De BLAF om de blaf BLAF

Daar kan die Bolle toch zo boos om worden. Ik doe het ook meestal als hij mag uitslapen. Dan verveel ik me rot. Ben al een paar keer van buiten naar binnen en dan weer naar buiten gelopen. Tuintafel op en via de stoelen weer tuintafel af. Nee, niet erg opwindend. En dan maar wachten tot er ergens, als is het maar piepklein en desnoods heel onschuldig, een verkeerd geluidje klinkt. Nee, ik bedoel niet de carpenter met zijn herder en hooverward, die boven langs komen en die me van jongs af aan hebben lopen jennen. Dan ga ik gewoon helemaal uit mijn dak. En ook niet als de mechelies langskomen die me op de hei altijd aanvallen. Tegenwoordig val ik gewoon terug en als ze aan de riem zitten scheld ik ze helemaal ver…….. Zo dus. Nee gewoon zo’n klein verkeerd geluidje, dat ik als antwoord rustig en zonder haast kan laten horen dat ik een hele grote kwaaie bouvier ben, en mijn mooie grom die bijna volwassen is, er ritmisch tussendoor kan vlechten. Staccato. Ik roep maar wat. Als die kleine keffertjes van even verderop buiten zijn is dat geen probleem. Dan is de voorzet snel gemaakt. En dan schiet spontaan, gewoon voor de lol, de blaf om de blaf blaf er keihard uit. Maar het is onder de 10° dus die zitten binnen bij de kachel. Watjes. Misschien… achter op het kamp….. een wegrollende wieldop…… een schreeuwend kind….. een andere hond heel heel in de verte….. Hee, daar is die Bolle al. Met riem. Hoef ik hem niet wakker te blaffen. (Bij-effect met hoog rendement!) We gaan weg. Waar naar toe? Niet naar oom Herrie want we hebben kerstvakantie. O natuurlijk…. de kerstboodschappen heel vroeg. Is niet echt leuk. Sta ik weer een half uur te wachten voor Albert Heyn waar’ie met een rooie kop en een kar vol met Harmanna weer naar buiten komt. En een half uur voor de visboer. (Als’ie mijn makreel maar niet vergeet.) En ten slotte drie kwartier voor een slager die zich Kasteel Briand noemt. Laat ik nu maar even de link naar lekker dier en wakker dier invoegen. Hypocriet! Wat heet. Maar daar zijn het feestdagen voor. Heb ik er nog eentje, een nachtkerstdienst in het bos, mogen ook honden mee, kijk maar op de foto’s. Nee wij niet. Wel naar het bos, maar Boschoord. Uit eten. Die Bolle heet niet voor niets die Bolle. Kun je ook zien op die foto met een T-shirt met mij er op. Heeft’ie van de Bikkelmeiden gehad. Als dank voor wat fotobewerkingen of zo. Ben ik toch weer bij de kerstboom uitgekomen. Knap hè. Kan ik jullie allemaal leuke kerstdagen wensen. Lekker eten, en sneeuw. Vooral sneeuw. Heel heel heel veel sneeuw............

