Schapen op onze hei!

Daar stonden ze weer. Allemaal Drentse heideschapen met hun herder Toon en z'n energieke Border Collie. Op onze hei, om te grazen. Keurig een stuk afgezet met een 'net' werk. Kunnen wij gewoon los blijven lopen. Blijkt trouwens geen probleem te zijn. Lollig hoor zo'n kudde schapen. Vorige keer had ik er al voorzichtig snuffelend omheen gelopen, maar vandaag heb ik echt eens gekeken wat ik er mee kon. Tenslotte ben ik een echte drijver. Zei die Bolle (m'n baas) ook tegen Toon. (De herder van het GNR dus.) Dat wist'ie. Ik heb vroeger twee bouviers getraind en dat gaat best aardig. Best aardig!!?? Ja hoor, lachte hij, het blijft natuurlijk paardrijden op een koe. Paardrijden op...... wat een eikel he? Dat kon ik niet op me laten zitten. Eerst nog even met Coen gespeeld, die kwam net voorbij en die Border Line bemoeide zich er ook nog mee. Was natuurlijk wel matten naast zijn kudde. Daarna een heldere blik op de schapen geworpen. Die Bolle lette even niet op, want die was vol in gesprek met de herder. Ik deed een klein sprintje naar de kudde. Had de vorige keer al gemerkt dat ze daar op reageren. Lopen ze een stukje weg. Nu ook. Toen een klein sprintje naar rechts. Ha, liepen ze met z'n allen een stukje naar links. Gaaf. Ik een sprintje naar links, liepen ze met z'n allen naar rechts. Maar dat is een leuk spelletje. Ging ik even liggen, gingen zij weer gewoon grazen. Toen begon de herder te lachen. Die Bolle keek dan wel niet niet, maar hij hield mij en z'n kudde scherp in de gaten. Jouw hond heeft talent, heb je haar wel eens bij schapen gezet. Juist niet, zei die Bolle. Toen ze nog jong was zaten we vaak in Groningen en daar waren veel schapen. Ik heb haar geleerd daar ver uit de buurt te blijven. Niks trainen. Maar dat doe ik ook niet, zei Toon. We zetten een hond eerst achter de schapen en kijken dan wat'ie doet. En als hij doorheeft hoe je schapen kan drijven, ga ik op 12 uur staan (hij bedoelt op een afstandje aan de andere kant van de kudde in het midden) en kijk of hij ze naar mij toe drijft. En als hij dat doet gaan we dat verder uitbouwen. Allemaal heel intuitief. Zo, dat is nog eens andere koek dan dat gepiel op de vierkante milimeter wat wij op de club moeten doen. Toen we weggingen heb ik snel nog een lange sprint langs het net gemaakt en renden ze allemaal de weer andere kant op. Heeeee jongens, cool vet gaaf hoor! (Belde ik Caya, mijn fokmoeder, over dat paardrijden op een koe, begon ze te lachen. Niks van an. Heeft'ie waarschijnlijk getraind met showboeven. Ik fok werkhonden zoals jij. Een paar van mijn honden, jouw generatie, zitten bij boeren. Eentje vertelde als hij zijn koeien uit de wei wilde gaan halen, stonden ze al keurig voor het hek te wachten. Dank zij z'n boef. Nee hoor, mijn werkhonden kunnen prima drijven. Waarvan acte.) Zo, klik maar op de foto boven, dan wordt'ie groot. Lees ook Heideroosje en Goois Plaatjesboek. Op klikken om te lezen. Allemaal over mij en deze Drentse heideschoffels. Die tel ik nu ook als ik savonds in m'n mandje lig. O ja, ook nog een link naar You Tube . Staat vol met video's over Border Collies. Pups, testen jonge honden, drijven en wedstrijden. De leukste zet ik hier onder. Wel een beetje mamma pesten en gemaakt door Sandra Colthard, klinkt bijna bekend!

