Paradijs

Vandaag kort verhaaltje. Geen tijd. Oorzaak: SNEEUW. Gek word ik er van. De hele dag op de hei graag. Heb snel even wat foto's van die Bolle (m'n baas) bij elkaar gezet. Waren er heel veel. De heideshots heb ik eruit gegooid (kunst doet'ie maar in zijn eigen tijd) en wat honden en bazen er tussenuit gehaald. De deugd in het midden is Ineke en aan de zijkant met hoed, Clairie. Heeft nog geen nieuwe hond maar loopt vaak mee met Ineke of Karin (in de verte). Die zwarte hond waar ik mee speel is Masja en met de beagle onderaan is Bram. Ga nu gauw weer terug, misschien zijn ze er nog. Doeiiiiiiii.

Kunst Hond

Dat schoot niet op. Die Bolle (m'n baas) ging naar Rotterdam, kunst op Zuid of zoiets en Harmanna moest naar een vergadering. Ik alleen thuis dus. Vind ik niet heel erg. Had ik de tijd om even door het vernieuwde blad van de Bouvierclub te bladeren. Groter en sterker, dat hoort bij Bouviers. En heel veel foto's van die zwarte beestjes. Jullie vreten zelfs het licht op, roept die Bolle altijd bij het fotograferen. Leuk verhaal over de bouvierpup Tanga (Van Caya) die door zijn blinde eigenaar de heer Oord en Serge Gaus van het opleidingscentrum is getest en goedgekeurd voor geleidehond. Apporteren is daarbij heel belangrijk en dat deed die pup hartstikke goed. Laat die Bolle het maar niet lezen, want wat ik heb wil ik houwuh! En toen ben ik nog maar wat gaan surfen. De site van Anna Penta die een boek heeft geschreven hoe je een hond moet kiezen die bij je past. Geen overbodige luxe. Maar wat moet een hond met de verkeerde baas? (Ze schrijft ook vegetarische kookboeken, maar honden zijn helemaal niet vegetarisch!) Ook naar de site van Maris Rennes gesurfd, die staat rechts achter mij op de blogmeidenfoto. Maar wat leest! Die houdt helemaal niet van honden. Vooral niet in de kroeg. Krijg nou wat. Hee zus, dat kan niet hoor. Valt dat onder vrijheid van meningsuiting of is dat discriminatie? Trut. Die Bolle was als eerste weer thuis. Vond de hele tentoonstelling op de Kop van Zuid maar treurnis. De reusachtige robothond bij de ingang, met veel liefde in elkaar geknutseld door Freek Wieringa vond'ie wel heel gaaf. Liet foto´s zien die hij had gemaakt. Wat heeft'ie daar nou bij zijn keel, riep ik. Dat lijkt wel een ... maar dat heb je niet bij je keel..... laat maar. Dat is een microfoon, zei die Bolle. Hoezo, een microfoon? Als je een commando geeft voert'ie het uit. Zal wel, riep ik, keek naar de foto waar hij staat en gromde AF. En verdomd hij ging liggen. Alsjemijnoubelazert. Ziet er ondanks die draadjes heel echt uit. Kan'ie ook apporteren? Nee. Waarom niet? Die Bolle begon te lachen. Hij kan niet lopen. Hij kan niet eens lopen, ik schaterde het uit, wat een fake. Kom mee, gaan we naar de hei en neem je dummie mee, zal ik je eens laten zien wat apporteren is! 'VVVOOOORRRRUIT........'

