maandag, februari 28, 2011

Het geluid van een BONZAI boompje


Je gelooft het niet, maar het is echt waar. Muziek of geluid, jij mag het zeggen. De grap onder programmamakers vroeger was: het geluid van een uitdruipende ijsbeer. Daarmee bedoelden ze geluid dat je niet kon horen. Dit gaat over een Bonzai boompje dat als geluidsinstrument wordt gebruikt. Door Diego Strocco. Ongelooflijk. Gewoon even tussendoor, omdat 't heel mooi is. En om te laten zien dat geluidstechnici heel creatief kunnen zijn en de lat vaak heel hoog leggen. (Zegt die Bolle, m'n baas.) Sounddesign noemen ze dat. Met microfoons van Rode. Nieuwsgierig? Op hun website nog veel meer.

vrijdag, februari 25, 2011

Lullen met beesten


Dat doet iedereen met een beest. Ze lopen de hele dag tegen ons te praten. En het mooiste is, we verstaan het ook nog. Die Bolle (m'n baas) hoeft maar een paar woorden tegen Harmanna te zeggen en ik weet meteen hoe laat het is. Beetje gek dat ze daar een complete musical van gemaakt hebben. Onzin, maar wel heel erg leuke onzin. Dr. Dolittle. Ineens zal er bij veel van jullie een lichtje opgaan. Oud verhaal en eigenlijk heel beroemd. Uit een tijd dat er nog niet met dieren werd gepraat. Dr. Dolittle (Letterlijk vertaald: dokter doet weinig.) Maar het is wel goed voor onze emancipatie geweest. (Emancipatie betekent letterlijk vrijmaking uit slavernij en lijfeigenschap. Slaat dus helemaal op ons!) En dat is natuurlijk weer heel goed voor de ontwikkleing van ons zelfbewustzijn. !? Dat is geen grapje, dat meen ik echt. Heb daarover ook nog een leuk verhaal van een stel Belgen en een kalfje in Basta. Nee, komt later. Kijk even op de site van het De La Mar theater. Nee hoor, geen geouwehoer, het wordt bijna helemaal gezongen.

woensdag, februari 09, 2011

VALENTIJNSDAG

Daar gaan we weer. Valentijnsdag. Echt zo'n dag om je dierenliefde overweldigend aan de hond te brengen. Leuk ja, maar wat een ellende vaak. Plastic troep en flauwe kul die je nergens voor kunt gebruiken of een debieltje van je maken. Ronddraaiende lichtjes op plastic halsbanden met erg foute kleuren, winterdekjes zo afzichtelijk lelijk dat je het nog liever koud hebt en allemaal snoepgoed dat zogenaamd goed voor je gebit en gezond is, dus niet te vreten. Brrrrrrrrrrr........ De dag na Sinterklaas staan de winkels ook vol met allemaal mensen die hun zogenaamde prachtige cadeau's willen ruilen. En kijk dan op marktplaats.nl, daar staat de rest. Maar wat kun je als hond daar nou aan doen? Heb ik toch de oplossing. Echt waar. Hele sjieke spullen om te krijgen en te dragen. Kijk zelf maar (op klikken) en als het je bevalt, laat het je baas/bazin zien. Er staan geen prijzen bij en dat is erg handig. Mooi heeft altijd heftige prijskaartjes. Maar dat zijn we absoluut waard toch? Je kunt ze bestellen bij Hunter zelf (staat nog veel meer moois en hoe vakkundig het is gemaakt) of op de website van de Hondenshop.nl. (Ook veel handige en mooie spullen, die Bolle koopt daar veel.) Nou, veel sterkte en vooral veel succes. Met die Bolle, m'n baas, ging het overigens meteen fout. Vond het allemaal prachtig, maar wilde voor mij die helwitte Derby halsband en dressuurlijn kopen. (Staat bij het koninginnenhondje op pagina 14/15.) Gelukkig konden Harmanna en ik daar nog een stokje voor steken. IK IN HET WIT!!!!!!! Dat is geen wandelen meer, dat wordt tippelen. Nee, we zijn er nog niet uit. (Zucht...)

