KERSTNACHTIENST

Oud nieuws. Ieder jaar hetzelfde, maar om het niet te vergeten: De openlucht kerstnachtdienst op het terrein Schaep en Burgh. Dat is het terrein van Natuurmonumenten. Vlak bij het Capitool voor tv kijkers met een goed geheugen. Altijd een mooie sfeer en heel devoot. Een echte dienst voor iedereen. Wij zijn er bijna ieder jaar geweest. Wij ja, honden mogen ook mee. Heb je niet van terug he? Zeker niet in een tijd dat honden bijna overal verboden zijn. Alle gegevens staan op de kerstnachtsite. Ik zeg, gewoon doen. Nee hoor, grapje, dit is geen reclame. Niet nodig.

BOLLiPAD

Blauwe Tram

Die Bolle (m'n baas) ineens helemaal in de nostalgie. Kreeg van een vriendin een filmpje toegestuurd en riep meteen Harmanna en mij: KIJKEN! Zijn verhaal kort, moet wel bij die Bolle. Anders oeverloos, zeker als'ie enthousisast is. De Blauwe tram. Een paar keer per jaar, begin jaren vijftig, in de zomer als het mooi weer was, nam die Bolle z'n moeder zijn zusje Gemma en hem onder de arm, laadde een mand vol met kadetjes, boter kaas en melk en stapte met z'n allen op de Blauwe Tram naar Zandvoort.
Halte Westermarkt. Ze woonden op de Prinsengracht, vlakbij dus. (De halte Westermarkt is op de film te zien na een shot Raadhuisstraat. Eerste halte was in de Spuistraat.) Een uur rijden, weet die Bolle nog, en een tocht die iedere keer weer indruk op ze maakte. Heel dagje uit. Sindsdien is het strand voor die Bolle vast verbonden met de smaak van zand besmeurde broodjes kaas en lauwe melk. Smaakt nergens naar, wel een heus feestje. Hierboven dus de Blauwe Tram, maar maak de video niet groter, anders kun je niet meer zien wat er op staat. Er wordt ook nog bijna een echte bouvier doodgereden. Goeie reis.

OLLY

Olly is ingeslapen. Jeweetwel, Olly heeft Job en Julius uitgenodigd om bij haar te komen wonen. J&J wilden na de dood van hun bazin graag bij elkaar blijven en waren een groot stuk land gewend. In 1x allemaal opgelost. Vooral Julius heeft bij haar de tijd van z'n leven gehad. Olly is 12 jaar geworden. Mooie leeftijd. Vorige week al, maar moest het even verwerken. Er zijn nu al heel wat vriendjes en vriendinnetjes dood en ik begin te begrijpen dat dat erbij hoort. Ook bij mensen. Mij hadden ze bij diergeneeskunde in Utrecht maar 4 of 5 jaar gegeven door mijn slikprobleem. Dankzij Harmanna, die mij heel geduldig heeft leren eten, is dat erg meegevallen. 7 jaar en gezonder dan ooit. Zeker nu in die prachtige sneeuw. Toen ik vanochtend alles rondgerold had (doodzonde om in de sneeuw te lopen als je ook kunt rollen) ben ik toch even naast die Bolle gaan lopen. Bolle, hoe erg is het om dood te gaan? Nou, zei'ie, dat ligt er aan. Als je jonge kinderen hebt en je hele leven nog voor je of je hele leven lang hard hebt gewerkt en gedacht, als ik later rijk genoeg ben kan ik van het leven gaan genieten, is dat een heftige streep door de rekening. Komt het heel hard aan. Maar als je je leven hebt kunnen leven en gedaan wat je zelf vond dat je moest doen, is het meer 'gewoon jammer'. Dekt natuurlijk niet alles, maar zo denk ik er over. Wat zou jij vinden als het ineens afgelopen is, vroeg ik hem. Ik val in de categorie 'o wat jammer'. Ik heb een erg leuk leven gehad en altijd gedaan wat ik vond dat ik moet doen. En vooral jammer dat ik dan niet bij Harmanna en jou kan blijven. Want we hebben het heel leuk samen. Ja, dat is helemaal waar en dus dook ik meteen de volgende sneeuwhoop in. Genieten van het leven, mijn idee.

HONDENLEVEN

Die Bolle (m 'n baas) is helemaal gek van Lucebert. Een Nederlandse dichter. Hij heeft ook geschilderd maar het gaat die Bolle vooral om z'n gedichten. Lucebert is een zelfgekozen naam en betekent twee keer hetzelfde: licht. (Lees Wikipedia.) Mij gaat het om dit gedichtje dat ik tegenkwam. Vond ik wel erg mooi.





een hondeleven

een hond in zijn hok
hij steekt zijn druipende snuit naar buiten
en likt voorzichtig aan de kinderstoel
aan de zonnige pop in het schitterende zand

eens was hij een bange jammerende hond
die erbarmelijk om zich heen snauwde en beet
naar de blinde fanaat die hem chicaneerde
met zijn hatelijk kom schavuit kom er eens uit

nu stapt hij voorzichtig over de zonnige pop
en betreedt stap voor stap het monument
de droommolen het monument van mededogen
om er de kubus van zijn taaie troubles te vermalen

tot malse globe zachte voor zijn zachte ogen
een globe om langzaam langzaam te verorberen
waarin hij kan rusten met ogen gesloten
zijn zachte ogen die sluimeren mogen


Lucebert (1924-1994)

Toegestuurd door Laurensz Janszoon Coster.

