JULIUS

Misschien herinneren mijn vaste lezers hem nog wel. Julius was de hond van de ex van die Bolle. Toen Hans, zo heette ze, overleed gingen haar honden, Julius en Job, z'n halfboer, naar Aranka Jelle Roosmarijn Alwart Alieke Ynske en, natuurlijk niet tevergeten, Ollie. Mooi stuk land en een prachtig huis in Amerika. (Ligt in Drente.) Dat is 4 jaar geleden en hij was toen al 11 jaar. Zie mijn blog van toen en het vervolg. En lees ook Hoera voor Ollie.) Met Job ging het niet goed. Hij was ook echt de hond van Hans en kon de verandering op zijn leeftijd niet meer aan. Maar Julius bloeide helemaal op. Was gek op de kinderen, ging mee boodschappen doen, mee op vakantie, noem maar op. Helemaal top. Hij vond het zo tof dat hij er niet aan dacht dood te gaan op de leeftijd die voor Bearded Clollies staat. Een jaar of 12. Hij leefde met veel plezier gewoon door. Maar ja, er komt een moment dat het toch echt voorbij is. Zo is het leven. De laatste paar maanden ging hij ineens erg achteruit. Begon te kwakkelen. Aranka had die Bolle al gewaarschuwd. En toen hij gisteraochtend heel vroeg weg ging en nog even z'n meel sjekte, was er een berichtje van haar: die nacht hadden ze Julius laten inslapen. Het ging echt niet meer. Die Bolle was er ondanks z'n heftige filmdag helemaal door ontregelt. Nee, niet omdat Julius dood is. Het was echt z'n tijd en hij heeft nog een mooie tijd gehad. Maar er is weer een hoofdtuk afgelsoten. Nou, mijn beste wensen voor de hele familie, want uit de meeltjes blijkt dat ze er helemaal kapot van zijn. En Julius ligt in de roze gordijnen van Hans begraven onder de appelboom. En Ollie weet waar hij ligt.

DOM DOM DOM

Om niet te zeggen heeeeeel dom. Helemaal vergeten eigenlijk. Om te kijken. Wat? Nou, kijk maar hierboven. Meer dan 15000 hits van directe bezoekers. In die drieënhalf jaar, ongeveer, dat ik deze blog schrijf. Niet slecht voor een Loosdrechtse boef. Vind ik voor mij persoonlijk wel ja. En beter laait dan nooit. Stelt in Internet cijfers natuurlijk niet zoveel voor, maar toch...... Helaas vanavond geen feestje. Die Bolle begint morgen aan twee weken filmen en dan is drank uit den boze. (Ja, dat gebeurt hier ook wel eens.) En geen feestje zonder drank. En geen drank zonder die Bolle. Die is trouwens ook niet helemaal bij de les. Staat eigenlijk al te filmen. Shot voor shot. Heb hem al verteld dat z'n cameraploeg pas morgenochtend om half zeven voor de deur staat. Keek'ie mij wat wazig aan en zei: nee nee, we gaan nu niet wandelen. Dat bedoel ik!

Langsallieleeffe in........Galorialalalalala......

Ja, ook van mij gefeliciteerd. Ouwe sokken wel, natuurlijk. Ook de felicitaties aan Agatha. (Dat gezeur over vrouwen, partners en vriendinnen, allemaal onzin.) Nee, ik wilde niet voor de camera. Ben nog steeds niet helemaal over dat afschuwelijke onweer heen van twee dagen geleden. Heeft de hele nacht geduurd. Ik droom er nog van en ga dan gauw naar mijn veilige plekje op de werkkamer van die Bolle, terwijl er niets aan de hand is. Heftig ja. Heeft Borstel last van onweer? Teckels zijn nou eenmaal gevoelige tiepjes. Zit ik weer over mijn sores te lullen. Hartstikke leuke dag toegewenst en maak er wat van. Die Bolle had een dip. Doodzonde. Be Happy. Happy Birthday!

