Daar is'ie dan. Wat een kanjer he? Ook van Caya ja. Spetter eigenlijk. Nee, toch niet. Daar is'ie te deftig voor. Wordt later meer een heer van stand. Dat zie je zo. Een heer van stand? Laat me niet lachen, een bouvier als heer van stand!!!!! Ollie B. Bommel of misschien wel jouw Bolle, maar een bouvier...... En wat is er mis met een bouvier? Die is ook van alle rangen en standen. Toch!? Ben je gek. Laat ik je zien. Daar is een parkeerplaats, trek eens zo'n Volvo stationcar open, kans van 9 op 10 dat er een Labrador uitrolt. Kinderen weer terugstoppen. En toen je laatst in Laren liep bij het Bonte Paard, veel Beagles, Golden Retrievers en hier en daar een Weimaraner. Dat zegt niks, die lopen ook op mijn hei. Denk maar aan Bram en Tess. En daar hebben ze ook prima werkhonden. Werkhonden? In Laren zijn dat Doberman Pinchers en Ridgebacks. Ja ook op jouw hei, maar in Laren geen Bouviers. Hier en daar een Mechelaar misschien. En wat riep die Bolle laatst toen je bij hem in de Saab sprong. Helemaal fout, dit moet eigenlijk een veel te ouwe open Mercedesbak zijn, met naast mij een blonde stoot met van die..... eh.... jeweetwel. Nee dat weet ik niet en dat wil ik ook niet weten. Naast hem zit gewoon Harmanna zoals dat hoort. En niks jeweetwel. Doe niet zo lullig, we moeten nou eindelijk eens van dat Ma Flodder imago af. En ik heb alleen een poedeltje verorberd in Photoshop. En heb jij al ergens een schrijvende Labrador gezien? Zoek maar op in Blogger, hier linksboven,Labrador, krijg je eerst dit blogje en dan Henkie Oud Hout en nog een stelletje schrijfsels met trefwoord Labrador, maar geen schrijvende Labrador. Zelfs mijn eigenste Coen niet. Geen letter. Laten we maar ophouden. Ik moet hier nog een paar van mijn bloglinks zetten die ik Shiva had beloofd. Henkie Oud Hout - Henkie onthult Henkie - Zes hond is 1 Rijlandse morgen - En van pup tot..... En de rest kun je zelf opzoeken in het archief. Maar ik houd je aan je woord vriend. ? Jaha, hij had staan opscheppen, dat hij ook al jaren blogjes maakt. En dat zou hij laten zien. Nee natuurlijk, gewoon opschepperij. Daar betrap ik zelfs die Bolle nog regelmatig op. Jongetjesgedrag. Maar je weet nooit wat er uit een vakantieliefde kan groeien. Hoi Shiva.
In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
woensdag, augustus 06, 2008
SHIVA
Daar is'ie dan. Wat een kanjer he? Ook van Caya ja. Spetter eigenlijk. Nee, toch niet. Daar is'ie te deftig voor. Wordt later meer een heer van stand. Dat zie je zo. Een heer van stand? Laat me niet lachen, een bouvier als heer van stand!!!!! Ollie B. Bommel of misschien wel jouw Bolle, maar een bouvier...... En wat is er mis met een bouvier? Die is ook van alle rangen en standen. Toch!? Ben je gek. Laat ik je zien. Daar is een parkeerplaats, trek eens zo'n Volvo stationcar open, kans van 9 op 10 dat er een Labrador uitrolt. Kinderen weer terugstoppen. En toen je laatst in Laren liep bij het Bonte Paard, veel Beagles, Golden Retrievers en hier en daar een Weimaraner. Dat zegt niks, die lopen ook op mijn hei. Denk maar aan Bram en Tess. En daar hebben ze ook prima werkhonden. Werkhonden? In Laren zijn dat Doberman Pinchers en Ridgebacks. Ja ook op jouw hei, maar in Laren geen Bouviers. Hier en daar een Mechelaar misschien. En wat riep die Bolle laatst toen je bij hem in de Saab sprong. Helemaal fout, dit moet eigenlijk een veel te ouwe open Mercedesbak zijn, met naast mij een blonde stoot met van die..... eh.... jeweetwel. Nee dat weet ik niet en dat wil ik ook niet weten. Naast hem zit gewoon Harmanna zoals dat hoort. En niks jeweetwel. Doe niet zo lullig, we moeten nou eindelijk eens van dat Ma Flodder imago af. En ik heb alleen een poedeltje verorberd in Photoshop. En heb jij al ergens een schrijvende Labrador gezien? Zoek maar op in Blogger, hier linksboven,Labrador, krijg je eerst dit blogje en dan Henkie Oud Hout en nog een stelletje schrijfsels met trefwoord Labrador, maar geen schrijvende Labrador. Zelfs mijn eigenste Coen niet. Geen letter. Laten we maar ophouden. Ik moet hier nog een paar van mijn bloglinks zetten die ik Shiva had beloofd. Henkie Oud Hout - Henkie onthult Henkie - Zes hond is 1 Rijlandse morgen - En van pup tot..... En de rest kun je zelf opzoeken in het archief. Maar ik houd je aan je woord vriend. ? Jaha, hij had staan opscheppen, dat hij ook al jaren blogjes maakt. En dat zou hij laten zien. Nee natuurlijk, gewoon opschepperij. Daar betrap ik zelfs die Bolle nog regelmatig op. Jongetjesgedrag. Maar je weet nooit wat er uit een vakantieliefde kan groeien. Hoi Shiva.