Tentamen

Wat een klotestreek! Was het een dag van cool vet gaaf. Wat heet, van BINGO en scoren als een gek, gaat die Bolle met de eer strijken en kom ik er helemaal niet meer aan te pas. Wat was? Tentamen. Aan het eind van ieder semester moet je bij oom Herrie tentamen doen. Die Bolle had daar eigenlijk niet zoveel zin in, want hij heeft het hartstikke druk (zie vorige log) en heeft dus geen stap met mij kunnen oefenen. En omdat ik bijna elke dag alleen met Harmanna loop vind’ie mijn ongeleid projectielgehalte te veel oplopen. (Onzin natuurlijk. Harmanna is hartstikke streng en ik weet waar m’n belangen liggen als hij zoveel weg is.) Maar goed, hij wou niet afgaan en zich ook niet laten kennen. Dus stonden we vanochtend keurig in de rij. We waren meteen aan de beurt want de naam van die Bolle begint met een C en er zijn geen A’s en B’s bij ons. (Toch makkelijk als je als hond kunt schrijven....) Eerst tussen de paaltjes gaan staan. Het startpunt. Zuchtend maakte hij mijn riem los. We hadden nog nooit geoefend zonder riem. Zijn de hekken dicht, riep’ie nog. En toen gingen we. En al zeg ik het zelf, we gingen als een eitje. Mooi volgen, zit en af zonder problemen, voet perfect, blijf prima. Eén keer waren we het contact even kwijt, maar dat viel alleen maar op omdat het zo goed ging. Kijk maar op de foto’s. Als dat geen attent boefje met mooi geheven staart is. (Klikken om te vergroten.) Hij was zo blij dat’ie me na afloop volstopte met worst en snoep en had me wel van het veld af het willen dragen. In de storm en de sneeuw nog wel. Nee, we hadden geen prijs maar dat interesseerde hem geen biet. Het gaat om de prestatie. Later bij de prijsuitreiking zei Lia, de keurmeesteres (op haar lijf geschreven), dat we wel 47 van de 50 punten hadden. Dubbel bingo. Maar daar mocht ik dus niet bij zijn. Zaten ze met zijn allen bij Herrie thuis alles onwijs gaaf en gezellig door te praten, veren te steken en diploma’s uit te rijken. Maar geen hond te bekennen. GEEN HOND!!!!!! En waar was ik dan? IN DE AUTO! Om wie gaat dit eigenlijk allemaal? Enfin, het werd een beetje goedgemaakt toen we thuiskwamen. Daar stond de nieuwe kerstboom. Ben net twee jaar en toch is dit mijn derde kerstboom. En, jawel, de glazen bal met die engel erin hangt er ook weer. Die krijg ik nog wel! Net als de vorige jaren. Poinggggg.....

O ja. Die Bolle heeft natuurlijk nog veel meer foto’s gemaakt, ook van de prijsuitreiking bij Herrie thuis. Die staan in 'my space' onder de titel: Herries Kersttest..........

In de auto, hoe durft’ie.

De Dromer

Ik ben ’t zat. Mokkend liep ik achter Harmanna op de hei. Wat ben je zat? Dat ik geen blogjes meer kan schrijven. Waarom niet? Nou, omdat die Bolle de zaak aan het ombouwen is voor video. En ik weet wel dat´ie het hartstikke druk heeft en ook nog die meeladressen van jou moest vervangen, maar zo’n website bouwen doet’ie toch in een middagje met z’n vingers in zijn neus. En het is nou al drie weken geleden! Begint Harmanna toch luid te lachen. Zelfs de grazende Hooglanders keken verbaasd op. Hoe lang ken je die Bolle nou al? Twee jaar. Dan moet je het weten. Wat moet ik weten? Dat onze Bolle een dromer is. Wat is een dromer? Dat is een denker en een dichter tegelijk. Is dat gevaarlijk? Niet direct. Dromers kunnen in hun gedachten hele eigen werelden opbouwen. Als je met hem op de hei loopt is hij vaak heel ergens anders met zijn gedachten. Klopt helemaal, dan ziet’ie me niet staan en niet lopen. Hoe ik me ook uitsloof. Nou dan is hij met nieuwe ideeën bezig. Heel goed, want daar verdient hij zijn geld mee, maar ook vaak heel onpraktisch. ??? Nou, bijvoorbeeld, als je hem vraagt even een verfje op de trap te doen, begint hij over de kleur van de nieuwe vloerbedekking en dus over de plaats van de meubels en de eettafel die moeten verhuizen en daarvoor moet de keuken verplaatst worden en ……. voor je het weet heeft hij het hele huis binnen vijftien minuten verbouwd. Heel mooi bedacht hoor, heel artistiek, maar voor dat allemaal gebeurd is zijn we twee jaar verder en is dat simpele verfje van de trap allang weer afgebladderd. En dat gebeurt nou ook met jouw blog. Hij wil er een hele mooie en nog nooit vertoonde interactieve multimediashow van maken in een essayistisch kader. Top. maar dan moet hij eerst nieuwe programma’s gaan aanschaffen en die moeten dan weer op elkaar worden afgestemd en dan gaat hij zelf nog…..oooooh gaat dat zo…. ja, nou begrijp ik het. Dat schiet niet op nee. Maar ik zit er mooi mee. Ik wil schrijven. Hoe los jij dat dan op? Harmanna wachte even en knipoogde naar me. Ik verf het gewoon zelf even. Haaa…..maar dat is briljant! Dat is ´t. Je trekt je er gewoon niks van aan. Ik ga dus gewoon weer schrijven. Zomaar. Heel goed, riep Harmanna, heb ik nog een foto voor je nieuwe blog. Wat dan? Het beeld de ´denker´ van Rodin. Staat in de tuin van het Singermuseum. (Op klikken om te vergroten.) Heette eerst de dichter (naar Dante), noemen wij hem nu de dromer (naar die Bolle). En die twee daarachter? Dat zijn Petra en ik en hij ziet ons duidelijk niet zitten.....

