In Vlaanderen noemen ze mij een Vlaamse Koehond, omdat ik daar gefokt ben als koeiendrijver, waakhond en karrentrekker. In Nederland zeggen ze Bouvier. Ik ben 9 jaar geleden geboren in Loosdrecht bij Caya's Home. Teefje. Mijn moeder is Sweet Pea en mijn vader heet Kokomo. Nu woon ik in Hilversum, vlak bij hei en bos en schrijf ik dit heideblogje. Grote zwerfwandelingen zijn mijn ding. Lees ook de archieven en zegt het voort! Klik op de foto's om ze te vergroten.
maandag, maart 01, 2010
YKA BRANDT CORSTIUS en het KLAAGKOOR
Zitten die Bolle (m'n baas) en Harmanna weer elke zondagavond naar Jelle Brandt Corstius en zijn VPRO TV programma over Rusland te kijken. Mooi gemaakte televisie hoor, maar er is wel veel mis daar. Hoe denken die Russen daar nou zelf over? Hoe gaan ze met die ellende om? Die moeten er tenslotte mee leven. Dat wilde ik wel eens weten. Nou, You Tube geeft antwoord op al Uw vragen. En dat antwoord is: Een prachtig KLAAGKOOR uit St. Petersbusrg. Had ik in twee klikken. Een schitterende videoclip. In 't kort: Geestig, lekker gezongen, beetje vals soms, alle soorten ellende mooi op een rijtje, dansen en stampen, goed gefilmd (dat kunnen die Russen al heel lang) en elk beeld tot op de laatste pixel zo Russisch als Russisch maar kan zijn. En gelukkig ondertiteld, want je verstaat er natuurlijk geen bal van. Maar het belangrijkste is, ze hebben er allemaal zo'n plezier in. Zo ga je daar met ellende om. Humor. Lachen terwijl het over echte klachten gaat. Dat zie je ook. De video duurt bijna tien minuten, maar ik heb het helemaal uitgekeken. Echt prachtig. Het begin is wat traag, maar als ze eenmaal op gang zijn wordt het steeds leuker. Dus blijven kijken. Een heel bijzondere ervaring staat je te wachten. (Oja, wil je woorden opzoeken of vertalen heb ik nog een mooie woordenlijst voor je. Is gemaakt voor de gezinnen die Tsjernobielkinderen voor een paar weken vakantie in huis opnemen. Ook een echt vertaalprogramma. Want zover zijn de problemen van Rusland niet weg.)
zaterdag, februari 27, 2010
NIEUW AMSTERDAM
Zo heet het gedicht van Hein Boeken (1861-1933). Volstrekt onbekende dichter. Woonde begin 1900 in Hilversum en gaf oude talen op het gymnasium 'aldaar'. Hij was een geliefde leraar ouwe talen, zeggen ze. Geen idee welk gymnasium, want Roland Holst was toen nog onbekend! Meeltje gestuurd met vraag naar het Roland Holst College.) (Antwoord gehad: Opgericht in 1903 als HBS. Roland Holst, ook dichter, heeft er zelf nog opgezeten en later ook een jaartje lesgegeven. Dus geen gymnasium.) Jullie weten dat gedichten altijd uit de koker van die Bolle (m'n baas) komen. Bij mij komen ze nooit echt binnen. Ook Hein niet. Ingewikkeld. Veel geschreven, weinig verkocht tijdens z'n leven. En ook nu zeggen ze, leuk maar voorbij. Toch was die Bolle helemaal weg van dit sonnet. (Sonnet ja, dat weet ik, goede opvoeding gehad.) Daarbij had Hein Boeke niet de minste vrienden. Tijdens zijn studie (1879) en tot z'n dood heel goed bevriend met de dichter Willem Kloos en later met de schilder Willem Witsen. (In zijn huis, het Witsenhuis aan het Oosterpark in Amsterdam, hebben veel schrijvers en schilders gewoond, zoals Breitner en Marga Minco. Hein Boeken heeft een mooi maar zwaar leven gehad. Zoals het een dichter betaamt. En dan nu het gedicht.Nieuw Amsterdam
In jonge wijk van de oude stad gekomen
Waar eindloos straat aan nieuwe straat zich reit,
En langs de banen steenloos geplaveid,
De nieuwe waagnen zonder paarden stroomen,
Gevalt mij vaak een vreemden droom te droomen
Door een verwisseling van tijd en tijd,
Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt,
Mij konden hier, weer levend, tegen komen.
Ja, als ik zie in Babyloonsche maten,
De menschen-nestjes staaplen zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kond ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheemrig rijk ontvlood.
Hein Boeken (1861-1933)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Uit Laurens Janszoon Coster.
vrijdag, februari 26, 2010
SLOOP
Vorig jaar heb ik al met die Bolle opnamen lopen maken van de sloop aan de Erfgooiersstraat. Daar zijn ze nu begonnen met de bouw van nieuwe flats. Gaan we ook filmen, maar dat is allemaal voor de videoblogs over Hilversum Noord. Gisteren was die Bolle in de oude melkfabiek van Campina, waar de kunstenaars van de Ateliers Ten Boomstraat nu zitten. Het ging over de exositie '8x DUO' op 21 maart in hun nieuwe ISM galerie aan de Naarderstraat in Hilversum. (Vlak bij de markt) Kunstenaars voor Taiti. Moet je echt naar toe.
