou nog steeds niet af. Nee. Maar het borstelen wel. Boven klikken. Carin verteld.

TATE

Juan Munoz is dood. Juan Munoz? Nee, zegt mij ook niets. Hoort nog zo'n ~ boven de n, heel Spaans, maar dat zit niet op mijn toetsenbord. Zei die Bolle (m'n baas) ook niets hoor. Tot Duesseldorf. Daar komt'ie ineens een stuk of dertig Chinezen tegen in K21. Een beeldengroep. Is in 1 klap helemaal verkocht. Kijk hierboven.(Op klikken om te vergroten.) Allemaal leuke kereltjes. Van Munoz met dat slingertje ~ boven de n. Prachtig vond'ie dat. Boven twee foto's, maar hij heeft er een hele serie van gemaakt. Allemaal vrolijke Chinezen. Maar Munoz (ook Documenta Kassel en Bienale Venetie) met dat .. ja dat weten we nu wel, is plotseling overleden tijdens een vakantie op Ibiza. 48 nog maar. Zijn vrouw is ook beeldhouwster en ze hebben twee kinderen. Lullig ja, maar daar gaat het hier niet om. Die Bolle leest in de krant dat hij een grote overzichtstentoonstelling in Tate Modern heeft. Double Bind. Dan vinden er in die bolle kop ineens hele vreemde chemische reacties plaats. Zal ik niet beschrijven of uitleggen, daar is zo'n blog te kort voor, maar de uitkomst is simpel. Ga je mee een paar dagen naar Londen, vraagt'ie Harmanna. Die kijkt even peinzend voor zich uit. Denkt even aan het gat in de hand van die Bolle dat ze bij de Dupuytren operaties vergeten hebben dicht te naaien. (Lees ook Handje.) Ja, zegt ze, lijkt me een goed idee. En Londen altijd leuk. Ik wachte rustig af. Allebei doken ze weer in hun krant. Hallo, even wakker worden. En ik dan? Wordt er mij nog wat gevraagd? Geen sjoege. Toen werd ik toch zo boos. Ik voelde die heftige bouvier drift snel in me opkomen. Stromen mag ik wel zeggen. O jee, dat zou helemaal fout gaan. Slaande ruzie. Die Bolle kan ook ineens zo'n rooie driftkop zijn. Snel naar boven gerend. Mijn eigen veilige plek. (Toen ik op de trap was keken ze ineens op. Vuurwerk?) Even tot tien tellen. (Verder kan ik ook niet.) Maar ze zijn nog niet van me af. Deze rat zal nog een flinke staart hebben. Hou de kat maar klaar.......

SMS 160

Nieuwe rage. SMS Poezie. SMS bericht = gedicht. Lees je goed. Zo'n bericht is maximaal 160 karakters lang. Inclusief de spaties. Zo lang moet het gedicht zijn. Is uitgevonden toen iemand te lang moest wachten en alleen z'n mobieltje bij zich had. Gisteren was gedichtendag of dichtersdag. Nee, die Bolle is alleen maar naar de kapper geweest en zit dr annemarie te monteren. Dichters wachten niet op AOW. Die Bolle ook niet maar hoopt het wel te halen. Krijg je op die leeftijd. (Heb ik al eens over geschreven. Die Bolle is gewoon een mislukte dichter, maar doet nog steeds of hij een heeeeeel gevoelig tiepje is.) Er was ook een wedstrijd voor die SMS gedichten uitgeschreven. In NRC/Next. Daar gaat vandaag iedere .nl blog over. Dus schrijf ik het ook. Ik bedoel, ik schrijf het nu. Harrie Mulisch noemt dat tikken van de nagels op de toetsen van je computer, de actualiteit van het schrijven. Maar niet op die SMS toetjes, want dat kan ik niet. Zijn mijn nagels veel te groot voor en m'n motoriek, zo noemt die Bolle dat, te heftig. Tsja, een boef is een boef is een boef. De winnaar is echt leuk en typisch SMS 160. Zou ook over mij kunnen gaan. Komt'ie:

Ik zit in jouw luie
stoel. Ik zet al je
kanalen op sneeuw. Ik
zet mezelf op 1. Je
smeert toastjes voor
me. Alsof ik ik niet
ben. Alsof ik je geen
geintjes flik.


