In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
zaterdag, maart 24, 2012
DON'T WORRY BE HAPPY
Twee vliegen in 1 klap. De slechte smaak van de vorige blog even wegwerken en ook laten horen dat er in Suriname ook hele leuke mensen wonen. Alfred Lagarde zingt het. Moet je wel wat ouder zijn om hem te kennen, want hij is al een tijdje geleden overleden. Alfred Lagarde (Groningen, 2 april 1948 - Den Haag, 1 januari 1998) was een Nederlands diskjockey bij onder meer Veronica, wiens werkelijke naam Alfred van der Garde luidde. Hij had de bijnaam Big Al. Op nieuwjaarsdag 1998 overleed Lagarde aan de gevolgen van een hersenbloeding. Klinkt nog steeds lekker en ze moeten hem uitfaden want volgens mij gaat hij wel een half uur zo door. En een opkikkertje kunnen wij ook wel gebruiken. Hoewel, de politiek begint ook weer steeds leuker te worden. (zegt die Bolle.......)
vrijdag, maart 23, 2012
DOOIE LENTEBOEF?
Schrok me rot toen ik deze foto zag. Leek wel een dooie boef waar een stel paardgekke Kirgiesen een spelletje mee spelen. Maar in de tekst las ik dat het een dooie geit was. 'In Centraal-Aziƫ is een nieuw jaar begonnen, en in Kirgiziƫ speelt men jaarlijks de nationale sport. We zien hier een zogenoemde Kok-boru, een traditionele wedstrijd waarbij karkassen van geiten vanaf een paard moeten worden opgepakt en in het doel van de tegenstander gemikt.' Gelukkig maar. En toen voelde ik me ineens heel schuldig. Een geit is toch ook een dier en in die laden is je status als hond zeker niet veel hoger. De laatste tijd veel gelezen dat mensen en dieren steeds dichter bij elkaar komen. Dat klopt in mijn geval wel, als ik s'nachts stilletjes op het voeteneind van het bed klim. Maar daar wordt in veel andere landen, ook in Europa nog heel anders over gedacht. Neem de hond als een delicatesse op je bord. Weer ergens anders in Azie. Echt waar. Ga naar de tentoonstelling Dier of Ding op Kasteel Groeneveld hier in de buurt. Maar ik denk dat ze daar alleen dingen laten zien waar je het wel mee eens bent. Misschien toch wel goed om weer eens bij jezelf te rade te gaan. Niet iedereen is altijd even blij met z'n viervoeter. Neem nou die Bolle. M'n baas. Als hij wist dat ik die foto met mijn grote poten en scherpe nagels van zij iPad heb afgeklikt, slaat'ie me dood. Heeft'ie me voor gewaarschuwd. Als ik ooit met m'n grote harde poten....... Heb nog even gekeken, maar niets te zien. Geen putje. Ook ik kan met die scherpe nagels heel zachtjes een tikje geven. Maar dat gelooft hij helemaal niet. Afblijven ja! Harmanna en ik vragen ons wel eens af wie of wat er belangrijker is in huis. Nou, een vraag stellen is hem beantwoorden, heeft die Bolle mij geleerd. Dat ding dus........ Maar lente is het wel. Lekker.