Zes hond is 1 Rijnlandse morgen

Zes hond is één Rijnlandse morgen. Nou jij weer. Die Bolle (m’n baas) liet zijn krant zakken en keek me met open mond aan. Hij probeerde een slimme opmerking te maken, maar had die niet voorhanden. Dus probeerde hij maar wat. Wat is een hond? Ik ben een hond. HAHAHA Hij kneep langzaam zijn ogen samen. Voorzichtig zus. Nou 1 hond is veertien roede. Zijn gezicht stond eerst op dom, maar begon nu een vreemde trek te krijgen. Hij probeerde het nog een keer. Te geduldig. Wat is een roede? Het veelvoud van een voet. O jee, dat gaat fouhout. Vlug riep ik: Maar het betekent ook tak, maatstaf of onzeker. Hij slikte, schraapte zijn keel en onder grote beheersing: Ik bedoel 1 roede, Wat is 1 roe? Dat ligt er aan! Waaraan? Hij piepte, zijn grens was bereikt.. Of het een Amsterdamse roede is of een Nederlandse. Ik wachte geen volgende vraag af. Een Amsterdamse is zesendertigduizendachthonderdenzeven meter en een Nederlandse maar 10. Meter bedoel ik. O ja wacht even, en als het een vlaktemaat is gaan er 700 roe op 1 hectare. Ineens keek’ie heel slim. Ha, dan is 1 roe 1000 gedeeld door 700 en dat is 1 komma nog wat vierkante meter……. Ik durfde het haast niet te zeggen. Zo vriendelijk mogelijk….. fout lieve Bolle. Als vlaktemaat is het gewoon 14 vierkante meter. Hij liet zich langzaam achter zijn krant wegzakken. Vluchtgedrag. Snel terug naar de Rijnlandse morgen. 1 hond is 100 vierkante roeden. Vermoeide blik maar kwam weer overeind. Hij probeerde het nog 1 keer: dat is dan 1400 vierkante meter keer zes is 8400. Ik wachte even. Expres. Schroef de spanning nog wat op...... Warm Bolleboos maar fout. Helemaal fout. Dat is… 8515,79 m². Logisch toch? Toen barste hij los. Nee trut, niks logisch, jij bent helemaal fout. Pak die calculator maar die je van mij hebt gejat. Reken maar na. 100 x 14 x 6= ……… Hee Bolle, weet je wat? Nou? Die hond van die Rijnlandse morgen is 600 Rijnlandse roeden. En? En die Rijnlandse roede is …… 14, 19 m².

(Wordt niet vervolgd. Ik ben hard weggelopen. Kan ik er wat aan doen dat ze heel, heel vroeger allemaal met eigen maatstaven maten?! Reken/lees maar na bij die Dikke. Van Dale bedoel ik.)