vrijdag, augustus 01, 2008
156 jaar geleden
Genealogie. Kan dat woord nauwelijks uit m'n bek krijgen en zit het ook heel nauwkeurig in te tikken met de nieuwe Digtale Van Dale als voorbeeld er bij. Stamboomkunde zeg maar. Waarom? Die vier prompte meiden hierboven. (Op klikken om te vergroten.) Na de dood van de moeder van die Bolle (m'n baas) duikt in het archief van een nicht deze foto op. Niemand wist wie ze waren. Geen moeder meer om uit te leggen en ook geen tante non meer. Die is vorig jaar overleden en wist bijna alles over de familie Bolle. Die Bolle herkende wel z'n oma (van vaders kant) uiterst links. Daar had hij meer foto's van en dacht dat die anderen de zussen van zijn opa waren. Maar was niet echt waarschijnlijk. Jammer maar helaas, terug in het archief. Heb ik toch de oplossing gevonden. Ja, ik. Zocht iets van die Bolle op Google en had z'n naam ingetikt. Veel van z'n schrijvende zusje, zijn vader, ook ouwe filmcredits van hemzelf waar hij niet blij mee zal zijn en wat losse onbekende tiepes die Bolle heten. En toen ineens...in de stamboom van de familie Van Gogh, het huwelijk van opa Bolle met oma Bolle. Daar stond ook de moeder van oma Bolle bij, Cornelia van Gogh. Die klik ik aan. Getrouwd met meneer Eijken (dat wist die Bolle, de grootvader van zijn vader), een zwaar Calvinistische politieman, die in de Nieuwe kerk (begraafplaats van de Oranjes) kerkte en een paar functies heeft vervuld. Hoe zijn dochter ooit met die ontzettend Roomsche opa van die Bolle kon trouwen is een familieraadsel. (Ook voor tante Non, de zuster van de vader van die Bolle.) Bent U er nog bij, want nu komt het. Bij het Eijken Van Gogh huwelijk staan ook alle kinderen. Een paar jongens die vlak na hun geboorte zijn overleden en een dochter, Anna Maria, die is overleden voor deze foto werd gemaakt. Blijven over ......vier meiden, precies. Cornelia, Maria, Johanna Cornelia en Wilhelmina Rosalia, de jongste (oma Bolle) helemaal links. Ze is geboren op 6 september 1837 in Delft. (Dat weten mijn vaste lezers want de hele familie Bolle komt uit Delft.) (Behalve die Bolle zelf, want die is op de Prinsengracht naast de Jordaan in Amsterdam geboren) Zeg dat z'n oma op die foto 15 jaar is (waarschijnlijk iets ouder) is die foto gemaakt 1852. Dat is om precies te zijn 156 jaar geleden. Wat heet geschiedenis?
