IRONMAN

Pap, vroeg een zoon, zullen we samen een marathon lopen? Is goed, zei z'n vader die een hartprobleem had. Vroeg de zoon, Pap, zullen we nog een marathon lopen? Is goed, zei z'n vader. Toen vroeg de zoon, doen we nu samen een triatlon? Is goed zei z'n vader en ze deden de "Ironman" de zwaarste triatlon die er bestaat. 4 km zwemmen, 180 KM fietsen en vervolgens 42 km hardlopen. Die Bolle (m'n baas) en ik moeten er niet aan denken. Hoe dat afloopt? Kun je hierboven zien.

NIEUWE DIERENKLINIEK

Wat krijgen we nou? Die Bolle (m'n baas) keek me verbaasd aan. Hij had de openingsuitnodiging van de nieuwe dierenkliniek van mijn eigen dierenarts in z'n handen. Zei tegen Harmanna, gaan wij naar toe. En Yka even naar de kennel. YKA NAAR de KENNEL!!!!! Helemaal niet. Nota bene MIJN arts en MIJN gezondheid. Misschien een zaak van leven en dood en daar wil ik zelf over beslissen. Mij beviel die Kerkelanden ook wel en ja, liever Romer, maar dat is dan wel MIJN beslissing. Die Bolle sputterde tegen... er staat op de uitnodiging.... niets mee te maken. Allemaal of niemand. Punt uit. Dus zijn we er met z'n drieen naartoe gegaan. Hardstikke druk. Heel veel belangstelling. Veel honden ook. Zie de foto's. (Op klikken om te vergroten.) Bleek daar mijn gedragstherapeute, Simone, in het nieuwe behandel team te zitten. Mijn eigen psychotherapeut zal ik maar zeggen. Goed idee. Als hond in deze tijd heb je het niet altijd even makkelijk. Die honden waren trouwens voor de rashondenshow. Laat ik nou ook een rashond zijn. Willen jullie meedoen, vroeg een meisje aan die Bolle, terwijl ze op mij wees. Ja hoor, zei die Bolle, want hij dacht dat het alleen een paar rondjes lopen was. Maar het was een echte show met een oude TV presentatrice voor een groot publiek en dat duurde heel lang per hond. En omdat ik gewoon gast was stond ik onderaan het lijstje. Nou, moet je die Bolle kennen. Die had het na een half uurtje al wel gezien. Maar hij mocht niet weg van Harmanna. Die zat gezellig binnen te kijken. Terwijl ik buiten stond te wachten werd ik ineens heel aardig en stevig geaaid. Nou was dat die ochtend wel meer gebeurd, o wat een leuke hond ben jij, en dat wist ik al dus niet meteen op gelet. Tot er een traan op mijn neus viel. Was het Jet van de Jetset. Ze huilde toen ze mij zag. Ik mag nooit meer met Friso wandelen. Ik werd er helemaal stil van. Ja, ik wist wat er was gebeurd. Op de hei. Kijvende wijven die elkaar voor rotte vis uitschelden. En een ouderwets gezegde, twee kijven twee schuld. Zal ons worst zijn. Maar iemand met ouwe Oostduitse methodes van de hei lozen omdat je die kwijt wilt, dat is wel erg ver onder de gordel. Volgens mij is de hei van iedereen en we zijn daar om uit te laten en uitgelaten te worden. Niet om elkaar de sociale maat te nemen. Nou Friso, mijn herdersvriendje uit het asiel, is mooi de lul. En toen ineens.... wachtend op de rode loper..... die KEN ik. Ze bestaan echt! Carin, mijn superknip had gedreigd mij als poedel te knippen, als Chinese Naakthond kon ook. (Zie blog) Daar liep er 1. Voor de rashondenshow. En het is nog een hardstikke leuke hond ook. Nou ja, hondje. Maar goed, het centrum is open (website)en ondanks al die enge apparaten die je op de foto's ziet en waarvan ik geeneens niet wil weten waar ze voor zijn, heb ik besloten dat we daar voortaan naar toe gaan. (Herman en Bente zijn er trouwen al geweest. Ook fans van Romer.) Maar ik stuur toch even een meeltje naar de Kerkelanden. Als je ergens voor kiest hoeft dat niet te betekenen dat je tegen de anderen bent. Was daar altijd een prettige sfeer en altijd goed. Ging er met veel plezier naar toe. En toen was het een uur later en collecteerde die Bolle Harmanna en mij, gaf Romer en Simone een hand riep 'tot ziens' en toen zijn we een heel end gaan wandelen. Op onze eigen hei........