Zwaar weer

De creditcrisis dus. Ook in mijn heideblogje. Daar zit die Bolle (m'n baas) best wel mee in z'n maag. Nee geen slapeloze nachten hoor en met vrienden maken ze er de meeste slechte grappen over, maar geld kost het wel. Verdampen noemen ze 't. Toch is die Bolle optimitisch. Het komt wel weer goed, alleen....... Nog twee maanden en dan is'ie 65 en Harmanna is het al, hoe lang gaat dat allemaal duren. 20 jaar? Dan zijn ze 85 (En dan ben ik er allang niet meer.) 5 jaar? Dan zijn we allemaal 70. Ik ook, heeft die Bolle voor me uitgerekend. Deskundigen bij de vleet, maar niemand een flauw idee hoe lang nog. Zuinig zijn? Dat komt wel ter sprake, maar ik merk er niets van. Je kent die Bolle nou wel. Laatst weer gelunchd in Boschoord. Aanbevolen. Die Bolle heeft gisteren na besprekingen in Amsterdam, weer een rondje Jordaan kroegen gedaan, z'n grootste hobby. Reken maar uit, zeker met z'n Gouden Vingertje zoals Harmanna dat noemt. En als Harmanna boodschappen heeft gedaan ligt hier het wijnrek weer helemaal vol. En niet de slechtste labels. Morgen weer eendjes. Specialiteit van Harmanna. Ja, die kan heel zuinig zijn maar is met een natte vinger te lijmen. Samen, ja gezellig. En we doen nog steeds veel mooie wandelingen over de hei. Kost alleen moeite en niet te veel. En toen zagen we ook daar slecht weer hangen. (Zie foto boven. Op klikken om te vergroten.) Terwijl hij die foto maakte lagen er 4 reetjes vanuit de hei op hun dooie gemak naar ons te kijken. Boven ons de cirkelende buizerd op jacht, die samen met z'n vriendin hier ergens een nest heeft. Ik heb de kuikens horen piepen! Wat heet rijkdom? En de dag daarna zagen we ineens die hele kudde schapen waar ik al over heb geschreven, op onze eigen hei grazen. Die Bolle meteen z'n fotocamera..... maar helaas. Daar zat geen geheugenschijfje in want daar had hij mee gefilmd en dat zat nog in de USB Scandisk drive. Hebben we vandaag, ze waren er weer, opnieuw gedaan. Vond ik wel spannend al die schapen. Binnenkort in dit theater. Eerst nog even de donkere wolken hierboven. Klik.

PORNO

Het moet toch niet gekker worden! Nee, dat zeg ik niet, maar riep die Bolle (m'n baas) gisteravond mobiel tegen z'n vriendje. Zit ik, hij dus, naar een pornofilm te kijken op Playboy Channel, zie ik alleen maar een meid die in haar auto vast komt te zitten in de modder. Niks blote tieten, konten of heftige sex. Gewoon een meid, mooie meid absoluut, geheel gekleed in haar auto in de blubber. Dat is het hele verhaal. Kijk, riep die Bolle nog steeds mobiel, als de wereld al zo ingewikkeld wordt dat ik zelfs de porno niet meer begrijp, hoef ik niet eens meer dement te worden. En niet 1, het zijn wel 70 video's en allemaal hetzelfde. Alleen andere meiden. Nou begrijp ik natuurlijk niks van porno, geef mij maar zo´n leuke macho op 4poten, maar volgens mij is het altijd hetzelfde en altijd met andere meiden. Toch wilde ik wel eens het naadje van de kous en hom of kuit weten, dus ik naar You Tube. Mijn eigen videokanaal. En ja hoor, daar staan ze allemaal. En allemaal hetzelfde, met andere meiden en andere auto´s. En je kan kiezen tussen blubber, modder sneeuw, drijfzand of een opgebroken weg. Verzin zelf maar wat je lekker vind. En de kijkcijfers liegen er niet om. Even rondgesnuffeld door de commentaar meeltjes, maar daar wordt je niet echt wijzer van. Ze begrijpen hetzelf ook niet echt. Die meiden wel, die schrijven dat ze er zo 'horny' van worden dat ze jou ook wel willen opnaaien. Dat klinkt weer als oud nieuws en mij niet gezien. Een mooie American Bulldog en modder geen bezwaar. Sneeuw ook niet trouwens. Zie en lees zelf. Carstuck Girls op You Tube. Hier nog eentje om het af te leren. 1 van de betere wel. Ja, ik begin er al verstand van te krijgen. Maar hoe vertel ik dat die Bolle? Weet jij het? Schrijf een meeltje aan mij, yka_sweetkokomo@hotmail.com Stuur ik hem wel door.

