7

7 ja. Alweer een paar dagen. Op de helft, riepen Harmanna en die Bolle. En daar waren wij alle drie heel blij mee. Want toen ze mijn slikprobleem in Utrecht hadden onderzocht vertelden ze die Bolle dat hij er maar rekening mee moest houden dat ik niet veel ouder dan een jaar of 3, 4 zou worden. En kijk eens aan, kaarsrecht van lijf en leden en supergezond. Komt door Harmanna. Ere wie ere toekomt. Met veel geduld heeft ze mij leren eten en drinken en verslikkken te vermijden. Ja van tijd tot tijd nog, maar verder helemaal gaaf. Beetje nostalgisch gebrowst door ouwe foto's. Vooral van die begintijd. Heel nieuwsgierig naar dat petieterige beestje. Wat een klein mormel was ik toch. De foto hierboven viel mij het meeste op. Onhandige, grote dikke man die 's-ochtends belachelijk vroeg een hele kleine pup wil laten poepen en piesen. Harmanna maakte de foto dus was ook al op. En als dat kleine beessie het ten langen leste deed, stonden ze te klappen en mooi braaf te roepen. Midden in de nacht zo ongeveer. Kan best eerste kerstdag zijn gewesst. (Ze hebben me bij Caya opgehaald op 23 december.) Maar ik zie nog een aardig, nou ja aardig, verhaal in deze foto. Hij laat me poepen en piesen in de kruidentuin van Harmanna. Die vond dat prima. Puppies mogen alles. Dat weten we. Maar niet veel later ontwikkelde ik mij tot een graafmonster. En dat kruidentuintje was eigenlijk de enige geschikte plek om dat talent te ontwikkelen. Die Bolle hield dat goed in de gaten, vond verse kruiden heel belangrijk, en wist rampen te voorkomen. Maar op een dag verdween hij met een vriend naar z'n computer boven. Toen ze een half uurtje later weer beneden kwamen stond ik in een gat van wel 50 cm diep. Dieper dan ik zelf. Zijn vriend barste in schaterlachen uit, maar die bolle liep ineens heel rood aan. Nee, niet niet het gat in de kruidentuin, het echte probleem was de graafrichting. Achteruit gravend had ik alle aarde, zand en plantenwortels de kamer ingezwiept. Dat was bijna de echte tuin geworden. (Lesje 1: die Bolle kan heel, heel kwaad worden en dat kun je afmeten aan de kleur van z'n kop.) De volgende dag was alle grond in de tuin met tegels bedekt. Geen punt. De vossenholen op de hei heb ik (met een paar vriendjes) enthousiast verder uitgegraven en daar kan ik nu helemaal in verdwijnen. Zelfs het topje van m'n staart. Er is een gat waar ik me onderin kan omdraaien en met m'n kop vooruit weer bovenkom. Alleen als Jentl, mijn grote St. Bernardvriendin, mee naar beneden wil wordt het wel dringen. Ook die Bolle kreeg iets nostalgisch toen hij de foto boven zag. 7 jaar alweer. Wat vliegt de tijd, ook voor een hond.

Grote bek, zeggen ze altijd van ons Bouviers. Harde honden en dat willen ze weten ook. Klopt ook wel natuurlijk. Watjes zijn we echt absoluut niet. Meer Wilders dan Halsema. Hoorde net die Bolle luid lachen toen Wilders in de kamer (algemene beschouwingen) aan het woord was. Ha, riep'ie, omroepen die in eigen zendtijd zoveel reclame maken worden voor miljoenen beboet door het commissariaat van de Media. Commissariaat Media? Nooit van gehoord. Nou, even geen Wilders, komt vanzelf wel weer. Hard ja, wij Bouviers. Maar ook wij hebben onze gevoelige kanten. Heus wel. Zag een prachtige video van Tarrdog, ben ik op geabonneerd, van een hele mooie en toch gevoelige Bouvier die meezingt met een gitaar.

