Doodsmak

Zo, daar ben ik weer. Nee, weet niet precies wat er is gebeurd. Alleen dat ik verdwaasd midden in de hei lag en Harmanna en Karin, de bazin van Peggy en Bram, met dodelijk verschrikte gezichten boven me stonden te kijken. Ik lag op mijn rug en kon me niet bewegen. Langzaam kwam ik weer een beetje tot bezinning en ik schijn heel verbaasd te hebben gekeken. Toen ik weer trillend op mijn poten stond begonnen Harmanna en Karin overal in de knijpen en te duwen. Mijn rug, mijn dijen, mijn poten. Maar ik bleef verbaasd staan kijken. Toen liep Harmanna een stukje weg en riep: kom eens hier. Dat deed ik. De meiden haalden allebei opgelucht adem. Dat ziet er normaal uit, zei Karin. Rustig zijn Harmanna en ik naar huis gelopen. Beetje verdwaasd nog. Wat was er nou gebeurd? Dat hoorde ik toen ze het aan die Bolle vertelde die meteen achter z'n computer vandaan kwam. Ik zag hem schrikken. Ik was met Bram, de beagle, weer als een gek aan het rennen geweest over en door de hei. Bijtend en duwend. Ons gewone spelletje. Ik ben sneller dus ik jaag hem op of laat me door hem opjagen. Maar Bram moest naar huis en werd aangelijnd. Toen ben ik in m'n eentje de hei ingescheurd. Dat heb ik overgehouden uit mijn puppietijd. De dolle vijf minuten. Dat gaat op volle snelheid en ik kan heel hard lopen. En toen gebeurde waar die Bolle altijd al z'n hart voor had veastgehouden. Op volle snelheid trapte ik met allebei mijn voorpoten in een heel diep gat. Ruggelings sloeg ik een keer over de kop en kwam plat op mijn rug terecht. Die Bolle trok helemaal wit weg en Harmanna zag er ook nog steeds heel bleekjes uit. Ze loopt weer gewoon? Niks trekken of hinken? Nee, maar wel voortdurend met de staart tussen haar achterpoten. Ze is nog steeds verdwaasd zeker. Hij voelde aan m'n staart, maar daar zat geen kracht meer in. Hing helemaal slap als een vaatdoek. Kon hem niet meer bewegen. Hij ook weer knijpen en voelen, maar er zat geen breuk. Verlamd? Achjee, die mooie staart die altijd zo trots tot 'tussen m'n oren' staat. Hij liet me heen en weer lopen en even een sprintje maken. Zag er goed uit. Harmanna had al opgezocht welke dierenarts weekenddienst had. In de verte blafte een hond. Ik deed een paar stappen, blafte even terug, maar het klonk niet erg overtuidend. Laten we een uurtje wachten, zei hij. Even aankijken. Nog geen kwartier later, ze zaten achter een glaasje wijn voor de schrik, hoorde ik ineens mijn vijanden van boven voorbijkomen. Ik vloog naar buiten en gaf, dansend op mijn achterpoten, mijn hardste en meest kwaadaardige blaf. Het grote sterke boefspel, zegt die Bolle altijd. Maar nou riep'ie verheugd: Kijk kijk kijk kijk...... m'n staart stond weer strak omhoog met een mooie boog tot bijna tussen m'n oren. Ze renden naar buiten en begonnen me helemaal te omhelzen en te knuffelen. Werd er helemaal verlegen van. De pijl op de foto wijst naar de plek van mijn indrukwekkende koprol. Die Bolle ging nog kijken, maar ik ben een andere kant opgelopen. Geef die portie maar aan een andere Fikkie.

