Posts tonen met het label Bouvier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bouvier. Alle posts tonen

maandag, december 31, 2012

Dat ben ik dus......

Well, that’s me. Dat ben ik dus. (Click to enlarge) In Flanders they call me a cow-dog because ...... read more





Die Bolle (m'n baas) heeft problemen en probeert ze in the cloud op te lossen door er Zijn Cloud van te maken. Lees hier 'Die Bolle Bloot'.





The story of Caya's Home Henkie as a piece of Art. Hier vind je ook de links naar de kunstenaar en de Studio van Oud Hout en de televisiereportage die de AVRO maakte over Caya, Henkie en het kunstwerk van Dirk Kraaijeveld.

HENKIE ONTHULT HENKIE




En geneer je niet. (Mooi woord, zelf gevonden in de Dikke van Dale.)
Blader eens lekker door de archieven. Rij rechts, 450 blogs!


Nota Bene

Honden kunnen niet praten. Als een hond zegt dat hij dat wel kan,dan liegt hij.
- Wiet van Broeckhoven

.

maandag, maart 12, 2007

Blindengeleideboef


Krijg nou wat. Staat de video van aTanga, de blindengeleideboef, nog maar net op You Tube, heb je al een vijfsterren rating. Dat noem ik nog eens WOW. (Klikken op het kleine pijltje linksonder.) Die Bolle maakt een gebaar van, ach, eitje, maak ik dagelijks mee. Wat een kapsones. Ik vals: Hee Bolle, je moet uit m'n vorige blog nog een paar fouten halen. Wenkbrauwen hoog. Hoezo ik, jouw blog, jouw fouten. Maar jij zei het! Wat zei ik? Ricky is de hond-als-vis-op-tafel. Nee dat schreef jij. Want jij hebt nog met Ricky onder de tafel gelegen. Maar die hond-als-vis-op-tafel (zie vorige blog) was Max. Schreef Noor zelf. O, ja, dat kan natuurlijk. Ik houd die foxen van Noor niet allemaal uit elkaar. Hoezo allemaal, zijn er dan nog meer. Ja eentje, Sjors. Was de eerste. Ken ik die ook? Nee, maar die zit bij die chinees van 'one for the road' die beneden aan de muur hangt. Ook een mooie ets. Mis, het is helemaal geen ets. Schreef Noor. Wat? Iets van gemengde techniek, olieverf op papier en geschilderd op een etsplaat. Schilderij dus eigenlijk. Hahaa, wist jij niet he Bolle? Houd nou eens die dikke boevenkop van je, wijsneus. Kijk gewoon naar aTanga hierboven, hoe die het allemaal doet. En die doet't heel goed. Kun je nog wat van leren. En meneer Oord, haar baas, is nog eigenwijzer dan ik. En zoek de foto's even op die Caya bij de opnamen heeft gemaakt. Ja meneer.........

woensdag, februari 28, 2007

De zingende huisvrouw

Die Bolle bulderen. Schaterend van de lol achterover. Ik kijken. Ja hoor, weer een gedichtje maar nu om te lachen. Light verse noemen ze dat. Ik begrijp het niet, maar het hoort bij een hele serie over een beroemde romanfiguur uit de jaren dertig. (Vorige eeuw ja.) Een rolmodel voor nette meisjes. Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt. En meisjes waren in die tijd nog keurig netjes en heel bescheiden. Niks STOUT. Als ze dat al konden bedenken zouden ze het zwaar zondig noemen. In alle gezindten! (Zoek maar op in het woordenboek, heb ik ook gedaan.) Kijk, zei die Bolle en liet de foto van hierboven zien. Daar werden puberjongetjes als ik in de jaren vijftig heel opgewonden van. (Dubbelklikken om te vergroten.) Oei, daar moet ik dan maar ver uit de buurt blijven. Als je dat vergelijkt met al dat bloot dat nu over de buis rolt. Hieronder het gedichtje en hier de KB link naar Joop ter Heul en het handwerkkunstgedoe. (Nee, dat bedoel ik dus niet.)

Cantabile

Op ons klavier soleert Florence
na zeven jaren onderricht
op toetsen bonkend als in trance
starre ogen, bleek gezicht.
Als ik naar 't kromme rugje kijk
terwijl zij hardop maten telt
dan voelt mijn moederhart zich rijk:
zo klinkt dus weggesmeten geld.

De zingende huisvrouw
(Uit het poezietijdschrift, De Tweede Ronde.)