WILDERS IN DE BAARSJES

Wie het vorige blogje heeft gelezen weet het al. Het W woord is gevallen. Wilders dus. Nou moet ik best wel een beetje voorzichtig zijn, want die Bolle is heel erg heftig anti Wilders. Nee, hij is niet gek, dus begrijpt ook dat hij er rekening mee moet gaan houden. In de peilingen van nu is de PVV groter dan zijn PvdA. Nou ben ik niet perse voor Wilders, maar als ik al die oude kerels eerst hel en verdoemenis over hem hoor roepen en ze vervolgens met hem politiek toch in zee gaan regeren, wat moet ik daar nou mee? Aan die Bolle (m 'n baas) gevraagd wattie tegen Wilders heeft. Krijg ik toch een compleet college over artikel 1 van de grondwet, waar mijn boevenflappen van tuitten. Maar het gaat toch over z'n hetze tegen de Islam?! Hmmmmm, gromde die Bolle, die hetze is wel errug heftig, maar je mag in dit land heel kritisch zijn en daar openlijk over praten. Ik heb bijvoorbeeld de pest aan de Katholieke kerk. Dat zeg ik ook openlijk. Maar dat betekent nog niet dat ik een hekel heb aan katholieken en vind absoluut dat ze hun godsdienst mogen uitoefenen. Net als Wilders geen bezwaar heeft tegen Turken en Marokkoannen die op hem stemmen. Hou nou op, riep ik, Marokkanen en Turken die op Wilders stemmen. Hoe kom je derbij! Met jou praten maakt het altijd nog veel ingewikkelder dan het al is. Nee, riep die Bolle, hier blijven. Nu moet je even doorbijten. (Dagelijks werk voor een boef. Toch?) Ik lbleef. Ze hebben een video gemaakt in de Amsterdamse wijk de Baarsjes. Wonen allemaal Marokkanen. Moslims dus. Weet je op wie die hebben gestemd? Kijken, hierboven.

ONZINFLAUWEKULELITELINKSEKERKDENKEN

Anders gezegd: BLIJF MET JE POTEN VAN M'N BLOG AF!!!!!!!! Echt, zo'n ruzie heb ik nog nooit met die Bolle (m'n baas)gehad. Even heb ik er aan gedacht om net als met die pittbull vanochtend dwars over hem heen te gaan staan, tot'ie piepend zou wegrennen. De pittbull wel, nooit meer teruggezien, maar die Bolle is te groot, om niet heel wat anders te zeggen. Ja hor'es, hij is nou eenmaal m'n baas, maar daarom hoef ik nog niet alles te pikken. Die video boven dus. Ja, hij heeft hem keurig eerst laten zien, maar ik heb hem afgekeurd. Doen we NIET! Onbegrijpelijk en zeker niets voor honden. En ik ben een hond en mijn blog is voor honden. Op..eh......moven. Maar niet die Bolle dus. Gaf mij een schop, doettieniet vaak, misschien 2x in mijn hele leven (bijna 7 jaar) en ging achter de computer zitten. Schreef er een verhaal bij dat nog onbegrijpelijker was dan de video. Daar is die Bolle heel goed in. Begon ineens heel veel sympathie voor Wilders te krijgen. Niet gezegd nee. Ik ken m'n grenzen. Nou heb ik nog meer strategisch inzicht, dus ben ik op m'n gewone plek in z´n werkkamer gaan liggen slapen. Zogenaamd. Maar hij was nog niet weg, heel tevreden over zichzelf, ja die Bolle kan heeeeeel tevredeb over zichzelf zijn, of ik zat al achter de computer met MIJNNNNNNN blog. De video kon ik niet wissen maar wel dat hele verhaal eronder. Nieuwe titel er boven geplakt en het verhaal geschreven dat je net hebt gelezen. De moraal NIET KIJKEN NAAR DE VIDEO HIERBOVEN. NEVER NEVER NOOIT NIET. 1. Je begrijpt er toch geen reet van en 2. anders hoef je NOOIT meer terug te komen.