donderdag, maart 15, 2012
WATJES of gewoon GELOOF
Heb ik al een paar keer tegen kunnen houden. Krijg daar een ongemakkelijk gevoel bij. Compassion, kun je vertalen als barmhartigheid. Medelijden zelfs, maar dat bedoelen ze niet. Nee, daar hebben wij honden niet zoveel last van. Vond toch een verhaal over een slechte hond die ineens een goeie hond bleek te zijn. Wel heel toevallig. Die hond moet IK nog tegenkomen. Klinkt als een ouderwetse bekering in wat voor geloof dan ook. De kriebels als ik het lees. Nee, die Bolle is geen watje en over de meeste dingen denken we echt hetzelfde. Maar hij had al paar keer een meeltje naar me gestuurd met links naar deze Charter for Compassion. Leuk blogje, stond daarbij, Nou helemaal geen leuk blogje, vond ik. In ieder geval niet voor een zichzelf respecterende hond die met alle vier z'n poten op de grond staat. (Toegegeven, soms een beetje wiebelig, want heb nog regelmatig last van die gebroken teen. Vooral als ik heftig heb gegraven. Krijg ik van Harmanna een pilletje voor. Valt niet op naast de apotheek van die Bolle.) Terug naar de barmhartigheid. New Age voor ouwe mannen. Zoiets. Las die Bolle hoofdschuddend. (Ojee, dan komt er een lesje aan. Wedden?) Met dat 4 poten op de grond realisme heb je meestal gelijk. Goeie manier van kijken. Maar wij 2 beners gaan een stap verder. (Metafoor? Lekker woord.) Wij willen als dat nodig is wat jij ziet ook proberen te veranderen in wat beters. Ja, dat klopt, is me in de afgelopen 8 jaar al vaak opgevallen. En het liefst allemaal tegelijk in wat anders. Chaos, wat zeg ik, puinhopen, van tot moord en doodslag aan toe. Nou dat beetje barmhartigheid van Karen de ex non (is net zo oud als die Bolle) maakt het er allemaal echt niet beter op. Trouwens wij hadden onze eigen tante non en om nou te zeggen compassie......... Die Bolle bleef mij met een vriendelijke blik aankijken. Alsof hij compassie zat te oefenen. Maar achter die ogen stond een rotschop klaar. Doet'ie niet echt hoor, maar komt wel even voorbij. Kijk Yka, hij ging gewoon verder. Als we nou allemaal proberen....... Demonstratief ging ik liggen. Haalde alle 4 m'n poten van de grond. De oogjes van die Bolle werden wat kleiner. De schop werd vervangen door een drieletterwoord met 'hond' er achter. Jaha, ik lees die Bolle als een open boek. Nog even en dan is barmhartigheid ver te zoeken, in de wijde omgeving mag ik wel zeggen. Hou toch op. Nog even en het gaat toch weer gewoon over God en het is weer een religie. En net als bij religies, het zou mooi zijn als het waar was. En als maar genoeg mensen het geloven is het al bijna waar. Maar ze moeten er ook naar leven. Zeggen al die Goden zelf. En daar Bolle, daar wringt de schoen. Als het om heel veel mensen gaat, gaat het ineens ook over heel veel geld en dan komen hebzucht en eigenbelang al heel snel bovendrijven. Maar laten we er over ophouden. Jij je zin, ik speel de missionaris/zendeling, want van alle gezindten, en plak hier de link naar het Mission Statement en alles wat er bij hoort van de Charter for Compassion. En dan lullen WIJ er nooit meer over. Deal? (Kan ik wel een beetje hooghartig doen, maar herinner me nu 2 dagen geleden. Mijn vriendje Coen, de Labrador, droeg ineens een muilkorf. Vreet teveel poep. Dat vonden zijn broertje Klaas en ik zo lullig voor hem, dat we uit allemacht hebben geprobeerd die muilkorf af te krijgen....... Lukte niet, maar lijkt toch wel een beetje op compasssie. Toch? Moet ik nou ook lid worden? Nog even en het wordt een hondenclub. Zeggen alle katteneigenaren weer op. Nee, goed komt het nooit.)
dinsdag, maart 13, 2012
CULTUUR NOG SPIJKERSCHRIFT
Vandaag gedicht. Die Bolle staat onder de douche, moet de grote wereld in, dus ik had even tijd om te lezen. Het gedicht van LaurensJanszoon is vandaag van Delphine Lecompte. Prachtig. Kwam helemaal bij me binnen. Die Bolle is er ook gek op. Heeft al 2 dichtbundels van haar. Dit is nieuw, Blinde Gedichten. Wil je meer over haar weten? Lees het interview: Ik voel me verwant met Roodkapje. Hier klikken en dan dowload het interview kiezen. Maar eerst het gedicht.
Cultuur noch spijkerschrift onder de ijskast
Ik wacht nog altijd
Hij haat mijn verwachtingen
Op zijn keukenvloer bijt een tamme muis
Op een poppenhuisschommelstoel
Ik kan het niet laten
Ik jaag de muis weg en zit op de stoel
Tot hij breekt
Nu is de muis opnieuw schuw.