EZELS

Gevaarlijk onderwerp ja, maar Bouwens is begonnen. Die schreef dat hij wel een ezel in z'n notentuin (!) wilde en dat ze 's-middags naar een ezelmarkt zouden gaan boven op de berg. Heeft die Bolle (m'n iiiiiijjjjaaaaababaaaaaaas) gauw een catalogus samengesteld. Om je rustig te kunnen voorbereiden. Zag Bouwens die onderste ezel naast die struisvogel wel zitten. Schreef die Bolle terug, niet doen. Veel te duur in onderhoud volgens Harmanna. Dat bedoel ik, gevaarlijk onderwerp. Hoe dat afgelopen is? Het woord aan Borstel:

Yka,

Het heeft lang geduurd maar hier is ie dan weer, de Borstel uit La douce France.
Onze vakantie in Florence was geweldig. Voor de video kun je hier klikken. De andere staat op de weblog van Bouwens.Gisteren moest ik mee naar de Donkey markt, wat gekoppeld is aan een grote Brocante. Het Waterlooplein in alle straten en pleinen van St Cyprién, 15 km bij ons vandaan en 8 km van Conques daar kom je dan langs. Ik heb me daar een Hond gezien zeg, ik werd helemaal opgewonden en mijn baasje ook. Ik denk om andere redenen. Kijk naar de Film, dan begrijp je het wel. Het was weer gezellig op de Donkey markt net een reünie van vrienden, die wij kennen en dan gezamenlijk nog een kopje koffie, maar er zijn altijd een paar slimmerds die dan even weg gaan om hun slag te slaan bij de kraam waar ze iets gezien hebben. Zoals een espresso machine van Cymbali die een vriend kocht voor 80 euro. Drie jaar oud. Nieuwprijs op internet 1000 euro, vandaar dat ie er zo sniesie vandoor ging hahaha. Of'ie werkt weten we nog niet, maar hij toonde hem gisteren via Skype zo trots als een pauw. Oh Ja, Yka veel plezier met jullie nieuwe auto, en dat ie maar veel de route Pinkel via het Tolhuis naar de Kei en weer door naar de Jonge Haan mag rijden. Taxi Harmanna........

Poot Borstel en groetjes van mijn baasjes.



PS. Bouwens had een lootje gekocht voor 2 Euro en dan konnie zijn ezel winnen. Hij was helemaal gek van die gevlekte. Maar er is niet gebeld. Jammer. Vanocht in de schaduw al 30 graden. Dat wordt bloedheet vandaag. Riep Bouwens: Ik moet nodig aan de slag maar te benauwd, geen zin en ik ben hier met retraite, zeggen ze. Dus waarom zou ik me druk maken hahaha......... Trouwens, het lijkt hier wel een sexparadijs.
Valt wel mee vind ik. Vooral als je naar die slakken kijkt. Hadden net zo goed vrijende zestigers kunnen zijn.

BORSTELS BAAS BOUWENS BLOG

Bouwens weer. De baas van Borstel ja. Kreeg die Bolle (mijn baas) gisteren toegestuurd. Kijk maar goed naar deze foto. Een brulleeuw!? Nee, lijkt ook op een blafhond. Een blafleeuw? Zou kunnen. Heeft die Bolle een keer meegemaakt in de dierentuin van Artis. Twee Bouvier wijfjes zoogden drie leeuwenwelpjee. Schattig. Die ene boef stond alsmaar tegen het publiek te blaffen om de welpjes te beschermen. Twee oudere dames voor hem (Hahaha, toen waarschijnlijk net zo oud als hij nu), stonden helemaal vertederd te kijken. Zegt die Bolle tegen ze, jaha, dat is nou allemaal wel leuk en aardig, maar zo leren ze die welpjes ook blaffen. Verbijsterd hebben ze hem aangekeken.
Nee, niks blafleeuw. Gewoon een melige maffe Mexicaan die z'n hond op een verveelde middag als leeuw heeft getrimd. Nee, kanniet met Bouviers, er bestaan geen zwarte leeuwen en met blond spoelen ben je elke maand een vermogen kwijt! Ik moet er niet aan denken! 2x per jaar trimmen vind ik al veel te veel. Maar dat ter zijde. (Ik begin steeds meer op die Bolle te lijken. Die schrijft uitsluitend in ter zijdes!) Nee, hieronder, geen Mexicaanse hond, maar Borstel. De baas van Borstel heeft z'n website omgebouwd en er ook een blog van gemaakt. Leuk om te lezen en te kijken. Veel foto's en veel video's. Met Borstel en Aghata de bazin van Borstel. Of je zelf in Zuid Frankrijk woont. Kijk heel strak, ik zeg heeeel strak, naar dat donkere en duistere Rohrschachtest kasteel hieronder, klik hier, en je vliegt er zo naartoe. Verborgen shrink-virussen moet jezelf opsporen.......... Foto van dat Rohrschacht kasteel hierboven is van Ted Bouwens. Zie z'n blog. Deze foto kun je vergroten door er op te klikken en dan kun je je eigen test doen. Twee torens met een poortje is eigenlijk al meer dan voldoende. Maar dat derde torentje, met plat dak nog wel..... en of dat niet genoeg is, een wachtende auto met open deur........En als je denkt te weten wat het betekent: VOORAL NIEMAND VERTELLEN!