HONDENKAR VAN BART

Voor m'n collectie. Een nieuwe hondenkar uit 1912. Van Bart van der Leck, woonde toen in Blaricum. Hier vlakbij dus. Van die Bolle gehad, want hij was samen met Harmanna in het gerestijlde Boymans van Beuningen museum in Rotterdam. Kabouter Budplug er uit en een voetbalkooi er in. Zielig gezicht wel zo'n eenzame kabouter die buiten een beetje eenzaam in de kou staat te staan. Klopt, niet erg netjes en een hoop mensen haatten dat beeld, maar die Bolle zei, een kabouter is ook maar mensendenken....... Begrijp ik niet, maar het zal wel. (Wat die Bolle zegt neem ik overgens niet altijd voor zoete koek aan. Daar kan ik niet aanbeginnen.) Naast de voetbalkooi stond een hele ouwe telefooncel van ver voor mijn tijd en die van de mobieltjes. Harmanna en die Bolle hebben er vol vertedering naar staan kijken. Daarin maakten ze nog hun stiekumme afspraakjes. Klopt, ook heeeeel lang geleden. Zou hier eigenlijk een foto van z'n eerste boef bij moeten plakken. Doe ik een andere keer. Zet ik ze alle vijf op een rijtje, met de mooiste en de beste als laatste! 't Stinkt hier, roept die Bolle van beneden. Gevoelige neus, die Bolle. O ja, ze gingen voor de overzichtstentoonstelling van Charly Toorop. Schilderes, heeft voornamelijk in Bergen NH gewoond en gewerkt. Ken ik goed, al een paar keer geweest. Ook in de Pilaren, de stamkroeg van de grote dichter Roland Holst. Staat op het onderste schilderij 'de maaltijd der vrienden'. Helemaal rechts bovenaan. Daarnaast Pyke Koch en Rietvield en nog een paar beroemde mensen uit die tijd. (Ze heeft ook een groepsschilderij gemaakt waar Bart van der Lek van de hondenkar hierboven op staat. Die bewonderde ze enorm als schilder.) Mooie tentoonstelling. Nee, dat weet ik niet van mezelf, want daar mogen geen honden in. Ja precies, alleen als ze geverfd zijn.

PIEPERDEPIEPER

O wat FOUT. O wat FOUT. Omroep voor dieren. Fantastisch. Natuurlijk, die moest er komen. Gisteren al. Helemaal toppie. Zat een leuke blonde meid bij de Wereld Draait Door. Zwak verhaal, doeter niettoe. Die Van Nieuwskerken zat wel erg hard te duwen. Dierroep moet Thijs. Ze liet ook een commercial zien. Ging over piep met vogelpootjes. Wat moet ik met piep en of vogelpootjes? Ik naar de website PIEPOMROEP. Ook een zwak verhaal en FOUT, FOUT, echt helemaal fout. Zal ik zeggen waarom. Niks dieren, het gaat over mensen. Alleen over mensen en de belofte dat die als ze in een goede verstandhouding met dieren leven heel gelukkig kunnen worden. En daarvoor moeten ze lid worden. Hoezo zij en wij dan? Geen woord, maar dan ook geen woord over ons. Nou of die mensen gelukkig willen worden zal me worst wezen. (Nou ja, een lekkere worst...... met knipoog naar Harmanna, want ik weet waar mijn worsten liggen.) FOUT FOUT FOUT. Op de tweede pagina, je weet nog niks, kun je je meteen aanmelden. Je hele doopceel. Mensen ja. Niks dieren. Zelfs in de naam van je huisdier zijn ze niet geinteresseerd. Op de derde pagina geven ze een soort verklaring. Maar dat schreef ik al. Om gelukkig worden met een dier. Nou dat ineteresseert me dus helemaal geen zier. En die PIEP! Hoe moet ik al mijn maten vertellen dat ik als grote bouvier lid ben geworden van PIEP! Kijk, daar komt ons vogeltje, aaaahhhhhhhhh........ ik hoor het ze roepen. Weet je waar een PIEP op TV voor wordt gebruikt? Om vieze of niet wensdelijke woorden onherkenbaar te maken. Ben ik toch heel benieuwd wat er achter deze PIEP zit....... Zei ik doopceel, ohhhhhh maar dan is het gewoon marketing. Dat gaat ook nooit ergens over. Maar intussen.......