Ze komen onze papieren ophalen
Ik haat zijn praatjes met de werkmannen
Over excentrieke vijgenverkopers en losbandige schilderessen,
Over verlieslatende honingbedrijven en kreunende stapelbedden
De maaltijd is een eenzaam gevecht
Hij verschuift zijn bonen van west naar oost
Om 14 uur is mijn bord leeg
Mijn longen opgelucht, obstakelvrij.
De muis is teruggekeerd
Om wraak te nemen kan het niet zijn
Zo kleingeestig is een knaagdier nooit geweest
Hij zoekt een leiding om door te knagen
Een achtergebleven poppetje om droog te schurken.
Ik wacht op zijn verwensingen
Nadat hij de bokaal heeft laten vallen
De spijkers rollen onder de ijskast vooral
Zijn verwensingen viseren de muis en de gladde bokaal
We versleuren de ijskast
Tussen de codeloze spijkerchaos vinden we
Irrelevante dreigementen en blauwige culturen
We worden er niet moedeloos van.
Delphine Lecompte (1978)
uit: Blinde gedichten (2012)
Cultuur noch spijkerschrift onder de ijskast
Ik wacht nog altijd
Hij haat mijn verwachtingen
Op zijn keukenvloer bijt een tamme muis
Op een poppenhuisschommelstoel
Ik kan het niet laten
Ik jaag de muis weg en zit op de stoel
Tot hij breekt
Nu is de muis opnieuw schuw.
Ze komen onze papieren ophalen
Ik haat zijn praatjes met de werkmannen
Over excentrieke vijgenverkopers en losbandige schilderessen,
Over verlieslatende honingbedrijven en kreunende stapelbedden
De maaltijd is een eenzaam gevecht
Hij verschuift zijn bonen van west naar oost
Om 14 uur is mijn bord leeg
Mijn longen opgelucht, obstakelvrij.
De muis is teruggekeerd
Om wraak te nemen kan het niet zijn
Zo kleingeestig is een knaagdier nooit geweest
Hij zoekt een leiding om door te knagen
Een achtergebleven poppetje om droog te schurken.
Ik wacht op zijn verwensingen
Nadat hij de bokaal heeft laten vallen
De spijkers rollen onder de ijskast vooral
Zijn verwensingen viseren de muis en de gladde bokaal
We versleuren de ijskast
Tussen de codeloze spijkerchaos vinden we
Irrelevante dreigementen en blauwige culturen
We worden er niet moedeloos van.
Delphine Lecompte (1978)
uit: Blinde gedichten (2012)
maandag, maart 05, 2012
ONE MAN AND HIS DOG
Dat was even schrikken. Die Bolle lag uitgeteld op bed en ik zie ineens op BBC 4 het programma ONE MAN AND HIS DOG. Jeweetwel, wedstrijden schapenhoeden in het Engelse rivierengebied. Je moet er van houden, maar die Bolle en ik lusten er wel pap van. Meteen op de opnameknop gedrukt. Zou de hele serie weer terugkomen? Jammer maar helaas. Alleen de eindronde met de champions. En volgend jaar pas weer.Nee, schiet niet op, vind ik ook. Op zoek gegaan naar YT video's om te laten zien, maar de BBC heeft al z'n eigen mooie opnamen verwijderd. Nee, schiet ook niet op. Wel een aankondiging van een paar jaar geleden gevonden. Geeft de sfeer goed weer, dus staat hierboven, maar is natuurlijk onzin. Wie thuis digitale kanalen en BBC 4 heeft moet opletten. Volgend jaar, misschien eerder. Want in de UK zijn ook waanzinnig veel fans. Als die Bolle dalijk weer een beetje bij de wereld is, toch weer een uurtje genieten. Hieronder nog een junior herder. Ziet er ook leuk uit. Komt'ie:
vrijdag, maart 02, 2012
Speeltuin voor Elanden
Wandelen met je baas en je vriendjes op de hei, prachtig. Rennen, vliegen, matten, spelen. Maar op straat aan de lijn. Verkeer is onberekenbaar en gevaarlijk voor een hond (zegt die Bolle) en sommige mensen zijn bang van honden. Er kan dus van alles fout gaan. Riem om. Mooi, goed geregeld. Nou, kijk dan maar naar de video hierboven. De hele familie Eland op stap in de straten van het stadscentrum. En niet aan de lijn, ben je besodemieterd, gewoon helemaal vrij, met die grote hoorns direct bij de hand. Want kom niet te dichtbij. En als die 300 kilo boos op je afkomt wil je wel wegwezen. En ja, dat sappige zachte gras op de golfbaan........ Als je de baan opengraaft met je gewei doen ze niks en spelen die golvers gewoon verder. Dat is pas tolerantie. Hier naast me ligt ook zo'n groot gewei, want die Bolle is uitgebreid in Scandinaviƫ geweest. Grote wandelingen, ook in Lapland. (Toennie nog wat jonger was dus.) Daar heeft'ie zo'n gewei gevonden en mee naar huis genomen. Zwaar en als dat op je afkomt wil je wel wegwezen. Sierlijke mooie beesten ook. Nou ja, middagje shoppen en snacken in het centrum. Met de hele familie. Lekker. Maar houd wel je hond bij je. (Via Anjo B. ja.)
