maandag, december 08, 2008

Presentatie Klaas

Je gelooft toch je eigen ogen niet! Nog geen acht weken oud, doet mee aan een vuurwerktest, had ik nog gezegd doe dat niet want als er eentje op hol slaat gaan jullie allemaal, me aangekeken of ik een ouwe geit ben, toch gegaan en wat ziet? Naast de presentatrice in het Hart van Nederland. Hij wel. Wat bezielt die jeugd van tegenwoordig toch? Ze hebben nog geen poot op onze Hilversumse hei gezet of ze willen al wereldberoemd in heel Nederland worden. Net als z'n neefje in die Edeth reclame over billen. OK, de meeste lopen alleen maar dat straatje van huis naar hei en weer terug. Hun leven lang. En daar word je natuurlijk ook niet echt opgewonden van. Maar normaal ga je pas de wijde wereld in als je bent grootgegroeid en van Coen (mijn Coen) manieren hebt geleerd. Niet die jeugd van tegenwoordig dus. Bij de televisie, rijk en beroemd. Meteen. Nou dan moet'ie nog veel leren. Als je net als ik met die Bolle (m'n pietje precies baas want alles moet zo en geen milimeter anders) de hele dag voor en achter zo'n camera hebt gelopen komt dat hele beeldgedoe je neus en je oren uit en ben je blij dat je met die stippenhond Lisa, of zwarte Santo of Coen, m'n grote liefde, weer even hard kunt rennen en matten. Daarom heb ik linksboven een plaatje van Coen erbij geplakt. (Op klikken om te vergroten.) Voor z'n eigenwaarde. Want die ambitieuze kleine etterbakjes, daar ben ik helemaal niet gerust op. Kop op Coen. Laat ze maar lullen. Wij trekken toch wel aan het langste eind............ nog wel.

maandag, december 01, 2008

OUDE GEIT


Weer een gedichtje tussendoor. Van Rutger Kopland (74). Een van de betere dichters, zegt die Bolle (M'n baas). Maar voor dichters bestaat geen meetlaat, zegt'ie. Kopland was ook psychiater en kwam een paar jaar geleden na een beroerte in dezelfde kliniek terecht waar hij vroeger directeur is geweest. Gelukkig goed herstelt. Weer een nieuwe bundel. Lang gezocht naar een foto of het voorlezen van een gedicht. Maar de gevonden video's zijn ver onder de maat. (Dichters en video gaan niet samen. Dat zeg ik, maar die Bolle wil niet luisteren.) Een portretfoto is nergens te vinden. Wel een mooie video over hem. Wil je meer van hem lezen, klik dan op de Leestafel. Ook andere dichters en gedichten. Hieronder uit zijn laatste bundel: Oude geit. Van een oude dichter.

Oude geit

Ze is al heel lang dood
ik was een kind toen ze nog leefde
en nog staat ze daar en kijkt ze naar mij
alsof ze mij ziet kijken
voor ze weggaat

alsof ze wacht op het moment dat
ze werkelijk zal gaan, dat ze werkelijk
in de schemer van de naderende nacht
zal verdwijnen en mij zal verlaten

ze is het geitje
dat ik als kind heb gekend
maar ze is oud geworden -- mager en stram
met een verre blik in haar gezicht

en altijd als ik dit schilderij zie
denk ik: hier zie ik
wat afscheid is


Rutger Kopland
uit: Toen ik dit zag (2008)

.