2 jaar dag

Hoe stel je een hond in op wintertijd? Wat zegt? Hoe stel je een hond in op wintertijd? Hoezo wintertijd? Dat riep die Bolle (m’n baas). Sprong ik sochtends op bed, jarig jarig ik ben jarig, roept’ie, moeven, het is nog veel te vroeg. Hoezo te vroeg? Blijkt er iets met de klok aan de hand. Loopt een uur voor of zo. Weet ik veel. Kijk nooit op de klok. Heb een eigen wekkertje. Valse start dus. Op m’n verjaardag. M'n tweede. Niks feest, MOEVEN…… Kreeg ik Harmanna zo gek om er uit te gaan, zat Simba voor de deur. Heeeeee Yka, van harte meid, en springt meteen op m’n kop. Eindelijk feest. Maar toen ging hij ook mee naar het bos en ook mee naar de hei en dat vond Harmanna maar niks. Want dan ben ik een ongeleid projectiel. Zegt ze. Allemaal boos weer terug. Jaardags eten: PENS. Vet gaaf. Ik sprong er boven op en…… verslikte me. Krijgen we dat weer riep die Bolle. Klonk wanhopig, want het was net een paar maanden goed gegaan. Ook fout. Toen naar het Spanderswoud, want het was prachtig mooi weer. Allemaal gezinnen met kinderen. Geen punt. Laat me makkelijk aaien. Zeer kindvriendelijk aaibaar beest. Die honden die daarbij horen zijn helemaal absoluut niks. Eén keer in de maand uit, dus doodsbang voor een andere hond of belachelijk agressief. Weer terug, cadeautje van die Bolle. 3 duizend hits op m’n weblog. Ja leuk. Maar Merel Roze heeft er deze week 2 miljoen. Kreeg ik van Harmanna een bak vol makreel. Dat was feest. Doe ik een moord voor. Te veel. Kotsen dus. Laatste rondje op de hei. Niemand. Op zondag zijn er nooit vriendjes. En ineens veel te vroeg donker. Hoe kan dat nou weer? Wat een ongemakkelijke dag. Niks jaardag, niks staatsiefoto en niks evaluatie. (Als'ie boos is vind'ie me een jaloers en stinkend verwend nest.) Laat maar. Volgend jaar beter.

Herrie

Neehee. Hoe vaak heb ik dat nou al uitgelegd. Dat betekent niet LAWAAI. Dat is de club van Herrie in Muiderberg waar die Bolle (m'n baas) en ik nu al weer een paar weken trainen. Ziet er wat rommelig uit ja. Dat komt omdat we voor en na het trainen met zijn allen mogen loslopen en rennen. Soms wel 20 honden. Keet natuurlijk. Maar tijdens de les is Herrie een strenge baas. Allemaal in het gareel. En een hele goeie docent. Doen wat'ie zegt. Bazen en honden. Allebei. Die Bolle krijgt soms ook op z'n ..... eh, jeweetwel. Lachuhhhhhh. Deze foto's had ik nog beloofd, maar nu heb ik geen tijd meer. Nog twee nachtjes slapen en dan ben ik .... precies, jarig. Twee jaar dus. Spannend, ontzettend benieuwd wat ik dan krijg. Wat? Die zwarte linksboven? Dat is Bikkel van Cindy. Komt ook van Caya. Zie je zo. Is mijn halfbroertje. Van Sweet Pea en Kokomo 1 nest later. Nee wist ik niet. Kan ook niet, mijn vader is een heel druk baasje. Moet hard werken voor Caya. Wat je hard werken noemt natuurlijk. Wat? Die blonde rechtsonder? Geen idee. Echt niet. Die zit in het archief van die Bolle. Heb ik hem wel gevraagd, maar dan mompelt'ie alleen: leuke meid, leuke meid. Nou, heb ik er ook maar bijgeplakt. Verstandig?! Dat zien we vanzelf wel.

Opsporing verzocht

Hee Bolle? Ja? Wie is die hond? Welke hond? Die hier, op mijn scherm. Even kijken..... geen idee. Maar hij (of zij) zit in jouw archief! O ja, nou nooit eerder gezien. Lijkt wel een Hollandse Herder. Nee hoor, daar ziet hij er veel te leuk voor uit. (Vlaamse herders houden niet van Hollandse herders.) Briard misschien? Hè toe nou, wie is dat? Nee, ik weet het echt niet. Misschien een hond die ik jaren geleden op internet ben tegengekomen. Voor ik jou heb gekozen heb ik een jaar lang allelei soorten en rassen bekeken om uit te vinden wat ik nog meer leuk vond. (En toen zag je bouviers met staart en oren en was je weer verkocht. Ja die kon ik al.) Misschien vond ik deze zo leuk dat ik hem heb opgeslagen. En vergeten. Jaja, jaartje ouder zeker. Of noemen ze dat Korsakow? En je loopt al mank van zo´n klein kutblaartje (nieuwe schoenen zeker) en je hebt ook weer een nieuwe bril nodig. Allemaal aftakeling. Gaat wel hard met jou hoor. Zo worden we nooit samen oud. Loopt die Bolle toch heel boos weg. Ik roep nog ‘HUMOR’, maar hij hoort het niet. Ook nog doof zeker. Wijsneus, hoor ik ergens in de verte mompelen. Hij heeft een hekel aan iedereen die het beter weet. Kinderachtig. Tuurlijk. Maar ik weet het niet beter. Echt niet. Geen idee wie die hond is. Leuk snoetje, dat zeker en achter in een auto, dat zie je zo. Slipketting zit verkeerd, dat wel. Nou ja, wie het weet mag het zeggen.