Groene Vogels

Nee, het is Groen Links en Vroege Vogels. Misprijzend kijkt die Bolle (m'n baas) me aan. Hij staat thee te zetten. Sinds hij mij heeft loopt hij weer iedere dag om half acht op de hei en is dan vroeg genoeg om op zondag naar Vroege Vogels te luisteren. (Alleen naar die sjagerijnige hondenhater luisteren we niet!) Nietes, dram ik door, het is Groene Vogels. Luister maar, Yvo de Wijs maakt een 1-2tje met Femke Halsema. Ze gaat in de tweede kamer (leuke site) voorstellen om de rechten van dieren op te nemen in de grondwet. De theeketel fluit te luid en die Bolle schudt meewarig zijn hoofd. En dat geloof jij? Met een vette knipoog kijkt hij naar een vlieg op het keukenkastje. Absoluut, ik vind het cool vet gaaf! Trouwens lees zelf maar. En ik ga Groen Links stemmen. Jij gaat helemaal niet stemmen. Zo ver zijn dieren in ieder geval nog lang niet. Dan stem jij voor mij. Nee hoor, ik stem alleen voor mezelf. Maar jij stemt toch ook links, PVDA of zo. Hij schudt zijn hoofd, weet niet zeker of dat nog wel zo links is. Op dat ogenblik klinkt er het loeiende geluid van een heleboel huilende wolven op de radio. Schrik me dood. Wordt er helemaal eng van. Diep van binnen. Een reportage over wolven in Alaska, worden vanuit een laag vliegende helicopter door vetbetalende jagers opgejaagd en doodgeschoten. Eitje. De rillingen lopen over mijn rug want op de hei vlliegt er ook wel eens een helicopter laag. Stel je voor. Je kan nergens naar toe en bent helemaal kansloos. Wat een lafaards, klootzakken. Hufters! Moet even aan mijn eigen wolf denken. (Lees Roodkapje.) Weer volop gehuil. Heel voorzichtig met een hoog piepje probeer ik mee te doen. Zie ik die Bolle helemaal vertederd naar me kijken. En wat ziet: hij heeft eentraantje in zijn oog!

Staart

Ik heb een staart. HAHAHAHA Ik zie jullie heidekeutels al gillend van plezier omrollen. Ja natuurlijk heb jij een staart, trut. Je bent een hond. Helemaal mis. Ik ben een bouvier en die hebben van het begin af aan (ergens 1926) geen staart gehad en geen oren. Die haalden ze er af. Zagen we er nog stoerder uit dan we al waren. Koeiedrijver, karretrekker en erfhond, werkhonden waren we. Nou waren er een hoop mensen die dat couperen, zo heet dat, walgelijk vonden. Dierenmishandeling noemden ze dat. En toen werd het verboden. (Net als roken nu en dalijk het drinken en die Bolle (m'n baas) moet maar eens beter op zijn lijn gaan passen.) Als ze vroeger tegen die Bolle over zijn gecoupeerde hond begonnen riep hij altijd, ze is helemaal niet gecoupeerd, ze is alleen te hard onder een te laag tafeltje doorgelopen. Humor noemt'ie dat. Nou hebben we dus een staart en oren. Goh, wat een leuke hond, roepen ze op de hei tegen die Bolle, welk merk is dat? Een Bouvier, zegt hij dan. Algemene verbazing, een Bouvieeeheee! Als we doorlopen mompelt'ie, jullie aaibaarheid is er op vooruitgegaan, maar ze zien niet dat jullie nog steeds echte boeven zijn. Wat heet! Hij moest er ook wel even aan wennen hoor. Maar toen hij mijn moeder bij Caya zag was'ie meteen om. Over die oren zijn ze het nog steeds niet eens. Lange oren komen in de natuur niet voor. Maar die staart, dat is lollig. Kan ik tenminste zien wat ze denkt, roept die Bolle vals. Op alle foto's en kalenders staan we nog zonder staart, maar van vrienden van die Bolle. die vroeger ook een bouvier hadden (Tigo, die blokbuster, staat in het Vlieland verhaal) kreeg hij een tinnen beeldje cadeau. En wat ziet, prachtige trotse staart. Hij vertelde meteen zo'n kort verhaaltje waar ze allemaal hard om moesten lachen:

Komt een man een kroeg binnen en ziet drie mannen aan een tafeltje zitten pokeren met een hond. Dat is knap, zegt'ie tegen de barman. Welnee, zegt de barman misprijzend, die hond kan helemaal niet pokeren. Iedere keer als hij goeie kaarten krijgt begint'ie te kwispelen.

