BELG

Zitten die Bolle (m’n baas) en Harmanna rustig aan tafel te eten, staat die Bolle ineens op, pakt z’n wijnglas, schraapt z’n keel en zegt: het wordt tijd dat ik uit de kast kom. Wháááàààttttttt….. Verbijsterd spring ik uit m’n mandje. Uit de kast komen, nu nog, op jouw leeftijd, dan had ik het maar meegenomen in m’n kist. Ik kijk naar Harmanna, maar die blijft kalm zitten. Wacht rustig af wat er gaat komen. Zij kent die Bolle al 35 jaar en er was natuurlijk wel eens wat, maar dan ging het altijd over leuke meiden of aantrekkelijke dames. Nooit een meneer. Hij schraapte weer z’n keel, wachtte even en zei, heel kalm maar vastberaden: IK BEN EEN BELG. Toen ontplofte ik weer. Jij een Belg, jij bent een Belg, ik ben een Belg. Vlaamse Koehond weetjewel. En jij bent gewoon een geboren Amsterdammer, die ook In Den Haag, Groningen en Hilversum heeft gewoond en weet ik allemaal waar, maar nooit in België. Hooguit even geweest om te filmen, vakantie en natuurlijk, zelfs even tussendoor, om lekker te eten. Maar sinds de Beenhouwerssteeg in Brussel een lange rij McDonaldsen is geworden, kom je er ook niet meer. En jullie zijn toch Hugenoten? Hij ging onverstoorbaar verder. Ik heb Sprakeloos van Thom Lanoye gelezen en ik heb mezelf ontdekt in de beschrijving van zijn ouders, de beenhouwerij, het kruispunt waar ze woonden in Sint-Niklaas, de kerk, de buren, eigenlijk heel België. De ongecontroleerde overdaad, het veel te veel van alles, kitsch misschien, maar alles wel heel intens. Beschreven in prachtige reeksen beelden, met woorden wellustig aan elkaar geregen door iemand die niet alleen fantastisch kan schrijven, maar het ook lekker vind. Hoe en zo moeten jullie zelf maar lezen, valt niet na te vertellen, alleen de opmerking uit z’n hart gegrepen: Dat Hollands Calvinistische ‘minder is meer’. Wat een onzin. Meer is meer en (eigen verwoording) het echte leven leven hoort ook meer te zijn. Keek die Bolle mij ineens strak aan. En mijn geleerde zuster (historica) heeft onderzoek in België gedaan en al een keer gezegd dat we ook Belgen kunnen zijn. Daar had ik natuurlijk niet van terug. De wetenschap hè? Goed, riep Harmanna, OK, gaan we dan ook in België wonen? Bolle keek verbaasd. Waarom? De leukste Belgen wonen hier al. Zelfs Tom Lanoye en z’n vriend. En als ze daar beneden nog even zo doorgaan komen ze helemaal weer bij ons terecht en zijn we weer gewoon de Lage of De Nederlanden van vroeger. Toen ging hij weer zitten, schonk tevreden nog een glas wijn in (Harmanna riep nog, heb ik een houten bekkie?) en ging verder met eten. Ik natuurlijk bloednieuwsgierig naar dat boek, maar had een probleem. Hij had Sprakeloos als e-book gelezen op z’n iPad en daar mag ik niet aankomen. Helemaal touch screen en ik heb niet alleen grote poten maar ook hele scherpe nagels. Kan ik wel mee tikken, maar desastreus voor zo'n gevoelig scherm Probeerde ik een ouwe truc, You Tube, en meteen raak. Lanoye vindt het ook lekker om te lullen en ook veel. De video hierboven is helemaal wat die Bolle bedoelt. Opgenomen in een zijn buurtcafé in Sint Niklaas. Op de Hugo Claus Marathon. Shit camerawerk, maar inderdaad, die prachtige beeldenreeksen. Eerst over z'n moeder (lijkt een wel beetje op Caya)en daarna gaat hij maar door. Blijven kijken. Zeer de moeite waard. Vind ik nu ook. En nog een video, mooi gemaakt in NRC Next, waar hij vertelt altijd bij literaire prijzen van Grunberg te verliezen. Niets van aantrekken Tom, gewoon dom Hollandse Calvinisten. Ze vinden Grunberg minder dus meer……… of was het nou andersom?