Snaky

Bouviers zijn niet alleen de mooiste, de leukste en de intelligentste honden ter wereld, ze hebben ook een fijn, gevoelig en vooral heel geduldig karakter. Maar dat ben ik nou even zo zat als kouwe pannekoeken. En dan kan het me geen reet schelen of het panne of pannenkoeken is. Het wordt helemaal niks meer met die Bolle. ´Druk´ kan ik al geeneens meer uit m'n bek krijgen, maar nou is ie ook nog ziek en eind van de week moet'ie een paar dagen naar Berlijn........ wanneer houd dat allemaal eindelijk eens een keer op en gaan we weer gewoon een hele dag het bos in? Houtet wel een een keer op. Daar begin ik toch ernstig aan te twijfelen. Zondag doet dat stuk van Bikkel z´n VZH examen. Nog wel in Hilversum op het terrein van de Caya club. Nee, niks Caya club. Is de Bouvier Dressuurgroep Hilversum. Meneer in Berlijn dus. Weetjewat.....HIJ KAN DE POT OP!!! Zo dat is er uit. Lucht lekker op. Heeft die Bolle toch gelijk. Gooi het in de groep, roept'ie altijd als iemand iets dwars zit. Maar ja, mijn vriendjes zijn als de dood voor m'n stevige poten dus als ik iets in de groep wil gooien zijn ze meteen pleitte. Behalve Yentel, de StBernard. Die laat zich gewoon boven op me vallen en dan moet ik hard werken om er weer onderuit te komen. Vraagt die Bolle altijd wanneer die nou eindelijk z´n kruikje omdoet, heeft´ie echt, om te controleren wat de kwaliteit van de inhoud is. Onzin, er staat genoeg cognac in zijn eigen barretje. Het wordt dus allemaal helemaal niks. Kan geeneens lekker op de site van die Sound to Pictures Steven gaan rondrossen want ik ben het wachtwoord vergeten. Dom dom dom. Ga ik maar weer terug naar m´n internet spelletje. Snakes and ladders. Past goed bij mijn stemming. Leuk spel, maar je moet wel net zo intelligent als een boef zijn. Hahahahahaha, hoor ik vanuit een andere kamer. Ligt die Bolle in zijn bed te schuddebuiken van het lachen. En dat is een hoop schuddende buik hoor. Tsssjaa.....wel verleidelijk. Kan er natuurlijk ook nog even naast gaan liggen...........

Koninginneduct

Daar gaat de QUEEN, riep die Bolle (m'n baas) plotseling. Hoezo de 'QUEEN'? Dat was m'n vorige blog. Ineens ging het licht aan, ja natuurlijk. Ik grijp m'n fotocamera en scheur naar boven, naar z'n werkkamer. Klik. Te laat natuurlijk. 15 seconden. Jammer maar helaas. Vandaag opent ze het ecoduct, nu dus, van het Goois Natuurreservaat. Wilde ik niet weten. Stelletje eikels, hondenhaters, mensen ook. Vinden ze maar lastig. Daarom niet eens een mooie website. Saai saai saai. Afhouwen, niet communiceren. (Kijk bij de Utrechtse Heuvelrug) En ik moet altijd aan de lijn en volgens de Telegraaf een waanzinnige, torenhoge boete als ik achter zo'n domme reetrut aanga. Ze kunnen me wat. Nee, niet bepaald m'n vriendjes, maar ja de majesteit....... Ook wel een hoog Telegraaf gehalte natuurlijk, maar een bouvier weet nou eenmaal waar het gezag ligt. En dat heeft ze. Vraag maar aan die tweehonderd van Mertens. Noemen ze tegenwoordige bedrijfselite. Die weten 't. Anders hadden ze er geen last van. En zij willen zelf de macht, dus moet de koningin ingeperkt worden. Majesteit: Niet lopen op het gras, honden aan de lijn en verboden te poepen! Zoiets dus. Denken ik en de majesteit precies hetzelfde over, maar dat mag ik niet schrijven van die Bolle. Heeft iets met postzegels en mijn achterkant te maken. Houzee Bee, ORANJE BOVEN! Voor je het weet is Verdonk hier de baas........