CHIMAERA'S PUPS

How to brush a bouvier, weet je nog? Dat eerste filmpje van die mooie boef en onze Superknip, die uitlegt hoe je een hond echt goed moet kammen en borstelen. Dat liet ze allemaal heel geduldig toe en dat viel niet mee. Want de video is maar kort, de opnamen duurden toch een uur of twee. Geen krimp. Chimaera dus. Werd daarna nog een heel gedoe toen die Bolle (m'n baas) riep dat hij door al die video's geen boef meer kon zien en Caya riep, dan heb je een probleem, Yka. Ik dus, goed gezien. En toen riep Carin weer, breng der maar hier, dan knip ik er wel een poedel van. (Op klikken om te lezen.) De rillingen lopen nog over mijn lijf als ik d'r aan denk. Gauw naar Pugsley, je weetwel de kat van de Fremerietjes waar ik als een blok voor viel toen Carin mij een prachtige nieuwe jurk aantrok. Niks poedelllook. Gewoon blitsen op de bouvierclub. Met Pugsly meel ik nog wel eens. Hij stuurde me een meeltje dat Chimaera moeder was geworden. 7 pups. 5 jongens en 2 meiden. De eerste 4 ploep, zo snel ging het, op een prachtig mooi kussen in de slaapkamer. Vond zij een rustige, geschikte plek. Carin dacht daar heel anders over. Dus de laatste 3 in de werpkist. 7 stuks. Die blozende baby uit mijn vorige blog steekt daar een beetje schraaltjes bij af. Moeten de makers volgende keer toch een beetje meer hun best doen. Pugsly heeft er een stel foto's bij gedaan. Kun je hieronder zien. Op klikken om te vergroten. En wat ziet? Ja dat zie je goed, in dat warme nest onder de verwarmingslamp, dicht tegen Chimara aan....... precies, Pugsley.

Josephine

Gek op kinderen. Ben ik al jaren. Heb hier in de straat al verschillende peuters hun eerste stappen zien doen. Daar word ik helemaal zacht van. Ook zachtjes neuzen. Vinden ze leuk en ze ruiken heel lekker. Nee, nooit bang, want ik ben de eerste hond die ze zien. Soms geef ik ze heel voorzichtig met mijn neus een zetje. Vallen ze pardoes op hun bibs. Sommige kleintjes kijken dan heel verbaasd en soms begint er eentje te huilen. Of ze grijpen zich aan mijn haren vast om steun te zoeken. Mag. Als ze wat ouder worden proberen ze vaak hun vingertjes in mijn neus te stoppen. Geen punt. Ik ben dol op ze. Gingen we op bezoek bij de nicht van die Bolle en haar pasgeboren dochter Josephine. Daar heb ik al over geschreven bij het overlijden van z'n moeder. Ze had zo graag haar achterkleinkind nog gezien. Maar helaas. Zoals die Bolle zei in zijn tpoespraak bij de crematie, 95 jaar en toch nog twee weken te vroeg. Josephine dus en ligt nog in de wieg. Ik mocht er niet te dicht bij komen omdat honden toch allelei vreemde bacterien bij zich dragen. Later hebben ze daar genoeg weerstand tegen opgebouwd. Ik heb er natuurlijk wel aan geroken. Dat kan op een afstandje ook. En toen ze op de bank werd gelegd (zie foto boven, op klikken om te vergroten) heb ik er wel een uur lang naar liggen kijken en ben toen net als zij...... in slaap gevallen. (Meer babyfotoos, sommige mensen kunen er geen genoeg van krijgen, op Flickr. Hier klikken.)