Kanjers

Een beestenbende. New York bedoel ik. Waanzinnige veel verkeer in smalle en brede avenues en overal gele taxies, voetgangers, verkeerslichten en vooral heel veel lawaai. Ken ik natuurlijk alleen van de tv, maar die Bolle (m’n baas) is er geweest en die zegt dat het waar is. (Als ik die Bolle moet geloven is’ie overal geweest!) In ieder geval geen stad voor een hond denk ik. Dacht ik. Want terwijl ik mijn ‘uit de kast’ verhaal schreef zat die Bolle een leuk artikel in de New Yorl Times te lezen. Twee jongens wonen met hun twee prachtige honden op de Lexington Avenue in Bedford – Stuyvesant. Niet hartje New York maar daar wel vlakbij. Het kan dus wel. Erik Rothman, 34, en Juan-Manuel Olivera-Silvera, 33, wilden gaan samenwonen en kochten daarom een oude bouwval voor ruim $300.000. Toe maar. En ze lieten dat ook nog eens voor hetzelfde bedrag opknappen. Of je een emmer leeggooit. Maar nu hebben ze ook wat. Juan is modeontwerper en Eric ontdekte de bouwval toen hij een vriend naar die buurt verhuisde. Ze besloten het te kopen en te gaan verbouwen, maar schrokken zich rot van alle kosten. Vind je het gek? Ze hebben het zelfs een keer afgezegd maar zijn toch door gegaan. En nu wonen ze daar samen en met hun twee Bergamasco sheepdogs. Schatjes, vind je ook niet? Maak ik van mijn blogje 1x een ‘Home and Hound’. (Fout, dat is Horse and Hound en dat gaat over hardlopen met vier poten. Never mind.) O ja, Julian heeft natuurlijk alles zelf ontworpen. En Julian liet Eric vaak zelf kiezen uit een paar mogelijkheden, alleen mocht hij niet de foute keus maken. Jaja, zo lust ik er ook nog wel eentje! O ja, de honden laten ze uit in het Prospekt Park. Maar dan moeten ze wel met de auto.

Heuse liefde

Volgende week ben ik jarig. Word ik twee jaar. Dan ben ik nog niet volwassen, bij een boef is dat ergens bij drie, maar het wordt tijd om wat te bekennen. Iets heel ergs. Iets wat jullie abnormaal noemen. Dat is best moeilijk hoor. Die Bolle (m’n baas) weet het en die zei, als je uit de kast wilt komen dan moet je dat doen. In een tijd dat homo’s en lesbo’s trouwen en kinderen krijgen, moet dat kunnen. Oké, daar gaat’ie dan: Ik heb een tegennatuurlijke liefde. Zo, dat is er uit. Maar nou willen jullie natuurlijk weten wat voor liefde. Of valt nou het dubbeltje na die foto hierboven. Precies, ik ben stapel verliefd op een kat. En dan niet zo’n grote sterke, zwarte Perzische bouvierkater, maar op een watervlug, slim, snel en hondsbrutaal katertje dat net zo groot is als mijn hele kop. Daar kruipt’ie als we aan het spelen zijn helemaal in en dan bijt’ie in mijn oor. En dan rol ik op mijn rug, slaan we even met onze poten naar elkaar en dan rent’ie razendsnel weg. Ik er achteraan en dan stopt’ie plotseling en rollen we weer als gekken over elkaar heen. Dat ik veel groter en zwaarder ben maakt hem niks uit. Kereltje hè? Daar heeft die Bolle geen foto’s van gemaakt. Ik doe geen porno, zei hij. ’s-Avonds als die Bolle en ik ons laatste rondje doen loopt’ie vaak helemaal mee. Dollend en wel. Hij is eigenlijk ook wel een beetje een terrorist. Rent overal ijskoud naar binnen, negeert andere katten en honden en staat meteen op het aanrecht. Valt er nog wat te bikken? Honden en kattenbakken zijn absoluut niet veilig voor hem. En dat doet’ie zo brutaal dat de eigenaren vergeten in te grijpen en er met verbaasde ogen bij staan te kijken. Nee, hij is niet overal populair, maar ik houd van hem, ben helemaal gek van hem. Simba is mijn King, mijn Lionking!

