Alle Gezindten

Kerken en honden, gaat meestal niet samen. Maar Kerstavond (maandagavond) is er een nachtdienst in een bos waar honden ook helemaal welkom zijn. Klopt. heb ik al een keer over geschreven. Was in het Corversbos waar ik ook m'n vriendje Bram tegenkwam. Nu is het bij Schaep en Burgh voor het Capitool. Neeneenee, helemaal niet schrijffouten, dat is Oud Nederlands. Vorig jaar konden we niet want toen waren die Bolle en Harmanna net terug uit Zuid Afrika. Maar nu gaan we absoluut zeker weten. Oke, hier klikken voor de website en de routebeschrijving zet ik hier onder. Wat? O, dat moet ik even vragen aan die Bolle. Geloof? Hij lacht, alle gezindten. Begrijp ik niet maar het zal wel goed zijn. Misschien komt Bram ook weer. Of Koen, of Santo, of Lisa dat zou toppie zijn. Maar Lisa is niet zo van de gezinten geloof ik. Maakt niet uit. Die Bolle ook niet. Maar allemaal wel komen hoor.

Herries klasje

Beetje herhaling van zetten. Dat krijg je als je ouder wordt. De vorige keer schreef ik over het tentamen dat ik had gedaan aan het eind van het semester. Maar nu is het weer eind van het zoveelste semester. Natuurlijk Herries klasje, samen met die Bolle (m'n baas). Dat vinden we allebei hardstikke leuk. Lekker beetje appel, oefenen, trainen en daarna snel over de stormbaan. Zo noemt die Bolle dat. Is iets uit z'n diensttijd heel lang geleden. (Ergens '62 van de vorige eeuw.) En stormen doet'ie allang niet meer. Hahaha.... Toch was het dit jaar anders. Heel anders mag ik wel zeggen. Waarom? Donderdag maakten we een grote wandeling door de Lage Vuursche. Niks bijzonders. We wandelen vaak in de Lage Vuursche. Stonden we ineens op een natuurkampeerterreintje. Dat wordt niet meer gebruikt, maar wel bijgehouden. Ideaal oefenveldje. Hebben we al meer gedaan, maar waarom nu? De aap kwam gauw uit de mouw. Na een serie snelle oefeningen, ging lekker hoor, kreeg ik alle complimenten en de opmerking, dat doen we zaterdag ook zo. Zaterdag? Examendag, dat weet ik, maar waarom maak je je daar zo dik over? Omdat zaterdag de rollen zijn omgedraaid. ?!? Wij lopen en Caya komt dat filmen. Al twee jaar film ik Caya met verschillende honden, nu ben ik, pardon, zijn wij aan de beurt. En we gaan er van uit dat ik beter film en dat Caya beter is met honden, maar zo slecht filmt ze helemaal niet, dus wij moeten even erg aan de bak. Om kort te gaan, het ging eigenlijk heel goed. Oom Herrie was teverden over ons en die Bolle was blij. Daar gaat het toch om? Wij kregen dat videoteepje van Caya en die Bolle heeft het mij laten monteren. (Gaat steeds beter. Cutterboef.) Veel wij ja, ook nog een beetje Cindy en Bikkel en een deelnamer die helemaal gek is met z'n hond. Ja, ik heb wel de boeven er tussenuit gehaald. Nee, niks gewonnen. Dat was voor Cindy en Henry. Vond ik wel flauw hoor. Vergeleken met ons zijn dat halve professionals. Heb Henry er tot slot nog even aangehangen. O ja, maakte Herrie nog een grapje tegen die Bolle toen we gingen stormen. Ben je der klaar voor, vraagt'ie met een brede grijns op z'n gerzicht. Helemaal, zegt die Bolle. Pilletje onder de tong? Nog meer grijns. Pilletje onder....... Begint die Bolle toch te schateren van het lachen. Gaat toch wel een hoop aan een eenvoudige boef voorbij. Niet?