vrijdag, februari 04, 2011

NOG 1 GEDICHT


Eindelijk een gedicht waar die Bolle (m'n baas) en ik het over eens zijn. Ook weer over je moerstaal maar dan anders. Moet ook, zegt die Bolle. Een gedicht is iets anders dan een directe mededeling. Niet zo makkelijk dus. Moest het wel een paar keer lezen. Maar toen sprongen de tranen ook in m'n ogen. Niet overdrijven, roept die Bolle, honden huilen niet. Ja hoor, dat doen we wel. Alleen heel zachtjes, als niemand het ziet.


Jiddish

Mijn vader zong de liedjes
die zijn moeder vroeger zong
later voor mij, die ze half verstond.

Ik zing dezelfde woorden weer
heimwee fladdert in mijn keel
heimwee naar wat ik heb.

Zing voor mijn kinderen
wat ik zelf niet versta
zodat zij later, later?

Voor de rozen verwelkt zijn
drinken wij al het bloemenwater.

Verdrietige intieme taal
het spijt me dat je in dit hoofd
verschrompelde.
Het heeft je niet meer nodig
maar het mist je wel.

Judith Herzberg (1934)
uit: Beemdgras (1968)

Over Judith Herzberg, volgens die Bolle een van onze grote dichters. En 'laat weten wat je leest' over lezen, een leuke blog in NRC Next. (De puppy NRC Handelsblad volgens ...jeweetnuwel!)

.

dinsdag, februari 01, 2011

'JE MOERS TAAL'

Dat is stom toeval..... of niet. In ieder geval gaat Laurens Janszoon Coster vandaag weer over onze moedertaal. (Zie vorige blog.) Vandaag is het een gedicht van Driek van Wissen, die ook dichter des vaderlands is geweest. Over z'n moerstaal. Roept die Bolle, m'n baas: Ja, misschien ook wel rijmelarij, maar in ieder geval leuke rijmelarij. Want hij was (vorig jaar overleden) een leuke vent. Ken je hem dan, vroeg ik. Ja, vaak in de kroeg gezien en gesproken, net als z'n vriend de dichter Jean Pierre Rawi. Die liep begin jaren 70 vorige eeuw, toen ik in Groningen filosofie studeerde, als een echte dandy/dichter in smoking met lange witte sjaal en een echte 'heren'wandelstok door Stad en Ommeland. Viel erg op, want in die tijden liepen studenten in een vale spijkerbroek en een versleten schipperstruitje, net als ik. JP en Driek hebben vroeger samen onder hetzelfde pseudoniem nog gedichten geschreven. En ze zeggen (het vaderlandse dichterschap van Driek was niet onomstreden) dat ze dat toen ook samen hebben gedaan. Kopschuddend keek ik die Bolle aan. Als jij ze kent zal dat wel in de kroeg zijn geweest! Hahahaha, klopt helemaal, 2 zelfs. De Kale Jonker en de Wolthorn in Groningen. Twee topkroegen. Rawi komt daar nog steeds. Maar nu staan z'n dichtregels rondom op de muren. Jij hebt hem daar trouwens ook gezien. IK? Ik in Groningse kroegen? Jawel, toen je nog heel jong was heb je Harmanna een keer over het terras van de Kale Jonker gesleurd toen je mij aan zag komen. En in de Wolthorn heb je met de hond van ex wethouder Gietema gespeeld. Nou er begint iets te dagen, maar helder krijg ik het niet. Genoeg nostalgie, zijn gedichtjes van vandaag:


Straattaal

Ik wandel vaak door drukke winkelstraten
En lees daar ‘final sales’ en ‘toys for kids’
En ‘discount’, ‘special price’ en ‘greatest hits’
Op schreeuwerige posters en plakkaten.