Feestje

Nee, dat heeft niets met die stomme koeien te maken op de foto hiernaast. Hooguit dat je die Schotse Hooglanders door heel Nederland en België tegenkomt. Ik mompel dan altijd heel zachtjes: eigen koeien eerst. Want laat ze het niet horen met die grote horens. Stond een keer met zo’n koe te neuzen door het hek, sprong ik opzij maar daar stak nog net zo’n hoornpuntje door het hek heen. AUW. Maar dat was per ongeluk. Kon zij niets aan doen. Nee het gaat om een hele goeie wandelsite. Die Bolle (m’n baas) kon bijna niet wachten tot ik oud genoeg was om lange wandelingen te gaan maken. Daarna gingen we van start. Echt door heel Nederland. En al die wandelingen kwamen van 1 website die over alle wandelingen in Nederland informatie heeft. De Wandelzoekpagina. Ook met informatie over wandelen met honden. (Klik op wandelinfo > Materialen > wandelen met honden) (Klopt, vind ik ook een beetje vreemde combinatie.) Die site bestaat nu vijf jaar. Gefeliciteerd. Ik weet dat er tussen mijn trouwe fans veel wandelaars zitten en waarschijnlijk heeft die Bolle dat al lang doorverteld. Maar voor alle zekerheid, de best wandelsite in Nederland en België is de Wandelzoekpagina. Zo is dat. En ze zijn niet kinderachtig. Er staan links (gebruik de zoekfunctie) naar alle andere wandelpagina’s. Gewoon een keer doorheen browsen. Je weet niet wat je ziet en wat je moet kiezen. Maar 1 probleem en dat durf ik die Bolle niet te vertellen. Leuk hoor die lange wandelingen, maar voorlopig ga ik nog steeds liever met mijn vriendjes spelen. Rennen en matten over de hei. Half twaalf elke dag, bij het bankje onder de boom. Soms zijn we wel met zijn vijftienen. Keet en lol. Echt onwijs gaaf. Maar die Bolle zegt altijd: je kan het één doen en het andere niet laten. (Hij kiest moeilijk!) Dan kunnen we met wie het leuk vind een lange wandeling afspreken. Ja? Zoeken we die op, precies, daar.

Picassa

Omdat ik toch niets te doen heb met al die werkende zieken om me heen, zit ik een beetje met Picassa te klooien. Dat fotoprogramma van Google. Val ik ineens in een update, doet'ie ook Nederlands. Tof. Mijn Engels is kl....... mag ik niet zeggen van die Bolle. (m'n baas) Blijk ik er ook foto's mee in m'n blog te kunnen zetten. Zomaar. Uitproberen dus. Zie ik toevallig een plaatje van die ouwe platendraaier in Frankrijk. Gemaakt door z'n verloofde. Agaath of Agatha. Wil ik af zijn. Kan allebei geloof ik. Agaath schildert, maar ik heb nog geen schilderijen of links van haar. Komt wel. Nou daar staat'ie dan. In 1x goed. En de link klopt. Gaaf zeg. Om niet te zeggen onwijs gaaf. Oke, doe ik er nog een schilderij imitatie van die Bolle bij. Ted Bouwens Trouwens in pose. Klik. Die foto bewerkt met Photoshop. Net echt. Teddie Constantine in paint, heeft die Bolle h'm genoemd. Wie dat is? Geen idee!