VAKANTIEFOTO'S

Eindelijk weer eens tijd om even achter de computer te gaan zitten. Die Bolle is wel drie dagen aan 1 stuk bezig geweest om zijn vakantiefoto's te selecteren en op te slaan. Flickr ja. Het zijn er 623 geworden van de, ergens, 2000. Komt door die nieuwe geheugenschijfjes, zegt'ie. Je hebt de ruimte dus je gaat maar door. Waar is de tijd dat we de vakantie probeerden door te komen met 4 of 5 diarolletjes (=150 foto's) om niet failliet te gaan. Maar goed, ze staan er op. Mijn vakantiefoto's heb je al gezien (zie vorige blog), als je ze van die Bolle en Harmanna ook wil zien, klik hier voor de Flickr site. Natuurlijk ook nog even over Anna Achmatova waarvan ik al een gedichtje heb overgenomen. In St. Petersburg ontdekte die Bolle dat ze een heel eigen museum heeft. Dat is gevestigd in de zuidvleugel van een oud paleis dat toen aan een stinkrijke adellijke koopman toebehoorde. Ze waren toen in St. Peterburg bijna allemaal stinkend rijk en de paleizen stonden daar als rijtjeshuizen, zeg maar doorzonwoningen, naast elkaar. Maar je wil niet weten hoe slecht de rest van het Russische volk er aan toe was. Geen wonder dat daar de revolutie is uitgebroken. In de Flickrserie van die Bolle zit de pantserkruiser Aurora, waar vanaf het eerste schot, zeg maar het startschot, is afgevuurd. We weten nu allemaal wat voor ellende dat is geworden en hoe ontzettend mislukt. Achmatova heeft daar zwaar onder geleden. Haar eerste echtgenoot, ook een dichter, is door de Bolsjewisten gevangen genomen en geexecuteerd en haar zoon heeft bijna 20 jaar gevangen gezeten. Achmatova, die toen al niet meer mocht publiceren, stond elke dag in kou en hitte (en dat zegt wat in Rusland) in de rij voor de rode muur van de gevangenis met allemaal andere vrouwen, in de hoop informatie over verdwenen zonen, vaders en echtgenoten te krijgen. Een vrouw achter haar, die haar herkende, fluisterde: schrijf hier over. Ze woonde toen al in het huis aan de Fontanka (zie foto's hierboven) en schreef daar veel gedichten. Ook haar beroemde epos 'Gedicht zonder Held'. De foto's onderaan zijn overleden vrienden. Vermoord, verdwenen of zelfmoord. Ze hing die foto's op om ze levend te houden door er naar te kijken . Daarom nu een fragment uit een gedicht over die rode muur. Om de herinnering aaan die vrouwen en hun ellende levend te houden. Hoeft eigenlijk niet. Gebeurt helaaas nog elke dag over de hele wereld.

Ik heb gezichten langzaam zien vervallen,
Gezien hoe de angst vanonder wimpers kijkt,
Ik heb gezien hoe lijden op de wangen,
Iets kerft dat op ruw spijkerschrift gelijkt,
Ik heb gezien hoe lokken, zwarte, blonde,
Tot zilvergrijs vervaalden in een dag,
Een glimlach wegkwijnt op bedeesde monden
En doodsangst huivert in een dorre lach.
Ik bid niet louter voor mijzelf dit uur,
Maar ook voor wie zich daar met mij bevonden,
Voor hen die bij die rode blinde muur
In barre kou en Juli hitte stonden.