ONS SKODAATJE

Het begon met een alarm telefoontje van Harmanna. Was op weg naar de Kerkelanden om boodschappen te doen, toen ineens de warmtemeter van de Saab het kookpunt aanwees. Gauw de weg af en gevlucht naar de parkeerplaats van de Gamma. Stadswegenwacht gemobield en toen die Bolle (m'n baas). Die zou meteen de garage hebben gebeld. Zeidie. Maar de wegenwacht was er snel en z'n conclusie ook. Einde oefening mevrouw. Achterelkaar aan naar de garage gereden. Erik Boom ja, want daar wordt die Saab al jaren goed onderhouden. Maar ook daar stonden de gezichten meteen op heel somber. Als we repareren, als, zijn de kosten hoger dan die wagen nog waard is. Dat was het laatste oordeel. Jammer voor die Bolle. Manny was toch al van plan een kleinere auto te gaan kopen. De Saab werd te zwaar en reed steeds slechter. maar die Bolle had er nog wel een jaartje in willen rijden. Gaat toch meestal met de trein. Goed, lang verhaal kort. Zijn we met z'n drieen naar Boom gegaan om een nieuwe auto te kopen. Ze hadden nog wat occasions staan, zeiden ze. Maar Harmanna vond het beter om een nieuwe te kopen. Ze hadden al wat rondgekeken en stonden ineens voor de Fabia. Dat ziet er best leuk uit. Zei die Bolle. Kan ik daar ook in zitten. Het portier stond al open, stoel aanpassen, stuur aanpassen. (Moet op 25 cm afstand zitten. Die Bolle zat er natuurlijk meteen tegenaan HAHAHA....) Dat aanpassen ging snel en makkelijk en zelfs die Bolle zat prima. Ben natuurlijk zonder dat ze het merkten op de achterbank gesprongen.Mmmmm, was bij die Saab toch een stuk ruimer. Maar Harmanna begon hem steeds leuker te vinden. Nog een keertje er uit en er weer ingesprongen. Ach, eigenlijk ruim genoeg. Toen er weer uit en met een onschuldig smoeltje er naast gaan staan. Nee, naar mijn mening is NIET gevraagd. O ja, we zitten in een financiële recessie van heb je me niet gezien, maar André van Boom stond twee auto's tegelijk te verkopen en riep dat er nog eentje een proefrit aan het maken was. Hoezo creditcrisus? Slaap er nog een nachtje over, riep Andre, maar die Bollle en Harmanna zijn gewend om snel beslissingen te nemen. Doen. Gisteren opgehaald door Manny, terwijl wij weer eens een grote wandeling door het Spanderswoud maakten. Bij de Zandzee haalde Manny ons op. Vanaf de duintop voor het zwembad zagen we hem aankomen rijden. Wat een leuk autootje dachten wij allebij meteen. Is die Bolle teruggereden. Algemene conclusie: Hardstikke leuk. Rijd als een jong vogeltje (zegt die Bolle altijd als iets heel mooi en goed is) en veel auto voor weinig geld. En het is nu al ONS SKODAATJE!