donderdag, maart 01, 2012
Jan van der Noot -- Naar de apocalupsis
Alles gaat goed hier en die Bolle zit te zweten in zijn oncosportschool.
Dus even rustig de tijd voor een heel erg oud en erg ondeugend gedichtje.
Loopt heel Christelijk goed af!
Naar de apocalupsis (II) Op een roodverwig dier, hebbende zeven hooien,
Ende tien hoornen ook vol lasterlijke namen, Zag ik zitten een wijf, stout zonder zich te schamen,
Met peerlen, purper, goud versierd om heur verfrooien: Zij hadde in heur hand eenen beker van gouwe,
Vol grouwels ende onreins van heurder hoererije: En op heur voorhoofd stond de naam sekreet onblije
Der grooter Babilon. Ik zag dronken dees vrouwe
Van der heiligen bloed, Jezus’ goede getuigen. Eenen Engel zeer sterk hoorde ik met luider stemmen
Roepen; “Gevallen is Babylon”, was zijn hemmen. Uit den hemel hoorde ik een ander stemme buigen, Zeggende: “Gaat uit heur op, dat gij heurder plagen Niet deelachtig en wordt, mijn volk, mijn goed behagen”.
Openb. 17 en 1
Jan van der Noot (1539-1595?)
(Hooien zijn hoeden. Heb ik even opgezocht. De rest moeten jullie zelf maar bedenken. Yka.)
Naar de apocalupsis (II) Op een roodverwig dier, hebbende zeven hooien,
Ende tien hoornen ook vol lasterlijke namen, Zag ik zitten een wijf, stout zonder zich te schamen,
Met peerlen, purper, goud versierd om heur verfrooien: Zij hadde in heur hand eenen beker van gouwe,
Vol grouwels ende onreins van heurder hoererije: En op heur voorhoofd stond de naam sekreet onblije
Der grooter Babilon. Ik zag dronken dees vrouwe
Van der heiligen bloed, Jezus’ goede getuigen. Eenen Engel zeer sterk hoorde ik met luider stemmen
Roepen; “Gevallen is Babylon”, was zijn hemmen. Uit den hemel hoorde ik een ander stemme buigen, Zeggende: “Gaat uit heur op, dat gij heurder plagen Niet deelachtig en wordt, mijn volk, mijn goed behagen”.
Openb. 17 en 1
Jan van der Noot (1539-1595?)
(Hooien zijn hoeden. Heb ik even opgezocht. De rest moeten jullie zelf maar bedenken. Yka.)
vrijdag, februari 24, 2012
TOE MAAR 6 TEEFJES 4 REUTJES
Ze wisten het al. Heb je in mijn vorige blogje met de Echo plaatjes al gelezen. Het zouden er heel veel worden. Maar ja, 10 is wel heel erg onztettend veel. Ze hebben besloten om ze via een keizersnee te halen. Heel verstandig. Daar heeft een vriendin van Carin een leuke video van gemaakt. Nou heb ik van die sacherijnige heidevriendjes die hem wel weer te lang zullen vinden. Onzin. Gewoon kijken.