Op de terugweg heeft hij in de Ten Boomstraat wat shots van de sloop gemaakt voor het archief van Stichting Magdalena. Daar kun je alle informatie vinden over de 8xDUO expositie. Ook even doorklikken naar de Talentenfabriek. Maar ik werd er eerlijk gezegd helemaal naar van. Die puinbak. Wat heb ik daar een leuke tijd gehad. Vooral met Kodai, de hond van Christiane. We hebben daar als gekken rondgerend en dwars door de kunstenaarateliers gegaloppeerd. WAUW......Het was een echte vrijplaats. Helemaal voorbij. Zo gaat dat in het leven, zei die Bolle filosofisch. En hij kan het weten. Hij leeft al 11 x langer dan ik. Maar wel erg jammer. Echt. Want wat moet een bouvier nou in een melkfabriek?!
maandag, februari 22, 2010
Jonni & Henkie
Dat heeft honderd jaar geduurd dus. Gefilmd voor alle HD ellende op 17 oktober 2009, vandaag pas gemonteerd en met commentaar van Caya afgemixt. Jonni en Henkie. Jonnie werkt bij een beveiligingsfirma en had voor het bewaken van de Noord_Zuid Metrolijn in Amsterdam (wie kent hem niet) een goeie hond nodig. Die had Caya. Niet zo jong meer, 10 jaar, maar heel stevig en goed getraind. Henkie, om precies te zijn, Henkie Shiridan, mijn opa. Maar als diensthond heb je een diensthondcertificaat nodig om in de beveiliging te kunnen werken. Nou heeft mijn opa IPO I II en III en een prijzenkast waar je U tegen zegt, maar geen diensthondcertificaat. Dus zijn ze dat gaan halen. Veel succes opa........
maandag, februari 08, 2010
LETTERMAN TAKE II
Ja weer over die Amerikaanse presentator met grappen die ik niet begrijp. Ging de laatste tijd erg tenkoste van z'n grootste concurrent, Jay Leno. En dat ging heel heel, eigenlijk veel te ver. Liet al grapjesmakend geen spaan van hem en z'n gedoe met de CBS Tonight Show heel. (Letterman: Nou komt'ie pas om vijf over twaalf....dat is de Tomorrow Show HAHAHAHA....) Zaten die Amerikanen gisteren op hun gemak naar de Super Bowl te kijken.... (Football, levensgevaarlijk begrijp ik ook niks van.) (Gewonnen door de New Orleans Saints. Wist helemaal niet dat ze in Amerika heiligen hadden!) ....en toen kwam er ineens, tussen de commercials door, de volgende videoclip van 15". Kijk boven zelf maar. Die Bolle heeft wel 20 minuten luid schaterend (en als die Bolle schaterd is dat heel heel erg luid) zitten lachen. Die Bolle heeft het even voor mij vertaald: Letterman: Dit is de slechtste Super Bowl die ik ooit heb gezien. Oprah: Toe nou Dave, wees een beetje aardig. Leno: Dat zegt'ie alleen omdat ik er ben. Letterman doet Leno na met vals hoog stemmetje: Dat doet'ie alleen omdat ik er ben...... Voor het hele verhaal (errug leuk, vind ik zelfs) klik hier voor de New York Times. Oja, Oprah Winfrey zit er ook bij.
zaterdag, februari 06, 2010
UIT MET DE PRET
Sneeuw is weg. Godzijdank, zei Harmanna. Dat geschuifel en geslip op de hei was ze meer dan zat. Ik niet. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Lag voor de deur al door de sneeuw te rollen en dat ging zo de hele wandeling door. Ja, wel verrekte spiertjes van het slippen en glijen. Maar daar trek ik me niets van aan. Deze keer geen foto's van die Bolle maar van Harmanna. Veel sneeuw en een klein hondje. Bij die rooie pijl zit ik in het vossenhol. Je ziet alleen nog een tipje van mijn staart. Volgde een keer in volle vaart een vers reenspoor in de sneeuw. Hoorde ik mezelf ineens heel hoog keffen. Een luid jagende boef. Als een beagle! Zo ontdek je toch ineens heel nieuwe talenten in jezelf. En als we terug waren meteen weer in de tuin, uitrusten in de sneeuw. Naast Babs, het stenen hangbuikzwijntje. (Nee, daar worden geen flauwe grappen over gemaakt.) (Die Bolle zit rustig bij te komen van een ooglidoperatie.) Maar niet alleen op de hei, ook op de Noordermarkt in Amsterdam kunnen honden de sneeuw waarderen. Ja natuurlijk, Thomas Schlijper.
