GIZMODO

Voor ik weer over honden en melkmeisjes (zie volgende blog) even een foto met een Link. Gizmodo is een soort gadget website die de grote ergernis van Steven Jobs heeft gewekt. Uit de school geklapt. Op zich de taak van iedere journalist, maar ze proberen GIZMODO te pakken op heling. Heling? Ja heling. Het prototype van de IPhone was door een medewerker van Apple vergeten en achtergelaten in een bar, door iemand anders meegenomen en verkocht aan de journalist. Prachtig verhaal. Krijgt nog wel een vervolgstaartje. Maar daar gaat het me nu niet om. BP vergftigt de wereld. Daar is een hele pagina aan gewijd met gephotoshopte foto's. Zoals hierboven. Veel flauw, maar ook erg zwarte humor. Ook als hierboven en hieronder. Een foto met vele lagen zoals dat in dramatische termen heet. Laat maar. Als hond zie je maar 1 laag. Waar ligt het been of waar zit mijn vijand? Ben je klaar voor zwarte humor? Alleen dan hier klikken. Anders gewoon wachten op de melkmeisjes.

ELSSCHOTJAAR

Elsschot? Willem Elsschot ?? Nooit van gehoord. En het is nog wel een Elsschotjaar. Een Belg ja, net als ik. Van afkomst dan, want ik ben geboren in Loosdrecht. Je raad het alweer, in 1x goed, opdracht van die Bolle. Zit zelf als een gek te monteren. Allemaal kabeltjes, tangetjes, connectors, huisaansluitingen aanbrengen in verdeelkasten en de methode huisnummer aansluiten op de kabel. Coax en glasvezel. Allemaal gepiel op de vierkante milimeter. Daar zou Elsschot een heel stevige en vooral afwijkende mening over hebben. Veel geschreven. Waarschijnlijk 1 van de hele grote schrijvers. Boeken, zoals Lijmen/Het Been. Klinkt voor een hond natuurlijk heel aantrekkelijk. Maar te lang voor hier. Een gedicht dus. Van Willem Elsschot. (Dood ja, klik hier voor biografie.)


Brief

Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.

'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.

Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij je had verklapt
hoe je schatten kon verdienen
met de bouw van zijn machinen.

Hoe je Berends in de stront
hebt gewreven, als een hond,
toen hij 't boekjaar niet kon sluiten
door die fout van zeven duiten.

Hoe die halfwas, smal en bleek,
van zijn gulden in de week
vijftig centen af zag romen,
want hij was te laat gekomen.

'k Weet het nog, zoals je ziet,
maar ik snap vandaag nog niet
hoe die negen duizend koppen
dat zo lijdzaam bleven kroppen.

Had een flinke delegatie,
na 't verwerpen van je gratie
je maar even beet gepakt,
even op de vloer gesmakt,

je die baard eens afgeschoren,
met of zonder je twee oren,
je die broek eens afgedaan
om je voor je kont te slaan.

Maar al is het niet gebeurd,
uitgesteld is niet verbeurd.
Wij staan klaar om ons te wreken
zonder je de nek te breken.

Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,

dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.



Willem Elsschot (1882-1960)
uit: Verzen van vroeger (1934)