Grachtvogel

Prachtige video van Thomas Schlijper, jullie welbekend van de mooie honden en andere dierenfoto's in de Jordaan. Of Amsterdam. Hij brengt daar een boekje over uit, maar dat is er nog niet. Als zal ik het meteen melden. Hier hoort ook nog een foto bij, op de arm van z'n bazin. Zag eerst niet of het een kleine papegaai of een grote parkiet is. Maar het staat er boven. En op de arm van z'n bazin is het ook een gewone papegaai.(Op klikkken om te vergroten.) Oja, papegaaien praten, zet je geluid aan! En een vaste link naar de Schlijper foto's en video's. (Ook op Facebook en Twitter enzo.)

Kat in haar eigen Dolfinarium

Je gelooft het niet? Nee, kan ik me helemaal voorstellen. Daarom hier ook geen plaatje bijgezet. Eerst geloven dan zien. (Thomas achterstevoren.) Moeilijk om er een beeld bij te bedenken ja. Hoe werkt dat? Je weet dat je ernaar gaat kijken, anders had ik er geen blog van gemaakt. Of toch niet. Vandaag een dag om te foppen. Gisteren, bloedheet, over de dertig graden, mooie Kasteel Groeneveldparkwandeling gemaakt en gezwommen met die Bolle (m'n baas). Nee, ik zwemmen, niet die Bolle. Vandaag slechte dag voor die Bolle, dus een rondje met Harmanna. Niets mis mee. Wat? O ja, die Flipperkat. Bestaat echt wel. Geloof je het al? Heb ik van Letty van der Geest gepikt. (Beter goed gejat dan slecht bedacht. Gooise ethiek!) Facebook, niet haar website DOGTIME. Vooruit dan, omdat jullie het zijn: hier klikken en verbaas je............

