ANNA BLAMAN

Wat? Ik op een motor? Nee hoor, mij niet gezien. Is ook geen echte motor. Een standbeeld voor Anna Blaman. Een bekend schrijfster in de jaren vijftig en gek op motoren. Net onthuld in Rotterdam ter herdenking van haar vijftigste sterfjaar. BLAMAN was een afkorting van Ben Liever Als MAN. Nou dan weet je het wel. Geen punt, maar wel in de jaren 50. Maar het gaat nu om een gedicht van haar dat die Bolle me liet lezen. Hij heeft me al eens uitgelegd wat liefde zou kunnen zijn. Is niet overgekomen. Doen honden niet aan. Misschien anders, dat wel. Meer als maatjes dan als de grote eenheid. Daar gaat dit gedicht over. De onmogelijheid elkaar echt te kennen. Vond ik wel mooi. Vandaar.

Monoloog in de nacht

Wij zijn, mijn lief, twee werelden zo ver
uiteen als aarde en morgenster
en zo tot eenheid omgedicht
als twee profielen van een gezicht
En samen zijn we van de kleine
smarten tot in de zeldzame festijnen
van ons beider leven
wat valt er nog te geven?

Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken

Diep is de nacht. Ach waren wij haarzelve
zodat wij konden uitwelven
over elkander heel ons wezen -
waren wij een en alleen en boven deze
eenheid en alleenheid uit ons-beiden
zodat wij zonder te schenden scheiden
konden en zonder pijn alleen zijn -


Anna Blaman (1905-1960)
uit: Mijn eigen zelf. Schetsen en gedichten (1977)



De biografie van Anna Blaman en literatuurlijst.

KWEBBELTJE

Visite en nog wel op zondag. Pappa, mamma, kindje. Nou had ik eerst hierboven willen zetten NICHIE, maar dat weet ik eigenlijk niet. Haar moeder is een nicht van die Bolle (m'n baas), maar wat haar kind dan van die Bolle is.... geen idee. Hij was een broer van haar moeder. Dus hij is in ieder geval haar oudoom. (Bennudaarnog?) Maar verder weet ik het niet. Terwijl ik toch bij Caya's Home als pup tussen al die nesten en generaties halfbroers en zussen alles wel zo een beetje heb meegemaakt. Dat is natuurlijk allemaal familliepraat van 1 kant. Ze heeft ook een vader en niet zo'n beetje ook. Ze lijkt sprekend op 'm met z'n bolle kop en vrolijke ogen. Oja, ze is pas twee jaar en een hartstikke leuk kind. Rustig de kat uit de boom kijken, even afwachten en bedenken en daarna op het juiste moment precies doen waar ze zin in heeft. Dat grote zwarte beest (ik dus) moest eerst niet te dicht in de buurt komen, maar ze kwam steeds dichterbij. Zelf dus. Heeft me een hoop leverworst opgeleverd. Gewoon met het handje. Vond ze zelf ook heel lekker.En toen ik omkeek, zie linksboven (op klikken om te vergroten) lang en breeduit in m'n mand. Met leeuw en beer en al die balletjes met leuke touwtjes en knopen. Echt allemaal uitgeprobeerd. Natuurlijk ook de wandeling over de hei. Met pappa, mamma, die Bolle en ik. En op die foto zie je precies wie ze is. Niet te hard lopen, rustig de omgeving verkennen, maar wel een heel stuk vooruit. POp vergeten! Geen punt, daar heb je een moeder voor. Of vader. Ze mogen zelf kiezen. Praat ook aan 1 stuk door. Ze hebben daarom grapjes over haar grootmoeder gemaakt. De zus van die Bolle was als kind verlegen naar buiten, maar binnen aan 1 stuk aan het woord. Zijn vader had haar zeilboot dan ook 'kwebbeltje' gedoopt. Josephine, leuk meid met nu al een vriendelijke strategische blik in haar mooie ogen. Krijgen pappie en mammie hun handjes nog errug vol aan!