Trojaanse Kater

Wat een watjes. Niet te geloven. Allemaal watjes. Haalt die Bolle (m'n baas) het ene Trojaanse paard na het andere uit zijn computer (het lijkt wel een stal) kan ik uitgebreid naar de hei. En wat ziet? Geen hond. Helemaal niks, nada, naadje poep. Oke, het hagelt en er zijn sneeuwstormen en het is snijdend koud, maar daar blijf je toch niet voor thuis!!!!!!!!!! Jawel, opgerold naast de radiator. En als die baas er uit wil gaat'ie zijn gang maar, mij niet gezien. Zwak, o wat zwak. Nou, was ik gauw uitgespeeld en sacherijnig weer thuis. Zit die Bolle nog steeds met die Trojanen te klooien. Breng die paarden toch naar de overkant, naar Karel. Zet die ze op het Vinkentouw naast het paard van zijn dochter en de pony van z'n zoon. Ben jij ze kwijt. Werd die Bolle weer bloedlink. Helemaal rood aanlopen. Je zadelt je buren niet op met jouw virusellende. Ben je nou helemaal van ........ Wat een schatje he? Maar je schiet er niks mee op. Net als onze discussie over dierzijn en menszijn. Heb gelinkt naar het dierenbevrijdingsfront, volgens Balkenende een crimininele organisatie. (Heeft geen eigen website meer.) Behalve Caya (die is voor niemand bang) heeft er geen hond op gereageerd. De dierenbescherming, Wakker Dier, Green Peace ...... Niemand springt er in. Gewoon op 'comments' onder dit verhaal klikken en je kan je hart luchten. Zo makkelijk. Dat zeg ik, watjes allemaal watjes. Ja toen het droog was en windstil, toen liepen ze allemaal weer op de hei de grote jongen uit te hangen. Hufters. Kreeg ik gisteren een plaatje van de oude Quando. Uit zijn herdersarchief. En wat ziet? Nee geen watjes, maar een kat met kloten.

De Valentijn Worm

Dacht die Bolle (m'n baas) dat de virus ellende voorbij was. Had twee Trojaanse paarden gesloopt, nog twee ondingen met belachelijke namen verwijderd en toen ging het toch weer fout. Wat een ellende. Hij zijn proffesionele hulptroepen gebeld. Peter Z. Een hele ochtend klooien, wissen, downloaden, wel vier scans met allemaal verschillende antivirus speurders ........ prima resultaat, nog een Tojaans paard op stal gezet en wat spionnenspul opgespoord, maar het probleem was niet voorbij. Tja, zei peter Z. peinzend, dat zal de nieuwste worm zijn. EEN WORM! Een worm ja. Moet ik extra apparatuur op zetten. En toen wandelde hij met de PC onder zijn arm de deur uit, mij en die Bolle in diepe vertwijfeling achterlatend. Wat moeten wij nou, zonder PC. Ja, alweer een hoop gewandeld terwijl de sneeuw met bakken uit de hemel valt, maar nog steeds geen PC. Morgen misschien. Hoop ik, want met die Bolle valt geen land te bezeilen. Roept telkens iets van koold turkie. Maar dat begrijp ik niet, wat heeft een PC nou met Turken te maken? Zal ik eens aan mijn buurjongetje vragen, Onur.

(Dit schrijf ik op de PC van Harmanna. Tot gauw. Hoop ik. )

Dichter des Vaderlands

Joost dus, in zijn Vondelpark. De enige echte. Hoewel, dat vinden sommigen ook maar een rijmelaar. Net als die nieuwe, Driek. Maar met Driek heb ik iets gemeen, z’n stamkroeg de Kale Jonker. Ik was daar een paar weken geleden want het is ook de stamkroeg van die Bolle (m’n baas) in Groningen. En toen wees’ie hem aan. Dat is Driek en die wordt het. Geen idee wat, maar later op de avond in die andere stamkroeg, de Woldhorn (zat hij ook weer, samen met J.P. Rawi ook een rijmelaar) heeft die Bolle het allemaal uitgelegd. Nou het zal wel. Ik ben zwart dus ik kan rappen.

Met roddel en wat achterklap
Maak je snel een mooie rap

Nee trut, dat leest wel maar klinkt van geen kanten en er moet natuurlijk ook het woordje ‘fuck' in. Wacht even:

Nou dat interesseert me mooi geen fuck
Ik ga rappen in 1 ruk
Want ik ben de beste repper
En die Bolle is een hondùmepper.

Loopt helemaal niet maar rijmt in ieder geval wel.

Zit ik hier toch als een gek te rijmen,
Een outdated sinterklaas
Woordjes aan elkaar te lijmen
Nee liever worst, geen speculaas.

Dank U.

Fuck.