Elf

Nee, niet 10 + 1, maar elfje zo'n klein schattig sprookjesmeisje. Zoiets als ik dus. Maar dan heb ik buiten die Bolle waard (m'n baas) gerekend. Je kon er op wachten. Feestdagen dus veel grappen en grollen op internet. Van de bazin van Anouk, Karin ja, kreeg die Bolle de beste wensen en de link naar deze site Volgens mij hebben we dat al eens gedaan, maar jezelf herhalen heeft die Bolle nog nooit een probleem gevonden. Alleen gooit hij niet zichzelf voor de leeuwen. Daar heeft'ie mij voor. En ja hoor daar ging ik. Een dansend elfje. Niks lief aardig mooi en schattig, maar een domme afsplitsing van de kerstman, dansend op zo'n belachelijk Amerikaans ratelmuziekje. Elf yourself heet dat. Kijk eerst even naar mij, dan ben je gewaarschuwd. En als je een dierenvriend bent, niet zoals die Bolle dus, dan misbruik je gewoon jezelf, of je vrouw of een goeie vriend, maar nooit je hond of je poes. Oke, eerst even naar mij kijken hier klikken en.......Wacht even, nee kijk maar en dan terugkomen. Wraak, wraak, zoete wraak. Heb nou gezien hoe het moet. Der kan veel meer. De mijne is veel leuker. Meer slachtoffers ook. KIJKUUUUHHHHHHHHHH hier klikken. Ena ls je er nog geen gnoeg van hebt, maak er dan maar zelf 1 of 2 of 3 of.... 4 is het maximum. Succes

Gekke Gans.......

Dat roept die Bolle (m'n baas) wel eens tegen me. Gekke Gans, met gak geluid. Dat is de vriendelijke versie van Maffe Makreel. Als het erger wordt valt'ie terug in de 1 lettergrepen. De Dikke Van Dale noemt dat schuttingtaal. Terug naar de gans. Wij Bouviers werden in Vlaanderen, waar we vandaan komen (we zijn Belgen ja) koe - hond genoemd. (Precies in het Frans Bouvier, maar begin nou niet weer over die twee talen. Ze hebben al genoeg ellende aan hun hoofd daar.) Wij zijn dus gefokt als koeiedrijvers. (Nee, zonder N want begin vorige eeuw is nog ouwe spelling. En we zouden stoppen met taalproblemen.) Maar een beetje boef met opleiding en jeweet dat boeven snel en makkelijk leren en nooooooit meer vergeten, doet evenzo makkelijk schapen, paarden, geiten en...... daar komt'ie....ganzen. Was vroeger heel gewoon. Er zijn beroemde verhalen over ganzenhoeders. (Nee, niet zeuren, die N is gewoon meervoud.) Gij gelooft't niet? Hoeft niet, ik kan het laten zien. Heeft die Bolle vandaag zitten monteren uit het beeldmateriaal van een Texaanse videograaf. Want daar hebben ze zoveel land dat ze nog vee moeten hoeden. Echt waar. In Europa doen ze het ook nog wel, maar dan is het meer voor de sport. Met wedstrijden. Zoals 'One man and his Dog' in Engeland. Kun je zien op de BBC. Maar dat zijn Border Collies. Ook goed hoor, maar natuurlijk geen bouviers. Ja het stinkt hier. Ga nou maar kijken.........

Flipje

Nee, niet dat aardbeienmannetje uit Tiel. Hoewel, die zou er in levende lijve misschien ook zo hebben uitgezien. Dit gaat over een topdesigner. Nooit van gehoord, ik dus. Maar die Bolle (m'n baas) loopt helemaal met hem weg. Al jaren. Nou is'ie opgetreden bij de TED talks. ?!? Lang verhaal kort. Een wetenschappelijke club die hele rijke mensen veel geld laat betalen (een zitplaatsje in de zaal kost wel $ 40.000) om mensen die een goed verhaal hebben dat ook te laten vertellen. Nee, die Bolle heeft dat geld niet, maar ze zetten het ook op internet. Veel belangrijke wetenschappers, politici uit alle continenten en ook zomaar mensen, als ze maar een goed verhaal hebben dat anders is dan iedereen verteld. 'Spreading ideas' zo noemen ze dat. Nou, dat verhaal van Flip is echt anders. Ben ik met die Bolle eens. Zijn Engels is bijna niet te verstaan, maar na een paar minuten begint het te wennen. Je kunt ook gewoon de tekst lezen. Maar dat is niet zo leuk. Je moet Philippe Starck, zo heet'ie, er zelf bij zien. Gewoon even rustig gaan zitten en kijken. (Als je op het vierkantje helemaal rechts onder aan het scherm klikt krijg je full screen.) Veel plezier.