Vuile ADHD´er...............

Moest even zoeken waar die Bolle het allemaal vandaan had. Rechten weetjewel? Komt´ie: This animate was adapted from a talk given at the RSA (Royal Society of Arts) by Sir Ken Robinson (nooit van gehoord), world-renowned education and creativity expert and recipient of the RSA's Benjamin Franklin award. Hij wel, wat een ellende.......

KLEURIGE RONDKLIKVORMEN

Daar heb ik eigenlijk alles al mee gezegd. Nee, niet op de afbeelding klikken maar op deze link: Rafael Rozendal. Zo heet de maker van al dat kleurige moois. Links, rechts, onder en boven, gewoon klikken. En kijken. Prachtig. Ik doe meteen weer mee.

TEARJERKER IN HET WATER

We hebben de laatste tijd al veel nieuwe en gekke combinaties van hondenrassen gezien. Met als top de Labradoodle. (Het bruine hondje.). Leuk beest wel. Heb hem in het echt gezien. Deugnieten. Maar vanochtend stuurde Caya een filmpje van een wel heel vreemde combinatie. Staat hierboven. Ze kreeg er kippenvel van, schreef ze. Kan ik me wel iets bij voorstellen. Liet mij ook niet onberoerd. Wat? Nee, kijk zelf maar. Duurt 11 minuten. Oja, Caya is met Chewbaka bij de wereldkampioenschappen Bouvier Dressuur IPO 3, op de tweede plaats gekomen. Knappe prestatie. En een andere hond van Caya, Othello, getraind door Elise en Frank, is met Elise de eerste in IPO 1&2 geworden. Allemaal van de Hilversumse Bouvierclub. Gefeliciteerd.

ANNA BLAMAN

Wat? Ik op een motor? Nee hoor, mij niet gezien. Is ook geen echte motor. Een standbeeld voor Anna Blaman. Een bekend schrijfster in de jaren vijftig en gek op motoren. Net onthuld in Rotterdam ter herdenking van haar vijftigste sterfjaar. BLAMAN was een afkorting van Ben Liever Als MAN. Nou dan weet je het wel. Geen punt, maar wel in de jaren 50. Maar het gaat nu om een gedicht van haar dat die Bolle me liet lezen. Hij heeft me al eens uitgelegd wat liefde zou kunnen zijn. Is niet overgekomen. Doen honden niet aan. Misschien anders, dat wel. Meer als maatjes dan als de grote eenheid. Daar gaat dit gedicht over. De onmogelijheid elkaar echt te kennen. Vond ik wel mooi. Vandaar.

Monoloog in de nacht

Wij zijn, mijn lief, twee werelden zo ver
uiteen als aarde en morgenster
en zo tot eenheid omgedicht
als twee profielen van een gezicht
En samen zijn we van de kleine
smarten tot in de zeldzame festijnen
van ons beider leven
wat valt er nog te geven?

Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken

Diep is de nacht. Ach waren wij haarzelve
zodat wij konden uitwelven
over elkander heel ons wezen -
waren wij een en alleen en boven deze
eenheid en alleenheid uit ons-beiden
zodat wij zonder te schenden scheiden
konden en zonder pijn alleen zijn -


Anna Blaman (1905-1960)
uit: Mijn eigen zelf. Schetsen en gedichten (1977)



De biografie van Anna Blaman en literatuurlijst.