Fuck ja, rennen en matten Joost daar ben ik nou eenmaal beter in. (Ga cursus rappen doen.) En tijdens de lunch zaten die ouwe platendraaier en die Bolle elkaar ook geen gedichten voor te dragen. Wel omstebeurt van die korte verhaaltjes en dan ieder keer vet hard lachen. Engerds. Terug in ’t Gooi zijn we nog even naar de hei gegaan. En niks rappende dichters. Daar doen ze in ’t Gooi niet aan. Nou van links boven naar rechtsbeneden (foto hieronder) Ik met Liesa en een onbekende blonde schoonheid. Motje, Bente en natuurlijk Timber. Die kijkt de laatste tijd teveel naar andere meissies, ook als ik ze wegjaag. Ha, roept die Bolle dan, mevrouw is jaloers! En toen kwam Karin met die nieuwe beagle. Bram. Heeft ook nog even Charley geheten, maar het is nu echt Bram. Leuk kereltje en helemaal niet bang. Uit het asiel. Nu heeft ze twee beagles. Maar ze vertelde Moniek dat ze er nog wel eentje bij wilde. Gôh Karin, riep die Bolle wijsneus op korteverhaaltjestoon, dan heb je een meute, ben jij Chief Whip.

Virus

Gefeliciteerd, riep die Bolle (m'n baas), je bent de duizend bezoekers voorbij. (zaterdag 29 12.30.) Maar ik werd er niet opgewonden van. Lag met mijn kop onder de bank. Ziek. Virusje. Zal wel, zei ik lusteloos, ik doe vandaag niet mee. Zet er maar een paar fotootjes op. Die van laatst op de hei waren leuk. En toen zei die Bolle iets waar ik nog steeds te jong voor ben om te herhalen: #*@/**&@##, dus. Nog een virus maar nu in de computer. Foetsie foto's en alles liep vast. Wegwezen, meteen naar buiten gelopen. Verstoppen achter de boom. Dat wil ik niet weten. Niet thuis. Ben pas terug als we allemaal weer op verhaal zijn.

Blogmeiden

Spannnnnund…. Deze week, misschien volgende week, de duizendste bezoeker. In een half jaar. Vet cool hee. Ja ik weet ook wel dat het vergeleken bij de grote internetwereld geen speelballetje voorstelt, maar voor een klein heideblogje….. Blogito ergo sum, roept die Bolle (m’n baas) die net komt binnen lopen. Wat nou weer? Dat is Latijn. Ja dat begrijp ik, maar wat betekent het. Ik blog dus ik besta. Is een variatie op de uitspraak van een grote Franse filosoof. Cogito ergo sum, ik denk dus ik besta. Nou ik besta best wel, daar heb ik geen filosoof voor nodig, maar hoe kom je daar nou bij. Staat in Foreign Policy een beroemd Amerikaans diplomatenblad. Ja dáhàg, ik spreek geen Amerikaans, dat krijg ik niet op zondagsschool. Hahaha, lacht die Bolle, een beetje wel. Amerikanen zijn net pakwerkers. Er staat een groot artikel in dat blogs de wereld aan het veroveren zijn en een hele nieuwe en belangrijke vorm van communicatie en openbaar debat worden. Nou openbaar mijn … riep ik nog, terwijl die Bolle lachend wegliep. Wijsneus, blogito ergo nog wat. Voor straf browste ik door zijn favorieten. Héé Corrie, van camathome. Daar is die Bolle al jaren een trouwe fan van al vanaf de jaren 90. Ze is met Francisco van Jole een van de eerste Nederlandse interneticonen. Is nu ook een weblog gaan schrijven. En wat ziet! Krijg nou wat. Een prachtige foto die ze voor Cosmopolitain heeft gemaakt met twee andere blogmeiden. Merel Roze en Maris Renne. Gaaf zeg, cool, ik wil ook wel in dat klasje. Hahaha, ik weet hoe dat moet. Knippen en plakken al gaat dat heel lastig met vier poten. O jee, ik hoor dat die Bolle beneden zijn jas aantrekt en de riem pakt. Nee, dan moet ik stoppen, want rennen over de hei en matten met mijn vriendjes vind ik altijd nog leuker dan er over schrijven. Sorry meiden dat ik jullie voor mijn fantasietje heb gebruikt. Maar jullie zullen niet gek opkijken van een schrijvende bouvier. Hebben jullie allemaal allang op internet gezien. Honden, katten, cavia’s, pony’s, pasgeboren baby’s, noem maar op. Allemaal bloggen. En ik heb er een nieuwe motto bij: Blogito ergo Cogito. (O nee, dat moet natuurlijk een andere naamval zijn. Nou dat vraag ik nog wel aan die Bolle.) Doeiiiiiiiii.