dinsdag, juli 29, 2008
CAYA VAKANTIE OORD
Dat was nog eens een leuke vakantie. Vakantie? Volgens mij zat je gewoon bij Caya in de kennel. Klopt, Summer Resort Caya Incorporated. Goos dus. Nou, volgens mij heb je daar wel eens heel anders over gedacht. Spartaans, schreef je ooit. Ja, maar dat was tijdens mijn Griekse vakantie. Nu was India aan de beurt. INDIA, dat is een eind. Nee hoor. Naast de Ouwe Loosdrechtsedijk. Op een goeie dag ging de kenneldeur open en kwam HIJ gewoon binnenlopen. HIJ !!?? Ja HIJ. Shiva. Shiva ?!? Dat ruikt maar wierookstokjes. Grappig, dat zei die Bolle ook al en die kan het weten. Die is misdienaar geweest. Maar ik heb geen wierook geroken. Nee gewoon een lekkere boef met een echt mooi stevig boevenkontje. En hij was meteen helemaal verliefd op mij. Hij noemde mij zijn Uma. Uma? Ja, 1 van de echtgenotes van Shiva. (Kijk maar hierboven. Op klikken om te vergroten. HIJ heeft ook nog een hond in zijn hand.) Hij de God van het (wel)zijn en ik de Godin van het licht. Jaja, gewoon een vakantieliefde dus. Maar jij loopt nu weer hier op de hei en HIJ ? HIJ zit nog bij Caya. Kon die Bolle natuurlijk niet in z'n hemd zetten. Leuk je te zien maar ik blijf liever nog even hier. Nee dat kan niet. Maar ik heb z'n imeeladres. Van Goos. Zo gaat dat toch met vakantieliefdes? Heb beloofd een blogje over hem te schrijven, maar dat begreep hij niet. Nee, geen boef met digi beet. Komt nog wel. Laat dat maar aan mij over. Wat ga je dan over HEM schrijven? Kweenie, want de leukste dingen gaan jullie geen bal aan en van Goos moet ik het netjes houden. En wat is z'n imeeladres dan wel? Haaaa, zal ik jou aan je poepneus hangen. Zoek jij maar je eigen vakantie goeroe. Heb wel voor het eerst die Bolle iets verboden. Jij, die Bolle, dat lukt Harmanna zelfs niet. Ja toch. Hij wilde een foto van me maken dat ik zit en dan nog 6 poten om me heen erbij photoshoppen. Laat dat, riep ik. En wat zei ie toen? Geloof je niet. Nou? Ja...... mijn heerlijkheid............
vrijdag, juli 11, 2008
ANNA ACHMATOVA : DE LIEFDE
Anna Achmatova (1889-1966) is een Russische dichteres die lang in St.Peterburg heeft gewoond en bevriend was met alle grote Russische dichters van haar tijd. Sommigen noemden haar de heks. Die Bolle vind haar gedichten erg mooi, maar is als de meeste van haar bewonderaars meer onder de indruk van haar persoonlijkheid. Veel Russen kennen haar gedichten nog steeds uit het hoofd. Daarom, vanuit Caya's kennel, voor die Bolle, 'De Liefde'. (Hoewel ik daar vanochtend heel anders over dacht! Maar Goos heeft me getroost.)De Liefde
Soms rolt ze zich op als een slang,
En weet ze het hart te beroeren,
Ze zit als een duif dagenlang
Op witte kozijntjes te loeren,
Soms vind je in helwitte rijm,
In slapende bloemen haar sporen...
Maar zeker zal zij in 't geheim
Je rust en je vrede verstoren.
Hoe zoet klinkt haar zacht gesnik
In het klaaglijk gebed der violen
En soms ligt ze ook tot je schrik
In andermans glimlach verscholen.