ALLEMAAL BOUVIERS

Wisten jullie dat? Wat? Nou, ik wist het niet. Wat wist jij niet? Dat van die Bouviers. Van welke bouviers? Caprice en Lee en Jacqie en Kim. ?????? Ja, begrijp ik, beetje rommelig, net als de foto hierboven. (Nee, ik ben geen grafica en jemoet op de foto klikken om hem te vergroten.) Laten we links boven beginnen. Caprice. Nee, niet het meissie maar de hond. Meissie is Lee, maar dat komt nog. Caprice is een bouvier. (Lee ook trouwens.) Beetje ouderwets type, maar dat mag ook wel, want het is ergens 1939, 1940 kan ook. Zij is dochter van de eerste Amerikaanse bouvier. Bojar van Westergoo. En die was gefokt en in 1936 in Amerika geimporteerd door ene Ferwerda uit Leeuwarden. Dat wisten jullie niet en ik ook niet. Ga ik door er is meer. Dat meissie ernaast is Lee. Zou later bekend worden als Lee Radziwill. Dat is de naam van haar middelste man want ze is 3x getrouwd geweest. Haar meisjesnaam, want daar gaat het om, let op komt'ie: BOUVIER. Jawel. Maar nu gaan er natuurlijk al belletjes rinkelen (als je oud genoeg bent): ze is de zus van Jacqueline Bouvier. En, precies, die werd de vrouw van de beroemde Amerikaanse president John F. Kennedy. Het gerucht gaat dat Jacqueline Bouvier (op de foto boven rechts en helemaal rechts) in 1942 met Caprice, de dochter van die Bojar en Larraine, naar de keuring in Westminster zou gaan. (Nee, niet in Londen. Daar was het al helemaal oorlog.) Maar of ze gegaan is weten we niet. Caprice was de enige Amerikaanse bouvier en er is geen juryrapport bewaard gebleven. Het Witte Huis heeft Caprice in ieder geval niet gehaald. Dat is 20 jaar later. De eerste boef in het witte huis die we kennen is Duckie van Nancy en Ronald Reagan. Jacqueline Bouvier werd later nog mevrouw Onassis. In oost Europa was/is Bouvier een bekende naam. In Duitsland een uitgeversfamilie. Hier de foto die ik al een keer heb laten zien. De boekwinkel van Bouvier op Unter den Linden in Berlijn. 1991. Vlak na de val van de muur. Voor die winkel die Bolle (m'n baas) met z'n vorige boef Kim. (Nu ik ouder ben kan ik zeggen dat ze sprekend op mij lijkt. Die Bolle niet op zichzelf...HAHAHAHAHAH.... wat een mager kereltje.) Daaronder tot slot nog een foto van Kim (voluit Kim Brenda van de Watermolenbeek) met Harmanna om te laten zien dat het echt Unter den Linden was. Die boekhandel is nu een touristisch, rommelig soort coffeshop/eethuis, waar je niet dood gezien wilt worden. Dat noemen ze vooruitgang. Ook in Berlijn. Zo, dat was weer een hoop geschiedenis. Hee Bolle, gaan we wandelen. Schitterend mooi weer, de hei op. Hij zet z'n CD af. Draaide heel toepasselijk op een mooie Pinksterdag, gezongen door de componist Harry Bannink zelf. Nee, godzijdank, heeft niets met bouviers te maken. Hoewel? Ik heb wel over het Lange Voorhout gewandeld. Heb ik nog foto's van. Met meneer Couperus. Toen was ik echt een Haagse Dame! (De oude foto's met commentaar van Patrice, Lee en Jacqueline, heb ik via Caya van Valeer Linclau uit het Bouvierland Belgie gehad. Alle foto's zijn uit de vorige eeuw!)

A DOGS HART

Nou dat was geen succes. Het vorige blogje bedoel ik. 'Nou nou, moet dat nou?' Was een idee van die Bolle (m'n baas) riep ik dan. Wat moet ik nou met blote meiden? Maar dat klonk zwak en kwam eigenlijk ook niet echt over. Dacht dat we daar toch wel overheen waren. Niet dus. Leerpuntje. Kwam die Bolle toch weer met het volgende onderwerp aandragen. Zou ik nooit hebben bedacht, want ik wist het gewoon niet. Een opera over een hond. Wel gehoord van dat toneelstuk van Wim T. Schippers met alleen honden op het toneel, maar een opera? Niet dus. Russen die hebben het bedacht en gemaakt en gecomponeerd. In die hond is een mens ingeplant, z´n ballen, maar hij gaat fout als hij een vrouw wil versieren. Iedereen boos. En achter de katten aan. Da's toch gewoon voor een hond zou je zeggen, maar in Rusland staan katten voor intellectuelen. Precies heel symbolisch en het gaat dus eigenlijk over Stalin. Nog niet helemaal begrepen, maar in de video hierboven wordt het allemaal uitgelegd. Maar die hond, daar ben ik als een blok voor gevallen. Staat voor alles wat slecht en dictatoriaal is, maar wat mij betreft mag'ie een keer langskomen. Hee Bonzo! Nee, dat gebeurt niet. Hond is niet echt. Die Bolle gaat ernaar toe. Zoals gewoonlijk met z'n operamaatje Hans. Is altijd een verjaardagscadeautje. Heen en weer. Leuke avond dan maar. Wie meer wil weten, na de video te hebben gezien, kan hier terecht. Hoor de schuifdeur hiernaast opengaan. De kat wordt gelucht. Daaaaar moet ik absoluut bij zijn............................