MISSIONARIS & MARTELAAR

Ik heb God gezien. Nee, beter, weet nou wat God zou kunnen zijn. Een paar jaar geleden heb ik die Bolle (m'n baas) 's gevraagd wie die God nou eigenlijk was, waar ze het regelmatig over hebben. Gefronste wenbrouwen en daarna een lang verhaal (die Bolle dus) dat ik kort zal houden. God is een macht boven ons, die ons en de aarde heeft gemaakt, ons altijd in de gaten houdt, om te zien of we goed of slecht doen en zo alles van ons weet. Als wij doodgaan gaan wij naar hem toe en vonnist hij of we in de hemel komen omdat we 'goed' hebben gedaan of dat we worden gestraft voor een 'slecht' leven. Dan gaan we branden in de hel. (Als je tenminste kennis van Goed en Kwaad hebt. En dat ligt bij ons natuurlijk wat gevoelig.) Maar niemand kent hem of heeft hem ooit gezien. Er zijn er ook die geloven, want niemand weet het dus zeker, dat er heel veel Goden zijn. Nou, aangevuld met nog wat mystieke details dacht ik, gooi het maar in m'n pet. In de pet van die Bolle dan, want zo'n ding heb ik niet. Tot gisteravond. Ik keek op de TV naar een programma van het National Geographic Wild Channel over de 'Mysteries of Wolfs'. M'n wilde neefjes zal ik maar zeggen. Kijk ik altijd naar. Ze werden gevolgd door een stel onderzoekers, die ze verdoofden en zendertjes omdeden om te weten waar ze zijn, ze analyseerden prooien, de maaginhoud, uitwerpselen en hun DNA dat werd opgeslagen in centrale computers. En het mooiste shot was een wolvin alleen in haar hol, opgenomen met een verborgen infrarood camera, die moest gaan werpen. Vertwijfeld huilde ze om hulp. Ze had geen idee wat er met haar gebeurde. (Toen de eerste pup, sorry welp, er was deed ze het perfect. En bij de anderen ook) maar dat huilen zette mij aan het denken. Zij denkt dat ze alleen is, maar er zitten wel 20.000 mensen of meer naar haar te kijken. En alle gegevens over haar zijn opgeslagen in die centrale computer. Ze weten wie haar ouders zijn, de bikkel waarmee ze heeft gepaard en binnenkort ook de gegevens van haar welpjes en hoe het met ze gaat. Alles van alle families is bekend. Zijn wij dan God? En stel je voor dat ik ze dat zou gaan verstellen. 'Hee jongens, luister 's, jullie worden voortdurend in de gaten gehouden en ze weten alles van jullie'. Ze zouden me ongelovig aan staan kijken. Die belachelijke luxe huishond is gek. Waar heeft ze 't over. En als ik dan als een soort missionaris zou doorgaan: 'Jullie zien ze niet maar jullie kennen ze wel. Je ruikt ze soms en ze beginnen vaak zelf met een huilgeluid en dan gaan jullie allemaal meehuilen'. Zie je nou wel, roept dan een ouwe sjacherijnige wolf achterin het pak (heb ik van Midas Dekkers, die had bij zijn poezen ook altijd 1 echte sjacherijnige kater), het is nep, heb ik altij al gezegd. We worden belazerd. Dan worden ze ineens heel kwaad. Agressief. Dom schootpoedeltje, wie denk je wel dat je bent en het beter weet dan wij? Sodemieter op of beter........ Dreigend, met blikkerende tanden komen ze op me af als de Friezen met hun zwaarden en bijlen op die arme Bonifatius. Om mij te beschenen houd ik nog het programmaboekje van het National Geographic voor me uit, maar ze gaan er dwars doorheen en door mij. In de verte hoor ik mezelf nog roepen: jongens, jongens het is echt waarrrrrrrrrrrrr........ En toen werd ik wakker. In m'n mandje. Die Bolle kijkt over z'n iPad, waar hij in zit te lezen: waar lag jij nou zo heftig van te dromen? Ik schudde me stevig uit, blij dat ik nog leef. Ik was Bonifatius voor Friese wolven. Ha, riep die bolle in Dokkum? Dokkum, wat nou weer? Ik liep naar m'n drinkbak. Dokkum, laat maar, ik heb in een kwartier slaap genoeg mystiek gehad voor een heel hondenleven. Kijk maar naar de video hierboven. Volbeeld maken, reclame voor de Goden wegklikken, een pure reality show.

VROLIJK

Hoewel die Bolle (m'n baas) geen talent voor depressies heeft, de laatste weken toch een beetje dipperig. Kan geen kant op en wordt daar niet vrolijk van. Toen ben ik maar gaan zoeken naar een video waar hij wel vrolijk van kan worden. Gevonden en het is gelukt. Samen gezongen en gelachen en de hele video uitgekeken. 'Dancing' van Matt Harding en Melissa Nixon. Prachtige film ook. Simpel idee, heel mooi uitgewerkt. We zijn er heel blij van geworden.

CAS KIJKT YKA

Het moet toch niet gekker worden. We hebben allemaal als hond wel eens naar een bewegend beeld gekeken. Of dat nou TV of computer was. (Denk aan mijn Caya verhaal.) Maar die Fox voor die laptop noem ik geen kijken meer. Dat is voyeurisme! Even terug naar het begin. Die Fox heet Cas en is de hond van Noor (Bergen NH, kunstenares ja, mooie etsen en zo). Heb ik al een paar keer over geschreven, want Noor heeft altijd Foxen gehad. Ontzettende wijsneus die Cas, maar dat zijn alle foxen. Kun je hem dus niet verwijten. Wel een bovengemiddelde macho. Ik had Noor een link naar mijn schapenvideo gestuurd en dat heeft ze op haar laptop bekeken. Tot zover alles normaal. Loopt ze even weg, duikt die Fox boven op haar laptop en in mijn video. Grommen, piepen, en als ik een beetje lig te rollen door het gras wordt hij daar helemaal opgewonden van. Den Geilaard. Zet zelfs het beeld stil. Te laat, dat wel. Als ik ga blaffen houdt'ie zich een beetje in, maar als je goed luistert hoor je 'm grommen. De opschepper. Durft'ie wel als ik ver weg in 't Gooi zit. Daar zullen we het nog wel eens over hebben. Kom gauw weer eens langs. Een strandwandeling in Bergen aan Zee zie ik altijd zitten. (Wat een foute beeldspraak!) Maar alles bij elkaar, een leuke video. Kijken..........