24 november 1911 , Tsarsko Selo
donderdag, juli 10, 2008
OPEN JAAR DAG
Beetje mosterd na de maaltijd wel. Alweer twee weken geleden. Verjaardag nummero 65 van Harmanna. (Met gemengde gevoelens zag ze de dag daarvoor de AOW op haar bankrekening staan.) Ze hield open huis van 11 uur tot 11 uur. Alle honden ook welkom. Het heeft van het begin tot het eind stampvol gezeten. Nou is dit een heideblogje en we beperken ons dus tot de beesten en de bazen uit de buurt. Dat heeft ook een praktische reden. Die Bolle heeft het veel te druk gehad om alsmaar te fotograferen. Ja, Harmanna was jarig dus hij moest serveren. Ik ga niet verklappen wat en hoeveel er is gedronken, wel dat de tafel binnen vol stond met taarten, broodjes, verschillende salades en schalen met haring. Schoon op. En over de drank zou ik niets verraden. Caya en Goos waren de laatsten die weggingen. Harmanna en die Bolle hebben toen een heel groot glas whisky ingeschonken en nog een uur naar de prachtige sterrenhemel gekeken, aan het eind van een prachtige dag die geknipt was voor dit open huis. Maak ik me er nu weer even snel van af want morgen ga ik uit logeren. Caya ja. De foto, op klikken om te vergroten. Linksboven Jan, de broer van Harmanna en Noor waren met hun nieuwe fox Cas de eersten. Maar Noor wou niet op de foto, dus dat schoot niet op. En Cas ging meteen op onderzoek uit wat die grote zwarte baal haar moest voorstellen. Daarnaast Bob en Brigitta van de OSO. De rij daaronder opent met een verlegen Coen en Hennie. Het moment dat ik het ongeleide projectiel respect voor de ouderdom heb bijgebracht, is goed getroffen. De jonge Halff (de ouwe zien we later) met Harmanna en Petra, ook OSO en nog veel meer. Een rijtje Erfgooiersstraat buren. Volgende rij, Masja onder de tafel en Ineke achter de haring. Daar maakte die Bolle, die een absolute haringjunk is nog grappen over, maar daar trok ze zich helemaal niets van aan. Anne Karin en Rietje close en Hennie vrijend met Cas. Dat kleine lefgosertje kom je ook overal tegen. Nadat ik Coen over z'n verlegenheid had heengeholpen zat dat pikkie er ook meteen weer bij. Coen met stok. Grote stok. Cas en ik kijken toe. Harmanna in het midden met voor Ellen en achter Jeanette, Anja zonder Lisa, m'n beste vriendin, grote misser. 2x Karin, veel Karin ja, bleef gezellig zitten en de beide snorremansen, Johannes H vriend van die Bolle en, jawel, de oude Halff, maar zonder opa Quando.En dat kan ik me voorstellen voor zo'n oude knar. (Quando bedoel ik!) Zo, nu ga ik m'n koffers pakken. Heb daar drie dichtbundels ingestopt, want Bouviers en beesten in het algemeen, heb ik eventjes helemaal gehad. Die Bolle zit nog te stressen achter z'n computer, want die is in handen van de KPN gevallen door overname van Tiscali. Gaat echt helemaal fout. Hij heeft al een week geen e-mail meer gehad. Alle ouwe grappen en grollen over KPN uit de jaren tachtig (Remember KRO's 'Ook dat nog') blijken springlevend en heeeeel actueel. Wordt een lange hete zomer wel...........
maandag, juli 07, 2008
HENKIE ONTHULT HENKIE
Goed idee van Caya, Henkie onthult Henkie. Want ze wilde er een echte overhandiging en onthulling van maken. Met publiek en pers. En je weet, wat Caya in der kop heeft heeft ze niet...... nee nee valt steeds meer mee, ze is al 32 kilo afgevallen. Eerst moet er gesproken worden. Dit is tenslotte Nederland op z'n best. Dus Caya die de DVD aan die Bolle overhandigt. In een kransje. Zie je zelf. Toen die Bolle, waarover hij het heeft zie ik niet, maar het ziet er heel overtuigend uit. (Nee ik was er niet. Henkie vonden ze genoeg hond.) Diederick was de laatste spreker. In het publiek journalisten van de Gooi & Eemlander, nee helemaal niet het plaatselijke sufferdje, onze eigen regiokrant en de Telegraaf. Met hun fotografen.