CIRCUSPAARD

Van die Bolle moet ik het even niet hebben. Hij staat voorlopig fysiek helemaal buiten spel, zullen we maar zeggen. Nee, Harmanna doet het perfect, dus ik kom niets aan beweging te kort. Maar de inspiratie voor deze blogjes is nu wel wat lastiger. Gelukkig denkt Caya met me mee en stuurde dit kostelijke filmpje. Geen paard in de gang, maar op bed. Daar kunnen wij honden natuurlijk over meepraten. Geen voeteneinde is heilig voor ons. Welterusten en tot ziens. Maar een paard is toch wel een ander verhaal. Kijk naar de video hierboven, daar wordt het verteld.

7

7 ja. Alweer een paar dagen. Op de helft, riepen Harmanna en die Bolle. En daar waren wij alle drie heel blij mee. Want toen ze mijn slikprobleem in Utrecht hadden onderzocht vertelden ze die Bolle dat hij er maar rekening mee moest houden dat ik niet veel ouder dan een jaar of 3, 4 zou worden. En kijk eens aan, kaarsrecht van lijf en leden en supergezond. Komt door Harmanna. Ere wie ere toekomt. Met veel geduld heeft ze mij leren eten en drinken en verslikkken te vermijden. Ja van tijd tot tijd nog, maar verder helemaal gaaf. Beetje nostalgisch gebrowst door ouwe foto's. Vooral van die begintijd. Heel nieuwsgierig naar dat petieterige beestje. Wat een klein mormel was ik toch. De foto hierboven viel mij het meeste op. Onhandige, grote dikke man die 's-ochtends belachelijk vroeg een hele kleine pup wil laten poepen en piesen. Harmanna maakte de foto dus was ook al op. En als dat kleine beessie het ten langen leste deed, stonden ze te klappen en mooi braaf te roepen. Midden in de nacht zo ongeveer. Kan best eerste kerstdag zijn gewesst. (Ze hebben me bij Caya opgehaald op 23 december.) Maar ik zie nog een aardig, nou ja aardig, verhaal in deze foto. Hij laat me poepen en piesen in de kruidentuin van Harmanna. Die vond dat prima. Puppies mogen alles. Dat weten we. Maar niet veel later ontwikkelde ik mij tot een graafmonster. En dat kruidentuintje was eigenlijk de enige geschikte plek om dat talent te ontwikkelen. Die Bolle hield dat goed in de gaten, vond verse kruiden heel belangrijk, en wist rampen te voorkomen. Maar op een dag verdween hij met een vriend naar z'n computer boven. Toen ze een half uurtje later weer beneden kwamen stond ik in een gat van wel 50 cm diep. Dieper dan ik zelf. Zijn vriend barste in schaterlachen uit, maar die bolle liep ineens heel rood aan. Nee, niet niet het gat in de kruidentuin, het echte probleem was de graafrichting. Achteruit gravend had ik alle aarde, zand en plantenwortels de kamer ingezwiept. Dat was bijna de echte tuin geworden. (Lesje 1: die Bolle kan heel, heel kwaad worden en dat kun je afmeten aan de kleur van z'n kop.) De volgende dag was alle grond in de tuin met tegels bedekt. Geen punt. De vossenholen op de hei heb ik (met een paar vriendjes) enthousiast verder uitgegraven en daar kan ik nu helemaal in verdwijnen. Zelfs het topje van m'n staart. Er is een gat waar ik me onderin kan omdraaien en met m'n kop vooruit weer bovenkom. Alleen als Jentl, mijn grote St. Bernardvriendin, mee naar beneden wil wordt het wel dringen. Ook die Bolle kreeg iets nostalgisch toen hij de foto boven zag. 7 jaar alweer. Wat vliegt de tijd, ook voor een hond.

Grote bek, zeggen ze altijd van ons Bouviers. Harde honden en dat willen ze weten ook. Klopt ook wel natuurlijk. Watjes zijn we echt absoluut niet. Meer Wilders dan Halsema. Hoorde net die Bolle luid lachen toen Wilders in de kamer (algemene beschouwingen) aan het woord was. Ha, riep'ie, omroepen die in eigen zendtijd zoveel reclame maken worden voor miljoenen beboet door het commissariaat van de Media. Commissariaat Media? Nooit van gehoord. Nou, even geen Wilders, komt vanzelf wel weer. Hard ja, wij Bouviers. Maar ook wij hebben onze gevoelige kanten. Heus wel. Zag een prachtige video van Tarrdog, ben ik op geabonneerd, van een hele mooie en toch gevoelige Bouvier die meezingt met een gitaar.