maandag, november 24, 2008

DE KEI

Wandelen we vaak langs en over, de Aardjesberg. Berg is sterk overdreven, is meer een heuvel. De bovenste grens van ons hondenheideveldje. (Zie bovenste deel foto, op klikken om te vergroten.) Zegt die Bolle (m'n baas) gisteren ineens, hier hebben ze de Kei gevonden. De Kei? Ja, jeweetwel, de Kei bij de Kei op de 's-Gravelandseweg. Wacht even..... de Kei bij de Kei? Meestal is die Bolle heel precies in z'n informatievoorziening, maar dit sloeg helemaal nergens op. Nog een keer. De Kei, welke Kei? Waar we deze zomer op het terras vaak een glaasje wijn hebben gedronken. Ja hoor eens, als ik me alle terrasjes moet herinneren waar jij vaak een glaasje wijn hebt gedronken....... Oke, Desiree! Ja die leuke blonde die ken ik! Precies. Dat is de baas van cafe-restaurant de Kei. O, nou begrijp ik het. Je bedoelt dat grote brok steen dat er vlakbij staat bovenop een paar kleinere steentjes. Helemaal goed. Maar wat heeft dat met de Aardjesberg te maken? Daar hebben ze hem gevonden toen ze het fietspad gingen aanleggen. Eerst is'ie nog als grenssteen gebruikt en op 13 augustus 1921 heeft de directeur van de melkerij, Floris Vos volgens het Straatnamenboek van Hilversum, hem met z'n vrachtwagen en een feestelijk gevolg naar de 's-Gravelandseweg in Hilversum gereden. Goed. Leuk. Is een blogje. Heb ik wat oude foto's opgezocht, hartelijk dank Oud Hilversum (Hilversummers kijken, veel leuke ouwe foto's) een paar foto's genomen, die Bolle OK, en dit blogje gemaakt. Wat? Kei op de verkeerde plaats? Haha, klopt. Heeft sinds die tijd op veel verschillende plaatsen gestaan. Ook nog helemaal links. En nu staat´ie voor de foto veel teveel naar rechts. Heeft die Bolle hem eigenhandig even een stukje opgeschoven. Macho!!! Wat, die mooie hond boven in het midden? Dacht dat je het nooit zou vragen. Wie denk je?

zaterdag, november 15, 2008

SPEELTUIN

Kreeg ik twee rondstuur meeltjes met foto's van bossen en velden waar bouviers en andere ongeleide projectielen rondrenden. De bedoeling was om alle geadresseerden de ogen uit te steken. Kijk eens hoe mooi hier. Klopt. Klopt helemaal, maar mijn ogen steek je niet zo gauw uit hoor. Zet ik mijn speeltuin nog maar eens even haarscherp voor hun ogen. Klik op de foto boven om te vergroten, maar eerst deze beschrijving lezen. Zoals je kunt zien woon ik midden in een waanzinnig groot wandelgebied. Links het Spanderswoud en daar helemaal boven de Franse Kamphei. Dat lopen die Bolle en ik regelmatig. Wandeling van een goed uur met varierende slingertjes. Altijd wat anders. Dan rechts, onze eigen hei, woon ik 30 meter vandaan, is de Westerheide. Mijn ochtend'poepenpies'rondje is al een heuse heidewandeling. Van daaruit kun je naar La Place lopen, helemaal rechts bij de Hilversumse weg, goed half uur. Vanaf La Place kun je ook doorlopen naar de Larense hei, rechts van de Hilversumse weg. Staat er niet op, maar is net zo groot als de Zuiderheide. (Als je op de 2'La Place klikt krijg je de Google kaart met de Larense heide. Kun je ook vergroten en verkleinen.) Vandaar uit lopen we vaak door de bossen naar de Lage Vuursche of naar de Generaal in Baarn. Een tippel van bijna drie uur en dan vindt die Bolle het wel zo prettig als er een glaasje wijn klaarstaat. Van mijn plaats uit je ook schuin naar boven. Kom je bij een tunneltje onder de weg door en kun je doorsteken naar Laren. Anderhalf uur, meestal Bonte Paard ja en dat glaasje. En dan heb ik het nog helemaal niet over die hei recht boven ons gehad. De Bussumse hei met het ecoduct, op deze foto in aanbouw, maar het is al lang klaar. Maakt niet uit want er mogen geen honden overheen. Ook niet aan de lijn. Vanwege het 'geur-spoor'. Volstrekte waanzin. De reeen herkennen bijna al die honden aan de geur van onze drollen die kris kras door de hei liggen. Laat maar. De grote avondwandeling is via het Spanderswoud naar de Franse Kamphei, stukje bewoond gebied door Bussum en dan over de Bussumse hei weer terug. Zien we altijd de zon ondergaan en het laatste stukje door bossen is het pikkedonker. Spannnnnend. Kleine twee uur. Zo mijne dames en heren, honden ook, dat is nou MIJN SPEELTUIN. En van die Bolle natuurlijk. Maar nu even niet. Nee, niet de wijn, de griep!