G&E had een hardstikke leuke reportage. Krantenartikel linksboven. (Op klikken om te vergroten.) Daarnaast De Niewe Ster, het blad van de Wijde Meren (Loosdrecht enzo) en linksonder het artikel uit de Gooi & Vechtstreek. De foto van de onthulling is helaas naadje. Henkie ging weer eens te snel. Bekijk de foto's maar. (Ook op klikken om te vegroten.) (Oja, klil hier ook nog even voor het origineel!) Wat? Oke, even snel. Linksboven Caya, daarnaast luisterend Katy de vertaalster en achter haar de voorzitter van de Nederlandse Bouvier Club Pieter van Leeuwen. Naast Harmanna de journalist van de Telegraaf en die lange grijze rechts is de baas van mijn vader zaliger Kokomo geweest. De foto daarnaast, zijn zoon en z'n vrouw. Daarachter Henry de man van Annemarie (heb ik nergens op een foto gezien). Henry heeft alle fantastische hapjes gemaakt en samen met Harmanna gepresenteerd. Drank ook ja. Die Blonde glimlach naast Henry moeten jullie nou wel kennen. Carin Gouma dus. Daaronder drie keer die Bolle. Das wel erg veel. Gelukkig Goos als tegenwicht. Daaronder de sprekende Diederick, luisterend Eric Tabor en Marianne Oosterkamp van Ecostyle, daaronder de onthulling en publiek. De boevenclub voorzitter moet wel veel verstand van bouviers hebben, dus een nauwkeurig inspectie, Daaronder de vrouw van Diederick en Diederick zelf die z'n werk helemaal officieel signeert. Echt een hele mooie DVD, Caya's Home Bouviers, maar als ik dat portret van opa zie krijg ik het er weer helemaal koud van. O ja, Caya is ook door de AVRO gefilmd. In kunstuur. Gaan ze kijken welke kunst mensen aan de muur hebben en waarom. Ja Henkie dus. Klik hier en kijk!
dinsdag, juli 01, 2008
Henkie Oud Hout
Had ik beloofd ja. Geen woord meer over die DVD van Caya en die Bolle (m'n baas). Echt waar heus, heb ik er nog bijgezet. En vandaag was eigenlijk de beurt aan de open dag van Harmanna´s vijfenzestigste verjaardag. Ook echt waar heus. Niet dus. En waarom dan niet? Eerst kijken. Hierboven en op dubbelklikken. Henkie in oud hout. Een prachtige mozaik van gebruikt hout. Gewoon zoals Diederick het heeft gevonden. Waar dan ook. Allemaal planken en platen afvalhout. Daar begint hij mee. Stukje voor stukje uit dat gevonden hout zagen en in verschillende lagen bijelkaar passen. Met beschadigingen en verkleuring en al. Tot het een echte afbeelding begint te worden. Mooi, maar dan ook zo mooi dat het geen beschadigingen of verkleuringen meer zijn. Alsof het zo is gemaakt. Komt geen verfje aan te pas. Diederick dus, Kraaijeveld om precies te zijn. Een echte kunstenaar. Nee, dat bedoel ik helemaal niet grappig. Echt heus bloedserieus. Waanzinnig mooi wattie maakt. Kijk even naar een detail:
Dat oog dat leeft. Henkie leeft. De kwajongen van de foto is werkelijkheid geworden. Eerst had ik de foto die die Bolle heeft gemaakt er naast willen zetten. Maar dat mocht niet van ´m. Die kop heeft een eigen verhaal. Staat helemaal op zichzelf. Heeft niets meer met die foto te maken, zei die Bolle. Dat maakt het een echt kunstwerk. Als je wilt vergelijken hier is de link, maar meteen weer terugkomen. Mooie foto maar dit is nog veel mooier. Vandaag met die Bolle naar het atelier van Diederick gewandeld om de foto hierboven te maken. Is bij ons achter. Hij deed het hek open en wat ziet....... ik ken hem. Verdomd als het niet waar is. Hij loopt met zijn kleine chokolade labrador ook vaak op onze hei en Harmanna heeft al een paar keer met hem op het bankje zitten praten. Maar ik mocht niet mee naar binnen. Flauw ja. Alle mozaiken waar hij aan bezig is liggen los op platen op de vloer. 1 vrolijke hond, of twee, Santo en ik bijvoorbeeld, en hij kan weer helemaal opnieuw beginnen. Vooruit dan maar. Discriminatie natuurlijk, maar derzit wat in. Toen ze na afloop buiten stonden te praten wilde ik snel even naar binnen glippen. Zijn zoon, die aan het opruimen was, riep nog: Hee Hallo. Maar die Bolle had het door en riep heel hard HIER en op een toon die geen ruimte voor experimenten gaf. En het is daar nog wel een kunstenaarscentrum. Werkplaats voor zo'n 15 kunstenaars. Katy de vertaalster zit daar ook. Zo kwam Caya bij Diederick terecht en viel meteen voor z´n werk. Liet de foto van Henkie zien en vroeg, kun je dat ook. Hij moest even kijken en zei ja. En toen voor Caya het kant en klare kunstwerk werd onthuld, kon ze en paar traantjes niet bedwingen. Zo mooi vond ze het. Zondag is bij Caya thuis de officiele overhandiging. Ja doe ik ook, maar eerst Harmanna's verjaardag en misschien de beelden van Sonsbeek. (Ik lijk wel druk!) Nu nog een link naar de site van OUD HOUT. Moet je ook even naar die prachtige kop van Ruud van Nistelrooy kijken. Maar het is allemaal prachtig. Hele ouwe auto's, gympies, een zijspan met motor, noem maar op.