Koninginnedag

Nou dat wordt dus helemaal drie keer niks. Koninginnedag bedoel ik. Koud, regen en ik hoorde die Bolle (M'n baas)de Spandershoeve reserveren voor vanavond en daar mogen geen honden naar binnen. Balen. Meestal is die Bolle daar heel strak in hoor. Geen honden, hij ook niet. Gaaf. Maar ja, de Spandershoeve is het beste Indonesische restaurant van Nederland en daar hebben Harmanna en hij zo een beetje gewoond vroeger. Huwelijksdiner gegeven ook. Zijn stamkroeg heeft'ie opgezegd vanwege een honden verbod. Sterk en zo hoort het. Nou gaat'ie niet altijd met mij naar de kroeg, maar zijn stelling is, niet met hond dan ook niet zonder hond. Dat zeg ik. Z'n vorige boef, Kim, mocht wel altijd mee naar de Spandershoeve. Geen punt. Maar nu hebben ze een ster. Sjiek de friemel. En, zei Guido, de Spandershoeve baas, als ik honden toelaat (en voor mij mogen ze) ben ik m'n ster kwijt. Dat begreep die Bolle en stapte achteloos over zijn principes heen. Zwakkeling. Zit ik grammieterig door het nieuwe bouvierblad te bldaderen, zie ik allemaal foto's van Bikkel die hij van mijn site heeft gejat. HAHAHAHA. Maggie. Zo'n stuk moet doen waar die zin in heeft. Lekker. Zie ik ook ineens een foto van die Bolle tijdens de boevenwandeling op de Hoge Lage Vuursche terwijl hij staat te filmen. Allemaal foto's maar geen link naar mijn site met de video's. Flauw, heb ik wel gestuurd. Doe ik het zelf maar. LINK. Maar deze kondinginnedag is wel mooi ... o nee, dat mag je niet zeggen van een koningin. Nou klote dan. Sorry Wim...Alex ook.

Dag van de Hond

Nee die niet. Echte honden. Hoorde ik op RTL-Z dat het morgen (was afgelopen zaterdag) de dag van de hond is. Wat nou weer? O, omdat het aantal honden als proefdier veel groter is geworden. Kan er alleen op internet niks van terugvinden. Dierenbescherming, niks. Lekker dier, altijd haantje de voorste........ o nee, dat is tegenwoordig wakker dier. Kukelukuuu, ook haantje ook niks. Zelfs niet bij proefdiervrij. Of op hun speciale hondenafdeling. Noppes. Maar we weten al dat honden overal voor worden misbruikt. Nou weer voor de EK. (De foto heb ik gejat van Bieslog, want aan die Bolle heb ik nog steeds niks. Zit nu even snel achter z'n compu omdat de montage PC staat de renderen.) In allebei de gevallen gaat het alleen maar om een goed gevoel bij de mensen. Wel een goed gevoel met een bijsmaakje. Bij allebei ja.

TOM TOM

Niks stappen in de Jordaan. Had ik me nog zo goed voorbereid. Van die prachtige Jordaan website het hele kroegengebied gedownload en uitgeprint. Wist ik precies waar we naar toe moesten (de bierglaasjes) en hoe te lopen (volg de bierglaasjes). Die Bolle drinkt natuurlijk alleen maar wijn, maar dat lossen we ter plekke wel op. Dacht ik. Niet dus. Naadje poep. Zat ook met Pasen alsmaar te werken (video monteren). Over de hei naar het Bonte Paard in Laren. Meer zat er niet in. Liet Manny die mooie plattegrond zien. Prachtig riep ze. Kan zo op de sateliet. Wat nou weer? Jouw plattegrond ziet er precies uit als een TOM TOM plaatje. Dus zetten we die op de sateliet en binden die Bolle stiekum een zendertje om. En als hij dan een van die kroegen binnenwandelt zien we hier in 't Gooi zo'n bierglaasje oplichten. Vooruit, laten we ook een belletje rinkelen. Kunnen we hem op zijn kroegentocht volgen. En als er dan teveel bierglaasjes zijn opgelicht weten we dat hij eerste hulp nodig heeft. En natuurlijk waar we hem kunnen ophalen. Maar dat weet ik zo ook wel, riep ik. Helemaal bovenaan rechts. Papeneiland. Altijd de laatste pomp voor het station. Zegtíezelf. Daarna loopt hij naar de trein. Of doet een taxi. Maar daar moet jij niet bij zijn, zei Harmanna. En ik ook niet. Doet'ie liever alleen of met een paar van die vriendjes van 'm. Wij gaan wel een keer met zijn drieen. Net zo leuk. Jaja, zuchte ik, maar zo kom ik er nooit. Alleen vanochtend even weg. Naar de opening van een revalidatiekliniek voor honden. Van Dokter Annemarie. Ook gefilmd. Dogaerobics, ofzo. Zit'ie nu weer te monteren. Ineens was ik het zat. Mafkees. Je vrije dag dubbelop bezet. Nou is het genoeg. Kommee. Deruit. Nee niks maar, nu het bos in. Ja ik sta er ook op, heel leuk, en Mika en Lia ook en overmorgen af is ook goed. Stoppen en stappen.....NU. Vidioterie!

