In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
donderdag, januari 13, 2011
HOW TO BRUSH A BOUVIER
Even een blogje tussendoor. De how-to-brush video met Carin Gouma is een van de best bekeken bouvierclips. Ook op de DVD, de volledige versie ruim een half uur, heeft deze knip video een hoge waardering gehaald. Veel reacties dus ook. Bijna allemaal van 'oohoohwattttgoehoed' en nog meer van dit soort aanhankelijkheidsbetuigingen. (Ze hadden's moeten zien hoe Carin Scissorhands mij nog mooier heeft geknipt dan ik al ben.) Maar afgelopen week kwam er een hele geestige reactie binnen, die ik tot in mijn klompen kon aanvoelen. Van iemand die zich Mojododo85 noemt. Staat geen foto bij, maar leest als een leuke meid, riep die Bolle. (M'n baas en die kannutweten!) Zegt in ieder geval net zoveel over de bouvier als over de baas.
Komt'ie:
Im my experience it's: chase bouvier around house, pin him down cuz he thinks you're playing,
get a hind foot in the throat, get chinned by his enormous bulletproof head, cut self with scissors,
release bouvier... repeat
.
vrijdag, januari 07, 2011
SPELLETJE MET BUDGETTEN
Had ik een tijdje geleden al zo'n leuk kleurig spelletje, nu een video met een gekmakend muziekje. Doe ik voor die Bolle. Die is daar gek op.Kannie het afkijken op z'n iPad. Ja, daar zit ook geluid op. Nu is dit spelletje in 2 versies te zien. Dit is de UK versie (Geen idee wat dat betekent.)en hieronder de US versie. Nee, het is niet moeilijk de verschillen te vinden. Vooral niet in de cijfertjes er boven. Zal wel weer politiek zijn. Begrijp ik niks van, maar die Bolle vind dat prachtig. O ja, hij is jarig zondag. Moet nog een cadeautje kopen. Wat? Jaha, hij heeft mij al, maar offie daar altijd even happy mee is .......... ?!
zaterdag, januari 01, 2011
TIJD
Op 1 januari een blogje over tijd leek me wel aardig. Maar die Bolle (m'n baas) was me weer voor met een meeltje aan Caya (m'n fokmoeder). Niet afgemaakt, want met een slecht oud en nieuw (meer chemo dan bubbels) lag hij op bed. Zijn meeltje gaat over mijn klokkijken. Die Bolle aan Caya dus: Hoe is het mogelijk dat honden zo ontzettend precies de tijd bijhouden? Volgens mij kunnen ze helemaal niet klokkijken, maar daar ben ik zo langzamerhand niet meer zo zeker van. Neem vanochtend, de eerste dag van het nieuwe jaar. Na een nacht nauwelijks slapen, pillen voor de antiknallerij, staat Yka precies om 2 minuten voor half negen voor het bed. Nee, niet toevallig, dat is vanaf de overgang naar de wintertijd. Zomertijd is acht uur, een paar minuten er voor of er na. Belachelijk maar waar. De middagronde is wat flexibeler, maar het zeuren begint om bijna precies half twaalf. Dat is nog uit de tijd dat ze met andere pups op de hei kon spelen. Die werden dan door bazinnen/moeders uitgelaten, omdat de kinderen na 12 uur thuis kwamen. Dat doen we dus niet meer. Weet niet zeker of ze het daar mee eens is, maar het wordt geduld. Dat geduld is precies om half 1 op. Dan wordt er niet meer aan voeten gelegen en pootjes gegven, dan staat ze recht voor je en kijkt tiranniek. Ook als ik eind van de middag, middagronde, zit te monteren staat ze precies om 4 uur(wintertijd) of om 5 uur (zomertijd) op de overloop voor m'n werkkamer, een beetje vriendelijker wel, want voor hetzelfde geld lopen we dan naar Laren. (Anderhalf uur en uitrusten in het Bonte Paard!) Nou ben ik (die Bolle nog steeds) de laatste tijd erg tekort geschoten in het wandelcircuit (ik sta niet meer in haar balboekje denk ik), dus richt ze zich heel strak en duidelijk op Harmanna, die daar veel gevoeliger voor is dan ik. Maar dat is haar probleem. Ik blijf me hogelijk verbazen over de nauwkeurigheid van Yka's tijdbesef en daar hebben meer honden last van. Zo, nou ik (Yka) weer. Hij staat nog wel degelijk in m'n balboekje, want we hebben de afgelopen weken ook in de sneeuw prachtige wandelingen gemaakt. En toen hij gisteravond ziek op bed lag ben ik er strak naast gekropen, werkte prima tegen de oorlogsvoering buiten. En om half twaalf zijn we er samen uitgestapt om met Harmanna het nieuwe jaar in te luiden en te bubbelen. Hebben ook heel vastbesloten afgesproken om het met z'n drieën volgend jaar weer te doen. En toen kwamen de buurjongens naar buiten en verging de wereld. Ik terug naar m'n veilige plek boven. Die Bolle is trouwens vandaag een stuk beter en zit alweer beneden bij het eind van het nieuwjaarsconcert. Het laaste nummer, de Radetzkymars. En hij zingt mee als een echte tijdloze cultuurbarbaar: Tieten kont tieten k......... Wie wil kan boven meezingen!