zondag, november 09, 2008

DAAR IS ' IE WEER : HENKIE OUD HOUT


Met Caya natuurlijk. Onafscheidelijk. Had de vorige keer geschreven, voorlopig geen Henkie meer (Klikken voor 'Henkie onthult Henkie'), maar als'ie komt kun je er niet omheen. Een TV uitzending van de AVRO over kunst. Gaan bij mensen thuis kijken wat voor kunst ze aan de muur hebben en waarom. Dat verteld Caya dus. Hardstikke leuke uitzending. Heeft Goos al op You Tube gezet en ik dus hier. Henkie zit er wel bij als het braafste jongetje van de klas. Hahahaha, je zal maar een klas vol van dat soort brave jongetjes hebben! Maar dat is natuurlijk een opmerking van boeven onder mekaar. Over boeven onder mekaar gesproken, er is een nieuwe bloggende boef opgestaan. Anouk, kennen jullie al van dat filmpje van die Bolle over reddingshonden. (Op You Tube staan twee video's van die Bolle, KNPV police dogs en de blinden geleide bouvier met Serge Gaus, die al bijna 10.000x zijn bekeken. Zelfs mijn video als pup is al bijna 7000x gezien. Een groot theater propvol. Met Carin Fremery Gouma is die Bolle aan het uitzoeken of ze de Arena met 60.000 plaatsen ook vol kunnen krijgen. Zij wel!) ... (Trouwens, geef die mooie Pugsley van jou is een schop. Een kat die samenleeft met met zes bouviers, drie andere katten en passerende aanverwanten, kan zich volgens mij jarenlang helemaal sufbloggen.) Anouk de reddingshond dus. Nee, die video heeft nog niet zoveel kijkers, maar de eerste versie zonder commentaar had al meer dan 2.500 hits en is door die Bollevervangen door de versie met commentaar van Caya. En dan komt de teller automatisch weer op nul te staan. De blog van Anouk staat op de Hyves van haar en haar bazin. De blog staat rechtsonder. En niet kijken naar die belachelijke foto van die Bolle linksonder bij de KRABBELS, waar hij met dat magere sprietbeest op staat. Noemt'ie z'n alter ego. Gelul. IK ben z'n alter ego en zo zullen we dat houden. Tenslotte heb IK nog nooit de behoefte gehad om mijn kop in 't zand te steken. Ozo.

vrijdag, november 07, 2008

ENVOI

Heel mooi gedicht vanochtend in de dagelijkse meling van Laurens Janszoon Coster. Een gedicht van Herman de Coninck.

Herman de Coninck is een van de lievelingsdichters van Die Bolle (m'n baas) en als hij niet was overleden, net zo oud. (Heftig geleefd.) Allemaal bijzaken.

Het gedicht:



Envoi

Als ze het maar zien zou, zien wou. -
Wat is er nog te kort, vroeg God zich af, die zesde dag.
Het was allemaal te hard, Adam, het had te snel
moeten gaan. Er moest minder fel geheugen bij. En glimlach.

Of was dat hetzelfde? En waarvan maak je dat?
Niet van lichtzinnigheid, maar van alles weten
en het heel erg vinden, en daar rustig van zijn.
En God vond mededogen

uit. En vervolgens twee armen om het in te doen,
wat al niet, klaarkomen, huilen, onbenullig, overbodig
zijn. Toen rustte Hij en dacht: wat heb ik nou nog nodig?

En toen schiep Hij twee ogen. -
Opdat ze hem zou zien terwijl hij stierf.
Opdat hij eindelijk zou mogen.