Goois Plaatjesboek

Mooie dag. Schitterend mooie dag zelfs. Met z'n drieen naar de hei op zoek naar de schaapskudde. Hadden we de dag daarvoor al gezien. Op de Larense hei. Ze stonden naast het pad waar we overheen wilden en die Bolle stak vanuit de verte z'n hand op om de herder te vragen of we zo dicht langs die kudde mochten. Hij zwaaide terug dat we konden komen. Terwijl 1 van de schapen met z'n voorpoten op de grond stond te stampen en mij strak aankeek, uitdagen noemen ze dat in schapentermen, heeft die Bolle even met de herder staan praten. Ja, hij was van die mooie video over de schapentrek van natuurgebied naar natuurgebied, maar het waren andere schapen. Die schapen waren omgekomen toen hun schaapskooi op de Tafelberg afbrandde. Dat was even slikken, want daar hadden we al verschillende keren staan kijken als we in het aanpalende restaurant met dezelfde naam waren gaan lunchen. Maar dit was z'n nieuwe kudde, vertelde hij. 200 schapen. Ondertussen gaf hij z'n hond, een Border Collie net als Sylvester van Piet, allemaal commando's. Ly down, riep hij ineens. Ik keek verbaasd naar die Bolle. Dat is Engels voor AF, lachte hij. Die honden worden in het Engelse Lake District getraind. Denk maar aan 'One man and his Dog'. (De BBC is er helaas mee gestopt.) Ja dat weet ik wel, zoiets als jij en ik, maar dan anders. Hadden we een paar dagen geleden mijmerend in de avondzon nog verzucht, (zie Heideroosje en 'Schapen op onze hei!')geef ons maar een kudde kunnen we oud mee worden. Maar goed. Geen fototoestel bij ons, dus wilde die Bolle weer terug. Deze keer zijn we op een afstandje gebleven. Hij wilde een plaatje met de hele grazende kudde voor z'n Gooise Plaatjesboek. Gelukt. Kijk maar hier boven. (Op klikken om te vergroten.)En toen zijn we met z'n drieen gaan lunchen. Tafelberg? Nee de Bluk. Dat is daar om de hoek. Je weet toch dat aan het eind van iedere wandeling met die Bolle, hoe lang ook, altijd een kroeg staat. En Harmanna spreekt niet tegen. Dan niet.