KWEBBELTJE

Visite en nog wel op zondag. Pappa, mamma, kindje. Nou had ik eerst hierboven willen zetten NICHIE, maar dat weet ik eigenlijk niet. Haar moeder is een nicht van die Bolle (m'n baas), maar wat haar kind dan van die Bolle is.... geen idee. Hij was een broer van haar moeder. Dus hij is in ieder geval haar oudoom. (Bennudaarnog?) Maar verder weet ik het niet. Terwijl ik toch bij Caya's Home als pup tussen al die nesten en generaties halfbroers en zussen alles wel zo een beetje heb meegemaakt. Dat is natuurlijk allemaal familliepraat van 1 kant. Ze heeft ook een vader en niet zo'n beetje ook. Ze lijkt sprekend op 'm met z'n bolle kop en vrolijke ogen. Oja, ze is pas twee jaar en een hartstikke leuk kind. Rustig de kat uit de boom kijken, even afwachten en bedenken en daarna op het juiste moment precies doen waar ze zin in heeft. Dat grote zwarte beest (ik dus) moest eerst niet te dicht in de buurt komen, maar ze kwam steeds dichterbij. Zelf dus. Heeft me een hoop leverworst opgeleverd. Gewoon met het handje. Vond ze zelf ook heel lekker.En toen ik omkeek, zie linksboven (op klikken om te vergroten) lang en breeduit in m'n mand. Met leeuw en beer en al die balletjes met leuke touwtjes en knopen. Echt allemaal uitgeprobeerd. Natuurlijk ook de wandeling over de hei. Met pappa, mamma, die Bolle en ik. En op die foto zie je precies wie ze is. Niet te hard lopen, rustig de omgeving verkennen, maar wel een heel stuk vooruit. POp vergeten! Geen punt, daar heb je een moeder voor. Of vader. Ze mogen zelf kiezen. Praat ook aan 1 stuk door. Ze hebben daarom grapjes over haar grootmoeder gemaakt. De zus van die Bolle was als kind verlegen naar buiten, maar binnen aan 1 stuk aan het woord. Zijn vader had haar zeilboot dan ook 'kwebbeltje' gedoopt. Josephine, leuk meid met nu al een vriendelijke strategische blik in haar mooie ogen. Krijgen pappie en mammie hun handjes nog errug vol aan!

TRAPPIANO

Nee, dat bedoel ik niet. Geen pianola. Zo'n ding waar je een gestantste papierrol in duwt en dan begint te spelen. Meer een roltrap ja, maar die loopt er naast. Nee, een echte trap die je op moet lopen. Of er af. Of de roltrap dus. Het grote voordeel: een bouvier kan nu ook pianospelenlopen. (Andere honden ook ja.) Met alle vier z'n/haar poten. Heen en weer, allemaal traptoonladdertjes. Geloof je niet? Klik hierboven maar op kijken. Wat? Nee, heeft die Bolle gevonden. Die is ziek (stevige griep) en is het zat om in bed te liggen, maar te duf om iets zinnigs te doen. Heeft'ie ook wel zonder griep. Zo al een heleboel nieuwe leuke video's gevonden. Veel kunst ook. Moderne pantomime. Heeft'ie zelf nog gespeeld. Maar daar ben ik niet voor in de stemming vandaag. Sta ik zogezegd niet voor open. En m'n poot jeukt. Maak ik zelf wel een performance van................

HELP VARKENS DE MODDER IN

Help varkens de modder in! from Wakker Dier on Vimeo.

Kan zelf nog niet echt goed uit de poten, maar wil wel even aandacht vragen voor de Wakker Dier campagne. Zie titel blog en video. Zelfs die Bolle (m'n baas), een uitgesproken carnivoor, is het daar mee eens. Heeft alleen veel moeite met die video's van mishandelde dieren. Dat is teveel spelen op schuld- en onderbuikgevoelens. Helemaal niet nodig. Contraproductief. Oordeel zelf, alle video's staan op VIMEO. Kijk daarna meteen even op de website van Wakker Dier, want hun anti kiloknallers gaan ook door. Ja, gaat wel goed met het pootje, maar ik ben rechts en lang tikken met het gebroken teentje is nog niet echt top. Nee, er is geen kiloknaller op mijn teen gaan staan. Hoewel. laatst stonden die Bolle en ik tegelijk op om te gaan wandelen, bijna, scheelde 1 haartje van m'n poot. Dat zou een kiloknaller met een gillende keukenmeid zijn geweest! Hieronder nog een leuke varkensvideo met een duidelijke en niet geforceerde boodschap. Voor in je winkelwagentje.