Ateliers Ten Boomstraat

Hardstikke jammer. De kunstenaarsportretten die die Bolle heeft gemaakt zijn klaar en de Open Avond is helaas voorbij. Was hardstikke leuk, want ik ben daar natuurlijk ook geweest. Ben me alleen rotgeschrokken van een waanzinnig harde knal. In de race van ouwe cirkelzagen, hogedrukspuiten en zelfgebouwd onherkenbaar die onder leiding van Diederick Kraaijeveld werd gehouden op een twintig meter lang houten parcours, werd er eentje door een raket aangedreven. BOEM.... Naast de rook rechts zie je Harmanna nog in haar rooie jasje staan. Ja, dat was erg schrikken. Ook een foto van Dr. Fujitronic van voor de klap. Die Bolle en ik staan helemaal rechts naast Diederick. Vorige week stond Kodai ineens weer voor de deur. Z'n bazin Cristiane en die Bolle moesten nog wat bespreken en in elkaar zetten. Toen zij boven ingewikkelde dingen zaten te doen hebben Kodai en ik als een gek door het huis en de tuin heen en weer gerend. Wat? Neeeeee, dat bedoel ik helemaal niet, ik bedoel gewone ingewikkelde dingen. Om het hoofdstuk Ateliers af te sluiten, er staan zes portretten op de site van die Bolle. Ga kijken: Hilversum Noord Blog. Wil je ze allemaal zien kijk dan naar de eerste dertien video's op de Bolle pagina's van You Tube. De meeste portretten staan nu op de site van de kunstenaars zelf. Links naar die sites staan op de site van de Stichting Magdalena. Oja, hierboven staat het portret van Hans Meihuisen. Een technicus, vindt hij zichzelf, geen kunstenaar. Maar hij maakt wel hele mooie, ingewikkelde dingen. Op de Open Avond vlogen er allemaal verlichte vissen door de lucht. Praat een beetje moeilijk, maar het is best een leuk portret geworden. Vind ik zeker. Hij heeft die Bolle in beeld gekregen. Helemaal!

ATELIERS TEN BOOMSTRAAT

WAANZINNIG echt FANTASTISCH. Twee weken lang ongeremde vrijheid. Ja precies, daarom hebben jullie twee weken niets van mij kunnen lezen. Hoe kwam? Die Bolle (m 'n baas) had al een keer gefilmd op een open nacht in de Ateliers Ten Boom Straat. Vlak achter bij ons om de hoek. Christiane en haar prachtige Husky Kodai (Kanjer! Valt een beetje op mij.) kenden we al van de hei, net als Diederick Kraaijeveld (van Henkie) en z'n chocoladebruine labrador. Die Bolle had wel eens tegen Christiane gezegd dat hij voor z'n videoblog over Hilversum Noord (De ateliers in het eerste blog helemaal onderaan) een paar portretten van kunstenaars in hun atelier wilde maken. Niet tegen dovemansoren gezegd dus. Op een mooie, warme dag bespreking in de Ten Boomstraat met Christiane en Katy. (Katy had ook meegwerkt aan de Bouvier DVD.) Toen die Bolle aankwam begon Kodai, de Husky, heel treurig tegen hem te loei-praten. Waar is jouw hond? Ik dus. Nou ik mag nooit mee naar besprekingen. Maar Christiane en Katy riepen, haal Yka toch op. Nou 5 minuten lopen, twee keer de hoek om en ik was er ook. Wist niet wat me overkwam. Zo mooi. Dat hele grote schoolterrein (helemaal afgezet met hekken om verkeerd kunstshoppen tegen te gaan) waar we allemaal los mochten lopen. Rennen, scheuren, speurneuzen, vechten, verstoppertje spelen, noem alles maar op wat een hond op het lijf is geschreven. Zeg maar alles wat'ie met z'n geboorte heeft meegekregen. Waar'ie voor is gemaakt. Ze wilden graag portretten van alle kunstenaars voor de live webcast in nieuwe open nacht. Leuk riep die Bolle, die snel uitrekende dat het een avondvullende voorstelling zou worden. Maar daar is'ie niet kinderachtig in. (Daarin niet nee, maar dat is weer een heel ander verhaal.) En zo begon die twee weken absolute vrijheid. Niet alleen op het terrein, vol met Oud Hout voor Diederick, ouwe bestelauto's, bakfietsen, een lege plantenkas en allemaal volstrekt onduidelijke apparaten, kris kras door elkaar. Maar we mochten ook door de gebouwen en in ateliers. Nee, niet alle ateliers. Diederick was als de dood dat we z'n mozaiken die hij op de grond uitlegt, door elkaar zouden gooien. Dagen werk in 1x foetsie. En sommige kunstenaars houden helemaal niet van honden. Het zijn net gewone mensen. Kwamen nog meer honden voorbij, kinderen ook en 's-middags lagen we allemaal uitgeput in de schaduw te slapen, want het was ook nog eens alle dagen schitterend mooi weer. Gisteren laatste dag draaien en nou zit die Bolle te monteren. The Party is over now. Gaan we nog wel eens terug? Heb ik aan die Bolle gevraagd. Zeker weten, zei hij, maar dan zijn we gewoon weer gasten. Deze twee weken zijn we kunstenaars onder de kunstenaars geweest. Ja, riep ik, dat zou ik ook zeggen. Een schrijvende boef, das pas een kunstenaar. Of... was het kunstenmaker? Kijk naar het logo. (Heb ik gejat. Is voor de leader en wat niet klaar is laat die Bolle nooit zien. Bijgeloof!) Lekker logo vind ik. Dus!? Precies, kunstemaker......................