Die Bolle heeft haar grote epos door haar zelf voorgedragen op een CD staan. Wilde dat gebruiken om met de foto's hierboven een videootje te maken. Maar heeft nog een toestemming van Popova Nina Ivanovna gehad. De directrice van het museum. Hier het website adres van het Anna Achmatova museum. Als je meer wilt weten. Vertaalde gedichtenbundels zijn in de Nederlandse boekhandels te koop. Nee niet die Bolle en com.

SHIVA

Daar is'ie dan. Wat een kanjer he? Ook van Caya ja. Spetter eigenlijk. Nee, toch niet. Daar is'ie te deftig voor. Wordt later meer een heer van stand. Dat zie je zo. Een heer van stand? Laat me niet lachen, een bouvier als heer van stand!!!!! Ollie B. Bommel of misschien wel jouw Bolle, maar een bouvier...... En wat is er mis met een bouvier? Die is ook van alle rangen en standen. Toch!? Ben je gek. Laat ik je zien. Daar is een parkeerplaats, trek eens zo'n Volvo stationcar open, kans van 9 op 10 dat er een Labrador uitrolt. Kinderen weer terugstoppen. En toen je laatst in Laren liep bij het Bonte Paard, veel Beagles, Golden Retrievers en hier en daar een Weimaraner. Dat zegt niks, die lopen ook op mijn hei. Denk maar aan Bram en Tess. En daar hebben ze ook prima werkhonden. Werkhonden? In Laren zijn dat Doberman Pinchers en Ridgebacks. Ja ook op jouw hei, maar in Laren geen Bouviers. Hier en daar een Mechelaar misschien. En wat riep die Bolle laatst toen je bij hem in de Saab sprong. Helemaal fout, dit moet eigenlijk een veel te ouwe open Mercedesbak zijn, met naast mij een blonde stoot met van die..... eh.... jeweetwel. Nee dat weet ik niet en dat wil ik ook niet weten. Naast hem zit gewoon Harmanna zoals dat hoort. En niks jeweetwel. Doe niet zo lullig, we moeten nou eindelijk eens van dat Ma Flodder imago af. En ik heb alleen een poedeltje verorberd in Photoshop. En heb jij al ergens een schrijvende Labrador gezien? Zoek maar op in Blogger, hier linksboven,Labrador, krijg je eerst dit blogje en dan Henkie Oud Hout en nog een stelletje schrijfsels met trefwoord Labrador, maar geen schrijvende Labrador. Zelfs mijn eigenste Coen niet. Geen letter. Laten we maar ophouden. Ik moet hier nog een paar van mijn bloglinks zetten die ik Shiva had beloofd. Henkie Oud Hout - Henkie onthult Henkie - Zes hond is 1 Rijlandse morgen - En van pup tot..... En de rest kun je zelf opzoeken in het archief. Maar ik houd je aan je woord vriend. ? Jaha, hij had staan opscheppen, dat hij ook al jaren blogjes maakt. En dat zou hij laten zien. Nee natuurlijk, gewoon opschepperij. Daar betrap ik zelfs die Bolle nog regelmatig op. Jongetjesgedrag. Maar je weet nooit wat er uit een vakantieliefde kan groeien. Hoi Shiva.