IPO 1

Ik hou heel heel heel erg van Bikkel. Wat een kanjer, wat een stuk. Brutaal, heftig, en wattie grijpt laattie nooit mee los. Beetje arrogant ook. Er zijn dagen dat we trainen bij oom Herrie dattie me helemaal niet ziet staan. De eikel. Maar ja, zie Cindy, lekker blond met een mooi kontje. Daar doettie het voor. Hij en Cindy worden door oom Herrie ook stevig aangepakt, want hij traint ze voor het IPO 1 examen. Heeft die Bolle helemaal op video gezet voor de Caya's Home DVD. Maar Harmanna is ziek en die Bolle moest de hele week huishouden doen en kwam niet aan monteren toe. Zo had ik even de tijd om achter zijn montagecomputer te kruipen. Ik wist niet wat ik zag. Bikkel die...... Moet ik eerst even uitleggen. Voor zo'n examen of wedstrijd is Cindy op van de zenuwen. Vreet tapijten, zeiden ze vroeger. Gaat haar moeder Diana mee om haar te ondersteunen, maar die is nog erger. Die durft niet eens te kijken. En dat slaat natuurlijk ook op Bikkel over. Ernstig. Die weet soms niet meer wat voor en achter is. Hij zal wel boos zijn omdat ik dit laat zien, maar het is te mooi om te laten liggen. Dat kontje bedoel ik. Sorry Bik.....

The Great Whale Trail

Ja, dat is een flinke plas water en elke staart is een walvis. Op klikken om te vergroten en te downloaden. Waarom vertel ik later. Eerst George Orwell. Orwell had helemaal gelijk. Dat zegt die Bolle, want ik had van die hele Orwell nog nooit gehoord. Dacht ik, maar hij schijnt in 1949 een boek te hebben geschreven waar voor het eerst de beroemde Big Brother in voorkomt. Een politiek rampscenario voor 1984, maar onze Big Brother is pas van de jaren negentig. Maar daar gaat het niet om. Hij heeft ook een boek geschreven dat Animal Farm heet. Gaat over beesten en zo. En daar staat de dochter van de landheer de ganzen te voeren en noemt ze bij hun naam. Heeft zij ze gegeven. Hij hoort dat en zegt, dat moet je niet doen. Gans is heel lekker met kerstmis, maar Elsje niet. Goed gezien. Daarom geeft Green Peace in hun nieuwe actie om walviseen te redden, alle walvissen die ze gaan volgen tijdens hun trektocht (waar ze ook afgeschoten worden) een naam. Hun eerste actie was verzin een naam. Wat stuurt die Bolle in, precies, Yka. Nou zien we vandaag de shortlist en Yka heeft het gelukkig niet gehaald. Ik hou best wel van zwemmen maar om nou met al die grote beesten op trektocht in de oceaan te gaan........ Nu moeten we uit de shortlist een naam kiezen. Hele lange shortlist, kijk zelf maar. Maar wij, die Bolle en ik tegelijk, vielen als 1 blok voor de eerste naam, Aiko. Dat is Japans en betekent 'Little Love'. Schattig toch voor zo'n leuke groot beest. Maar met het Orwell verhaal in ons achterhoofd hebben we nog een andere bedoeling. De Japanners zijn naast de Noren de grootste walvisjagers. Walvisvlees (een walvis is geen vis maar een zoogdier, net als honden) vinden ze erg lekker en trekken zich er niets van aan dat ze aan het uitsterven zijn. Noemen we zo'n grote jongen Litte Love in zijn eigen Japanse taal, Aiko, dan denkt'ie misschien: walvis is lekker maar my little love......... Ach, je weet maar nooit. Meer over de acties, de walvissen en de grote trek op de GreenPeace site. Stem mee, geef zo'n dikkerd een naam en volg hem op z'n trek. Hardstikke leuk en hoe meer er kijken des te moeilijker kunnen ze schieten.