ATB

Weinig van mij gehoord. Klopt. Van ons eigenlijk, want ook de videoblog van die Bolle is niet vernieuwd. Hoe komt? Die Bolle heeft met een paar kunstenaars die in hun ateliers in de Ten Boomstraat zitten, afgesproken dat hij voor de volgende open avond een videoportret van ze zou maken. Grote klus, meer dan 20 mensen. Daar is'ie de afgelopen weken druk mee bezig geweest. (Lijkt wel gewoon werk, zei hij.) Wat heeft dat met mij te maken?! Ik mocht mee. Die ateliers zitten in een oude school op een groot terrein waar een heel groot hek omheen staat. Daar lopen allemaal honden los. Dus ik mocht mee. Wat heb ik een geweldige tijd gehad. Gerend, gescheurd, gevochten een absolute vrijplaats. Niet alleen voor kunstenaars maar ook voor honden. (Ach, een hond die een blog schrijft is toch ook bijna een kunstenaar. Nietwaar?) 's-avonds was ik helemaal kapot. Weet nu wat voor zwaar vak die Bolle heeft. Maar leuk, echt waanzinnig. Volgende week gaat'ie monteren. Is het uit met de pret. Kom ik Kodai, zo heet die mooie grote Samueet alleen nog op de hei tegen. En daar zit'ie helaas aan een touwtje. We gaan nog wel eens koffie drinken he Bolle?

BOUVIER BIJT hondje DOOD

Nee hoor, dat heb ik niet gedaan, maar die Bolle zat er wel op tijd tussen. Mooi wandeling, schittrend weer, bijna bij de Zandzee parkeerplaats van de Franse Kamphei. Loop ik om een struik heen, wordt ik door zo'n kleine agressieve Maltheser aangevallen. En niet zomaar. Hij sprong recht naar m'n strot, beet er in en bleef er in hangen. Schudde me los en wou hem voluit grijpen. Maar die Bolle stond er al tussen. Had niet de ruimte om te schoppen, nam het kreng op z'n voet en punte hem hoog de lucht in. Beestje rende schreeuwend terug. Maar toen we daar aankwamen probeerde hij het nog een keer. Hij was daar met twee mopsneuzen en twee keurige oudere Gooische dames. Die Bolle was witheet. Liet hem nu gaan, wees op hem en riep tegen die Gooische trutten, is die agressieve drol van jullie? Als mijn hond zich moet verdedigen hebben jullie nog maar weinig hond over. Viel mee. Normaal zou hij zeggen einde oefening. Maar toen ik zag hoe ze naar hem keken had het niet veel gescheeld of niet dat kutbeest maar die Bolle was dood neergevallen. HAHAHAHAHAHA..... Wat maakte je je nou druk, vroeg ik in de auto terug. Er is toch niets gebeurd. Nee zei die Bolle, maar als jij dat hondje uit zelfverdediging had ge-euthaniseerd had er in de krant gestaan: BOUVIER BIJT KLEIN HONDJE DOOD. Kortom, hadden wij de hele middag op het politiebureau gezeten en had jij een agressieve hondentest moeten doen. O, maakt niet uit, die Top Test heb ik als Alphaa test al gedaan. En geslaagd. Hou op, riep die Bollo, einde discussie. Ja meneer, mompelde ik nog, maar hij kon er niet om lachen. Thuis riep hij me boven bij z'n computer. Zat te kijken naar het You Tube orkest dat net is opgenomen in de Carnegie hal in New York en nu online staat. Jonge musici over de hele wereld hebben video's van zichzelf spelend op hun instrument ingestuurd en hebben nu onder beroemde dirigenten samen klassieke en moderne muziek gespeeld. De favoriet van die Bolle was een stuk van John Cage gezongen door Mischa Hugogroszman. (Naam alleen van horen.) Is in de Carnegie Hall ook gezongen door de grote Cathy Berberian. Ergens jaren zeventig vorige eeuw. (Heeft die Bolle gehoord. Heeft haar ook in het echt gezien in het Concertgebouw met haar man de componist Luciano Berio.) Maar hij vond dit net zo goed. Zal ik jullie wat vertellen, ik vond het prachtig. Dit stuk begrijpen honden ook. Kijk zelf maar. Begint op 45 minuten. De rest is ook prachtig mooi, maar dit is heel special. Doen hoor.