TRAPPIANO

Nee, dat bedoel ik niet. Geen pianola. Zo'n ding waar je een gestantste papierrol in duwt en dan begint te spelen. Meer een roltrap ja, maar die loopt er naast. Nee, een echte trap die je op moet lopen. Of er af. Of de roltrap dus. Het grote voordeel: een bouvier kan nu ook pianospelenlopen. (Andere honden ook ja.) Met alle vier z'n/haar poten. Heen en weer, allemaal traptoonladdertjes. Geloof je niet? Klik hierboven maar op kijken. Wat? Nee, heeft die Bolle gevonden. Die is ziek (stevige griep) en is het zat om in bed te liggen, maar te duf om iets zinnigs te doen. Heeft'ie ook wel zonder griep. Zo al een heleboel nieuwe leuke video's gevonden. Veel kunst ook. Moderne pantomime. Heeft'ie zelf nog gespeeld. Maar daar ben ik niet voor in de stemming vandaag. Sta ik zogezegd niet voor open. En m'n poot jeukt. Maak ik zelf wel een performance van................

HELP VARKENS DE MODDER IN

Help varkens de modder in! from Wakker Dier on Vimeo.

Kan zelf nog niet echt goed uit de poten, maar wil wel even aandacht vragen voor de Wakker Dier campagne. Zie titel blog en video. Zelfs die Bolle (m'n baas), een uitgesproken carnivoor, is het daar mee eens. Heeft alleen veel moeite met die video's van mishandelde dieren. Dat is teveel spelen op schuld- en onderbuikgevoelens. Helemaal niet nodig. Contraproductief. Oordeel zelf, alle video's staan op VIMEO. Kijk daarna meteen even op de website van Wakker Dier, want hun anti kiloknallers gaan ook door. Ja, gaat wel goed met het pootje, maar ik ben rechts en lang tikken met het gebroken teentje is nog niet echt top. Nee, er is geen kiloknaller op mijn teen gaan staan. Hoewel. laatst stonden die Bolle en ik tegelijk op om te gaan wandelen, bijna, scheelde 1 haartje van m'n poot. Dat zou een kiloknaller met een gillende keukenmeid zijn geweest! Hieronder nog een leuke varkensvideo met een duidelijke en niet geforceerde boodschap. Voor in je winkelwagentje.

Modderpoel C from Wakker Dier on Vimeo.