Modderpoel C from Wakker Dier on Vimeo.

LIMELIGHT

LIJM WAT??????!!!!!!!! Wacht even. Is al een paar dagen geleden dat dit gebeurde. Was die ochtend net het verband van mijn gebroken poot/teen afgehaald, maar nog niet genezen. Nog een HELE week helemaal niks doen. Wilde ik even van me af schrijven. Is die Bolle aan de computer bezig met een artikel uit de NRC. Welke film bracht jou het grote geluk en waarom? Nou dat schoot mij helemaal in m'n verkeerde keelgat. In al m'n ellende. Dat begrijp je. Nou, die blog heb ik inmiddels geschreven. Is nu die Bolle weer aan de beurt. Hij heeft het me uitgelegd, maar vertel het jullie zelf wel, dat schiet meer op dan met die uitweidingen van hem. Meestal doet die Bolle aan dat soort dingen niet mee, maar na die vraag popte ineens een film op: LIMELIGHT. (Betekent schijnwerper of spotlight op het toneel.) Is een film van Charlie Chaplin. Die Bolle was acht of negen jaar, woonde op de Prinsengracht in Amsterdam en ging altijd naar Chaplinfilms in de Edisonbioscoop om de hoek. Op de Elandsgracht. (Edison bestaat nog, maar is al 100 jaar een tapijthal.) (Hij ging daar ook naar Esther Williams films als 'Bathing Beauty'. Zo klein als hij was, tot over z'n oren.) Toen er weer een Chaplinfilm draaide vroeg hij aan z'n moeder of hij er naar toe mocht en dat mocht. Maar wat gebeurt? Geen lachfilm, maar een bloedserieus melodrama in schitterend zwartwit. Keukenmeidenroman zouden we nu zeggen, maar het is nog maar begin jaren 50. Chaplin speelt dan wel een oude clown, maar begint als gewoon mens (bezopen)en red een jong danseresje van zelfmoord door gas. Ze knapt weer op maar beeld zich in dat ze verlamd is. Hij lult haar uit bed (de gewoonte van Charlie was eigenlijk de omgekeerde richting, maar die films maakten ze toen nog niet), leert haar weer lopen en daarna dansen. Ze doen samen nog een toneelact, waarbij de oude clown een hartaanval krijgt en sterft terwijl zij danst. Maar de ware Jacob staat al in de coulissen te wachten. Ja een draak, maar een hele mooie draak. En ook een verwarrende film voor een klein emotioneel jongetje en ja, terug op de Elandsgracht, het geluksgevoel. Geen idee waarom, zegt die Bolle, maar echt wel. Dat wilde ik weleens zien. Die Bolle heeft natuurlijk de complete Chaplin DVD Box en daarin ook Limelight. Nou, mij beviel die film eigenlijk ook wel. Suikerzoetetearjurkerromantiek. op You Tube een fragment gezocht voor dit blogje, maar daar staan alleen de fragmenten dat hij als clown optreed. (Met Buster Keaton ook, zet ik hieronder.) Heb toen stiekum een heel essentieel stukje van de TV afgedraaid en opgenomen. (Foei!!) Hierboven te zien. Zoals al z'n films, mooi gedraaid en heel visueel gemaakt. Beetje overdreven acteren. De tijd en hij was meer een entertainer. LIMELIGHT. (Je kunt Limelight ook zien als een soort autobiografie. Chaplins carrière en leven liepen vast in Amerika. Vlak na de première in 1952, die Bolle was er vroeg bij, is hij met z'n vrouw en kinderen naar Londen verhuisd en nooit meer teruggeweest. In het begin van Limelight, als hij bezopen een trap oploopt, wordt hij bespot door een klein meisje. Z'n dochter Geraldine. Haar eerste van vele mooie rollen.)