156 jaar geleden

Genealogie. Kan dat woord nauwelijks uit m'n bek krijgen en zit het ook heel nauwkeurig in te tikken met de nieuwe Digtale Van Dale als voorbeeld er bij. Stamboomkunde zeg maar. Waarom? Die vier prompte meiden hierboven. (Op klikken om te vergroten.) Na de dood van de moeder van die Bolle (m'n baas) duikt in het archief van een nicht deze foto op. Niemand wist wie ze waren. Geen moeder meer om uit te leggen en ook geen tante non meer. Die is vorig jaar overleden en wist bijna alles over de familie Bolle. Die Bolle herkende wel z'n oma (van vaders kant) uiterst links. Daar had hij meer foto's van en dacht dat die anderen de zussen van zijn opa waren. Maar was niet echt waarschijnlijk. Jammer maar helaas, terug in het archief. Heb ik toch de oplossing gevonden. Ja, ik. Zocht iets van die Bolle op Google en had z'n naam ingetikt. Veel van z'n schrijvende zusje, zijn vader, ook ouwe filmcredits van hemzelf waar hij niet blij mee zal zijn en wat losse onbekende tiepes die Bolle heten. En toen ineens...in de stamboom van de familie Van Gogh, het huwelijk van opa Bolle met oma Bolle. Daar stond ook de moeder van oma Bolle bij, Cornelia van Gogh. Die klik ik aan. Getrouwd met meneer Eijken (dat wist die Bolle, de grootvader van zijn vader), een zwaar Calvinistische politieman, die in de Nieuwe kerk (begraafplaats van de Oranjes) kerkte en een paar functies heeft vervuld. Hoe zijn dochter ooit met die ontzettend Roomsche opa van die Bolle kon trouwen is een familieraadsel. (Ook voor tante Non, de zuster van de vader van die Bolle.) Bent U er nog bij, want nu komt het. Bij het Eijken Van Gogh huwelijk staan ook alle kinderen. Een paar jongens die vlak na hun geboorte zijn overleden en een dochter, Anna Maria, die is overleden voor deze foto werd gemaakt. Blijven over ......vier meiden, precies. Cornelia, Maria, Johanna Cornelia en Wilhelmina Rosalia, de jongste (oma Bolle) helemaal links. Ze is geboren op 6 september 1837 in Delft. (Dat weten mijn vaste lezers want de hele familie Bolle komt uit Delft.) (Behalve die Bolle zelf, want die is op de Prinsengracht naast de Jordaan in Amsterdam geboren) Zeg dat z'n oma op die foto 15 jaar is (waarschijnlijk iets ouder) is die foto gemaakt 1852. Dat is om precies te zijn 156 jaar geleden. Wat heet geschiedenis?

CAYA VAKANTIE OORD

Dat was nog eens een leuke vakantie. Vakantie? Volgens mij zat je gewoon bij Caya in de kennel. Klopt, Summer Resort Caya Incorporated. Goos dus. Nou, volgens mij heb je daar wel eens heel anders over gedacht. Spartaans, schreef je ooit. Ja, maar dat was tijdens mijn Griekse vakantie. Nu was India aan de beurt. INDIA, dat is een eind. Nee hoor. Naast de Ouwe Loosdrechtsedijk. Op een goeie dag ging de kenneldeur open en kwam HIJ gewoon binnenlopen. HIJ !!?? Ja HIJ. Shiva. Shiva ?!? Dat ruikt maar wierookstokjes. Grappig, dat zei die Bolle ook al en die kan het weten. Die is misdienaar geweest. Maar ik heb geen wierook geroken. Nee gewoon een lekkere boef met een echt mooi stevig boevenkontje. En hij was meteen helemaal verliefd op mij. Hij noemde mij zijn Uma. Uma? Ja, 1 van de echtgenotes van Shiva. (Kijk maar hierboven. Op klikken om te vergroten. HIJ heeft ook nog een hond in zijn hand.) Hij de God van het (wel)zijn en ik de Godin van het licht. Jaja, gewoon een vakantieliefde dus. Maar jij loopt nu weer hier op de hei en HIJ ? HIJ zit nog bij Caya. Kon die Bolle natuurlijk niet in z'n hemd zetten. Leuk je te zien maar ik blijf liever nog even hier. Nee dat kan niet. Maar ik heb z'n imeeladres. Van Goos. Zo gaat dat toch met vakantieliefdes? Heb beloofd een blogje over hem te schrijven, maar dat begreep hij niet. Nee, geen boef met digi beet. Komt nog wel. Laat dat maar aan mij over. Wat ga je dan over HEM schrijven? Kweenie, want de leukste dingen gaan jullie geen bal aan en van Goos moet ik het netjes houden. En wat is z'n imeeladres dan wel? Haaaa, zal ik jou aan je poepneus hangen. Zoek jij maar je eigen vakantie goeroe. Heb wel voor het eerst die Bolle iets verboden. Jij, die Bolle, dat lukt Harmanna zelfs niet. Ja toch. Hij wilde een foto van me maken dat ik zit en dan nog 6 poten om me heen erbij photoshoppen. Laat dat, riep ik. En wat zei ie toen? Geloof je niet. Nou? Ja...... mijn heerlijkheid............

