zaterdag, december 25, 2010

Kunst met Kerstmis en VEELTEVEELTEKST

Een kunstwerk zonder tekst is als een naakt persoon in een publieke ruimte. Zegt Boris Groys, de curator (samensteller) van de Biënnale in Venetië. Toch niet de minste zou je zeggen, maar die Bolle (m'n baas) meteen hoog in de gordijnen. Gek word ik er van, riep hij, je kan niet meer gewoon van kunst genieten zonder er lappen onbegrijpelijke tekst bij te moeten lezen. Ze vinden die tekst soms zo belangrijk dat het als een apart kunstwerk wordt gepresenteerd. Maar waarom dan? (Vroeg ik heel naïef.) Omdat die teksten meestal van de curators zijn en die willen daarmee laten zien dat zij eigenlijk veel belangrijker zijn dan al die tobberige kunstenaars. Die curatoren misbruiken de kunstwerken als bijkomende illustratie bij HUN EIGEN GODDELIJKE IDEEËN! (Ha, even jennen dacht ik toen....) Maar Bolle, is dat niet een ontzettend achterhaalde opvatting, de kunstenaar als icoon van de allerindividueelste, zelfbewuste en onafhankelijke uitdrukking van zijn tijd, in deze tijd van massaproductie en consumptie, wat toch ook weer een uitdrukking is van....... (geen idee waar ik het over heb natuurlijk, maar het staat in zo'n uitlegtekstboekje van mevrouw Tilroe, ook Curator en volgens G. Komrij een sollicitatiebrief naar het museunmdirecteurschap.) Toen keek die Bolle me zo raar aan dat ik dacht, even wegwezen. NU. Wat schetst mijn verbazing toen ik terugkwam en hem een boekje met foto's van schilderijen zag lezen, met teksten op de bladzijde ernaast. Even kijken hoe dat zit. En wat ziet, geen teksten maar gedichten. 1 thema, 1 schilderij en 1 gedicht. Helemaal van deze tijd, riep ik nog, 2 kunstwerken voor de prijs 1. En toen moest ik weer rennen voor m'n leven. Ik zou er niets van begrijpen, is kort samengevat de tirade die ik naar mijn mooie zwarte kop geslingerd kreeg. Lang, te lang zal Harmanna zeggen, deze inleiding op het mooie schilderij en het prachtige gedicht, die ik passend vind bij deze kerstdag. Het zijn trouwens allemaal mooie schilderijen en gedichten die in dat boekje staan. Dat boekje heeft hij gekregen van Ria, de vrouw van de schilder. Jullie kennen haar als de bazin van Noa en Miro. Zie foto boven. Rechtsonder Miro, is pas 5 maanden en begint net te puberen en die zwarte linksboven die erg op mij lijkt, maar niet zo mooi natuurlijk, is Noa. Heb haar ontmoet bij de opening van de nieuwe praktijk van dokter Annemarie. (Op de Caya's Home Bouviers DVD kun je Noa zien op haar puppy examen.)Toen ik vrolijk op Ria afrende, sprong Noa er ineens tussen en gromde tegen me, mijn vrouwtje, moeven jij! Begint die Bolle toch te lachen. Verontwaardigd kijk ik om. Dat noemen ze nou een koekje van eigen deeg. Een koekje van wat? Een sigaar uit eigen doos dan. Sigaar????!!! Ja, je bent net zo'n jaloerse maffe trut als zij. Als er een vreemde hond of een hond die je niet mag op Harmanna afrent, doe jij precies hetzelfde. Hahahahahah...... zouden jullie dat van Caya hebben? Nou ja, dit is dus zo'n veel te lange tekst geworden. Nee geen uitleg over het schilderij van Louis Vorkink of het gedicht van Ali Rijnders. Zelf kijken en lezen. Wordt het je eigen verhaal. Ja klopt, errug ouderwetse kunstopvatting. (Op klikken om te vergroten.)



Berichtje van Ali Rijnders: Fijn dat je het boekje kan waarderen en het is met veel liefde en toewijding gemaakt. Het is alleen nog bij mij zelf te bestellen, kosten € 12,50, inclusief verzendkosten. Je kan ons e-mail het beste vermelden en dan regelen we het verder wel.
pdebeurs@planet.nl

donderdag, december 23, 2010

VIDEO op VIMEO

Friday at the Vimeo Festival + Awards! from Daniel Hayek on Vimeo.