DIE BOLLE BLOOT

Ja, het heeft even geduurd, maar die Bolle had andere problemen aan z’n hoofd en ik moest echt toestemming vragen om de foto hierboven te laten zien. Anders had ik wel een kennel bij Caya kunnen huren en de hei is me te lief. Is gebeurd en ik heb het uitgelegd. Om m’n verhaal erbij moest hij wel lachen. Nou, daar gaat’ie dan. Sinds die Bolle uit Berlijn terug is loopt’ie met z’n hoofd in de wolken. Nee, niet van vreugde, want het gaat minder goed dan hij dacht, maar zogezegd in de Clouds. Dat is iets nieuws met opslag en werken vanuit centrale servers ergens. (Gooi maar in m’n pet. Wil je weten hoe dat werkt klik hier.) Toen hij daar een tijdje mee bezig was kreeg ik argwaan. Elke dag met z’n kop in de wolken, wat moet’ie daar? Even een lullig bericht, die Bolle is in de categorie van 1 op de 4 Nederlanders terecht gekomen met een levensbeëindigende ziekte. Kanker ja. Nou, dat zijn we hier inmiddels wel gewend en we gaan zo optimistisch mogelijk vrolijk verder. Maar daarom kreeg ik argwaan met de kop van die Bolle alsmaar in de wolken. Kreeg het vermoeden van een dubbele agenda. En toen moest ik ineens aan die plaat hierboven denken. Had ik een tijdje terug al gezien in z’n archief en heel hard om moeten lachen. Heeft’ie me uitgelegd. Eind jaren negentig waren hij en zijn vrienden alsmaar bezig met grappen in Photoshop uit te halen. Om zo dat progamma te leren gebruiken. 1 van de opdrachten die ze elkaar gaven was: een beeld uit het diepst van onze gedachten. Zo dus. Veel blote meiden ja, maar ook veel bouviers. Dat pleit voor ‘m. Maar denkend aan die foto wist ik het meteen: Inderdaad een dubbele agenda. Kijk, de toekomst van die Bolle is voor eeuwig op een wolk met een harpje. Daar moet’ie dus niet aan denken. Voor eeuwig nog wel. Een harpje! Het moet toch niet gekker worden. Hij maakt nu van de gelegenheid gebruik om vooraf in die Cloud z’n eigen wolkje samen te stellen. Zoiets als op de foto. Dat kun je wel eeuwig uithouden, nietwaar? Wat? Ja dat klopt. Ambam Zilverrug heb ik er bijgezet. Die Bolle had z’n eigen macho een beetje onderbelicht vond ik. Wat? Ikzelf? Ja klopt ook. Linksonder heb ik mezelf erbij geplakt, niet alleen omdat ik daar wel bij wil zijn, maar het zal me toch niet gebeuren dat er meer blote meiden dan bouviers op staan!