ANNA ACHMATOVA : DE LIEFDE

Anna Achmatova (1889-1966) is een Russische dichteres die lang in St.Peterburg heeft gewoond en bevriend was met alle grote Russische dichters van haar tijd. Sommigen noemden haar de heks. Die Bolle vind haar gedichten erg mooi, maar is als de meeste van haar bewonderaars meer onder de indruk van haar persoonlijkheid. Veel Russen kennen haar gedichten nog steeds uit het hoofd. Daarom, vanuit Caya's kennel, voor die Bolle, 'De Liefde'. (Hoewel ik daar vanochtend heel anders over dacht! Maar Goos heeft me getroost.)

De Liefde

Soms rolt ze zich op als een slang,
En weet ze het hart te beroeren,
Ze zit als een duif dagenlang
Op witte kozijntjes te loeren,

Soms vind je in helwitte rijm,
In slapende bloemen haar sporen...
Maar zeker zal zij in 't geheim
Je rust en je vrede verstoren.

Hoe zoet klinkt haar zacht gesnik
In het klaaglijk gebed der violen
En soms ligt ze ook tot je schrik
In andermans glimlach verscholen.

24 november 1911 , Tsarsko Selo

OPEN JAAR DAG

Beetje mosterd na de maaltijd wel. Alweer twee weken geleden. Verjaardag nummero 65 van Harmanna. (Met gemengde gevoelens zag ze de dag daarvoor de AOW op haar bankrekening staan.) Ze hield open huis van 11 uur tot 11 uur. Alle honden ook welkom. Het heeft van het begin tot het eind stampvol gezeten. Nou is dit een heideblogje en we beperken ons dus tot de beesten en de bazen uit de buurt. Dat heeft ook een praktische reden. Die Bolle heeft het veel te druk gehad om alsmaar te fotograferen. Ja, Harmanna was jarig dus hij moest serveren. Ik ga niet verklappen wat en hoeveel er is gedronken, wel dat de tafel binnen vol stond met taarten, broodjes, verschillende salades en schalen met haring. Schoon op. En over de drank zou ik niets verraden. Caya en Goos waren de laatsten die weggingen. Harmanna en die Bolle hebben toen een heel groot glas whisky ingeschonken en nog een uur naar de prachtige sterrenhemel gekeken, aan het eind van een prachtige dag die geknipt was voor dit open huis. Maak ik me er nu weer even snel van af want morgen ga ik uit logeren. Caya ja. De foto, op klikken om te vergroten. Linksboven Jan, de broer van Harmanna en Noor waren met hun nieuwe fox Cas de eersten. Maar Noor wou niet op de foto, dus dat schoot niet op. En Cas ging meteen op onderzoek uit wat die grote zwarte baal haar moest voorstellen. Daarnaast Bob en Brigitta van de OSO. De rij daaronder opent met een verlegen Coen en Hennie. Het moment dat ik het ongeleide projectiel respect voor de ouderdom heb bijgebracht, is goed getroffen. De jonge Halff (de ouwe zien we later) met Harmanna en Petra, ook OSO en nog veel meer. Een rijtje Erfgooiersstraat buren. Volgende rij, Masja onder de tafel en Ineke achter de haring. Daar maakte die Bolle, die een absolute haringjunk is nog grappen over, maar daar trok ze zich helemaal niets van aan. Anne Karin en Rietje close en Hennie vrijend met Cas. Dat kleine lefgosertje kom je ook overal tegen. Nadat ik Coen over z'n verlegenheid had heengeholpen zat dat pikkie er ook meteen weer bij. Coen met stok. Grote stok. Cas en ik kijken toe. Harmanna in het midden met voor Ellen en achter Jeanette, Anja zonder Lisa, m'n beste vriendin, grote misser. 2x Karin, veel Karin ja, bleef gezellig zitten en de beide snorremansen, Johannes H vriend van die Bolle en, jawel, de oude Halff, maar zonder opa Quando.En dat kan ik me voorstellen voor zo'n oude knar. (Quando bedoel ik!) Zo, nu ga ik m'n koffers pakken. Heb daar drie dichtbundels ingestopt, want Bouviers en beesten in het algemeen, heb ik eventjes helemaal gehad. Die Bolle zit nog te stressen achter z'n computer, want die is in handen van de KPN gevallen door overname van Tiscali. Gaat echt helemaal fout. Hij heeft al een week geen e-mail meer gehad. Alle ouwe grappen en grollen over KPN uit de jaren tachtig (Remember KRO's 'Ook dat nog') blijken springlevend en heeeeel actueel. Wordt een lange hete zomer wel...........