Die teksten hangen binnen voor de ruiten,
Maar Nederlands is dus de voertaal buiten.


[23 januari 2006 - Minister Verdonk wil verplichten dat
er in ons land op straat Nederlands gesproken wordt.]



Maltho thi afrio lito

Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd,
Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen
Die uitgaan boven mijn begripsvermogen
En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd:

Staat hier ons oudste Nederlands te lezen
Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?


[24 april 2005 – 1) De oudste Nederlandse zin dateert uit de
zesde eeuw. Deze zin (uit de Lex Salica) luidt: ‘Maltho thi
afrio lito’, hetgeen betekent: ‘Ik maak je vrij, slaaf.’
2) Arjen Duinker wint de VSB-poëzieprijs 2005. Zijn
dichterlijke beginselverklaring is: ‘Yalenye kwat bisik
dongobranamuk.’]


Driek van Wissen (1943-2010)
uit: De laatste jaren (2011)

.

maandag, januari 31, 2011

MOEDERTAAL

Een rijmelaar, riep die Bolle. Shit, vind ik het een mooi, gevoelig gedichtje, vind die Bolle het weer helemaal niks. Nou m'n neus en mijn blog. Dus hier Karel Jonckheere die heimwee heeft naar z'n moeders woordenschat. Zeg maar z'n moedertaal. Haa, vind ik leuk gevonden van mezelf. Ja, ik leer het al. En daarbij een gedicht met een boodschap: ook met weinig woorden kun je wijs zijn. Waarvan akte en een lange neus naar ..... jeweetwel.


Heimwee naar moeders woordenschat

Ach moeder, ik weet zoveel woorden meer
en van de muze honderd lepe wetten
om ze verbluffend naast elkaar te zetten
tot schone larie over duister zeer.

Maar als ik op een avond bij ruig weer
de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten,
de troost schudt uit de kuil van mijn sonnetten,
vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.

Geleerde vrienden, die het kunnen weten,
hebben eens de armoe van uw mond geteld
maar geen heeft mij dan tot nog toe verteld

hoe gij met twintig silben mild gemeten
mij meer met wijsheid en geluk vervult
dan mijn orkesttaal zwoegend mij onthult.


Karel Jonckheere (1906-1993)


Abonnees van Laurens Janszoon Coster ontvangen iedere dag een gedicht per imeel. Aan- en afmelden, klik hier. Lees ook het Costerblog met gedichten van Clara Eggink, Remco Campert en anderen.