Camathome

Kom ik toch weer op achterstand. En ik doe nog wel zo mijn best om bij te blijven. Riep ik verheugd dat de grote blogjongens en meisjes mijn trendje kruisbestuiving gingen meespelen, gaan zij weer een hele stap verder. Die blogmeiden bedoel ik eigenlijk. Nieuw spelletje. Wie laat zich door Thomas Schlijper fotograferen? Tijdje geleden Bieslog (met iepot ook al), vorige week Merel Roze, vandaag Corrie van Camathome. Die heeft het heft in eigen hand genomen. Ja de hele dag in Amsterdam rond hangen om Thomas tegen te komen is natuurlijk zoiets als een mijl op zeven. Maar toch. Hee Bolle, je doet wel of je het zo druk hebt, maar wordt het niet weer tijd voor je rondje Elandsgracht, Lindengracht, Prinsengracht? Dat is toch jouw vaste doorzakrondje als je 't Gooi zat bent. Met het Papeneiland op de hoek en Ko Meier dat nu niet meer Ko Meier heet. Trouwens je kent al die kroegen achter de Papeneilandlink. Die Schlijper moet daar ergens in de buurt wonen, want uit die hoek zie ik de meeste foto's. Hee ouwe Jordanees van me...... effe stappe morrege? Tour des Jardins. Samen op tuinentour?

what's in a name

Vertelde ik al, toen ik door Caya heel kort werd geknipt, was die Bolle even naar mijn moeder met haar pups gaan kijken. Sweet Pea. Allemaal Sweet Pietjes dus. Zo heet ik ook, Yka Sweet Pea van Caya's Home. Bij een hondenstamboom is dat de gewoonte. Die Bolle heeft er Sweetkokomo van gemaakt, omdat hij vind dat de vader er ook toe doet en het klinkt veel leuker. Vind hij. Want op de hei vinden ze dat maar belachelijk. Als ik me voorstel kijken ze me met grote ogen aan. Yka WAT? Yka WIE? Nou, dat word je goed zat en tegenwoordig begin ik maar meteen te hollen of te grommen, slaan we dat tenminste over. Maar na de knipbeurt, op de hei, de hei met de koeien vlak bij Caya, kwam de oplossing. Daar kwam ik zo'n klein nichterig Russeltje tegen, die na een intense renpartij (wat kunnen die kleine beesies toch hardlopen), zich hijgend voorstelde. Ik ben Ollie Baas en hoe heet jij. Ben jij de baas? Probeerde ik hem nog af te leiden. Maar daar trapte hij niet in. Zo heet mijn baas: Baas. Dat is zijn achternaam en dus heet ik ook zo. Een idee natuurlijk, maar dat schiet niet op. Als ze de achternaam van die Bolle horen moet'ie het ook drie keer herhalen. Zeg maar Yka, zei ik. En verder? Verder niks. Nee dat kan niet. Een fatsoenlijke hond heeft een achternaam. (Wat een Gooise wijsneus.) Hij keek me peinzend aan, zag ineens mijn versgeknipte vacht en riep, ik weet het. Jij heet Yka Korthaar. Boem, hoorde ik achter me. Die Bolle was met een klap achterover gevallen en lag piepend naar adem te happen. Wat, niet begrijpen niet? Laat maar, is een lang verhaal en ik moet het hier korthouden van die Bolle. Ja, hij is wel weer tot de wereld gekomen.