Herman de Coninck (1944-1997)
uit: De hectaren van het geheugen (1985)

woensdag, november 05, 2008

BREAKING NEWS

Bullshit. Klinkt heel Amerikaans, maar ik bedoel die Bolle. Mijn baas ja. Dat ik niks kan met cijfertjes! Hij wel. Heb de hele nacht naar de USA Elections liggen kijken. Dat was 1grote cijferanimatie. Ik wel. En ja hoor, hij heeft gewonnen. 338 tgen 163. Ze tellen nog. Allemaal cijfertjes. Als ik had mogen stemmen had ik ook op hem gestemd. Barack Obama, de eerste zwarte president van de United States of America. Jajajaja, wij zwartjes. Ik heb ook mee staan juichen. Toen die Bolle Jesse Jackson (nooit van gehoord) zag staan huilen schoot hij ook vol. Heeft het uitgelegd. 24 jaar geleden is Jesse de eerste zwarte presidentskandidaat geweest, maar heeft kansloos verloren. Je kan het, had een vriend van hem gezegd, maar het is onze tijd nog niet. AND NOW IS THE TIME. Hoor mij, in 1x goed. Maar zwart was niet het belangrijkste zei die Bolle. Op de hei maakt er toch ook niemand een punt van dat je zwart bent. Ha, riep ik, als je het zo bekijkt weet ik er nog wel een paar. Santo, Masja Indi, ga zo maar door. Black in de meerderheid. Nou ja, bijna. Maar het is wel een kick hoor. De eerste zwarte president. Alleen dat van die CHANGE begrijp ik niet. Jij gaat toch niks veranderen hoop ik? Wat mij betreft mag alles blijven zoals het is. Begon die Bolle te lachen. Kijk eens aan, een zwarte conservatief. Yka Wiegel! Wilders, ook goed. Stond'ie ineens met m'n riem in z'n handen. Het begon al licht te worden na een lange nacht. Op de hei stond de herder met z'n drie collies (rennuhhhh)in de ochtendmist het nieuwe veldje voor z'n schapen af te zetten. Dat bedoel ik, hardstikke leuk en zo moet het blijven. Niks CHANGE!

maandag, november 03, 2008

Yka Word

Hallo, ik ben die Bolle, precies, haar baas. Veel minkukels denken dat ik al haar blogjes schrijf en me dan achter haar verschuil. Haar de schuld geef. Grove laster en daar gaan we niet op in. Wij weten wel beter. Laat maar zien dat ze aan het schrijven is, roepen ze dan. Maak'er een mooie video van. Dat doe je toch zo graag! Heeft Yka verboden. Ze vind het geen gezicht hoe ze heel ongemakkelijk met 1 nageltje tiepend achter de computer staat. Daar is ze veel te ijdel voor. En dat bewijst niks, maak ik zo een animatie van. Net echt. Nee, kijk naar de foto's boven. (Gemaakt door Harmanna.) Dat is een veel beter bewijs. Ik heb deze week een nieuwe versie van Word geinstalleerd. Dus moest Yka weer de handboeken in. Rondsnuffelen in de nieuwe software. Wel veel en saai hoor voor een hond. Honderden pagina's droge handleidingskost. Daar wordt je niet opgewonden van en heel slaperig. En als ze slaapt doet ze precies wat wij vroeger ook deden. Je legde het leerboek onder je hoofdkussen in de hoop dat de inhoud terwijl je slaapt in je hoofd wordt geprent. Alleen, Yka heeft geen kopkussen. Geen punt, ze legt haar kop boven op het boek. Ook goed. Nee, fout. Verkeerde handboek. Word 97 is de oude versie, we doen nu 2007. Tsja, lettertjes lezen en schrijven, geen probleem, maar cijfertjes..... Wordt een bijlesje.