Niet kijken. Nee nee, niet kijken. Dat is weer zo'n Bolle video die hij mij door de strot probeert te duwen. (Ook afgekeurd door Harmanna, veel te lang.) Liet per ongeluk vallen dat ik wel wat meer over video maken wilde weten. Meteen een website met allemaal voorbeeld video's, een echte videoschool, een congres in New York een paar weken geleden (waar hij ook wel naar toe had gewild) en dus het videoverslag van dat congres. (Hierboven.) Een heuse impressie. Worden veel zinnige dingen gezegd, gezongen en niet gezegdgezongen. Kortom heel kreatief. Moet je van houden, maar is ook heel relativerend. Lachen om jezelf. Gaat uit van VIMEO, ook een videoplatform, maar meer kwalitatief dan You Tube. (Dat nog steeds het grootste communicatieplatform is.) Ook met video's van die Bolle. Dus niet kijken en toch kijken, dan alleen als je heel erg geïnteresseerd bent in het maken van video's. En wat videonmaken in deze tijd eigenlijk betekent en de podia waarop je kunt spelen en....... ga zo maar door. (Kijken, roept die Bolle, jajajaja, als ik zin heb!) Dan is dit zo een beetje het neusje van de zalm. (Zegt die Bolle.....) Ja ik zet het er toch op. Want dat klasje op deze video, daar had die Bolle zelf wel bij willen zitten. Vandaar!

zaterdag, december 18, 2010

KERSTNACHTIENST

Oud nieuws. Ieder jaar hetzelfde, maar om het niet te vergeten: De openlucht kerstnachtdienst op het terrein Schaep en Burgh. Dat is het terrein van Natuurmonumenten. Vlak bij het Capitool voor tv kijkers met een goed geheugen. Altijd een mooie sfeer en heel devoot. Een echte dienst voor iedereen. Wij zijn er bijna ieder jaar geweest. Wij ja, honden mogen ook mee. Heb je niet van terug he? Zeker niet in een tijd dat honden bijna overal verboden zijn. Alle gegevens staan op de kerstnachtsite. Ik zeg, gewoon doen. Nee hoor, grapje, dit is geen reclame. Niet nodig.

zondag, december 12, 2010

Blauwe Tram


Die Bolle (m'n baas) ineens helemaal in de nostalgie. Kreeg van een vriendin een filmpje toegestuurd en riep meteen Harmanna en mij: KIJKEN! Zijn verhaal kort, moet wel bij die Bolle. Anders oeverloos, zeker als'ie enthousisast is. De Blauwe tram. Een paar keer per jaar, begin jaren vijftig, in de zomer als het mooi weer was, nam die Bolle z'n moeder zijn zusje Gemma en hem onder de arm, laadde een mand vol met kadetjes, boter kaas en melk en stapte met z'n allen op de Blauwe Tram naar Zandvoort.
Halte Westermarkt. Ze woonden op de Prinsengracht, vlakbij dus. (De halte Westermarkt is op de film te zien na een shot Raadhuisstraat. Eerste halte was in de Spuistraat.) Een uur rijden, weet die Bolle nog, en een tocht die iedere keer weer indruk op ze maakte. Heel dagje uit. Sindsdien is het strand voor die Bolle vast verbonden met de smaak van zand besmeurde broodjes kaas en lauwe melk. Smaakt nergens naar, wel een heus feestje. Hierboven dus de Blauwe Tram, maar maak de video niet groter, anders kun je niet meer zien wat er op staat. Er wordt ook nog bijna een echte bouvier doodgereden. Goeie reis.

vrijdag, december 03, 2010

OLLY

Olly is ingeslapen. Jeweetwel, Olly heeft Job en Julius uitgenodigd om bij haar te komen wonen. J&J wilden na de dood van hun bazin graag bij elkaar blijven en waren een groot stuk land gewend. In 1x allemaal opgelost. Vooral Julius heeft bij haar de tijd van z'n leven gehad. Olly is 12 jaar geworden. Mooie leeftijd. Vorige week al, maar moest het even verwerken. Er zijn nu al heel wat vriendjes en vriendinnetjes dood en ik begin te begrijpen dat dat erbij hoort. Ook bij mensen. Mij hadden ze bij diergeneeskunde in Utrecht maar 4 of 5 jaar gegeven door mijn slikprobleem. Dankzij Harmanna, die mij heel geduldig heeft leren eten, is dat erg meegevallen. 7 jaar en gezonder dan ooit. Zeker nu in die prachtige sneeuw. Toen ik vanochtend alles rondgerold had (doodzonde om in de sneeuw te lopen als je ook kunt rollen) ben ik toch even naast die Bolle gaan lopen. Bolle, hoe erg is het om dood te gaan? Nou, zei'ie, dat ligt er aan. Als je jonge kinderen hebt en je hele leven nog voor je of je hele leven lang hard hebt gewerkt en gedacht, als ik later rijk genoeg ben kan ik van het leven gaan genieten, is dat een heftige streep door de rekening. Komt het heel hard aan. Maar als je je leven hebt kunnen leven en gedaan wat je zelf vond dat je moest doen, is het meer 'gewoon jammer'. Dekt natuurlijk niet alles, maar zo denk ik er over. Wat zou jij vinden als het ineens afgelopen is, vroeg ik hem. Ik val in de categorie 'o wat jammer'. Ik heb een erg leuk leven gehad en altijd gedaan wat ik vond dat ik moet doen. En vooral jammer dat ik dan niet bij Harmanna en jou kan blijven. Want we hebben het heel leuk samen. Ja, dat is helemaal waar en dus dook ik meteen de volgende sneeuwhoop in. Genieten van het leven, mijn idee.