(Je kan ook direct naar Henkie.)O ja, die eerste open dag in het atelier van Diederick stond hij aan twee kleine jongetjes uit te leggen hoe hij die mozaik van een kop en schotel maakte. Van een foto dus. Op die foto stond naast de kop en schotel een gebakje op een gebaksschoteltje. Die jongetjes stonden heel aandachtig en vol bewondering te knikken. Zei die Bolle zo maar tussendoor: Hij doet het helemaal verkeerd. Verschrikt keken de jongetjes en vooral Diederick naar die Bolle op, die hij toen nog niet kende. Kijk zei die Bolle, ik zou dat gebakje hebben genomen.........
vrijdag, juni 27, 2008
PUGSLEY
Naar het Westland dus. Zeg maar Hoek van Holland zei ik al. (Zie vorige blog.) Wist niet eens dat Holland een Hoek had. Wel dat Hollanders heel Hoekig kunnen zijn. Zelfs die Bolle (m'n baas) heeft scherpe kantjes. Maar goed, dat zie je als Belg en je blijft altijd een Belg. Daar doet Loosdrecht, waar ik geboren ben, niets aan af. Geen grapjes meer over scissorhands (in de film gespeeld door Johnny Dep en het loopt allemaal heel bloederig af) en superknippen. Het uur der waarheid is daar. Vijf Bouviers in 1 x over me heen in de Mr. de Fremerystraat. Geef ik je te doen. Nee geen onvertogen woord of blaf, grommetje misschien, maar er werd meteen duidelijk gemaakt dat ik de laagste in rang was. Heftig wel, maar toen zag ik Pugley en ik was helemaal verkocht. Pugsley is een blauwgrijs Persje van 7 maanden. Trekt zich net als die andere kat, Uncle Fester, niets van al die boeven aan. Maar ja die boeven wel van mij. Toen ik voorzichtig met Pugsley stond te vrijen, sprong er ineens een teef in mijn nek. Afblijven, mijn poes. En toen ik daar iets te scherp op reageerde sprong er ook nog een hele grote reu bij. Afblijven, mijn teef. (Lekker ding wel ja.) Dat schiet dus niet op. Maar toen ik op de kaptafel stond sprong Pugsley er gewoon bij, alsof het zo hoorde. En zo hoort het ook, want Carin vertelde dat hij altijd op de tafel springt tijdens het knippen en soms afgeknipt haar bij elkaar harkt. Die andere boeven liepen gewoon om de tafel heen of er onder door. Echt gemakkelijk is anders. Door al dat gedoe ben ik zelfs vergeten te roepen dat een poedellook absoluut verboden is. Maar daar was geen sprake van. Carin heeft me heel mooi geknipt en op de open verjaardag's dag van Harmanna (volgende blog) riep iedereen dat ik er zo mooi nuffig uitzag. Yka Haute Couture. Waarvan acte. Die Bolle heeft een heel andere beschrijving van dat nuffige loopje, maar dat durf ik hier niet te schrijven. Uncle Festo en Pugsley? O ze heten daar allemaal naar de Adams Family. Geen idee waarom, maar waarschijnlijk zijn het grote fans. Moet wel. Uncle Festo is die lelijke baas en Pugsley is dat kleine dikke jongetje. Maar eerlijk is waar, Carin heeft haar naam van ......... o nee, dat zou ik niet meer zeggen, toch weer helemaal waar gemaakt!