STOEIPARTIJ

Ja, vorige blogje was een beetje rommeltje en daar gaan we nog even mee door. Ria (van Noah en Miro) stuurde nog een video na de inzendtermijn, dus die was te laat. Maar daar doe ik niet aan, zeker niet als het een leuk filmpje is. Is gemaakt door Corry (en Corry is, als ik het goede heb begrepen de bazin van Casanova en Casanova is de pa van Miro) (it's all in the family ja) Rollebollende boeven. Wat ik met Koen en Klaas doe. Lekker beetje matten en bijten, hard rennen en rollen. Kan niet met Boy, daar is'ie te klein voor. Die gaat al achteruit als ik een vrolijke bui heb. Zinloos geweld piept'ie dan. Kortom, niet echt dominantie, maar dat hoort er natuurlijk wel bij. Is inbegrepen. Laten we aan de geleerden over. Daar heb je als hond niets mee te maken. Krijgt Noah het nog wel moeilijk mee, want Miro wordt een stevige donder zo te zien. Lekker kereltje wel. Moet ik eens langs. Dus nog een keer, Noah en Miro in een film van Corry. Nee, geen geluid. Dat bedenk je er zelf maar bij. Die Bolle heeft me geleerd hoe ik dat moet nasynchroniseren, maar daar heb ik nu geen zin in. En die Bolle ligt plat in bed. Chemo hoogtijd. Komt goed.

Weer een nazending nu van Carin Fremery. Moet er even bij: Wat een heerlijk filmpje van Noa en Miró! En ja hoor je hebt het helemaal goed begrepen, Corry is de eigenaar van Casanova, en Casanova is de pa van Miró maar ook de pa van de schapen drijvende Luchendo die op zijn beurt weer een broer is van Miró.........

HEIDERONDJE MET DE NIEUWE CAMERA

Veel gekker moet het niet worden. Ik sta alsmaar sur place (zo heet dat in wielrennen, maar een hond kan niet wielrennen) te maken en ook nog blogjes in elkaar te draaien. Met schrijven heeft het niet veel meer te maken. Vanochtend nog even de nieuwe Noah en Miro ingezet en nu heb ik alweer een video. Die Bolle wilde niet op z'n bed blijven liggen en heeft tijdens het middagrondje (met z'n hondje en dat ben ik dus) z'n nieuwe camera verder uitgeprobeerd. Harmanna was er ook bij. Daarna is'ie weer achterover in bed gevallen. Heb ik alles shots even snel aan mekaar gehangen. Waarom, om jullie tsinkend jaloers te maken. Dit is 1 van de 5 ronden die we lopen. Een korte omdat die Bolle niet top is. 20 minuten, is ook vaak de ochtendronde. Want let op, het eerste shot is nog geen minuut lopen van ons huis. Alleen een fietspad oversteken. De grootste ronden duren een paar uur en we kunnen ook nog de hele Utrechtse Heuvelrug af. Naar Rhenen zelfs. Wel wegen oversteken maar lopen door het bos.En toen kwamen we thuis en zagen we de buren (koolmezen) bezig met uitvliegen. Dat hebben we al vaak gezien, maar vind die Bolle altijd een magisch moment. Hij had wel meegewild, maar als hij moet kiezen is het geen klein kastje en toch liever dat grote bed op 2 meter afstand.

Bellamy

Even weer een gedichtje tussendoor. Van Jacobus Bellamy. Komt omdat ik bezig ben met een blogje over de diepste zieleroerselen van die Bolle(m'n baas). Zeg maar die Bolle bloot. En dat is ook bijna letterlijk. Je gelooft je eigen ogen niet. Dat blogje heb ik al helemaal af hoor. Is heel gaaf geworden, maar ik durf niet. Als hij dat leest sta ik meteen m'n rugzakje op straat en kan ik op zoek naar een brug om onder te leven. Dat is niet zo ver hoor, gewoon de spoorbrug hier aan de overkant. En er zit ook nog een meertje naast. Was vroeger de bron voor het Hilversumse Natuurbad en in de winter de IJsbaan. (Foto hierboven. IJsbaan en rechtsonder de ouwe Crailose brug. Alles bijna 100 jaar geleden.) En er wonen nog meer zwervers. Echte zwervers met veel bierblikjes in sigarettenlucht en versleten tentjes. Laatst nog een ouwe caravan uitgebrand. Kon de brandweer niet eens bij. Alles uitgebrand. Lastig dus, een hond met zeer vaste gewoontes en haar hapjes en drankjes op tijd, die een zwervershond moet worden? Vandaar dat ik er nog even over moet nadenken. Slaap er echt slecht van. Conflict tussen plicht als vrije blogger en status. Schijnt meer voor te komen. Wordt wel na het weekend. Daarom eerst een gedicht dat die Bolle zeker zal aanspreken. Hopelijk een beetje gunstig zal stemmen. Komt'ie:

Een ontdekking

Waarom of toch de Dichters
Zo graag een teugje drinken?
Dit vroeg ik aan mijn Zangster,
En zij gaf mij ten antwoord:
'Er was in oude tijden,
Een bron, die aan de Dichters
En vuur, en geest kon geven;
Hier dronken ze uit, en zongen
Ter ere van hun Goden,
En dappere oorlogshelden.
De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.
Nu drinken zij en zingen,
Door 't sap der edle druiven
Gesterkt, de schoonste zangen.'

Jacobus Bellamy (1787-1786)
uit: Gezangen mijner jeugd (1782 )
Van : LaurensJanszoon Coster.

FILM OVER INGRID JONKER

Ze is niet oud geworden, heeft een zwaar leven gehad. Heeft hele mooie gedichten geschreven. Ja, had ik de vertaling wel bij nodig. Die Bolle niet, die begrijp het Afrikaans ook. Ze hebben een film over haar leven gemaakt. Hierbij de reclame. Met trailer.

Maar het gaat eigenlijk om haar gedichten.

Ek wil nie meer besoek ontvang nie
nóg met koppies tee boeretroos en veral nie brandewyn nie
ek wil nie hoor hoe hul wag op gevlerkte briewe nie
ek wil nie hoor hoe hulle wakkerlê in hul oogkasse wyl
die ander slaap wyd soos die horison om sy wenkbroue
en wat wil ek weet van hul eenderse kwale
die een sonder eierstokke, die ander met leukemia
die kind sonder 'n draaiorreltjie en die ou man
wat al vergeet het dat hy doof is
die bevlieging van die dood in die robots van groen
die mense wat leef by die see soos in die Sahara
die verraaiers van die lewe met die gesig van die dood en van God

ek wil net alleen wees op reis met my eensaamheid
soos 'n wandelstok
en glo dat ek nog enig is

Ik wil geen bezoek meer ontvangen
niet met kopjes thee boerentroost en vooral niet met brandewijn
ik wil niet horen hoe ze wachten op gevleugelde brieven
ik wil niet horen hoe ze wakker liggen in hun oogkassen terwijl
de ander slaapt weids als de horizon om zijn wenkbrauwen
en wat wil ik weten van hun altijd eendere kwalen
de een zonder eierstokken de ander met leukemie
het kind zonder draaiorgeltje en de oude man
die al vergeten is dat hij doof is
de bestorming van de dood in het stoplicht op groen
de mensen die leven aan zee zoals in de Sahara
de verraders van het leven met het gezicht van de dood en van God

ik wil gewoon alleen zijn op reis met mijn eenzaamheid
als een wandelstok
en geloven dat ik nog uniek ben

Ingrid Jonker (1933-1965)
vertaling: Gerrit Komrij

Nog eentje. Een heel bekend gedicht van haar:


Korreltjie sand

Korreltjie korreltjie sand
klippie gerol in my hand
klippie gesteek in my sak
word korreltjie klein en plat

Sonnetjie groot in die blou
ek maak net 'n ogie van jou
blink in my korreltjie klippie
dit is genoeg vir die rukkie
Kindjie wat skreeu uit die skoot
niks in die wêreld is groot
stilletjies lag nou en praat
stilte in Doodloopstraat

Wêreldjie rond en aardblou
korreltjie maak ek van jou
huisie met deur en twee skrefies
tuintjie met blou madeliefies

Pyltjie geveer in verskiet
liefde verklein in die niet
Timmerman bou aan 'n kis
Ek maak my gereed vir die Niks

Korreltjie klein is my woord
korreltjie niks is my dood