donderdag, oktober 30, 2008

Jaar 5

Precies vandaag, jarig. Die Bolle (m'n baas) en Harmanna hebben vanochtend voor me staan zingen. Die Bolle vals, zoals elk jaar. Hij is een 'brommer', maar dat valt in de praktijk wel mee hoor. En Harmanna heeft hondenkoekjes voor me gebakken. Echte hondenkoekjes ja. Hadden ze nog over van de Caya's Home DVD opnamen. (Zou in het reclamefilmpje voor Ecostyle komen. Klik bij 'beloning en verzorging' op Jeffo's wereld.) Nou geef ik zelf niet zoveel om m'n verhaardag (ha Freudiaanse tiepfout roept die Bolle), maar Harmana is er zelfs trots op. ?? Nou, door dat slikprobleem. Ze hadden toen ik anderhalf was bij diergeneeskunde in Utrecht gezegd (lees 'even slikken') dat ik niet veel ouder dan vier zou worden. Daar moesten die Bolle en Harmanna maar op rekenen. Heeft ze me helemaal opnieuw leren eten en slikken. Kont laag kop hoog. Hapje voor hapje. Nee, eerst slikken.....laten zakken..... even wachten.... braaf. Kan nu weer gewoon blijven staan en als het fout gaat schakel ik automatisch over op z'n Harmmana's. En als het echt helemaal fout gaat, gaan we weer samen aan mijn bak staan. Zegt die dierenarts laatst dat ik eigenlijk te zwaar ben. Heeft die Bolle toch staan lachen, kwam niet meer bij. Snikkend riep hij uit, klopt het uiteindelijk toch dat bazen en beesten op elkaar gaan lijken. En verder vandaag? Je snapt het al. Koekje bij de koffie, nog een koekje, stukje worst? Ook goed, jij mag het zeggen, knaagbeentje om te knagen, tussendoor, nog een ander beentje omdat je jaaaaa...... dat weet ik nou wel. Was blij toen we weer naar de hei gingen. En ja hoor, hij was er weer. Laat zijn kudde dag voor dag een stuk van onze hei afgrazen. Doen ze trouwens heel grondig. Was het in mijn vorige blogje nog een nieuwtje (Kijk nou eens, schapen met hun herder, nou zijn we echt cultuurlandschap) vandaag was het al helemaal gewoon. Maar leuk blijft het wel. Weer even rennen en matten met Coen en Santo, terwijl Ineke en Hennie over schapenhaar en wol met de herder in gesprek waren. Veel mensen komen kijken. Veel honden ook en dat is helemaal geen probleem. Toen we weer naar huis gingen trok ik nog snel even een sprintje langs het netwerk. Ze scheurden de andere kant op. Meeehheeeeehheeee..... Weet je wat dat betekent? Kut hond! O dat dacht je al. Maar wel een jarige kuthond. Yka 5. Het magische jaartal. Meeehheehhhheeeeee.........

maandag, oktober 27, 2008

Schapen op onze hei!

Daar stonden ze weer. Allemaal Drentse heideschapen met hun herder Toon en z'n energieke Border Collie. Op onze hei, om te grazen. Keurig een stuk afgezet met een 'net' werk. Kunnen wij gewoon los blijven lopen. Blijkt trouwens geen probleem te zijn. Lollig hoor zo'n kudde schapen. Vorige keer had ik er al voorzichtig snuffelend omheen gelopen, maar vandaag heb ik echt eens gekeken wat ik er mee kon. Tenslotte ben ik een echte drijver. Zei die Bolle (m'n baas) ook tegen Toon. (De herder van het GNR dus.) Dat wist'ie. Ik heb vroeger twee bouviers getraind en dat gaat best aardig. Best aardig!!?? Ja hoor, lachte hij, het blijft natuurlijk paardrijden op een koe. Paardrijden op...... wat een eikel he? Dat kon ik niet op me laten zitten. Eerst nog even met Coen gespeeld, die kwam net voorbij en die Border Line bemoeide zich er ook nog mee. Was natuurlijk wel matten naast zijn kudde. Daarna een heldere blik op de schapen geworpen. Die Bolle lette even niet op, want die was vol in gesprek met de herder. Ik deed een klein sprintje naar de kudde. Had de vorige keer al gemerkt dat ze daar op reageren. Lopen ze een stukje weg. Nu ook. Toen een klein sprintje naar rechts. Ha, liepen ze met z'n allen een stukje naar links. Gaaf. Ik een sprintje naar links, liepen ze met z'n allen naar rechts. Maar dat is een leuk spelletje. Ging ik even liggen, gingen zij weer gewoon grazen. Toen begon de herder te lachen. Die Bolle keek dan wel niet niet, maar hij hield mij en z'n kudde scherp in de gaten. Jouw hond heeft talent, heb je haar wel eens bij schapen gezet. Juist niet, zei die Bolle. Toen ze nog jong was zaten we vaak in Groningen en daar waren veel schapen. Ik heb haar geleerd daar ver uit de buurt te blijven. Niks trainen. Maar dat doe ik ook niet, zei Toon. We zetten een hond eerst achter de schapen en kijken dan wat'ie doet. En als hij doorheeft hoe je schapen kan drijven, ga ik op 12 uur staan (hij bedoelt op een afstandje aan de andere kant van de kudde in het midden) en kijk of hij ze naar mij toe drijft. En als hij dat doet gaan we dat verder uitbouwen. Allemaal heel intuitief. Zo, dat is nog eens andere koek dan dat gepiel op de vierkante milimeter wat wij op de club moeten doen. Toen we weggingen heb ik snel nog een lange sprint langs het net gemaakt en renden ze allemaal de weer andere kant op. Heeeee jongens, cool vet gaaf hoor! (Belde ik Caya, mijn fokmoeder, over dat paardrijden op een koe, begon ze te lachen. Niks van an. Heeft'ie waarschijnlijk getraind met showboeven. Ik fok werkhonden zoals jij. Een paar van mijn honden, jouw generatie, zitten bij boeren. Eentje vertelde als hij zijn koeien uit de wei wilde gaan halen, stonden ze al keurig voor het hek te wachten. Dank zij z'n boef. Nee hoor, mijn werkhonden kunnen prima drijven. Waarvan acte.) Zo, klik maar op de foto boven, dan wordt'ie groot. Lees ook Heideroosje en Goois Plaatjesboek. Op klikken om te lezen. Allemaal over mij en deze Drentse heideschoffels. Die tel ik nu ook als ik savonds in m'n mandje lig. O ja, ook nog een link naar You Tube . Staat vol met video's over Border Collies. Pups, testen jonge honden, drijven en wedstrijden. De leukste zet ik hier onder. Wel een beetje mamma pesten en gemaakt door Sandra Colthard, klinkt bijna bekend!