JOURNAL DE BROSSE (oftewel Borstelnieuws)

Beste Yka,

Agatha en Ted, hebben de film van het stappen in Amsterdam van je baasje en zijn vriend, met gegrinnik gadegeslagen. De klanken werden steeds kleurrijker en vol rood rond, zoals een goed glas wijn behoord te zijn. In het Papeneiland aangekomen, zag ik mijn Teddybaasje toch even in gedachten zitten. Had een voor mij niet eerder geziene blik in zijn gelaat. Zou het een vlaag van heimwee zijn geweest.......? Het laatste gedeelte in de film van de Taxi -Saab, is een prachtige afsluiting en een voorbeeld zoals het hoort. Bij drank niet achter het stuur maar achter Harmanna. HAHAHAHA... En die moest blazen in de controleval. Zou dat ook voor honden moeten binnenkort? Als wij die baasjes moeten rijden. ( Yka: Jaha, want de teckels van die Bolle waren gek op bier. Gooiden van z'n vrienden de flesjes die op een stenenvloer stonden om en was het slurpen geblazen. Dus blazen ja.)

De Filmcamera is weer terug van reparatie en die hebben we eerst maar eens in de tuin uitgeprobeerd. Om te kijken of hij weer helemaal in orde is, voor ik met mijn baasje een kroegentocht ga houden in de Aveyron en rond Rodez. Zal nog wel even een maandje duren. De baasjes zweten en zuchten wat af in de tuin. Het was de afgelopen dagen zo zonnig en heet dat ze gelijk gebruint zijn onder de noeste arbeid. Hierbij een klein filmpje van ons drieën. (Kijk hier onder.)

Prettige paasdagen,
groet aan je Baasjes en WafBlaf.

Borstel. (Ik zit half onder het startpijltje!)



Yka: Heeft die Bolle toch met stijgende verbazing naar die video zitten kijken. Bouwens die heel voorzichtig en zorgvuldig z'n zaadjes in potjes stopt. (Wel met de zoete zang van Barbara op de achtergrond, ook heel pottig.) Nou, dat was vroeger wel anders. Ging'ie een stuk ruiger mee om. En dat spitten als een echte Franse boer in de moestuin. (Mooie plaatjes van Agahtha, maar die heeft natuurlijk veel verstand van beeldcompositie.) Het enige wat nog ontbreekt is zo'n mooi zwarte Alpinopetje. Baret eigenlijk. Maar wat die Bolle het meest verbaasde, hij wacht een maandje voor hij z'n kroegentocht gaat houden. Daar zette hij vroeger al z'n afspraken voor opzij! Nou, mij lijkt het wel logisch. Als hij eerst de kroeg doet komt er niets meer van tuinieren. Kijk maar naar die Bolle. Roept Harmanna van beneden: Die Bolle, tuinieren...... wanneer?