WILDERS IN DE BAARSJES

Wie het vorige blogje heeft gelezen weet het al. Het W woord is gevallen. Wilders dus. Nou moet ik best wel een beetje voorzichtig zijn, want die Bolle is heel erg heftig anti Wilders. Nee, hij is niet gek, dus begrijpt ook dat hij er rekening mee moet gaan houden. In de peilingen van nu is de PVV groter dan zijn PvdA. Nou ben ik niet perse voor Wilders, maar als ik al die oude kerels eerst hel en verdoemenis over hem hoor roepen en ze vervolgens met hem politiek toch in zee gaan regeren, wat moet ik daar nou mee? Aan die Bolle (m 'n baas) gevraagd wattie tegen Wilders heeft. Krijg ik toch een compleet college over artikel 1 van de grondwet, waar mijn boevenflappen van tuitten. Maar het gaat toch over z'n hetze tegen de Islam?! Hmmmmm, gromde die Bolle, die hetze is wel errug heftig, maar je mag in dit land heel kritisch zijn en daar openlijk over praten. Ik heb bijvoorbeeld de pest aan de Katholieke kerk. Dat zeg ik ook openlijk. Maar dat betekent nog niet dat ik een hekel heb aan katholieken en vind absoluut dat ze hun godsdienst mogen uitoefenen. Net als Wilders geen bezwaar heeft tegen Turken en Marokkoannen die op hem stemmen. Hou nou op, riep ik, Marokkanen en Turken die op Wilders stemmen. Hoe kom je derbij! Met jou praten maakt het altijd nog veel ingewikkelder dan het al is. Nee, riep die Bolle, hier blijven. Nu moet je even doorbijten. (Dagelijks werk voor een boef. Toch?) Ik lbleef. Ze hebben een video gemaakt in de Amsterdamse wijk de Baarsjes. Wonen allemaal Marokkanen. Moslims dus. Weet je op wie die hebben gestemd? Kijken, hierboven.

ONZINFLAUWEKULELITELINKSEKERKDENKEN

Anders gezegd: BLIJF MET JE POTEN VAN M'N BLOG AF!!!!!!!! Echt, zo'n ruzie heb ik nog nooit met die Bolle (m'n baas)gehad. Even heb ik er aan gedacht om net als met die pittbull vanochtend dwars over hem heen te gaan staan, tot'ie piepend zou wegrennen. De pittbull wel, nooit meer teruggezien, maar die Bolle is te groot, om niet heel wat anders te zeggen. Ja hor'es, hij is nou eenmaal m'n baas, maar daarom hoef ik nog niet alles te pikken. Die video boven dus. Ja, hij heeft hem keurig eerst laten zien, maar ik heb hem afgekeurd. Doen we NIET! Onbegrijpelijk en zeker niets voor honden. En ik ben een hond en mijn blog is voor honden. Op..eh......moven. Maar niet die Bolle dus. Gaf mij een schop, doettieniet vaak, misschien 2x in mijn hele leven (bijna 7 jaar) en ging achter de computer zitten. Schreef er een verhaal bij dat nog onbegrijpelijker was dan de video. Daar is die Bolle heel goed in. Begon ineens heel veel sympathie voor Wilders te krijgen. Niet gezegd nee. Ik ken m'n grenzen. Nou heb ik nog meer strategisch inzicht, dus ben ik op m'n gewone plek in z´n werkkamer gaan liggen slapen. Zogenaamd. Maar hij was nog niet weg, heel tevreden over zichzelf, ja die Bolle kan heeeeeel tevredeb over zichzelf zijn, of ik zat al achter de computer met MIJNNNNNNN blog. De video kon ik niet wissen maar wel dat hele verhaal eronder. Nieuwe titel er boven geplakt en het verhaal geschreven dat je net hebt gelezen. De moraal NIET KIJKEN NAAR DE VIDEO HIERBOVEN. NEVER NEVER NOOIT NIET. 1. Je begrijpt er toch geen reet van en 2. anders hoef je NOOIT meer terug te komen.

Vuile ADHD´er...............

Moest even zoeken waar die Bolle het allemaal vandaan had. Rechten weetjewel? Komt´ie: This animate was adapted from a talk given at the RSA (Royal Society of Arts) by Sir Ken Robinson (nooit van gehoord), world-renowned education and creativity expert and recipient of the RSA's Benjamin Franklin award. Hij wel, wat een ellende.......

KLEURIGE RONDKLIKVORMEN

Daar heb ik eigenlijk alles al mee gezegd. Nee, niet op de afbeelding klikken maar op deze link: Rafael Rozendal. Zo heet de maker van al dat kleurige moois. Links, rechts, onder en boven, gewoon klikken. En kijken. Prachtig. Ik doe meteen weer mee.