LIMELIGHT

LIJM WAT??????!!!!!!!! Wacht even. Is al een paar dagen geleden dat dit gebeurde. Was die ochtend net het verband van mijn gebroken poot/teen afgehaald, maar nog niet genezen. Nog een HELE week helemaal niks doen. Wilde ik even van me af schrijven. Is die Bolle aan de computer bezig met een artikel uit de NRC. Welke film bracht jou het grote geluk en waarom? Nou dat schoot mij helemaal in m'n verkeerde keelgat. In al m'n ellende. Dat begrijp je. Nou, die blog heb ik inmiddels geschreven. Is nu die Bolle weer aan de beurt. Hij heeft het me uitgelegd, maar vertel het jullie zelf wel, dat schiet meer op dan met die uitweidingen van hem. Meestal doet die Bolle aan dat soort dingen niet mee, maar na die vraag popte ineens een film op: LIMELIGHT. (Betekent schijnwerper of spotlight op het toneel.) Is een film van Charlie Chaplin. Die Bolle was acht of negen jaar, woonde op de Prinsengracht in Amsterdam en ging altijd naar Chaplinfilms in de Edisonbioscoop om de hoek. Op de Elandsgracht. (Edison bestaat nog, maar is al 100 jaar een tapijthal.) (Hij ging daar ook naar Esther Williams films als 'Bathing Beauty'. Zo klein als hij was, tot over z'n oren.) Toen er weer een Chaplinfilm draaide vroeg hij aan z'n moeder of hij er naar toe mocht en dat mocht. Maar wat gebeurt? Geen lachfilm, maar een bloedserieus melodrama in schitterend zwartwit. Keukenmeidenroman zouden we nu zeggen, maar het is nog maar begin jaren 50. Chaplin speelt dan wel een oude clown, maar begint als gewoon mens (bezopen)en red een jong danseresje van zelfmoord door gas. Ze knapt weer op maar beeld zich in dat ze verlamd is. Hij lult haar uit bed (de gewoonte van Charlie was eigenlijk de omgekeerde richting, maar die films maakten ze toen nog niet), leert haar weer lopen en daarna dansen. Ze doen samen nog een toneelact, waarbij de oude clown een hartaanval krijgt en sterft terwijl zij danst. Maar de ware Jacob staat al in de coulissen te wachten. Ja een draak, maar een hele mooie draak. En ook een verwarrende film voor een klein emotioneel jongetje en ja, terug op de Elandsgracht, het geluksgevoel. Geen idee waarom, zegt die Bolle, maar echt wel. Dat wilde ik weleens zien. Die Bolle heeft natuurlijk de complete Chaplin DVD Box en daarin ook Limelight. Nou, mij beviel die film eigenlijk ook wel. Suikerzoetetearjurkerromantiek. op You Tube een fragment gezocht voor dit blogje, maar daar staan alleen de fragmenten dat hij als clown optreed. (Met Buster Keaton ook, zet ik hieronder.) Heb toen stiekum een heel essentieel stukje van de TV afgedraaid en opgenomen. (Foei!!) Hierboven te zien. Zoals al z'n films, mooi gedraaid en heel visueel gemaakt. Beetje overdreven acteren. De tijd en hij was meer een entertainer. LIMELIGHT. (Je kunt Limelight ook zien als een soort autobiografie. Chaplins carrière en leven liepen vast in Amerika. Vlak na de première in 1952, die Bolle was er vroeg bij, is hij met z'n vrouw en kinderen naar Londen verhuisd en nooit meer teruggeweest. In het begin van Limelight, als hij bezopen een trap oploopt, wordt hij bespot door een klein meisje. Z'n dochter Geraldine. Haar eerste van vele mooie rollen.)

ZIELEPOOT (toch weer vervolg)

Toch nog een keer m'n poot. Vandaag heeft dr Römer het drukverband er af gehaald. Zag er goed uit, maar nog niet helemaal hersteld. Heb vorige keer niet alleen z'n naam verkeerd geschreven, niet Röhmer maar Römer, ook een breuk vergeten. Heb alleen de linkerkant getekent, dat halve rondje, maar het zijn eigenlijk 2 breuken in de vorm van een x. Zie boven. Verband hoefde er niet meer om heen. Wat een opluchting, maar ja, nog steeds aan de lijn en korte eindjes lopen. Saaaaaaiiiiiiiiiii. Nog een hele week en dan zien we weer verder. Of ik daar vrolijk van wordt? Vandaag heb ik op de hei stiekum mijn schoentje uitgetrokken. Die Bolle zag het pas toen we weer thuis waren. En vanavond is het pikkedonker. Ach wat jammer nou..... Dat ding stinkt 100 m in het rond, maar dat ruikt die Bolle niet! En ik kanniet ruike nee, poot gebroken!