zaterdag, december 25, 2010
Kunst met Kerstmis en VEELTEVEELTEKST
Een kunstwerk zonder tekst is als een naakt persoon in een publieke ruimte. Zegt Boris Groys, de curator (samensteller) van de Biënnale in Venetië. Toch niet de minste zou je zeggen, maar die Bolle (m'n baas) meteen hoog in de gordijnen. Gek word ik er van, riep hij, je kan niet meer gewoon van kunst genieten zonder er lappen onbegrijpelijke tekst bij te moeten lezen. Ze vinden die tekst soms zo belangrijk dat het als een apart kunstwerk wordt gepresenteerd. Maar waarom dan? (Vroeg ik heel naïef.) Omdat die teksten meestal van de curators zijn en die willen daarmee laten zien dat zij eigenlijk veel belangrijker zijn dan al die tobberige kunstenaars. Die curatoren misbruiken de kunstwerken als bijkomende illustratie bij HUN EIGEN GODDELIJKE IDEEËN! (Ha, even jennen dacht ik toen....) Maar Bolle, is dat niet een ontzettend achterhaalde opvatting, de kunstenaar als icoon van de allerindividueelste, zelfbewuste en onafhankelijke uitdrukking van zijn tijd, in deze tijd van massaproductie en consumptie, wat toch ook weer een uitdrukking is van....... (geen idee waar ik het over heb natuurlijk, maar het staat in zo'n uitlegtekstboekje van mevrouw Tilroe, ook Curator en volgens G. Komrij een sollicitatiebrief naar het museunmdirecteurschap.) Toen keek die Bolle me zo raar aan dat ik dacht, even wegwezen. NU. Wat schetst mijn verbazing toen ik terugkwam en hem een boekje met foto's van schilderijen zag lezen, met teksten op de bladzijde ernaast. Even kijken hoe dat zit. En wat ziet, geen teksten maar gedichten. 1 thema, 1 schilderij en 1 gedicht. Helemaal van deze tijd, riep ik nog, 2 kunstwerken voor de prijs 1. En toen moest ik weer rennen voor m'n leven. Ik zou er niets van begrijpen, is kort samengevat de tirade die ik naar mijn mooie zwarte kop geslingerd kreeg. Lang, te lang zal Harmanna zeggen, deze inleiding op het mooie schilderij en het prachtige gedicht, die ik passend vind bij deze kerstdag. Het zijn trouwens allemaal mooie schilderijen en gedichten die in dat boekje staan. Dat boekje heeft hij gekregen van Ria, de vrouw van de schilder. Jullie kennen haar als de bazin van Noa en Miro. Zie foto boven. Rechtsonder Miro, is pas 5 maanden en begint net te puberen en die zwarte linksboven die erg op mij lijkt, maar niet zo mooi natuurlijk, is Noa. Heb haar ontmoet bij de opening van de nieuwe praktijk van dokter Annemarie. (Op de Caya's Home Bouviers DVD kun je Noa zien op haar puppy examen.)Toen ik vrolijk op Ria afrende, sprong Noa er ineens tussen en gromde tegen me, mijn vrouwtje, moeven jij! Begint die Bolle toch te lachen. Verontwaardigd kijk ik om. Dat noemen ze nou een koekje van eigen deeg. Een koekje van wat? Een sigaar uit eigen doos dan. Sigaar????!!! Ja, je bent net zo'n jaloerse maffe trut als zij. Als er een vreemde hond of een hond die je niet mag op Harmanna afrent, doe jij precies hetzelfde. Hahahahahah...... zouden jullie dat van Caya hebben? Nou ja, dit is dus zo'n veel te lange tekst geworden. Nee geen uitleg over het schilderij van Louis Vorkink of het gedicht van Ali Rijnders. Zelf kijken en lezen. Wordt het je eigen verhaal. Ja klopt, errug ouderwetse kunstopvatting. (Op klikken om te vergroten.)