HERDER

Gewoon even een fotootje. Zoals ik zou willen zijn. Een fiere herder. De held van mijn schaapjes. Het ´archetiepje´ van de hei. Laat maar. Vandaag liepen ze allemaal vrij op de grote hei. Hard werken voor de honden. Daar heeft een fotograaf onverwacht een heel nest jonge vosjes gezien. Ben Wallet heet´ie en ik heb het gelezen in de Gooi Eemlander. Op de Westerheide. Dat is de hei die je achter de schapen ziet. 1 jong vosje heeft hij kunnen fotograferen. Schatje he? Twee dagen geleden toen we om half 1 des nachts ons laatste rondje liepen langs het donkere bos, rende er ineens, vlak voor ons, een vos over. Nog mooiere staart dan ik heb. Kan hun moeder zijn, maar niet zeker. Er zitten hier wel meer vossen op de hei. Oja, die foto boven is een mislukt Photoshopje. Foute verhoudingen, ben ik niet zo goed in. Maar de foto hieronder is echt. Het verhaal van Ben Wallet.

DEFTIG HANGEN

Kreeg een meeltje van Ria, de bazin van Noa. Had heel erg moeten lachen om mijn vorige blog over Boy (begrijp eigenlijk niet goed waarom, ik was bloedserieus), maar ze had toch een opmerking. De vraag, zijn alle honden van Caya zo jaloers, vond ze niet terecht. Jaloezie kun je niet fokken, dat heb je of heb je niet. Net als bij mensen. Maar toen ze Yka in dat Bouvrie stoeltje zag liggen, dacht ze ineens aan een foto van Noa in een hele mooie Visserstoel. (Zie boven.) De vraag moet dus zijn: wat hebben de honden van Caya met hele mooie stoelen? Nou, geen idee eerlijk gezegd. Smaak kun je denk ik ook niet fokken. Wel ontwikkelen. Heb ooit over liggen en het Bouvrie stoeltje een blog geschreven, trappeze, maar wat dat met Caya te maken heeft....... Ik denk dat het gewoon over lekker liggen in mooi ontworpen stoelen gaat. Wacht even. Die Bolle komt binnen. Wat hebben honden van Caya met mooie design stoelen? Hij begint te grijzen (dan word ik altijd heel voorichtig). Daar is een heel mooi woord voor. Heb ik vroeger in de Jordaan geleerd. Nou, kom op?! KAPSONES. WAAAAATT IK KAPSONES? Ja, jij kapsones. Heb je trouwens zelf vroeger geschreven. Lees maar. Oja, ja, nou ja.......je zal maar smaak hebben.

BOY

Het is kleiner dan de borstel van een zwabber of de voet van die Bolle (m'n baas). Maar stronteigenwijs en brutaal als de beul. Als je Boy roept komt'ie er vrolijk aanrennen. De slijmbal. Beter gezegd, het slijmballetje. Die Bolle viel meteen als een blok voor hem. Wat een leuk intelligent, open, helder, dapper kereltje. Je lijkt wel een Teckel. (En jullie weten, die Bolle valt ook als een blok voor teckels. Heeft'ie zelf nog gehad.) Geen gezicht hoor. Zo'grote dikke ehhh .....ja, en zo'n piepklein hondje. Was eerst geen probleem. Op de hei, de eerste keer, een beetje snuffelen. Grappig beestje ja. En toen'ie met z'n bazin een keer een glaasje wijn kwam drinken (ja er zijn meer mensen die wijn drinken) ook leuk. Maar op een ochtend kwamen ze samen binnen en ging zij weer weg. Ze vergeet wat, riep ik