VONDELPARK

Hoorde ik dat die Bolle naar het Stedelijk Museum ging. Tijdelijk opengesteld, dus hij meteen kijken. Ik wil mee! Nee. Waarom niet? Ten eerste je poot en ten tweede, er mogen geen honden in musea. En Harmanna gaat niet mee, dus we kunnen niet afwisselen. Ja maar jij gaat natuurlijk een glaasje wijn drinken in Vertigo. Klopt. En dat is het Vondelpark en daar wil ik ook naar toe. Mijn lievelingspark. In het Vondelpark geld een nieuwe regeling voor honden weetjewel. In ieder geval aan de lijn en veel plekken zijn verboden. Niet zo lekker ruig als vroeger. Heb geen hekel aan de lijn. Nee dat weet ik, maar ik ga eerst wel even kijken. En als het kan, dan....... OK. Ik had geen keus. Ging hij natuurlijk eerst bij zijn eigen virtuele grondgebiedje kijken.(Lees het jeugdsentiment aldaar.) En toen naar Vertigo. Nou dat werd niet alleen een glaasje wijn, maar een hele lunch. Zeg maar gerust Launchen op het terras van het Filmmuseum. Weinig honden gezien, maar aan de lijn mag. Wel zelf je poep opruimen. (Heeft die Bolle de pest aan.) Daarna nog door over de Overtoom en naar de Kinkerstraat, maar dat is weer een ander verhaal. Er mogen honden aan de lijn dus als ik weer mag wandelen..... top. ook naar de Kinkerstraat, de Ten Katestraat en de Hallen. Leuk verhaal. Komt. En wil je meer weten over de kunstwerken hierboven kijk bij het Temporary Stedelijk. Van mevrouw Goldstein. En je moet rechtsonder heel goed kijken. Een kunstwerk van Ger van Elk. Een superglad stukje geboende vloer. Iedere hond weet dat dat levensgevaarlijk is. Leven en dood, echte kunst. Honden begrijpen dat.

Zielepoot (slot)

Ja, dat kan op internet gebeuren. Had gisteren die video bekeken van de bariton Piotr Prochera (lees nu dat hij geen Rus is maar een Pool) en kwam via via en daar weer via een ander doorkijkje bij de Russische sopraan Anna Netrebko uit. Een paar video's, maar eentje wilde ik echt laten zien. Treed ze op in het Mariinski theater in St. Petersburg onder leiding van Valerie Gergiew. Ook heel beroemd. (Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw!) Prachtige stem, waanzinnig mooi gezongen, maar het gaat mij ook om dat schitterende, oude theater. Toen Harmanna en die Bolle daar zaten, balletvoorstelling, en de dirigent opkwam, leek het die Bolle of hij een klap op z'n kop kreeg. Ineens drong het tot hem door: DAAR HEEFT PJOTR ILJITSJ TSJAIKOWSKI GESTAAN! Nee, dat vind hij niet de grootste, de mooiste en de beste, maar het eerste pianoconcert dat hij in z'n jeugd hoorde was het eerste van Tsjaikowski. En dat blijft hangen. Soort eerste liefde. Als hij een dipje heeft luistert hij altijd naar de Ouverture 1815. Ketelmuziek, maar is dan meteen weer genezen. Vergeet het maar, net als ik niet meer over m'n poot wil schrijven. Luister naar die prachtige stem van Anna Netrebko. Veel Rimsky Korsakow ja. Nee niet Serge, daar maakt die Bolle altijd flauwe grapjes over. Welke? Dat weet ik niet meer. Hoezo? Dat is nou juist de grap. Nee, ik begrijp'm ook niet.
Hoho wacht even, eerst nog Ria sterkte wensen. Die krijgt vandaag haar nieuwe pup. Miro, je weetwel van die schilder. Sterkte voor Ria en een grom tegen Noa, denkderom he, aardig zijn......

Zielepoot (vervolg)

Ja dat heb ik gisteren nou wel geschreven, wordt vervolgd, maar daar ben ik nu niet meer zo zeker van. Hartelijk dank voor al jullie meelevende meeltjes. Heeft me erg goed gedaan. Maar zo zielig ben ik nou ook weer niet. Toen ik gisteren m'n blogje had geschreven en m'n post even doorliep, kwam ik een Russische zanger tegen die zich op mijn You Tube kanaal wilde abonneren. Even bij hem gekeken, allemaal muziek. Nadat ik de eerste video had afgedraaid werd ik weer helemaal vrolijk. Die Bolle kwam ook op de muziek af en riep, dat is 'Die Zauberflote' van Mozart. Met Papageno. Leuke enscenering. (Wijsneus!) Maar hij vond het ook een hartstikke leuke video. Dus plak ik hem hier maar in. Om vrolijk van te worden. Beter dan dat zielepoterigegedoe. Over wijsneusjes gesproken, Boy is er ook weer vandaag. Om op te passen.