aaipoot

Jij met je grote harde poten, riep die Bolle (m'n baas) toen er weer een klein hondje piepend van ellende terugrende naar zijn baas. Hoe vaak heb ik nou niet gezegd dat je daar voorzichtig mee moet zijn. Jij bent veel te groot en te sterk voor die kleine hondjes. Zelfs grote honden zijn bang voor die harde zwaaiarmen van jou. Nou hij vroeg het zelf, riep ik verontwaardigd. Hij kwam naast me staan en riep 'Ik wil een aaipoot'. Nee, dat vroeg hij helemaal niet. Hoezo niet?! Dat hoorde ik toch zeker zelf. Die Bolle schudde z'n grijze hoofd. Hij zei, ik wil een I Pod. Nou dat zeg ik toch, een aaipoot. Zeker weten. Nee, dat is wat anders. I Pod is Engels Amerikaans. Daarmee bedoelen ze zo'n klein apparaatje dat je om je nek hangt met twee van die doppies in je oren. Kun je muziek mee afspelen of gesproken tekst die van tevoren is opgenomen. O. Dat klonk heel dom, maar ik begreep het nog niet goed. Wat moet dat beest daar nou mee. Wij houden helemaal niet van muziek en dat gelul hebben we al genoeg aan onze kop. Kom hier, blijf, vooruit, af, volg........ ineens kreeg ik een idee. Vet cool hee. Ik wil ook een aaipoot eh....iepot. Toen was het die Bolles beurt om dom te kijken. En net zeg je nog geen muziek en vooral geen gelul. Precies. Ik laat jou die iepot inspreken met al die belachelijke commando's van jullie. Volg, blijf, noem maar op. Dan loop ik midden op de hei en speel dat bandje af. Blijf, volg, hier, jeweetwel..... en dan, weet je wat? Nou wat dan? Dan doe ik het niet. HAHAHAH En dan start ik dat bandje weer en dan doe ik het weer niet. Laggguuuhhhhhhh..... Kijkt die Bolle me hoofschuddend aan. En wat wil je daar nou mee zeggen? Dat je het anders wel doet?!

Kreeg ik een paar dagen later zo´n ding, loop ik midden op de hei, druk op play en weten jullie wat? Schrik ik me toch helemaal de klere, klinkt er keihard in de grote stilte de boze, dwingende stem van Caya die roept.....YKA FOEIIIIIIIII..... Niks LOL, niks cool. Ben ´m meteen verloren.

Kruisbestuiving

Ik heb een trendje gezet. Hoi Hoi Hoi. Jazeker, helemaal in mijn eentje en nu spelen de grote jongens en meisjes ook mee. Kruisbestuiving. Zo heet dat spelletje. Big deal, bromde die Bolle (m'n baas) voor wie het niet gauw goed is.Dat doen de grote media al jaren. Hebben ze niet genoeg te schrijven, schrijven ze maar over elkaar. Hee Bolle, ga aan je werk. Herinneren jullie dat verhaaltje over de Blogmeiden? Precies, met Corrie (Camathome) en Merel Roze. (Die andere ben ik vergeten. Heeft geloof ik ook geen blog meer. Was er zeker met de haren bijgesleept. Kan met mij niet meer want ik ben gisteren naar Salon Kittie geweest. Caya ja. Die Bolle heeft even met de nieuwe pups van m'n moeder staan spelen.) Nou Merel schrijft een blogje en Thomas Schlijper maakte daar een foto van, wat zij dan weer vermeld. Dat noem ik nou vet cool. De foto staat hier boven en de blog van Merel (gave blog) heet fietsbloemdieven. Hardstikke leuk joh. Doen we nog een keer. Ga ik weer op zoek naar een andere kruispartner. Maar ja, dan heb ik een groot selectieprobleem. Op internet kun je elkaar niet ruiken.

Boodschappen

Tsja, wat moet ik daar nou van denken. Mooi wel, aan de ene kant. Maar ja, daarna wordt je als een zacht gekookt eitje tegen de winkelruit geparkeerd. Nee, dan is achter in een auto wachten tot er uitgeshopt is een stuk aangenamer. Geeft meer status ook. Maar Mascha is top. Die loopt achter de scootmobiel van Ineke aan als ze naar de supermarkt gaan. Mooie tippel. Gaaf. Moet ze bij het fietsenrek wachten. Matig. Doet ze dus niet. Slipt vaak stiekum mee naar binnen en kuiert mee tussen de schappen. Vet cool. Dat zou wat voor mij zijn. En ik heb met mijn hoogte veel meer schapruimte binnen bijtbereik. Wauwww. En weet je wat? Ze hoeven aan mij nooit te vragen of het een onsje meer mag zijn.......
(Foto, natuurlijk, Thomas Schlijper.)