nog. Maar 's-ochtends luisterd er nooit iemand naar me. En toen ging Harmanna ook weg. Vergadering. Was gepland. En die Bolle ging naar boven om te werken. Zoals gewoonlijk. Maar die lopende borstel bleef. Wat krijgen we nou? Om een kort verhaal lang te maken, het zat niet goed tussen ons. Maar het ergste was dat die kleine zich daar geen r...tje van aantrok. Alsof´ie thuis was. En vooral de tuin was een paradijs voor ´m. Daar heb ik meteen een eind aan gemaakt. Ben dwars voor de schuifdeur gaan liggen en toen konnie er niet meer langs. Tot Bull langskwam. (Passerende pittbull.) Leuke hond hoor, maar als hij achter voorbijloopt is het luid schelden en schreeuwen van twee kanten. Kleintje meteen mee naar buiten, maar stond wel even angstig te kijken naar die grote, luidkeels blaffende beesten. Bolle weer naar beneden,ophouwe.... nu.... (zwak leiderschap) en wij allemaal naar de hei. Halverwege kleintje los. Wij rennen en scheuren, het gebruikelijke werk, op een dag dat het heel warm was. (Paar weken geleden.) Alleen als die kleine een snoepje kreeg probeerde ik er tussen te springen. Mijn snoepjes. En toen we terug kwamen schonk die Bolle een glaasje wijn in en schurkte dat kleine monster zich vergenoegd tussen zijn voeten. (Heb ik ook gedaan toen ik klein was.) Nu was het echt tijd om in te grijpen. Toen die Bolle een slok nam (even afgeleid) sprong ik op die kleine af en gromde heel zwaar en heel overtuigend. MIJN BAAS! Plop, hij lag meteen op z´n rug. En tot de grote verbazing van die Bolle ging ik wijdbeens, dwars over hem heen staan. IK BEN HIER DE EERSTE! Nou de boodschap kwam helemaal over. Ja mevrouw, piepte´ie. Lag natuurlijk vijf minuten later gewoon weer tussen die voeten. Die Bolle keek me verbijsterd aan. KLassiek dominant hondengedrag uit een HOWTOTRAINYOURDOG handleiding. Had´ie van mij niet verwacht. Maar hij zei wat anders toen ik als een miskende Zwarte Madonna weer in mijn Bouvrie stoeltje lag. Jaloers kreng, je lijkt Noa wel. NOA!!!!!????? Wat heeft die daar nou me te maken. O ja, die zagen we op de open dag van DR ANNEMARIE. Toen Ria, de bazin van NOA, mij een snoepje wilde geven omdat ze mij zo´n leuke hond vond (terecht ja), werd ze door NOA geblokkeerd. Gromgrom naar mij, mijn baas, mijn snoepje............... Hebben alle honden van Caya dat? De foto's boven zijn duidelijk, inclusief het alcohol gehalte. Die wtee boeven rechts zijn NOA en Aukje. Aukje, de andere hond van Ria en huisgenoot van Aukje, heb ik vaak bij Dr Annemarie gezien. Had veel problemen waar een diernarts bij nodig was. Aukje is helaas niet meer. Jammer, leuke hond. Is uit zichzelf ingeslapen, de wereld aan de jaloerse krengen latend. Die Bolle heeft Noa nog gefilmd voor de DVD van Caya's Home Bouviers. Om te zien net zo'n schatje als........ laat maar. Tot slot die (oude) video. Misschien toch nog een keer 'on speaking terms (ja ja', Engelse lessen gaan goed). Boy komt nog wel een keer.