Nee, dit is niet mijn Second Life. Komt nog.

woensdag, februari 21, 2007

Aswoensdag

Wat een gedoe. Post ik de vorige blog, moet ik ineens overschakelen van de gewone Blogger naar Google. Heb daar al een account, maar dat ging natuurlijk helemaal mis. Enfin, daar ben ik weer. Geknipt en wel. Het was gisteren Salon Kitty dag. Bij Caya ja. Ook even naar het nieuwe nest van mijn vader Kokomo en mijn moeder Sweet Pea gekeken. Schattig toch die pups. Beeldig. O ja, moest van Caya zeggen dat ze nog een teefje over heeft. Mijn halfzusje dus. Wordt vast net zo'n leuke, hartelijke, aanhankelijke mooie meid als ik. Nee niet die Bolle bellen. Die denkt daar soms heeeeel anders over. Helemaal afhankelijk van z´n stemming. Zeker na de vorige blog over Bolle Oblomov, hahahaha.... Ga maar meteen naar Caya. Je moet wel eerst de waarschuwing lezen! Don´t by a bouvier......... Waar was ik? O ja, aswoensdag en dichters. Lijk ik die Bolle wel met z´n omwegen. Roept Harmanna altijd, niet over Peize naar Groningen. Roept die Bolle terug, dat is voor Groningers een omweg ja, maar van Hilversum uit is dat bijna een rechte lijn. Dichters zei ik. Nee, niet weer Levi en Weemoed. Vandaag de grootste Nederlandse dichter van de vorige eeuw. Vond die Bolle toepasselijk om op aswoensdag de aforismenbundel van Lucebert te kopen. ´Wie wil stralen die moet branden..........´ Playboy? O ja, Heleen van Royen, dat wilde ik echt vertellen over boetedoening op aswoensdag. Klikken op de foto om te vergroten. Die Bolle riep vroeger heel vaak dat ik stout was. Nou dat schijnt niets vergeleken te zijn met de dingen die Heleen van Royen, journalist, en Marlies Dekkers, lingerie ontwerpster, hebben gehoord van een heleboel bekende Nederlandse vrouwen. En seks is niet eens de hoofdmoot. Die zijn de omfloerste zwoele ogen en zachte poten (zie Oblomov) allang voorbij. Kunjenagaan. Allemaal opgeschreven. Het boek heet, precies, STOUT. Lezen dus, hardstikke leuk. heb het bijna uit. (Zie ook Youp van't Hek in NRC.) Nu hard toe aan een Second Life. (Verwacht next Blog.)

Oblomov

Hiernaast? O, dat is Oblomov, zo heet het favoriete standje van die Bolle. Nee, heeft niets met sex te maken, dat zit zo. Die Bolle is een redelijk bewegelijk baasje. Is zelfs als’ie niet druk aan het werk is met van alles bezig. IJverig is te veel gezegd, beweeglijk is het goeie woord. Maar zoals alle mensen die heel hard kunnen werken is hij eigenlijk ontzettend lui. Dan zit hij het liefst onderuitgezakt op de bank, met een boek in zijn ene hand en een glas wijn in z’n andere, dromerig in de verte te staren. Helemaal niets doen. En dat houd hij uren vol. Noemt hij z’n…. standje Oblomov. Dat schijnt een aartsluie Rus uit levensoveruiging te zijn. Wereldberoemd geworden. Zijn boeken en toneelstukken over geschreven, films over gemaakt. Denken jullie natuurlijk, o wat zielig voor Yka. Niks buiten spelen, niks lange wandelingen. Ook de hele dag nietsdoen. Maar dan hebben jullie het helemaal mis. Want bij dat standje Oblomov komt iets naar boven waar die Bolle anders helemaal absoluut geen last van heeft: Schuldgevoel. En schuldgevoel heb ik in de afgelopen jaren als brave hond geleerd, is het mooiste handvat om mensen mee te manipuleren. Naar jouw poten te laten dansen. Is dat beweeglijke Bolle baasje een leuke wandelaar en heb ik helemaal niets te klagen, als hij zich schuldig voelt tegenover mij, kleed hij zich razendsnel aan, springen we in de auto, scheuren naar een groot bos ergens in Nederland en zijn dan tenminste, meestal meer, twee uur op pad. Jullie vragen nu natuurlijk, lieve Yka, hoe flik je dat? Zal ik zeggen. Moet je eerst oefenen voor de spiegel. Zoek je trouwste, zachtste, meest omfloerste, tragische oogopslag. Zal even duren, maar je hebt het in je, echt geloof me. Daarmee ga je, zonder dat hij het merkt, voor hem zitten. (Hij kijkt dus dromerig over je heen. Zie boven.) Heel langzaam til je je poot op en legt die hééééél zachtjes op z’n knie. Niet zo’n keiharde klap dat hij bijna auw gvd roept, nee alsof de laatste krachten in je arme lichaampje het begeven. Dit moet je ook eerst oefenen. Neem een leeg sigarettenpakje en leg dat zo op de rand van een stoel dat de helft er buiten steekt. Leg dan je poot voorzichtig op het uitstekende gedeelte zodat het wel meegeeft maar niet van de stoel valt. Niet makkelijk maar gewoon doen. Ook dat heb je in je. Haal het er uit. Hij beweegt. Geïrriteerde reactie. Alsof hij een vlieg van z’n knie wil slaan. Voelt dan je poot en kijkt superverbaasd recht in die mooie, omfloerste enzovoort ogen van je. Houd je vast. Het schuldgevoel explodeert met een gierende klap en schiet dwars door dat bolle lichaam tot achter zijn blauw ogen en stoomt zijn oren uit. YES…YES.…. de rest weet je. En als die Bolle dan ’s-avonds doodmoe op de rand van zijn bed zit zegt hij halfluid het volgende gedichtje op:

Ik doe niet veel, 'k breng dagen door
met puntenslijpen; 'k weet van vóór
nauw'lijks dat ik van acht'ren leef
noch wat voor zin of nut het heeft.

Als 't puntje goed is, zet ik hier
of daar een krul op papier.
O, 'k schaam mij wel eens: uit mijn hand
kwam nooit iets nuttigs voor het land!

Soms, onder 't slijpen, groeit de wens
actief te zijn, een actie-mens.
Maar zie ik dan, op 't laat journaal,
dat hol gesjouw, dat leeg kabaal,

dan denk ik weer op de rand van 't bed:
'Vandaag één krul te veel gezet'.

Dan draait Harmanna zich half om en roept: ga slapen jòh ……………

(Contraprestatie. Gedicht van Levi Weemoed. Uit: Zand er over.

maandag, februari 05, 2007

Marit Tornqvist

Voor Yka... Ypsylon Karel Anton. Lachend keek ze op van het signeren. Wat een leuke naam. Waar komt die vandaan? Die Bolle (m'n baas) stond even met z'n mond vol tanden. (Nee, gebeurt niet vaak hahaha....) Nergens van, zei hij, hebben we zelf verzonnen. En toen schreef ze de tekst die hierboven staat: Voor Yka..... Marit Torngvist. (Op klikken om te vergroten.) Die middag had ze een prachtige lezing gegeven in het Letterkundig museum in Den Haag over het illustreren van verhalen met tekst en muziek. Zeg ik goed, zijn drie verschillende straatjes. Zei ze zelf. Gaat over een piepklein heksje, Pikkuhenkie, dat onder een zandkorreltje woont. Naast een grassprietje. En er zit ook een hond in. (Nee, die zwarte kop is van mij.) Prachtig getekend. Toon Tellegen heeft het geschreven en voorgelezen en er zit ook muziek bij. Op een CD natuurlijk. Schitterend. Daarom kocht die Bolle het boek voor mij, maar durfde niet tegen haar te zeggen dat Yka een hond is. Leg dat maar eens uit. Hij had zelf nog even kunnen blaffen natuurlijk. Zijn zak zat vol hoestpastilles, want die ellende is nog steeds niet voorbij. Zaten er nog in van de dag ervoor. Waren hij en Harmanna naar de premiere van Tanhauser geweest. Een opera van Wagenaar of Wagner of zoiets. In het Muziektheater van Amsterdam. Op hoop van zegen, want blaffen in zo'n sjieke grote zaal is natuurlijk streng verboden. Wat blijkt, heeft de leidende sopraan ook griep en kan maar op halve kracht zingen. Heeft ze toch gedaan om de voorstelling te redden. Wat zijn die mensen toch afhankelijk van die super, superkleine etterbakjes. Ze vliegen wel naar de maan of de aarde rond, maar dit houden ze niet tegen. En dan noemen ze een heel klein heksje dat onder een zandkorrel woont een sprookje. Want dat kan niet in 't echt. Dom he?

Mag ze nog blij zijn dat het niet mijn gedachten waren. Die bijten ook.

zaterdag, januari 08, 2000

Well that's me....

Well, that’s me. From left to right: Pub, 1 year en 2 years old (Click to enlarge) In Flanders they call me a cow-dog because I'm bread as a cattle herd and schutzhund. In Holland they use my French name, Bouvier. Two years ago I was born in Loosdrecht at Caya's Home. Bitch. Now I live in Hilversum near heather and woods with my boss. I call him 'The Bolle'. The Vondelpark in Amsterdam with all the dogs, runners, cyclists and horses is my favourite place. I write this little heather blog one or two times a week, in Dutch of course. When I'm a grown up, I'll do an English course. (This is translated by my neighbour cat Hobby, who lived for some years in New Zealand!) O yeah, die Bolle (my boss) is doing the videos. (See Yka.... 5 months) The photographs we do togehter. I made a collection for you with short English commentaries. (See Flickr, click on first set "Yka's Blog'.) At least, I tried. When you have seen the photographs and want to buy a nice, friendly, intelligent and beautifull dog like me, first read this letter. If you still like to write me yka_sweetkokomo@hotmail.com youre very welcome.

I also have made some VIDEOCLIPS


Dogs can't talk. When a dog tells you he can, he is a liar.

- Wiet van Broeckhoven