vrijdag, november 19, 2010

HONDENLEVEN


Die Bolle (m 'n baas) is helemaal gek van Lucebert. Een Nederlandse dichter. Hij heeft ook geschilderd maar het gaat die Bolle vooral om z'n gedichten. Lucebert is een zelfgekozen naam en betekent twee keer hetzelfde: licht. (Lees Wikipedia.) Mij gaat het om dit gedichtje dat ik tegenkwam. Vond ik wel erg mooi.





een hondeleven

een hond in zijn hok
hij steekt zijn druipende snuit naar buiten
en likt voorzichtig aan de kinderstoel
aan de zonnige pop in het schitterende zand

eens was hij een bange jammerende hond
die erbarmelijk om zich heen snauwde en beet
naar de blinde fanaat die hem chicaneerde
met zijn hatelijk kom schavuit kom er eens uit

nu stapt hij voorzichtig over de zonnige pop
en betreedt stap voor stap het monument
de droommolen het monument van mededogen
om er de kubus van zijn taaie troubles te vermalen

tot malse globe zachte voor zijn zachte ogen
een globe om langzaam langzaam te verorberen
waarin hij kan rusten met ogen gesloten
zijn zachte ogen die sluimeren mogen


Lucebert (1924-1994)

Toegestuurd door Laurensz Janszoon Coster.

vrijdag, november 12, 2010

CIRCUSPAARD

Van die Bolle moet ik het even niet hebben. Hij staat voorlopig fysiek helemaal buiten spel, zullen we maar zeggen. Nee, Harmanna doet het perfect, dus ik kom niets aan beweging te kort. Maar de inspiratie voor deze blogjes is nu wel wat lastiger. Gelukkig denkt Caya met me mee en stuurde dit kostelijke filmpje. Geen paard in de gang, maar op bed. Daar kunnen wij honden natuurlijk over meepraten. Geen voeteneinde is heilig voor ons. Welterusten en tot ziens. Maar een paard is toch wel een ander verhaal. Kijk naar de video hierboven, daar wordt het verteld.