HEIDEROOSJE

Jammer he? Nog even en dan is het na zes uur donker. Geen lange avondwandelingen meer over de hei. Onze grootste hobbie. 'Mijn heideroosje' noemt hij me dan. (Die Bolle m'n baas.) Midden in die mooie zomer gingen we om half tien desavonds de deur uit, keken naar de ondergaande zon en al die reeen (soms meer dan twintig) en waren dan tegen elven na anderhalf uur wandelen weer terug. Nu moeten we opschieten om voor half negen thuis te zijn. Je ziet geen poot meer voor ogen. Nee, dat is overdreven. En wandelen door een stikdonker bos is hardstikke spannend. We zien trouwens niet alleen reeen. Ik heb wel 4 a 5 hazen opgestoten. De laatste heb ik zelfs met mijn neus aangeraakt. Die had lef, bleef gewoon doodstil achter een heidepol liggen tot ik vlak bij hem was. En toen wou ik er natuurlijk achteraan, maar dat mocht niet van Bolle. Flauw! Flauw! Flauw! MIJN haas. Maar die Bolle vond dat er teveel reekalfjes waren, dus niet. En die waren er. Werden zelfs bekenden. Stonden samen met hun moeder met vlaggetjes te zwaaien als we voorbijwandelden. Dag man met hond. Heel vertrouwd. Beetje te vertrouwd, vond die Bolle. Niet alle honden zitten aan de lijn en zijn zo aardig als ik. Sommige reeen die aan het grazen waren op een bepaalde plek, liepen even een eindje weg, keken ons na tot we voorbij waren en liepen dan doodgemoedereerd weer terug. Vossen, ook gezien. Niet zoveel als de vorige jaren, maar als het bijna echt donker was kwamen ze tevoorschijn. Hoeft niet perse donker te zijn hoor. Toen we een keer overdag langs het 'gebed zonder end liepen' (de Aardjesberg) sprong er ineens een vos voor ons van een hoop hout af en liep doodgemoedereerd voor ons uit. (Wat een belachelijk woord, maar staat echt in de Dikke van Dale) Verbaasd keek ik om naar die Bolle. De wees geluidloos lachend naar z'n oor. Ook doof. Lachuhhhh.... We hebben met donker worden ook wel op een bankje gezeten en zagen dan de zware avondlucht over de hei vallen. Dat was een heel intense, bijna intieme sfeer. En dan dachten die Bolle en ik precies hetzelfde. Geef ons maar een kudde schapen en daar kunnen we dan heeeeel oud mee worden. Tensotte ben ik een veedrijver. Of het nou koeien, schapen, geiten of gansen zijn. Kijk maar de DVD van Caya Home Bouviers. Hoofdstuk Tim Tailor. Vergeten we even voor het gemak dat verzorging en onderhoud van schapen nog heel andere koek is dan dromend over de hei kuieren. De herder hierboven is een van de laatste die hier over deze hei heeft gelopen met z'n kudde. Meneer de Heus, met hond. (Foto uit 1942.) De laatste herder stopte begin jaren zestig. Vond het welletjes met al die moderne drukte. Auto's, vliegtuigen, treinen, fietsers en dan ook nog die snelgroeiende club ongeleide projectielen die ze huishond noemen. Weet die Bolle, want die zit al weken op internet en in archieven te grasduinen in oude foto's van Hilversum. (Zie ook Hilversums Museum en Streekarchief.) Dat is voor z'n nieuwe videoblog (CRAILOg, is ook een film over Hilversum Noord die hij gaat maken. Daar hoort de hei ernaast natuurlijk ook bij. Vertel ik later wel.) Vond daar ook een foto voor mijn hondenkar-collectie. Heel mooi. Maar nog even en het is om zes uur donker. Niks meer Heideroosje. Ooooo, wat vinden wij DAT jammer.

PARADISE

Ja dat is Engels. Amerikaans om precies te zijn. Was aan het zoeken naar een filmpje over de KNPV om iets te schrijven over de kampioenschappen die er dit weekend worden gehouden. Zocht of er een bouvier bij zat. Toen kwam ik op You Tube, waar anders, dit videootje tegen. Twee Bouviers in Main. Meteen de KNPV vergeten, dat was het, dat was het helemaal. Zo'n mooie plas water helemaal in de vrije natuur met een prachtige wallekant waar je er zo in en uit kan. Die sufferds zijn beginnelingen, dat zie je zo. Maar ik heb er verlekkerd en dromend naar zitten kijken. Waanzinnig. Kan ik daar ook naar toe? Ja, zegt die Bolle (m'n baas), maar dat is twee keer vliegen. Uurtje of zes, misschien wel zeven. Dat is natuurlijk minder. Dan maar morgen naar de Vliert in Den Bosch en maandag naar Groeneveld. Nee, schud die Bolle. Morgen moet'ie autoracen, F1, en maandag en dinsdag zit hij in het Gooise streekarchief. Wat HEB ik daar nou aan. Niets dus. Dan maar even terug naar die KNPV kampioenschappen. Staat op een Duitse website die voornamelijk over Ring sport gaat. Je hebt ook nog Mondio Ring. Dat is hetzelfde maar dan anders. Leg ik de volgende keer wel uit. Ga eerst maar even kijken. Kun je ook zien dat er eind november kampioenschappen zijn. In Breda. Ga ik nog even zitten dromen....in Main........