Die Zauberflote van WA Mozart gezongen door Piotr Prochera als Papageno.

ZIELEPOOT

Klopt ja. Tijd niets meer van mij gelezen. Waarom? Konnie schrijven. Ja, ik kan natuurlijk wel schrijven, maar konniet schrijven omdat ik wat aan me poot heb. ???? Gebroken. Ja, heel lullig. Liep met Harmanna al heel vroeg op de hei omdat die Bolle naar een bespreking moest en toen ik uitgepoept en gepiest was rende ik vrolijk weer naar haar toe. Maakte vlakbij haar een korte sliding en toen gebeurde het. Gebeurde wat? Ja, dat weet ik eigenlijk ook niet precies. Of ik nou over een heuveltje ben gestruikeld, of in een tak ben blijven hangen of in een kuiltje ben gestapt...... Harmanna en ik hoorden allebei ineens KRAK! We schrokken ons rot. Heeft ze m'n poot helemaal afgevoeld, want het was duidelijk helemaal mis, maar daar reageerde ik niet op. Toen is ze met me naar huis gelopen. Hinkepotend ja. Geen kik gegeven, grote sterke bouvier weetjewel, maar toen ik thuis kwam heb ik wel even staan janken. Harmanna die Bolle gebeld. Die had de auto. Die is in de vergadering opgestaan, heeft emergency geroepen (geen idee wat dat betekent) en meteen naar ons toe gereden. Harmanna de dierenarts geregeld, Röhmer ja, en wij meteen door. Foto's gemaakt en toen zagen we dat het een gebroken teen was met een heel vervelende breuk. Klik 2x op de röntgenfoto hierboven om te vergoten. De halve cirkelbreuk zie je boven de rooie lijn. PIJN!!!! Lang verhaal kort. Helemaal ingezwachteld door Röhmer van het dierengezondheidscentrum, die m'n goeie tenen als spalk gebruikte. Schoentje er om heen dat door de een of andere debiel 'Walker' is genoemd. Dat was even schrikken. Hinkepotend terug naar de auto en naar huis. Ging de eerste week heel goed. Als we vriendjes tegenkwamen, trok in m'n poot omhoog voor hun neus en riep: poot. Dan roken ze er aan en keken heel verschrikt. Poot, achhhhh... en ik was al zover dat ik aan blogjesschrijven dacht. Toen kwam de regen. Noodweer. Nederland liep onder en ik ook.Alle gewone plassen waren twee keer zo hoog en toen ik daar doorheen liep, rustig, mocht net weer even los, liep al het water in mijn schoen. Zat er aan de achterkant een spleet. Alle verband zeiknat. Begon te stinken en ineens had ik ontzettende pijn. Ja goed, weer lang verhaal kort. Röhmer zei dat het logisch was. Dat natte verband dat niet meer droog werd, gaat krimpen. Tel uit je winst. Alles wordt samengeknepen. Nieuw verband, nieuwe pijnstillers, nieuw schoentje (Imelyka Marcos ja) en het leed was geleden. Heb nu even een tukkie en gedaan en ben weer helemaal bij. Nog twee weken te gaan. Wordt vervolgd.

VISSEN

Kuroshio Sea - 2nd largest aquarium tank in the world - (song is Please don't go by Barcelona) from Jon Rawlinson on Vimeo.

Daar werd ik nou heeeel rustig van. Kwam deze video tegen tijdens een middagje surfen. Allemaal vissen. Van hele grote tot hele kline. Wel allemaal zeevissen. Zelf maar kijken. Je wordt er net zo rustig van als kijken naar een aquarium. Is het eigenlijk ook maar dan wel duizelingwekkend groot. Staat in Okinawa. Japan dus. Meer kan ik er niet over zeggen. Kijken.......