HENKIE ONTHULT HENKIE

Goed idee van Caya, Henkie onthult Henkie. Want ze wilde er een echte overhandiging en onthulling van maken. Met publiek en pers. En je weet, wat Caya in der kop heeft heeft ze niet...... nee nee valt steeds meer mee, ze is al 32 kilo afgevallen. Eerst moet er gesproken worden. Dit is tenslotte Nederland op z'n best. Dus Caya die de DVD aan die Bolle overhandigt. In een kransje. Zie je zelf. Toen die Bolle, waarover hij het heeft zie ik niet, maar het ziet er heel overtuigend uit. (Nee ik was er niet. Henkie vonden ze genoeg hond.) Diederick was de laatste spreker. In het publiek journalisten van de Gooi & Eemlander, nee helemaal niet het plaatselijke sufferdje, onze eigen regiokrant en de Telegraaf. Met hun fotografen. G&E had een hardstikke leuke reportage. Krantenartikel linksboven. (Op klikken om te vergroten.) Daarnaast De Niewe Ster, het blad van de Wijde Meren (Loosdrecht enzo) en linksonder het artikel uit de Gooi & Vechtstreek. De foto van de onthulling is helaas naadje. Henkie ging weer eens te snel. Bekijk de foto's maar. (Ook op klikken om te vegroten.) (Oja, klil hier ook nog even voor het origineel!) Wat? Oke, even snel. Linksboven Caya, daarnaast luisterend Katy de vertaalster en achter haar de voorzitter van de Nederlandse Bouvier Club Pieter van Leeuwen. Naast Harmanna de journalist van de Telegraaf en die lange grijze rechts is de baas van mijn vader zaliger Kokomo geweest. De foto daarnaast, zijn zoon en z'n vrouw. Daarachter Henry de man van Annemarie (heb ik nergens op een foto gezien). Henry heeft alle fantastische hapjes gemaakt en samen met Harmanna gepresenteerd. Drank ook ja. Die Blonde glimlach naast Henry moeten jullie nou wel kennen. Carin Gouma dus. Daaronder drie keer die Bolle. Das wel erg veel. Gelukkig Goos als tegenwicht. Daaronder de sprekende Diederick, luisterend Eric Tabor en Marianne Oosterkamp van Ecostyle, daaronder de onthulling en publiek. De boevenclub voorzitter moet wel veel verstand van bouviers hebben, dus een nauwkeurig inspectie, Daaronder de vrouw van Diederick en Diederick zelf die z'n werk helemaal officieel signeert. Echt een hele mooie DVD, Caya's Home Bouviers, maar als ik dat portret van opa zie krijg ik het er weer helemaal koud van. O ja, Caya is ook door de AVRO gefilmd. In kunstuur. Gaan ze kijken welke kunst mensen aan de muur hebben en waarom. Ja Henkie dus. Klik hier en kijk!