Berichtje van Ali Rijnders: Fijn dat je het boekje kan waarderen en het is met veel liefde en toewijding gemaakt. Het is alleen nog bij mij zelf te bestellen, kosten € 12,50, inclusief verzendkosten. Je kan ons e-mail het beste vermelden en dan regelen we het verder wel.
pdebeurs@planet.nl
donderdag, december 23, 2010
VIDEO op VIMEO
Friday at the Vimeo Festival + Awards! from Daniel Hayek on Vimeo.
Niet kijken. Nee nee, niet kijken. Dat is weer zo'n Bolle video die hij mij door de strot probeert te duwen. (Ook afgekeurd door Harmanna, veel te lang.) Liet per ongeluk vallen dat ik wel wat meer over video maken wilde weten. Meteen een website met allemaal voorbeeld video's, een echte videoschool, een congres in New York een paar weken geleden (waar hij ook wel naar toe had gewild) en dus het videoverslag van dat congres. (Hierboven.) Een heuse impressie. Worden veel zinnige dingen gezegd, gezongen en niet gezegdgezongen. Kortom heel kreatief. Moet je van houden, maar is ook heel relativerend. Lachen om jezelf. Gaat uit van VIMEO, ook een videoplatform, maar meer kwalitatief dan You Tube. (Dat nog steeds het grootste communicatieplatform is.) Ook met video's van die Bolle. Dus niet kijken en toch kijken, dan alleen als je heel erg geïnteresseerd bent in het maken van video's. En wat videonmaken in deze tijd eigenlijk betekent en de podia waarop je kunt spelen en....... ga zo maar door. (Kijken, roept die Bolle, jajajaja, als ik zin heb!) Dan is dit zo een beetje het neusje van de zalm. (Zegt die Bolle.....) Ja ik zet het er toch op. Want dat klasje op deze video, daar had die Bolle zelf wel bij willen zitten. Vandaar!
zaterdag, december 18, 2010
KERSTNACHTIENST
Oud nieuws. Ieder jaar hetzelfde, maar om het niet te vergeten: De openlucht kerstnachtdienst op het terrein Schaep en Burgh. Dat is het terrein van Natuurmonumenten. Vlak bij het Capitool voor tv kijkers met een goed geheugen. Altijd een mooie sfeer en heel devoot. Een echte dienst voor iedereen. Wij zijn er bijna ieder jaar geweest. Wij ja, honden mogen ook mee. Heb je niet van terug he? Zeker niet in een tijd dat honden bijna overal verboden zijn. Alle gegevens staan op de kerstnachtsite. Ik zeg, gewoon doen. Nee hoor, grapje, dit is geen reclame. Niet nodig.
woensdag, december 15, 2010
zondag, december 12, 2010
Blauwe Tram
Die Bolle (m'n baas) ineens helemaal in de nostalgie. Kreeg van een vriendin een filmpje toegestuurd en riep meteen Harmanna en mij: KIJKEN! Zijn verhaal kort, moet wel bij die Bolle. Anders oeverloos, zeker als'ie enthousisast is. De Blauwe tram. Een paar keer per jaar, begin jaren vijftig, in de zomer als het mooi weer was, nam die Bolle z'n moeder zijn zusje Gemma en hem onder de arm, laadde een mand vol met kadetjes, boter kaas en melk en stapte met z'n allen op de Blauwe Tram naar Zandvoort.