Grachtstraat 24

In Groningen ja. Maar het begon in Oranjewoud. Die Bolle (m'n baas) en Harmanna gingen naar een nieuw museum vlak bij Heerenveen. Het Belvedere. Ligt eigenlijk in Oranjewoud. Wilden ze het nieuwe gebouw zien en de tentoonstelling van een onbekende schilder. Die had de dakkapel van z'n huis gehaald en daarvoor in de plaats een studio gebouwd. Daarna, jaren lang, alleen maar de gracht en het plantsoen geschilderd waar hij op uit keek. De bedoeling was Harmanna eerst het museum in, die Bolle laat mij uit en daarna wisselen. Maar het begon te regenen, dus die Bolle zet mij in de auto, roept half uurtje hoogstens en gaat Harmanna achterna. Mooi gebouw, echt, maar na een half uur had ik het mooie er wel afgekeken en geen Bolle. Wat was er gebeurd. Hij had binnen een klap voor z'n kop gekregen. Als een zombie langs de schilderijen gelopen. Waanzinnig, echt absoluut waanzinnig. Niet te geloven. Meesterwerken van een Nederlandse schilder, de top en hij had er zelfs nooit van gehoord of over gelezen. Telkens weer terug, telkens weer kijken. Hij was er helemaal ondersteboven van. Bijgaande catalogus gelezen. Job Hansen (1899-1960). Groninger, heeft daar z'n hele leven gewoond. Wilde zelfs niet weg toen hij bekend dreigde te worden. Hoorde voor de oorlog eigenlijk niet bij de Ploeg (Groningse schildersbeweging en ook een leuke onofficiele website waar een portret van Job Hansen op staat) maar hij exposeerde wel met ze. Dat was na de oorlog afgelopen. De Ploeg ook trouwens. Hij ging gewoon z'n eigen eigenwijze, geniale (zegt die Bolle) gang. Afgelopen week was 28 augustus, Gronings ontzet, jeweetwel Bommen Berend, Berend Botje ging uit varen enzo, daar gaan die Bolle en Harmanna al naar toe zo lang als ze elkaar kennen. Hij meteen naar die straat aan de gracht met dat studiohuis tegenover het plantsoen. Stond er nog. Foto's van gemaakt. (Kijk hierboven. Op klikken om te vergroten.) Die schilderijen moet je in het echt zien. Dit zijn maar gewoon plaatjes. Henk van Os had geschreven, een impressionist met expressieve kantjes. Zo lust ik er nog wel een paar. In die tijd al heel modern, avant-gardistisch noemen ze dat, is dat eigenlijk nog steeds. (Hij heeft geeneens een website waar ik naar kan linken! Wel op Wikipedia.) Wat? O, die hondenkar. Nee niet van Job Hansen en ook niet uit z'n collectie van Ploegschilders. Is van Chris Beekman (1887-1964). Heeft wel een website. Hing ook in dat museum. Prachtige prent. Nee, ansichtkaart. Heb ik van Harmanna gehad voor mijn hondenkarcollectie. Wat? Nee voor de lol, ik ben niet net als Beekman een communist. Bestaan die eigenlijk nog?

(Informatie uit de catalogus: Grachtstraat 24, het klein schilderobservatorium van Job Hansen. Geschreven door Hans Steenbruggen. Een boek: Job Hansen: avant-gardistisch schilder, architect en pamflettist in Groningen van Henk van Os, Wolters Noordhof / Forsten 1989.) Liedje van nu over het Noorderplantsoen en een waarschuwing: Kom nooit naar Groningen, maar ook: Er gaat niets boven Groningen.

IRONMAN

Pap, vroeg een zoon, zullen we samen een marathon lopen? Is goed, zei z'n vader die een hartprobleem had. Vroeg de zoon, Pap, zullen we nog een marathon lopen? Is goed, zei z'n vader. Toen vroeg de zoon, doen we nu samen een triatlon? Is goed zei z'n vader en ze deden de "Ironman" de zwaarste triatlon die er bestaat. 4 km zwemmen, 180 KM fietsen en vervolgens 42 km hardlopen. Die Bolle (m'n baas) en ik moeten er niet aan denken. Hoe dat afloopt? Kun je hierboven zien.