woensdag, november 03, 2010

7

7 ja. Alweer een paar dagen. Op de helft, riepen Harmanna en die Bolle. En daar waren wij alle drie heel blij mee. Want toen ze mijn slikprobleem in Utrecht hadden onderzocht vertelden ze die Bolle dat hij er maar rekening mee moest houden dat ik niet veel ouder dan een jaar of 3, 4 zou worden. En kijk eens aan, kaarsrecht van lijf en leden en supergezond. Komt door Harmanna. Ere wie ere toekomt. Met veel geduld heeft ze mij leren eten en drinken en verslikkken te vermijden. Ja van tijd tot tijd nog, maar verder helemaal gaaf. Beetje nostalgisch gebrowst door ouwe foto's. Vooral van die begintijd. Heel nieuwsgierig naar dat petieterige beestje. Wat een klein mormel was ik toch. De foto hierboven viel mij het meeste op. Onhandige, grote dikke man die 's-ochtends belachelijk vroeg een hele kleine pup wil laten poepen en piesen. Harmanna maakte de foto dus was ook al op. En als dat kleine beessie het ten langen leste deed, stonden ze te klappen en mooi braaf te roepen. Midden in de nacht zo ongeveer. Kan best eerste kerstdag zijn gewesst. (Ze hebben me bij Caya opgehaald op 23 december.) Maar ik zie nog een aardig, nou ja aardig, verhaal in deze foto. Hij laat me poepen en piesen in de kruidentuin van Harmanna. Die vond dat prima. Puppies mogen alles. Dat weten we. Maar niet veel later ontwikkelde ik mij tot een graafmonster. En dat kruidentuintje was eigenlijk de enige geschikte plek om dat talent te ontwikkelen. Die Bolle hield dat goed in de gaten, vond verse kruiden heel belangrijk, en wist rampen te voorkomen. Maar op een dag verdween hij met een vriend naar z'n computer boven. Toen ze een half uurtje later weer beneden kwamen stond ik in een gat van wel 50 cm diep. Dieper dan ik zelf. Zijn vriend barste in schaterlachen uit, maar die bolle liep ineens heel rood aan. Nee, niet niet het gat in de kruidentuin, het echte probleem was de graafrichting. Achteruit gravend had ik alle aarde, zand en plantenwortels de kamer ingezwiept. Dat was bijna de echte tuin geworden. (Lesje 1: die Bolle kan heel, heel kwaad worden en dat kun je afmeten aan de kleur van z'n kop.) De volgende dag was alle grond in de tuin met tegels bedekt. Geen punt. De vossenholen op de hei heb ik (met een paar vriendjes) enthousiast verder uitgegraven en daar kan ik nu helemaal in verdwijnen. Zelfs het topje van m'n staart. Er is een gat waar ik me onderin kan omdraaien en met m'n kop vooruit weer bovenkom. Alleen als Jentl, mijn grote St. Bernardvriendin, mee naar beneden wil wordt het wel dringen. Ook die Bolle kreeg iets nostalgisch toen hij de foto boven zag. 7 jaar alweer. Wat vliegt de tijd, ook voor een hond.

dinsdag, oktober 26, 2010


Grote bek, zeggen ze altijd van ons Bouviers. Harde honden en dat willen ze weten ook. Klopt ook wel natuurlijk. Watjes zijn we echt absoluut niet. Meer Wilders dan Halsema. Hoorde net die Bolle luid lachen toen Wilders in de kamer (algemene beschouwingen) aan het woord was. Ha, riep'ie, omroepen die in eigen zendtijd zoveel reclame maken worden voor miljoenen beboet door het commissariaat van de Media. Commissariaat Media? Nooit van gehoord. Nou, even geen Wilders, komt vanzelf wel weer. Hard ja, wij Bouviers. Maar ook wij hebben onze gevoelige kanten. Heus wel. Zag een prachtige video van Tarrdog, ben ik op geabonneerd, van een hele mooie en toch gevoelige Bouvier die meezingt met een gitaar.

donderdag, oktober 21, 2010

WILDERS IN DE BAARSJES


Wie het vorige blogje heeft gelezen weet het al. Het W woord is gevallen. Wilders dus. Nou moet ik best wel een beetje voorzichtig zijn, want die Bolle is heel erg heftig anti Wilders. Nee, hij is niet gek, dus begrijpt ook dat hij er rekening mee moet gaan houden. In de peilingen van nu is de PVV groter dan zijn PvdA. Nou ben ik niet perse voor Wilders, maar als ik al die oude kerels eerst hel en verdoemenis over hem hoor roepen en ze vervolgens met hem politiek toch in zee gaan regeren, wat moet ik daar nou mee? Aan die Bolle (m 'n baas) gevraagd wattie tegen Wilders heeft. Krijg ik toch een compleet college over artikel 1 van de grondwet, waar mijn boevenflappen van tuitten. Maar het gaat toch over z'n hetze tegen de Islam?! Hmmmmm, gromde die Bolle, die hetze is wel errug heftig, maar je mag in dit land heel kritisch zijn en daar openlijk over praten. Ik heb bijvoorbeeld de pest aan de Katholieke kerk. Dat zeg ik ook openlijk. Maar dat betekent nog niet dat ik een hekel heb aan katholieken en vind absoluut dat ze hun godsdienst mogen uitoefenen. Net als Wilders geen bezwaar heeft tegen Turken en Marokkoannen die op hem stemmen. Hou nou op, riep ik, Marokkanen en Turken die op Wilders stemmen. Hoe kom je derbij! Met jou praten maakt het altijd nog veel ingewikkelder dan het al is. Nee, riep die Bolle, hier blijven. Nu moet je even doorbijten. (Dagelijks werk voor een boef. Toch?) Ik lbleef. Ze hebben een video gemaakt in de Amsterdamse wijk de Baarsjes. Wonen allemaal Marokkanen. Moslims dus. Weet je op wie die hebben gestemd? Kijken, hierboven.