Halte Westermarkt. Ze woonden op de Prinsengracht, vlakbij dus. (De halte Westermarkt is op de film te zien na een shot Raadhuisstraat. Eerste halte was in de Spuistraat.) Een uur rijden, weet die Bolle nog, en een tocht die iedere keer weer indruk op ze maakte. Heel dagje uit. Sindsdien is het strand voor die Bolle vast verbonden met de smaak van zand besmeurde broodjes kaas en lauwe melk. Smaakt nergens naar, wel een heus feestje. Hierboven dus de Blauwe Tram, maar maak de video niet groter, anders kun je niet meer zien wat er op staat. Er wordt ook nog bijna een echte bouvier doodgereden. Goeie reis.
vrijdag, december 03, 2010
OLLY
Olly is ingeslapen. Jeweetwel, Olly heeft Job en Julius uitgenodigd om bij haar te komen wonen. J&J wilden na de dood van hun bazin graag bij elkaar blijven en waren een groot stuk land gewend. In 1x allemaal opgelost. Vooral Julius heeft bij haar de tijd van z'n leven gehad. Olly is 12 jaar geworden. Mooie leeftijd. Vorige week al, maar moest het even verwerken. Er zijn nu al heel wat vriendjes en vriendinnetjes dood en ik begin te begrijpen dat dat erbij hoort. Ook bij mensen. Mij hadden ze bij diergeneeskunde in Utrecht maar 4 of 5 jaar gegeven door mijn slikprobleem. Dankzij Harmanna, die mij heel geduldig heeft leren eten, is dat erg meegevallen. 7 jaar en gezonder dan ooit. Zeker nu in die prachtige sneeuw. Toen ik vanochtend alles rondgerold had (doodzonde om in de sneeuw te lopen als je ook kunt rollen) ben ik toch even naast die Bolle gaan lopen. Bolle, hoe erg is het om dood te gaan? Nou, zei'ie, dat ligt er aan. Als je jonge kinderen hebt en je hele leven nog voor je of je hele leven lang hard hebt gewerkt en gedacht, als ik later rijk genoeg ben kan ik van het leven gaan genieten, is dat een heftige streep door de rekening. Komt het heel hard aan. Maar als je je leven hebt kunnen leven en gedaan wat je zelf vond dat je moest doen, is het meer 'gewoon jammer'. Dekt natuurlijk niet alles, maar zo denk ik er over. Wat zou jij vinden als het ineens afgelopen is, vroeg ik hem. Ik val in de categorie 'o wat jammer'. Ik heb een erg leuk leven gehad en altijd gedaan wat ik vond dat ik moet doen. En vooral jammer dat ik dan niet bij Harmanna en jou kan blijven. Want we hebben het heel leuk samen. Ja, dat is helemaal waar en dus dook ik meteen de volgende sneeuwhoop in. Genieten van het leven, mijn idee.
vrijdag, november 19, 2010
HONDENLEVEN

Die Bolle (m 'n baas) is helemaal gek van Lucebert. Een Nederlandse dichter. Hij heeft ook geschilderd maar het gaat die Bolle vooral om z'n gedichten. Lucebert is een zelfgekozen naam en betekent twee keer hetzelfde: licht. (Lees Wikipedia.) Mij gaat het om dit gedichtje dat ik tegenkwam. Vond ik wel erg mooi.
een hondeleven
een hond in zijn hok
hij steekt zijn druipende snuit naar buiten
en likt voorzichtig aan de kinderstoel
aan de zonnige pop in het schitterende zand
eens was hij een bange jammerende hond
die erbarmelijk om zich heen snauwde en beet
naar de blinde fanaat die hem chicaneerde
met zijn hatelijk kom schavuit kom er eens uit
nu stapt hij voorzichtig over de zonnige pop
en betreedt stap voor stap het monument
de droommolen het monument van mededogen
om er de kubus van zijn taaie troubles te vermalen
tot malse globe zachte voor zijn zachte ogen
een globe om langzaam langzaam te verorberen
waarin hij kan rusten met ogen gesloten
zijn zachte ogen die sluimeren mogen
Lucebert (1924-1994)
Toegestuurd door Laurensz Janszoon Coster.
vrijdag, november 12, 2010
CIRCUSPAARD
Van die Bolle moet ik het even niet hebben. Hij staat voorlopig fysiek helemaal buiten spel, zullen we maar zeggen. Nee, Harmanna doet het perfect, dus ik kom niets aan beweging te kort. Maar de inspiratie voor deze blogjes is nu wel wat lastiger. Gelukkig denkt Caya met me mee en stuurde dit kostelijke filmpje. Geen paard in de gang, maar op bed. Daar kunnen wij honden natuurlijk over meepraten. Geen voeteneinde is heilig voor ons. Welterusten en tot ziens. Maar een paard is toch wel een ander verhaal. Kijk naar de video hierboven, daar wordt het verteld.
Abonneren op:
Posts (Atom)