Die Bolle, mijn baas, heeft ook een keer de geboorte van Bouvier pups gefilmd. Ik kan der geen genoeg van krijgen. 10 pups. Daar zal Carin der handen nog vol aan krijgen. Nee nu niet, nu liggen ze allemaal close bij hun mamma. Nee, als ze de wereld gaan verkennen. Met z´n tienen. Dat wordt keten!
Die Bolle, mijn baas, heeft ook een keer de geboorte van Bouvier pups gefilmd. Ik kan der geen genoeg van krijgen. 10 pups. Daar zal Carin der handen nog vol aan krijgen. Nee nu niet, nu liggen ze allemaal close bij hun mamma. Nee, als ze de wereld gaan verkennen. Met z´n tienen. Dat wordt keten!
donderdag, februari 16, 2012
KOFFIEMELKKUNST EN MORFEN MET KUNSTMEISJES
Gaat nu even snel ja. Heb de tijd aan de computer voor mezelf. Ze zijn die Bolle (m'n baas) aan het afknijpen in het revalidatiecentrum van dat oude, mooie sanatoriun Zonnestraal. Ja heus de moeite waard om eens een dagje te gaan kijken en rond te wandelen. Kan ook met een gids, zie link. Maar niet die Bolle, die zit nou heftig zwetend in allemaal martelapparatuur dat ze hier revalidatie noemen. Ergens anders heet dat een fitnesscentrum en een paar honderd jaar geleden zouden ze daar stinkend jaloers op zijn geweest. Afschrikwekkender dan de donkerste kerkers onder het kasteel. Hoewel, die druppende drup blijft boven aan de top 10 staan. Die Bolle is trouwens heel makkelijk te martelen, je pakt 'm gewoon z'n iPad af en hij is helemaal de weg kwijt en totaal verloren in dit leven. Wat? Nee, ik niet. Dat durf ik niet. Daar is uitgescholden worden voor k..hond een warme liefkozing bij vergeleken. Waar was ik nou? O ja, computertijd te over. Veel video'sop You Tube gekeken. Altijd leuk. Kan die Bolle nou ook op z'n eigen TV. Heeft wat foute uitdrukkingen die niet in de Dikke Van D staan gekost, maar het werkt. Heb ik nu ook uitgeprobeerd. Gaat gauw fout, hij heeft een zwaardere router nodig denk ik. Nee, komt'ie zelf nog wel achter. Waarom sturen jullie mij nou alsmaar dat grote foute bos in? Ik sta te dichtbij en je weet maar nooit hoe het valt. Welnee, die Bolle is helemaal niet driftig. Daarbij ben ik hem aan het masseren. Hij heeft nog een iPad over. Z'n iPad 1. Helemaal gewist en brandschoon. Die wil ik. Maar zoiets gaat in stapjes. Gooide Caya laatst bijna roet in het eten. Een jaar oud en waanzinnig veel gebruikt, zei ze, kan nooit duur zijn. Maar toen Harmanna een prijsje noemde ging niemand daar verder op in. Opgelucht weer ingeademd. Ook een boef heeft z'n grenzen. Wat? Nee, die Bolle gaat nooit over prijzen. Weet Caya ook. Wordt veel te duur zegt Harmanna. Dat zijn de momenten dat we elkaar begrijpen. Maar voor die iPad 1 moet ik toch echt die Bolle......... waar heb ik het over. Terug naar YT. Leuke video gevonden met allemaal close ups's van de mooist geschilderde meiden uit de kunstgeschiedenis. Van heel oud en romantisch tot krakend modern. Allemaal gemorfd. Dat wil zeggen dat het ene gezicht in vloeiende bewegingen met het gebruikmaken van de oude en nieuwe karakteristieken, overgaat in het andere gezicht. Komt uit elkaar voort zegt maar. Kijk naar de video hierboven, dan zie je het vanzelf. Heb ik er nog een. Gaat over 'Koffiemelkkunst.' Nou kunst is overdreven, maar heel leuk, vooral als je een melige bui hebt. Wat? Wie ik? Helemaal niet, hoe kom je er bij! En watr je zegt dat ben jezelf, met je kop onder lijn 11 en zuur tegen de muur. Kijken.