donderdag, oktober 23, 2008

Zwaar weer


De creditcrisis dus. Ook in mijn heideblogje. Daar zit die Bolle (m'n baas) best wel mee in z'n maag. Nee geen slapeloze nachten hoor en met vrienden maken ze er de meeste slechte grappen over, maar geld kost het wel. Verdampen noemen ze 't. Toch is die Bolle optimitisch. Het komt wel weer goed, alleen....... Nog twee maanden en dan is'ie 65 en Harmanna is het al, hoe lang gaat dat allemaal duren. 20 jaar? Dan zijn ze 85 (En dan ben ik er allang niet meer.) 5 jaar? Dan zijn we allemaal 70. Ik ook, heeft die Bolle voor me uitgerekend. Deskundigen bij de vleet, maar niemand een flauw idee hoe lang nog. Zuinig zijn? Dat komt wel ter sprake, maar ik merk er niets van. Je kent die Bolle nou wel. Laatst weer gelunchd in Boschoord. Aanbevolen. Die Bolle heeft gisteren na besprekingen in Amsterdam, weer een rondje Jordaan kroegen gedaan, z'n grootste hobby. Reken maar uit, zeker met z'n Gouden Vingertje zoals Harmanna dat noemt. En als Harmanna boodschappen heeft gedaan ligt hier het wijnrek weer helemaal vol. En niet de slechtste labels. Morgen weer eendjes. Specialiteit van Harmanna. Ja, die kan heel zuinig zijn maar is met een natte vinger te lijmen. Samen, ja gezellig. En we doen nog steeds veel mooie wandelingen over de hei. Kost alleen moeite en niet te veel. En toen zagen we ook daar slecht weer hangen. (Zie foto boven. Op klikken om te vergroten.) Terwijl hij die foto maakte lagen er 4 reetjes vanuit de hei op hun dooie gemak naar ons te kijken. Boven ons de cirkelende buizerd op jacht, die samen met z'n vriendin hier ergens een nest heeft. Ik heb de kuikens horen piepen! Wat heet rijkdom? En de dag daarna zagen we ineens die hele kudde schapen waar ik al over heb geschreven, op onze eigen hei grazen. Die Bolle meteen z'n fotocamera..... maar helaas. Daar zat geen geheugenschijfje in want daar had hij mee gefilmd en dat zat nog in de USB Scandisk drive. Hebben we vandaag, ze waren er weer, opnieuw gedaan. Vond ik wel spannend al die schapen. Binnenkort in dit theater. Eerst nog even de donkere wolken hierboven. Klik.