SODOKU

Breinkrakers, dat zijn het. Van die denkspelletjes in vele gradaties van moeilijkheid en irritatie. Gek word je er van. Ik tenminste wel. Neem dat cijferspelletje Soduka, o nee is Japans, Sodoku. Gaat ver boven m'n pet. Die Bolle doet elke dag wel eentje, soms uren mee bezig. Harmanna houd meer van ingewikkelde patiences. (Jeweetwel, kaarten in je eentje.) Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat over de angst om oud te worden. Nee ik niet, ik ben nog jong genoeg. Ik bedoel de generatie van die Bolle en Harmanna. En nog ouder natuurlijk. Om hun hersens actief, lenig en snel te houden spelen ze al die irritante spelletjes. Elke dag een paar. Net als trimmers die om fit te blijven elke dag een stuk rennen. (Een keer samen met die Bolle zo'n rekenspelletje gedaan. 1 hond is zes Rhijnlandse morgen. Klikken en lees 't maar, ging helemaal fout.) In Amerika, altijd alles groter en erger, is het een ontzettende hype. Zie je het al voor je, al die puzzelende oudjes? Zo proberen ze te voorkomen dat de hersencellen van de hersenstam (of zoiets) afsterven. Om uit te zoeken of al die krakende hersens het tij kunnen keren heeft de New York Times een stel wetenschappers aan deze puzzel gezet. (NYT leest die Bolle op Internet.) Niet dus. Het helpt geen bal. De hersenstamcellen sterven toch langzaam af. (Met veel drank gaat het sneller. Hahahaha....) Zo is het leven. Daar kunnen breinkrakers en hersenmartelmethodes helemaal absoluut niets tegen doen. Advies: zorg dat je hersens genoeg zuurstof krijgen. Hou ze fit door gezond te leven. Veel bewegen, veel buitenlucht. Stuurt die Bolle het artikel door aan Harmanna met de opmerking: Onze hersenkraker heet Yka. Nou dat wisten jullie toch? Is een oud gezegde: Leef gezond, neem een hond. En met een Bouvier.....leef je gezond voor twee!

Polo Kiro

Even voor Kiro een proefje gedaan. Zat wat moeilijk met zijn verkeerd dalende ballen en Blogger. Geopereerd. Nee niet voor Blogger maar voor z'n balletjes. Ja dat kan je zo hebben. Komt alles tegelijk. En Jolanda een nieuwe baas, dus die is ook niet aanspreekbaar. En Mark zal wel werken zijn. Hee, wacht even. Lukt bij mij ook niet. Even kijken. Eureka. (Klassieke opvoeding, hoor je zo) Ik heb het lek boven water. Die 'Polofotoos hebben een verkeerde naam. Die herkent hij niet als jpg file. Moet je de naam veranderen (rename) zonder spaties, of gewoon inkorten zoals ik heb gedaan. Hoodie.jpg dus. Of Hoodie1.jpg enz. Hee, Krootje, succes, en veel sterkte. Oja. als'ie het weer doet, veel mooie poloos bij ZaZustore. Ze hebben ze zelfs in de maat van die Bolle. Nee zeg ik niet. Daar is'ie heel gevoelig in en dus heeeeel kinderachtig.