zondag, januari 30, 2011

ONZE MARLEEN IN KAMER 1


Hoor mij nou, lijkt wel een heuse leuze. En ik ben helemaal niet van de PvdA. Helemaal nooit niet zelfs. Socialisme, daar doet een zichzelf respecterende boef niet aan. Nee, ook geen PVV, die staat bij ons naast de toilletrollen op de plee. Ik ben natuulijk voor de dierenpartij. Ook niet altijd, want daar gaat het soms ook helemaal fout, waar niet, maar ik ben in ieder geval niet links en zeker niet elitair. Linkse kerk? Geen idee, nooit van gehoord. Ben nog nooit met die Bolle naar een linkse kerk geweest, dus dat valt wel mee. Die Bolle ja, die is gewoon ouwellullerig links. En dat al heel lang (te lang) en heel overtuigd (meestal). Ik hoorde ineens een wat zenuwachtig meisje, nou ja meisje, op You Tube een beetje verlegen een heel verhaal vertellen. En die Bolle zat'r naar te kijken. Op z'n iPad natuurlijk. (Hij doet tegenwoordig alles op z'n iPad. Nee, andere keer.) Aan het eind begon hij enthousiast te klappen en slaakte een diepe zucht. 'Uit m'n hart gegrepen', riep hij. 'Dat verhaal had ik nu net even nodig. YKA HIER!' Dat was tegen mij. Ik had me omgedraaid en was bezig me snel uit de poten te maken. Zag de bui al hangen. Te laat. Hij hield z'n iPad met Marleen voor m'n neus en riep 'jouw volgende blog'. Daar gaan we weer, terug naar de opperste sovjet: 'Terreur, dictatuur, machtsmisbruik, onderdrukking' blafte ik. '' En dat voor een socialist. 'Mijn blog is van mij en ik heb vrijheid van meningsuiting en......' 'Jouw volgende blog' en gaf me het adres waar ik de Marleenvideo mee kon insluiten. Nou weet ik ook wel dat politiek de kunst van het haalbare is. Heb vaak gezien hoe die Bolle en Harmanna dat doen. Dus eerst je eigen target formuleren: Ik wil 1 ding zeker, een mooie blog voor de partij voor de Dieren. MIJN Partij! Dus razendsnel nagedacht, viel me in dat het nu nog te vroeg is om politieke reclame te maken. Dat doe je drie dagen van te voren, om te zorgen dat het ijzer goed heet is om twijfelaars voor de goede zaak over de streep te trekken. De echte dierenvrienden komen toch wel. (Nee, niet weer die PVV.) Dus als ik nu eerst die Bart doe, Marleen dus, dan is dat veel te vroeg (en veel te lang, want 16 minuten) en dan heb ik de week voor (wanner zijn die eerste kamerverkiezingen ook alweer..... oja 3 maart) nog een perfecte timing voor mezelf. Okee, hier de maidenspeech van Marleen op die zogenaamde eenheidsdag van links. (Hahahaha, hoe links kan eenheid zijn? Alles-als't-was-moet-zo-blijven SP en de hele Groene SAP Club alsnog naar Afghanistan....) Vooruit met de geit: Onze Marleen in kamer 1, maar voor mij gewoon de sublieme MARIANNE THIEME

vrijdag, januari 28, 2011

HOEZO EVOLUTIE of WAAROMDOETIEDATNOU?'


Jullie weten 't. Al jaren op zoek naar de missing link tussen bouvier en mens. Voel me te kort gedaan. Wel schrijven dus ideeën en gedachten hebben, maar niet praten dus geen mens. Hoort nog iets bij, op 2 poten lopen. Iets voor mensen en niet voor dieren. Is er zo'n domme zilverrug gorilla die dat achteloos wel doet. Net als de mens die op een goeie dag rechtop ging lopen. Doettie ook nog iets anders wat mensen ook doen. SPELEN..... Glijen op een glijbaan en uit z'n neus vreten. (Op klikken om te zien, maar alleen het begin is leuk de rest is meer van hetzelfde.) Hij heeft dat niet van een vreemde, zeggen ze. Z'n vader en z'n zus, zaten in dezelfde Engelse dierentuin, deden het van tijd tot tijd ook. Rechtop lopen bedoel ik. En in een dierentuin in Tel Aviv zit Natasha, die loopt ook regelmatig rechtop. (Zie foto, op klikken om te vergroten, links en onder Ambam, rechtsboven Natasha uit Tel Aviv) Maar ik blijf het pure discriminatie vinden. Ik kan schrijven en bewijs daarmee dat ik kan denken als een mens en ze blijven maar zeuren over rechtoplopen. Geen idee wat dat er mee te maken heeft. Hieronder het vervolg op de bovenvideo. Ik kan er niet omheen. Keurig rechtop. Zometeen stapt er nog een wijsneus van een reporter over het hek om hem te gaan interviewen. En als hij dan nog antwoord geeft ook, schrik ik me helemaal het apelazarus. (Nee geen N!) Dan ben ik met al m'n schrijverij helemaal in de aap gelogeerd. En dat heeft helemaal nada niks niet met de evolutie te maken.