donderdag, juni 26, 2008
BOLLE & BOLKE
Gisteren de hele dag voor lijk gelegen. Ook voor een grote boef kan het allemaal wel eens teveel zijn. Om niet te zeggen veel te veel. Laten we beginnen met vorige week. Twee dagen met die Bolle en Harmanna op pad. Locatiebezoek, kijken waar die Bolle wil gaan filmen. Een grote stad met ouwe gebouwen, alweer vergeten welke en een dierentuin. Hij moet nog naar meer dierentuinen, maar is begonnen in Amersfoort waar ook honden meemogen. Gek werd ik er van, van die geuren bedoel ik. Nog nooit geroken en heel dreigend. Je kon er niet omheen. Jackhalzen, hyena's, luipaarden en ja, daar lagen ze, leeuwen. Keurden mij overigens geen blik waardig. Net als die giraffen. We stonden op een hoge overloop en ik keek ze recht in de ogen. Maar ze liepen hautain schommelend voorbij. Niks boefjes kijken. Een beer wel. (Zie boven. Op klikken om te vergroten.) Ze zaten achter heel dik glas, maar dat is toch eng dichtbij als er ineens zo'n grote kop, drie keer zo groot als de mijne, op je af komt. Bolke de beer, aangenaam, Yka. Die Bolle heeft daar vroeger met Kim, z'n vorige boef, twee Bouvier teefjes gezien die leeuwenwelpjes zoogden. Bloederige tepels dat wel. Een van de bouviers stond heel hard tegen het publiek te blaffen. Zei die Bolle tegen twee ouwe dametjes voor hem. (Zullen wel 65 geweest zijn.) Dat is wel een groot probleem he? Verschrikt keken ze om. Dat worden blaffende leeuwtjes..... Dag daarna de stad in. Veel lopen, grote zalen, ouwe gangen, ook weer veel anderen geuren. Maar gelukkig gaan die Bolle en Harmanna altijd de eerste de beste kroeg in waar we voorbij komen en zorgen dan voor een bak vers water. Enzo! Toen ging die Bolle naar Heteren. De wereldkampioenschappen bouvierdressuur. DVD's van Caya's Home Bouviers uitdelen. (Echt de laatste keer over die DVD's.) Ging het door een zware hagelbui van ijsblokjes zo groot als duiveneieren nog bijna helemaal fout. Maar bouviers en hun bazen kunnen tegen een stootje, dus daarna weer gewoon door. (Klik hier op bouvierpagina en daar op noodweer in Heteren.) De dag daarna met die Bolle naar Ol'Scissorhands. (Jeweetwel, die filmacteur met scharen als handen.) Noem haar ook wel eens Superknip, maar weet niet of ze dat wel leuk vind. Carin Gouma. Was ook met haar honden in Heteren en is twee keer kampioen geworden. Helemaal naar het Westland, wat heet Westland, zeg maar gewoon Hoek van Holland, om op tijd mooi gekapt te zijn voor de open dag van Harmanna's verjaardag. Daar zijn ook al m'n vriendjes uitgenodigd. Beetje bang toch dat ze er stiekum een poedellook van maakt. Doe je niets tegen, want als je het ziet is het te laat. Nee, wordt volgende blog. Nu even de grote middagronde en daarna weer rust, want die Bolle gaat met z'n vriend vanavond naar de opera. Vier uur kijken en luisteren. Hij wel.
Iets met vogeltjes en toch heftig. Over Franciscus van Assisi, de heilige die voor dieren preekte. Kan ik hem bij ons op de hei afraden. Gek zou'ie er van worden. Oja, Messiaen, zo heet de componist. Heel beroemd. Die Bolle heeft hem vroeger wel eens een handje gegeven. Nog even dierentuin. Konden die Bolle en Harmanna niet laten. Dino's voor kinderen. Vind het superkinderachtig. En een lol dat ze hebben gehad. Zij wel. En die moeten 65 worden!
donderdag, juni 19, 2008
Daar is'ie dan..........