TORENTJE TORENTJE BUSSEKRUIT

Die Bolle zit tegenwoordig in de sloop. Had ik al een keer geschreven. Er wordt een hele wijk afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. Die Bolle houd dat met z'n kleine videocameraatje heel aardig bij. (Zie Afbraak Ten Boomstraat Archief.) Vandaag was de toren van de Verrijzeniskerk aan de beurt. Die zou worden omgetrokken met grote kabels. Dat mocht'ie natuurlijk niet missen. Markant punt in Hilversum Noord. Halverwege, de ketting brak dus ze moesten weer opnieuw de kabel om de toren leggen, toch even gauw zijn grote camera gehaald. Mooier en beter. Na ons rondje op de hei zijn Harmanna en ik ook gaan kijken. Indrukwekkend en zo ziet het er ook uit. Moest die Bolle om lachen. 'Puinhopen in beeld zijn altijd prachtig!'

NEVER NOOIT NIET !!!!!!!!!!

Het begint als een soort hondenfluisteraarfilmpje. Grote agressieve honden die over een eettafel in de huiskamer springen en rennen, met hun machtige kaken een bank aan flarden scheuren, bezoekers opvreten, voorbijgangers aanvallen en als dolle dwazen dwars door het verkeer op straat scheuren. De boodschap is overduidelijk. Ongeleide projectielen, volstrekt onhandelbaar, levensgevaarlijk. Meestal komt dan de hondenfluisteraar binnen. Iemand als Cesar Milan of, in z'n jonge jaren, onze eigen Martin Gaus. En aan het eind van het programma is alles koek en ei en zijn de agressieve monsters schattige schoothondjes geworden. Maar in deze commercial (RTL Teleshopping, gezien zondag vorige week) heb je geen hondenfluisteraar meer nodig: JE KOOPT GEWOON EEN ELEKTRISCHE HALSBAND!
Nou moet ik even heel kalm blijven en netjes vertellen waarom dat dierenmishandeling is. Nee, niet dat ik dat vind, dat IS het. Je gaat een hond trainen met een corrigerende stroomstoot. Als hij niet doet wat je wilt, WWWWRRRRRAAAAAMMMMMMMM en dat doet helse pijn. Stel je voor, iemand die niet in staat om een hond een beetje basisgehoorzaamheid bij te brengen (banken verscheuren, visite opvreten) begrijpt dus niets van honden en kan dus nooit op het goeie moment corrigeren. Ze zeggen wel dat het een lichte vibratie is, en die stand zit er waarschijnlijk ook op, maar als het niet lukt en bij deze mensen lukt het niet, hup, meteen op de hoogste stand. Leren zullen we 'm. En als hond heb je eerst geen idee wat er gebeurt en krijg je zomaar optaters. Achterelkaar door. Allemaal puur geweld. Op die manier wordt een hond heel angstig, om niet te zeggen doodsbang en durft hij geen pas meer te verzetten. Kijk eens aan, roepen ze dan tevreden, het werkt. Maar zo tasten ze wel de persoonlijkheid van de hond aan. En vooral als het nog jonge honden zijn. Angsthazen worden het of juist agressieve allesbijters. De lol is er dab helemaal af. Heeft dat iets met maatjes en huisgenoten te maken? Dierenmishandeling van de ergste soort.
Luister naar een deskundige IK YKA BOUVIERR dus. Als je moeilijkheden met de gehoorzaamheid van je baas hebt of omgekeerd, met de gehoorzaamheid van je hond, ga dan naar een hondenschool. Want het probleem is niet je hond, die hond weet het allemaal bliksems goed, maar de baas die geen baas is, zodat die hond gaat doen waar hij zelf zin in heeft. En geloof me, voor honden is er veel plezier in dit leven te bedenken. Dus het is de baas die het nog moet leren.(En als die hond een afwijking heeft helpt zo'n band ook niet.) Er zijn een heleboel goeie hondenscholen, maar een slechte school is nog altijd 100x beter dan deze ellende. Verbieden moesten ze het (mag ik niet zeggen van die Bolle, omdat dat meestal ten koste van de vrijheid anderen gaat en vaak alleen omdat het jou niet aanstaat.) Maar nu roep ik het wel: Verbieden ja. En ook ja, in de goede handen kan het echt corrigerend werken, dus levenslang verbergen achter een licentie of certificaat kan ook. Eerst bewijzen dat je het kan. Testmogelijkheden genoeg.

Heb nog video's op You Tube gezocht, maar je wilt niet weten hoeveel eikels op dit onderwerp ik ben tegengekomen. 1 van de weinigen met gezond verstand staat hier onder. (Klik hier voor hondenscholen.)

Nachtschaatsen

Kannet toch niet laten. Dit gedicht zelf gevonden. Die Bolle (m'n baas) niet voor nodig gehad. Was bezig met een alarmerend blogje over hondentraining op z'n slechtst. Maar dat komt de volgende keer. Zoek ik nog de goede video's bij. Leo Vroman, de dichter van dit gedicht die ook bioloog en hematoloog is (heb ik opgezocht, gaat over bloedziekten) is 95 jaar geworden. Hij woont nog steeds samen met de vrouw waar hij in 1938 mee verloofd is en na elkaar niet meer te hebben gezien in de oorlogsjaren, in 1947 mee is getrouwd. (Lees Wikipedia.) Het gedicht (met dank aan Laurens Janszoon Coster):

Nachtschaatsen

Ik heb gedoken in de scherpste naden
tussen minuten, korrels van seconden
zwart op het glimmen der gebroken paden
van albumglas en glazerslood gevonden
waarop ik mager weg begon te waden

waarheen op zoek naar het voortvluchtig wak
van warme inkt onder een vlies van ijs.
Wij schaatsen ieder op een paginadun dak
tussen hemelhel en peilloos paradijs
straks ieder omslaand met het eigen vlak.

Ik hoor ons krassen want ik zie de sporen
die onze stijve benen achterlaten
en doen verflauwen uit het meegaand licht

zoals het kielzog van de wind doet horen
hoe ook de oceaan een plein van straten
naar het wisselend verdwijnpunt richt.


Leo Vroman (1915)
uit: Fractaal (1987)

8 X DUO DEEL 2

Was weer een heftige montage. Die Bolle de hele dag niet gezien en de vergadering van Harmanna, die dan de uitlaat overneemt, loopt ontzettend uit. Heeft die Bolle ook niets van gemerkt, zelfs niet toen ik in tuin alle andere honden in de verte verrot heb staan schelden om aandacht te trekken. Toen Harmanna anderhalf uur te laat thuiskwam barste ze zo hard in lachen uit dat die Bolle meteen beneden stond. Wat zegen ze. Een narrige bouvier die met haar kop op een wandelschoen van die Bolle lag die ze uit de gang had gehaald. Dat noemen ze communicatie. Toch? Nou, ga nu maar naar die DUO veiling kijken. (Wie niet snel genoeg is om de HD resolutie 1080p te bekijken kan het best 480p of nog lager 360p kiezen.)