JAARDAG

Dat is nog altijd even tellen. Ik ben 4 geworden, maar volgens mij is het mijn m'n vijfde jaardag. ??!! Niet dus. Op de nulste ben ik geboren, zegt die Bolle (m'n baas) dus op je eerste jaaardag ben je 1. Op je vierde ben je dus vier. Zal wel. Of het leuk geweest is? Matig. Kijk naar de foto hierboven (op klikken om te vergroten) en je ziet treurigheid. Weer dat trotse hondje met die gevoelige blik in de sneeuw, nou dat kennen we zo langzamerhand wel. En daaronder in de bench, de eerste dag bij Harmanna en die Bolle, aan het drinken en verslikken. Saillant detail (mark my french), het wijnrek op de achtergrond. Dat hebben ze later voor alle zekerheid verplaatst. Maar het ergste is die afschuwelijke lijst. Allemaal wufte puppydingen. Wat een kitsch. Dat kun je een echte boef toch niet aandoen. En in het midden ik nu met leeuw. Echt uit Zuid Afrika. Pak ik altijd als ik wil communiceren. Beer heb ik ook, van Caya meegekregen toen ik werd opgehaald, maar dat is om lief gevonden te worden. En dat communiceren was hard nodig. Die Bolle stond vroeg (07.15) op. Ik verheugd mee naar beneden, leuk wandelen. Zomertijd dus licht. Niet dus. Handje kusje en van harte gefeliciteerd, twee snoepjes en hij verdwijnt in z'n werkkamer om te gaan monteren. Wat krijgen we nou? Een uur later Harmanna. Ook handje kusje en snoepjes, wel wandelen, maar ook weg achter de computer. Tijdens het speeluur weinig vriendjes en die er waren wilden niet spelen. Heb ik ook niet getrakteerd. Ze kunnen me wat. Zo was het dus vandaag. Vanavond hebben ze voor me gezongen en kreeg ik een zacht gekkokt eitje. Dat vind ik echt te gek. Vond bij de foto's nog een aardige serie. Van klein naar groter en nog wat groter, met de schoot van Harmmana als.... eh.... hoe noem je dat nou ook alweer, o ja, referentie. En dat was het dan. Morgen ben ik bijna vijf..........

In de Jordaan......

Terwijl je het leest hoor je de melodie, gaan je handjes en pootjes de hoogte in en klinkt de langaangehouden a in drie toonsoorten met tremolo. Maar je moet er toch niet aan denken. Hoezo? Wat hoezo? Hier de hei om de hoek en daar..... in de goot. Of voor de verandering, naast de goot. Trefzeker gefotografeerd door Thomans Schleifer. (Klik hier voor z'n site. Nog veel meer Jordaan.) Verbeeld ik me maar? Helemaal niet! Tenminste 1x per maand (als het niet meer is) oppert die Bolle de Jordaan als absoluut woonparadijs. Nee, niet alleen om de kroegen, maar dat speelt natuurlijk wel een rol. Lekker stappen, noemt'ie dat. Daarover geen kwaad woord hoor, echt niet, als'ie maar wel terugstapt naar 't Gooi. Maar al die ouwe... [piep] willen uiteindelijk toch weer terug naar de plaats van de misdaad. Ik bedoel herkomst natuurlijk. En die Bolle is daar geboren, in de hongerwinter. Doen we even een medley van de ouwe Sjonnie (! Moest ik zo schrijven van Inewke S.) Jordaan. Koeleur lokaal. Houd je niet van? Toch kijken. Het is zo over. O ja, over geboren worden gesproken, overmorgen ben ik jarig. Benieuwd of zij het ook weten. Niet vergeten. Even stiekum in hun agenda's kijken. Eitje met een computer. Nou Harmanna heeft een vergadering en die Bolle een afspraak met, notabene, Caya. Bij Harmanna staat ook nog: HEI, snoepjes uitdelen. ?! Verrek, doen kinderen altijd op school als ze jarig zijn. Tracteren heet dat. Voor m'n vriendjes. En ikzelf ook natuurlijk. Gelukkig, niet vergeten. Maar nu, weer spannend, wat is m'n verjaardags cadeau? Ik heb een step gevraagd, maar dat vinden ze te gevaarlijk. Een eigen springschans, maar daarvoor is de tuin te klein. Eigenlijk, diep in mijn boevenhart, wil ik een kat, maar dat gaat niet in ons huis. Zeggen ze. Die kan hier alleen maar binnen zitten. Onzin, ik kan hem toch gewoon uitlaten!