Eindelijk....... de veelbesproken DVD. Caya's Home Bouviers. Nee, geen flauwe grappen vandaag. Die hebben we al genoeg gemaakt. Met eindelijk bedoel ik dat het nu eindelijk helemaal af is. Was nog best even hard werken om alles tot in de puntjes af te krijgen voor het Wereldkampioenschap in Heteren. 13 Films, alles bijelkaar opgeteld, 3 uur en bijna 15 minuten zuivere speeltijd. Korte films, documentaires eigenlijk, zoals de bouvier als blindengeleidehond (met Serge Gaus) en de bouvier als reddingshond (met Karin en Anouk), als veedrijver en natuurlijk als acteurs. Allemaal bouviers. Hoe borstel en kam je een bouvier in de dagelijkse verzorging en hoe knip je hem tot top showhond (met Carin Gouna) (Maandag ben ik aan de beurt, nee geen poedellook als ze dat maar uit haar hoofd laat.) Maar het vlaggenschip van deze DVD is The Puppy Story. Verdeeld in twee films van ruim een half uur. Van pup tot wereldkampioen. En onderweg komen we alles tegen waar je als jonge hond in je moderne opvoeding mee te maken krijgt. Puppytraining, het puppy examen, gehoorzaamheidstraining voor gevorderden (Herrie's Hondenclub), VZH en de IPO's. En allemaal baasjes en honden die daar vrijwillig aan hebben meegewerkt. We gaan kijken bij verschillende clubwedstrijden zoals in Heteren, de BD Groningen (Coen Semler Trofee) en BD Spijkenisse. Hondensport ten poten uit. En er is ook een grote reportage van de Weltmeisterschaften vorig jaar in Bad Salzuflen. Ja klopt, met Chewbakka en Caya op het podium. Maar we zien ook Cindy en Bikkel die hun eerste IPO doen in de clubwedstrijd van de BD Hilversum. De club waar Caya ook lid van is. Daar hebben we dan ook de overhandiging van de eerste DVD gedaan. (Zie foto boven, op klikken om te vergroten.) Even een plechtig moment dat niet onopgemerkt voorbij mag gaan. Kijk hoe stralend Caya en die Bolle er bij staan. Twee Bolle koppen met allebei een absoluut vierkant karakter, die drie jaar met veel plezier en succes hebben samengewerkt. Heel trots op hun DVD. Hee jongens, gefeliciteerd. Goos en Harmanna ook, want die hebben hun deel bijgedragen. En ik natuurlijk, als pup en als You Tube acteur. Maar afzien was meer de laatste maanden. Al die andere boeven gingen allemaal voor. Harmanna staat er boven niet op nee, die moest foto's maken. Die ballon? O die ging toevallig op hetzelfde moment ook de lucht in. Behouden vaart.........
maandag, juni 16, 2008
Erfgenaam van een lege hemel.
Kees Fens is dood. Hij was literatuurcriticus en essayist. Is 79 jaar geworden. Heeft in het leven van die Bolle (m'n baas) een grote rol gespeeld. Vooral als essayist. Zo zou ik willen filmen, willen kunnen filmen, heeft die Bolle vaak gezegd. Tijdje geleden heb ik hem in een video op mijn blog gezet om een gedicht uit de nieuwe bundel van Remco Campert te bespreken. Op de Overtoom. Hij schreef voor het dagblad de Tijd en de Nieuwe Linie waar ook de vader van die Bolle voor heeft geschreven, maar de Volkskrant gaf hem de grote kans als literatuurcriticus. Toen hij stopte als criticus begon hij met z´n essays. Ieder maandagochtend. Je keek er naar uit, zegt die Bolle. Stukje uit een van z'n laatste interviews: ‘Mijn uitvaart heb ik al geregeld. Die stel ik me vooral sober voor. Een gregoriaanse mis in de Krijtberg. De jezuïetenkerk. Geen preek. Niets over mij, niets persoonlijks. Ik lig niet in die kist in die kerk omdat ik zo veel stukjes heb geschreven. Dat doet niet ter zake. Ik lig daar, omdat ik bij de kerk wil horen. Die kerk hoort onverbrekelijk bij mij, al is er een periode van twintig jaar geweest dat ik niet meer naar de mis ben gegaan.’ (In de Krijtberg is die Bolle gedoopt.) Maar blijkt al uit het interview, het gaat nooit om hemzelf. Ook niet in het tijdschrift Merlyn. Daar schreef hij samen met anderen onder andere over de 'close reading' van poezie. Daar blijven de persoonlijkheid van de dichter en de criticus helemaal buiten beeld. Daarom hierboven een gevisualiseerde column, door hemzelf gesproken. Het Licht. Gaat over indruwekkende Hollandse luchten. Ga er even rustig voor zitten. Is het waard. Snel luisteren gaat niet. Of begin er niet aan. Wil je meer weten of lezen, kun je vinden op het literatuurplein.Vanavond zou hij in het Holland Festival een lezing houden en zou de premiere zijn van de film die Hans Keller over hem heeft gemaakt. Kees Fens, erfgenaam van een lege hemel. Heeft niet zo mogen zijn. De avond gaat wel door met de premiere van de film en nog een paar sprekers. Muziekgebouw aan het IJ. Die Bolle zit daar ook.
Abonneren op:
Posts (Atom)