Peppie en Kokkie

Wat krijgen we nou. Lees ik dat Green Peace de andere kant op gaat kijken als er zeehondjes worden doodgeknuppeld. Maar daarom zijn we geen lid. Meteen naar hun website. Een slap kulverhaal. Lees zelf maar en stuur meteen meeltjes met veel 'verbaasde verontrusting'. Als ze zo doorgaan worden ze nog een heusse Peppie en Kokkie club. O ja, allemaal boze meeltjes naar mij. Wat ik tegen Peppie en Kokkie heb en hoe ik dat kan weten. (Zie ' Vlieland ’ van vorige week.) Ik ben nog veel te jong met mijn veertien maanden. Oké ja, klopt helemaal. Maar die Bolle (m’n baas) heeft (zoals hij zelf zegt) toen’ie nog jong en mooi was en filmeditor, meer dan zeventig afleveringen Peppie en Kokkie gemonteerd. En daar kom je nooit meer over heen, verzucht hij regelmatig. Nou, hij doet zijn best maar. Klein leed vergeleken met die zeehondjes. (Ga ook even kijken op de Proefdiervrij site. Was vroeger de bond tegen bestrijding vivisectie.) (Nee fout, trut, ik bedoel natuurlijk de bond voor......)

TOET TOET, BOING BOING, PEPPIE EN ……… Niks leader-liedje, zei die Bolle. Heeft dat honderden keren moeten horen. Hij heeft gelijk, ik krijg het nu al niet meer uit mijn kop. En hij heeft ook verboden er een foto bij te zetten! Dat is wel heeeeeeel kinderachtig.

……hup naar de wal, Peppie een scheppie en Kokkie een knal!

Vlieland

Wist ik veel. Wijsneus. Windkracht 7 - 9 wauwelde ik die Bolle (m'n baas) na. Flink windje ja. Nou, boven het wad als het schip gaat draaien doet hij een klein stukje Noordzee. Daar was het echt windkracht negen. Zuidwester storm. Het schip stampte en slingerde als een gek heen en weer. Nee niet zeeziek, maar de wereld was ineens een stuk minder safe als ik had gedacht. En toen we op Vlieland aankwamen (zie bovenste foto) was het windkracht tien en werd de veerboot uit de vaart genomen. Er kon niemand meer van het eiland af! Doodeng. Het waaide zo hard dat ik al piesend van de dijk werd afgeblazen. Ja de goeie kant natuurlijk, daar zorgde die Bolle wel voor. Maar verder was het vet cool. Veel duinen, grote stranden, rennen, vliegen, scheuren, zwemmen. Veel vijvers en vennen. Ook veel honden, maar dat waren allemaal van die 'keurige-bij-de-baas-blijvertjes'. Daar was dus geen lol aan. We zaten onder aan de dijk in een soort appartement van Hotel Rispens. Heel gaaf. Iedere avond lag ik uitgeput onder een restauranttafeltje en rook mooie wijnen voorbijkomen. Trouwens, met die Bolle heel laat nog kroegjes in geweest. De Zeevaart en Bruintje Beer. Harmanna was al naar bed. Dat was heel gaaf. Ook honden, maar die waren flink opdringerig. Dat hoort in de kroeg, zei die Bolle. En toen we terug over de dijk liepen vertelde hij daar precies dertig jaar geleden midden in de nacht met twee andere bouviers te hebben gelopen. Kim en Tigo. Hij met zijn Kim en Tigo had ik nog nooit van gehoord. Moet zo'n stevige blockbuster zijn geweest. De volgende dag was die Bolle jarig. Kreeg een SMS'je van die ouwe Vondelfoxen (man bijt hond) platendraaier. Uit Brighton, ook aan zee. En hij weer een SMS terug en toen die ouwe ..... allemaal over storm en zee. Het leken wel Peppie en Kokkie. Toen hoorden we dat er zeehonden door de storm van de richel waren afgespoeld en vlakbij op het wad lagen. Wij gaan kijken natuurlijk. Niks honden die een pilletje tegen zeeziekte hadden gehad, echte zeehonden. Maar we lijken helemaal niet vind ik. Lekker rennen is er niet bij. Wel mooie ogen, maar verboden te aaien. (Daar ben ik voor.) Nee, over het verschil tussen mensen en dieren hebben we het niet meer gehad. Daar waren we te moe voor. Alleen op de boot terug. Daar rende een groep kinderen schreeuwend en krijsend over het dek en door de salons. Daar wilde ik wel met meedoen. Dat doe jij helemaal niet, zei die Bolle uit de hoogte. En waarom doe ik dat niet??!! Ook uit de hoogte. Is heel eenvoudig. Die kinderen kunnen niet luisteren en jij wel!