vrijdag, januari 14, 2011

HONDENGRAF........ 5300 JAAR OUD

Stel je voor, ruim 5300 jaar geleden. Nederland bestond toen nog niet. Het was een groot waterlandschap met meren, rivieren, geulen, moerassen en verder naar het westen, kwelders en de kust. We hebben het over de omgeving van Hardinxveld Giessendam. Daar trokken kleine groepjes mensen rond die van de jacht en de visvangst leefden. Ze worden de jagers-vissers-verzamelaars genoemd. In dat watergebied lagen twee 'droge' eilanden waar zo'n groep met vrouwen en kinderen hun winterbasiskamp opsloegen. De top van zo'n eilandje, een 'donk' was begroeid met bomen waardoor ze tegen de felle Noord- en Oostenwind waren beschermd. (Er heerste toen een poolklimaat.) Op de zonnige zuidflank stonden kleine verdiepte hutjes, uitkijkend
over een brede werk- en afvalzone aan de waterkant. Daar vertrok men ook per kano voor jachtexpedities. En daar begroeven ze ook hun doden. Tegenwoordig heten ze de Polderweg en De Bruin. In die delta van Maas en Rijn hebben ze opgravingen gedaan en graven gevonden die daar 5300 jaar geleden zijn gedolven. Er was ook een echt hondengraf bij. Dat zal een trouwe mede-jager zijn geweest, onmisbaar voor de jacht. Daarom werd hij zeer hoog gewaardeerd als volwaardig lid van de gemeenschap en heeft een eigen graf gekregen. Toen al. Honden en mensen zij al heel lang zo nauw met elkaar verbonden. Waarschijnlijk hebben we nu meer praatjes en zullen onze voorouders ons als echte watjes zien (zelfs een boze boef als ik) maar onze mensen houden we er in. (Moeten we wel. We kunnen niet meer ons eigen voedsel zoeken.De jacht is een spelletje met vraagtekens geworden.) Wie het graf met eigen ogen wil zien (zeer aanbevolen, mooi graf, met eerbied aangelegd, zie foto boven, op klikken om te vergroten) moet naar het Oudheidkundig Museum in Leiden. (Op klikken voor de gegevens.) En als je er dan toch bent, bekijk dan ook de prachtige tentoonstelling waar dit graf een onderdeel van is. Onze zeer gewaardeerd voorouder...... saluut.

SHEEP VERY EXTREME

Typisch een stel gekken die met oud en nieuw niks anders te doen hadden. Herders bedoel ik. Die jongens die het zat zijn alsmaar die honden rond te fluiten en nu wel eens heel iets anders willen. Dat is is ze helemaal gelukt. Met hun honden. Kijk zelf maar. Ga er wel even rustig voor zitten. GO GO GO GO GO.......(Op klikken ja.)

donderdag, januari 13, 2011

HOW TO BRUSH A BOUVIER


Even een blogje tussendoor. De how-to-brush video met Carin Gouma is een van de best bekeken bouvierclips. Ook op de DVD, de volledige versie ruim een half uur, heeft deze knip video een hoge waardering gehaald. Veel reacties dus ook. Bijna allemaal van 'oohoohwattttgoehoed' en nog meer van dit soort aanhankelijkheidsbetuigingen. (Ze hadden's moeten zien hoe Carin Scissorhands mij nog mooier heeft geknipt dan ik al ben.) Maar afgelopen week kwam er een hele geestige reactie binnen, die ik tot in mijn klompen kon aanvoelen. Van iemand die zich Mojododo85 noemt. Staat geen foto bij, maar leest als een leuke meid, riep die Bolle. (M'n baas en die kannutweten!) Zegt in ieder geval net zoveel over de bouvier als over de baas.

Komt'ie:

Im my experience it's: chase bouvier around house, pin him down cuz he thinks you're playing,
get a hind foot in the throat, get chinned by his enormous bulletproof head, cut self with scissors,
release bouvier... repeat


.