woensdag, februari 15, 2012
HOOP, HUMOR OOK
Ja, riep die Bolle. Ik meteen kijken. Hij zat op Facebook en zag deze foto. Precies, hij knikte instemmend. Niks zielig kankerkindje. Hoop, dat zie je in deze foto. Zo wil ik er volgende jaar uitzien. Met strik. Hoop en humor, voegt die Bolle er aan toe. Zo doe je een groot probleem. Word ik toch wel even stil van. Wat? Nee wijsneus, dat gebeurd inderdaad niet vaak. Die Bolle en ik zijn maar even een stukje gaan wandelen. Het regende.
maandag, februari 13, 2012
BABY DOG
Nee, dat slaat niet op mij en ik ben ook geen watje geworden. Veel kritiek de laatste tijd van heidevriendjes dat ik te zoetsappig word. Ze hebben al een paar keer 'tear jerker' naar me geroepen. Nou, neem van mij aan, dat ligt niet aan mij. Die Bolle ja. M'n baas. Heeft'ie noooooit gedaan, kijkt ineens naar foto's van babies. Ja, 1 baby speciaal. Is z'n achterneefie. Even tellen, van de dochter van z'n zuster. Nee dat was niet ook een Bolle. Keurig mooi en slank. Zijn zusje, Josephine, hebben jullie al gezien op een video. (Met mij in een heel belangrijke bijrol.)
Als hij net zo leuk en energiek wordt als z'n zuster, en dat ziet er wel naar uit, wens ik de ouders veel sterkte. Plak het plaatje er maar even bij. Weten jullie over wie ik het heb en doe ik die Bolle er ook een plezier mee. Maar daar ging het niet over. Dat was tenminste niet de bedoeling. Die Bolle zit hele dagen te schrijven, dwars tegen alle chemo's in. Fanatiek is een understatement. En ik weet dat hij dan weer de gebruikelijke fouten gaat maken. Meteen aan het definitieve scenario begonnen. Niet alles even op een rijtje zetten, gebeurtenissen per scene verdelen, er passende lokaties bij bedenken, de plotontwikkelingen aangeven, karakters afwegen ..... kortom structuren. Hij niet. Hij doet't wel even zomaar. Sommige mensen leren het nooit. En hij weet het wel. Absoluut. Hij heeft mij zelfs blogjes leren schrijven aan de hand van een spiekbriefje, waar de hoofdpunten al in stonden. Kende je het begin, het midden en het eind, zei hij. Hij dus niet. Desastreus. (Heb ik even opgezocht. Mooi woord. Als ik het denk word ik er heel deftig van. Zullen mensen nooit van boeven als ik zeggen: Deeeesasssssstreusssssss. Kuthond zul je bedoelen..... hahahahahaha. Zo'n woord mag ik helemaal niet gebruiken van die Bolle, maar als schrijver moet je wel eens met de waarheid op de proppen komen. Trouwens Harmanna, best keurig, heeft dat laatst nog tegen me geroepen. En ze meende het echt.) Maar goed, wat moet ik nou? Kan toch moeilijk m'n baas gaan vertellen hoe hij moet schrijven en 'structureren'. (Toch niet zo'n lekker woord als desastreus.) Ga ik kijken op een Nederlandse schrijverssite en ontdek daar: De acht basisregels voor een bestseller plot. Schitterend. Helemaal goed. Zoals ik het zie 8 gouwe regels. Hoef ik bij die Bolle niet mee aan te komen. Trekt hij 4 of 5 'Hoeschrijfjefilmscenarioboeken' uit de kast, waar hele reeksen van dit soort lijstje uitvallen. Zo is hij allergisch voor lijstjes geworden. (Allergisch, ook een mooi woord dat je als boef van tijd tot tijd goed kan laten vallen.)