Kapitein Lafbek

Meer? Klik hier. Vond ook nog een leuke site over de kunst van het schrijven op internet. En voor de liefhebbers het artikel uit NRC/Next. Wat? Nee natuurlijk geen foto. Video ook niet nee. Een gedicht speelt zich af in je hoofd. Grand Theatre. Kan geen film of video tegenop. Een mooie foto........ soms.

WERELDWIJD

Nee, niet die foto's hierboven. Heeft die Bolle (m'n baas) gemaakt onderweg naar Duesseldorf. (Op klikken om te vergroten.) Mooi beeld in een mooi plaatje, maar niet wereldwijd. Gewoon heel Nederland en een stukje daarbuiten. Ik bedoel het bloggen en de bloggers. Wereldwijd. Schijnt terug te lopen. Geen tijd, druk druk, familieverplichtingen (ja jongens, meisjes ook, dat krijg je met kinderen krijgen...hahahaha.... heb daar al vaker goede bedoelingen door zien sneuvelen). En de profsites kunnen geen goeie schrijvers meer vinden. En populaire bloggers die een boek schreven, kwamen daar weer bekaaid af. Multicrossmedia, roept die Bolle dan met z'n diepe schaterlach, heeft alleen bij de opera gewerkt. Nu gooien ze gewoon alles op een hoop, teksten, fotografie, video, muziek, met een snufje non fictie en een scheut superecht, zetten er keuzeknoppen op en noemen dat heel trots interactieve multicrossmmmm...... Laat maar. Moet je die Bolle zelf vragen. Ik blijf bloggen. Dit hondenhok is mijn podium en dat zal ik bewaken tot de laatste lezer. Ga desnoods op een pakwerkcursus. Multibijten in crossmedia, cool. Oja, moet nog even opzoeken wie dat mooie beeld boven heeft gemaakt. Was heel vroeg toen Die Bolle het fotografeerde, geen infobalie open en de conducteurs wisten het niet. Komt nog.

TAJ CHI CHUAN

Doet die Bolle (m'n baas) aan. Beter gezegd, hij doet't niet. Komt door Murphy. Kan iedere week uit vele uren en verschillende plaatsen kiezen...... worden besprekingen, snel een script of montage, een te lang telefoongesprek of dagen verweg draaien. Hoezo Murphy, riep ik een keer, je wilt gewoon niet. Hahahah..... Fout fout fout. Heb ik geweten. Lange tenen, stap stap. Grapje kwam niet echt over. Hij krijgt nog steeds meeltjes van Joppe, Joppe Douwes. Dat is zijn Taj Chi Chuan leraar. Die Bolle noemt dat, het uitrekken van je meridianen. Voelt goed en je hoeft je niet zo aan te stellen als een Fittnes martelaar. Vooral erg goed voor je evenwicht. Die Bolle staat sowieso een beetje (veel) uit het lood, leeftijd ook, maar na een paar lessen stond hij alweer lekker vast op z'n voetjes. Hij gaat weer terug. Zo issiewel. Eerst deze klus klaar(!!!???). Blijkt Joppe ook te beeldhouwen en een Franse achtergrond te hebben. Heeft die Bolle ook. Haha, ik ook. Meeltje vandaag dat Joppe gaat exposeren en zijn vraag om dat door te vertellen. Zoals te verwachten, die Bolle is er niet. Dus doe ik het. Foto vergroten door er op te klikken. Hierbij doorvertelt. Nee Joppe, je hoeft niet bang te zijn dat ik een keer langs kom. Taj Chi voor Bouviers heet pakwerk! Hoewel, die waaier komt wel erg dichtbij.......