NIEUWE DIERENKLINIEK

Wat krijgen we nou? Die Bolle (m'n baas) keek me verbaasd aan. Hij had de openingsuitnodiging van de nieuwe dierenkliniek van mijn eigen dierenarts in z'n handen. Zei tegen Harmanna, gaan wij naar toe. En Yka even naar de kennel. YKA NAAR de KENNEL!!!!! Helemaal niet. Nota bene MIJN arts en MIJN gezondheid. Misschien een zaak van leven en dood en daar wil ik zelf over beslissen. Mij beviel die Kerkelanden ook wel en ja, liever Romer, maar dat is dan wel MIJN beslissing. Die Bolle sputterde tegen... er staat op de uitnodiging.... niets mee te maken. Allemaal of niemand. Punt uit. Dus zijn we er met z'n drieen naartoe gegaan. Hardstikke druk. Heel veel belangstelling. Veel honden ook. Zie de foto's. (Op klikken om te vergroten.) Bleek daar mijn gedragstherapeute, Simone, in het nieuwe behandel team te zitten. Mijn eigen psychotherapeut zal ik maar zeggen. Goed idee. Als hond in deze tijd heb je het niet altijd even makkelijk. Die honden waren trouwens voor de rashondenshow. Laat ik nou ook een rashond zijn. Willen jullie meedoen, vroeg een meisje aan die Bolle, terwijl ze op mij wees. Ja hoor, zei die Bolle, want hij dacht dat het alleen een paar rondjes lopen was. Maar het was een echte show met een oude TV presentatrice voor een groot publiek en dat duurde heel lang per hond. En omdat ik gewoon gast was stond ik onderaan het lijstje. Nou, moet je die Bolle kennen. Die had het na een half uurtje al wel gezien. Maar hij mocht niet weg van Harmanna. Die zat gezellig binnen te kijken. Terwijl ik buiten stond te wachten werd ik ineens heel aardig en stevig geaaid. Nou was dat die ochtend wel meer gebeurd, o wat een leuke hond ben jij, en dat wist ik al dus niet meteen op gelet. Tot er een traan op mijn neus viel. Was het Jet van de Jetset. Ze huilde toen ze mij zag. Ik mag nooit meer met Friso wandelen. Ik werd er helemaal stil van. Ja, ik wist wat er was gebeurd. Op de hei. Kijvende wijven die elkaar voor rotte vis uitschelden. En een ouderwets gezegde, twee kijven twee schuld. Zal ons worst zijn. Maar iemand met ouwe Oostduitse methodes van de hei lozen omdat je die kwijt wilt, dat is wel erg ver onder de gordel. Volgens mij is de hei van iedereen en we zijn daar om uit te laten en uitgelaten te worden. Niet om elkaar de sociale maat te nemen. Nou Friso, mijn herdersvriendje uit het asiel, is mooi de lul. En toen ineens.... wachtend op de rode loper..... die KEN ik. Ze bestaan echt! Carin, mijn superknip had gedreigd mij als poedel te knippen, als Chinese Naakthond kon ook. (Zie blog) Daar liep er 1. Voor de rashondenshow. En het is nog een hardstikke leuke hond ook. Nou ja, hondje. Maar goed, het centrum is open (website)en ondanks al die enge apparaten die je op de foto's ziet en waarvan ik geeneens niet wil weten waar ze voor zijn, heb ik besloten dat we daar voortaan naar toe gaan. (Herman en Bente zijn er trouwen al geweest. Ook fans van Romer.) Maar ik stuur toch even een meeltje naar de Kerkelanden. Als je ergens voor kiest hoeft dat niet te betekenen dat je tegen de anderen bent. Was daar altijd een prettige sfeer en altijd goed. Ging er met veel plezier naar toe. En toen was het een uur later en collecteerde die Bolle Harmanna en mij, gaf Romer en Simone een hand riep 'tot ziens' en toen zijn we een heel end gaan wandelen. Op onze eigen hei........