Maar dacht ik, het is wel een goede hint naar de kaartenbak die hij heeft overgeslagen. Om niet te zeggen weggegooid. Maar de beste schrijvers doen het zo. Zag laatst een tv portret van een scribent (nee, dat verzin ik niet zelf) die hele muren van z'n werkkamer volschreef om zo overzicht te houden. Doen? Ja. En misschien ook op het juiste moment. Als het een beetje meezit is die Bolle zo langzamerhand een beetje, of misschien wel heel stevig vastgelopen, en dan komt deze site toch nog even binnen. Ga ik gewoon door met de schrijverij waar ik mee bezig ben. Dat zien jullie nog wel. (Volgende keer.) En voor wie van jullie een bestseller wil gaan schrijven, kun je echt rijk mee worden, is dit de link. Maar pas op, schrijven is verslavend en er is geen garantie voor succes. En voor alle schrijvers: roken is dodelijk!
Als hij net zo leuk en energiek wordt als z'n zuster, en dat ziet er wel naar uit, wens ik de ouders veel sterkte. Plak het plaatje er maar even bij. Weten jullie over wie ik het heb en doe ik die Bolle er ook een plezier mee. Maar daar ging het niet over. Dat was tenminste niet de bedoeling. Die Bolle zit hele dagen te schrijven, dwars tegen alle chemo's in. Fanatiek is een understatement. En ik weet dat hij dan weer de gebruikelijke fouten gaat maken. Meteen aan het definitieve scenario begonnen. Niet alles even op een rijtje zetten, gebeurtenissen per scene verdelen, er passende lokaties bij bedenken, de plotontwikkelingen aangeven, karakters afwegen ..... kortom structuren. Hij niet. Hij doet't wel even zomaar. Sommige mensen leren het nooit. En hij weet het wel. Absoluut. Hij heeft mij zelfs blogjes leren schrijven aan de hand van een spiekbriefje, waar de hoofdpunten al in stonden. Kende je het begin, het midden en het eind, zei hij. Hij dus niet. Desastreus. (Heb ik even opgezocht. Mooi woord. Als ik het denk word ik er heel deftig van. Zullen mensen nooit van boeven als ik zeggen: Deeeesasssssstreusssssss. Kuthond zul je bedoelen..... hahahahahaha. Zo'n woord mag ik helemaal niet gebruiken van die Bolle, maar als schrijver moet je wel eens met de waarheid op de proppen komen. Trouwens Harmanna, best keurig, heeft dat laatst nog tegen me geroepen. En ze meende het echt.) Maar goed, wat moet ik nou? Kan toch moeilijk m'n baas gaan vertellen hoe hij moet schrijven en 'structureren'. (Toch niet zo'n lekker woord als desastreus.) Ga ik kijken op een Nederlandse schrijverssite en ontdek daar: De acht basisregels voor een bestseller plot. Schitterend. Helemaal goed. Zoals ik het zie 8 gouwe regels. Hoef ik bij die Bolle niet mee aan te komen. Trekt hij 4 of 5 'Hoeschrijfjefilmscenarioboeken' uit de kast, waar hele reeksen van dit soort lijstje uitvallen. Zo is hij allergisch voor lijstjes geworden. (Allergisch, ook een mooi woord dat je als boef van tijd tot tijd goed kan laten vallen.)
Maar dacht ik, het is wel een goede hint naar de kaartenbak die hij heeft overgeslagen. Om niet te zeggen weggegooid. Maar de beste schrijvers doen het zo. Zag laatst een tv portret van een scribent (nee, dat verzin ik niet zelf) die hele muren van z'n werkkamer volschreef om zo overzicht te houden. Doen? Ja. En misschien ook op het juiste moment. Als het een beetje meezit is die Bolle zo langzamerhand een beetje, of misschien wel heel stevig vastgelopen, en dan komt deze site toch nog even binnen. Ga ik gewoon door met de schrijverij waar ik mee bezig ben. Dat zien jullie nog wel. (Volgende keer.) En voor wie van jullie een bestseller wil gaan schrijven, kun je echt rijk mee worden, is dit de link. Maar pas op, schrijven is verslavend en er is geen garantie voor succes. En voor alle schrijvers: roken is dodelijk!
Abonneren op:
Posts (Atom)