dinsdag, februari 02, 2010
KANNIETLATENNIET
M'n beste vrienden zijn Rottweiler. Hele beste honden zijn het. Maar veel mensen geloven dat niet. Die roepen: okijkuit, Rottweiler. Nou, dan kan je wel aan de gang blijven. Okijkuit Duitse Herder, okijkuit Bouvier, okijkuit Ridgeback....... allemaal onzin. Ja het komt natuurlijk ook voor dat er een foute tiepes bij zitten, maar dat ligt heel vaak aan de eigenaar en de opvoeding. Zelfs Labradors (en mijn beste vriend is een Labrador, hoi Koen) kun je agressief maken. (Nee, Koen niet daar is'ie veel te lief voor.) OK, dat lukt natuurlijk eerder met een Stephordshire, die heeft daar meer talent voor, maar ik loop dagelijks met een paar stephordshires en zelfs een echte pittbul, niks aan de hand. (Let op die teckels, kunnen ook heeel agressief zijn, maar ja, dat maakt niet zoveel uit!) Terug naar de Rottweiler. Een filmpje dat ook niks bewijst maar ontzettend leuk is om naar te kijken. Advies: blijf wel van dat katje af!
zaterdag, januari 30, 2010
SPEURHONDEN
Speurhonden, daar heb ik het al een paar keer over gehad. (Hoi Anouk) Maar nu zag ik in Foreign Policy (een Amerikaans blad over buitenlandse zaken, Amerikaans buitenland dus) een artikel over honden die in Afghanistan samen met hun begeleiders explosieven in gevaarlijke situaties moeten opsporen. Zeg maar levensgevaarlijk, voor allebei. Landmijnen bijvoorbeeld. In Afghanistan zijn tot nu 2 honden gesneuveld. In dat artikel schrijven ze dat die honden in het leger helemaal niet als leuke en lollige huisdiertjes worden behandeld, integendeel, ze zijn collega soldaten. Fellow Americain Soldiers. Een van de soldaten zegt dat die honden soms beter worden behandeld dan zij zelf. En op die foto boven, in het kamp, zie je dat die twee soldaten echte maatjes zijn. Die hond heet overigens Corporal Books. Dat hele artikel is natuurlijk in het Amerikaans en dat kan ik met mijn gebrekkige Amerikaans/Engels niet vertalen. Lees het oorspronkelijke artikel. En er zit ook een link in met foto's van het trainen. Doe ik er even bij. Nee, helaas geen boeven. Caya heeft nog een hoop te doen in Amerika. Laat ze Hillary Clinton eens bellen. Die twee begrijpen elkaar wel.........
woensdag, januari 27, 2010
DAVID LETTERMAN
zondag, januari 24, 2010
ALWEER SNEEUWPRET
Harmanna slaakte een gisteren een gil: het SNEEUWT ALWEER. Was ze blij dat alles was weggedooid begint het weer helemaal opnieuw. Nou, wat mij betreft, dolle pret. Ook ik begon weer helemaal van voor af aan. Ik kan daar helemaal, absoluut nooooiiiit genoeg van krijgen. Maar ze laten zich niet kennen hoor. Die Bolle ook niet. Leuke wandelingen over de grote hei en af en toe hoor ik achter me ........ (magiknietschrijvenvangod) als hij weer in een verborgen greppel is uitgegleden. En al die ouwe lullen maar grapjes maken over de opwarming van de aarde. Ja, die kennen we nou wel. Maar ja, buiten is een stuk korter dan ik gewend ben, dus haal dat in de tuin in. Heerlijk in de sneeuw liggen. Slapen ook. En het maakt niet uit of het des ochtends of des avonds is. Heerlijk avondje duurt nog even door.........................
maandag, januari 18, 2010
QUANDO In Loving Memory
Nou dat werd tijd zeg. Is die arme Quando al een paar maanden dood, komen we nu nog met een video in memoriam aandragen. Ja, HD ellende en computer weg, dat weten we zo langzamerhand wel. We moeten opschieten want hij is zo weer weg. De laatste ontwikkelingen. QUANDO, hij was op het laatst een mopperige oubaas, maar met zijn natuurlijke gezag wel de baas van onze hei. Zelfs de jonge agressieve reuen die wel even zouden laten zien wie hier echt de baas was, toonden snel respect als ze te dichtbij kwamen. Ik vond hem een spetter. Beetje ouwe spetter, maar ik heb dan ook een ouwe baas. Als hij met baas Hans bij ons een whisky kwam drinken, kreeg hij mijn knagen en lag ik liefdevol toe te kijken. (Als bewijs daarvoor, heeft die Bolle 2 foto's in de video geplakt. Die Bolle heeft de video gemonteerd uit beeldmateriaal dat Hans en Mark samen hebben opgenomen.) In de video zie je ook dat Hans op een bankjes gaat zitten. Hans en die Bolle hebben afgesproken dat ze daar een koperen herinneringsplaatje op gaan vastschroeven. Net als ze dat in Engeland op publieke bankjes doen. Daar komt op te staan QUANDO In Loving Memory. Hij is veertien jaar geworden.
Abonneren op:
Posts (Atom)